ΠΛΗΡΩΝΟΥΝ ΤΟ ΤΙΜΗΜΑ

Μετά την Ουγγαρία, μια ακόμη χώρα - μέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης, η Πολωνία καταφεύγει στη βοήθεια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης και κυρίως για τη στήριξη του εθνικού της νομίσματος. Στον προθάλαμο του ΔΝΤ βρίσκονται ακόμη η Ρουμανία, η Λετονία και τελευταία η Τσεχία, άλλες τρεις χώρες - μέλη της ΕΕ.

Η Ουγγαρία τον περασμένο Δεκέμβρη υποχρεώθηκε να ζητήσει τη βοήθεια του ΔΝΤ για να αντιμετωπίσει την πρωτοφανή κρίση, αφού μαζί με το πρόβλημα ρευστότητας των τραπεζών, η κυβέρνηση της Ουγγαρίας έβλεπε τις ξένες επιχειρήσεις να εγκαταλείπουν η μία μετά την άλλη τη χώρα, αφήνοντας πίσω τους χιλιάδες ανέργους. Τώρα η κυβέρνηση της Πολωνίας χτυπάει την πόρτα του ΔΝΤ ζητώντας βοήθεια ύψους 20 δισ. δολαρίων για να αντιμετωπίσει τις πιέσεις που δέχεται το ζλοτ, στο χείλος της κατάρρευσης.

Το κοινό χαρακτηριστικό αυτών των χωρών είναι ο τρόπος που αναπτύχθηκαν τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια ακολουθώντας πιστά τις ντιρεκτίβες είτε της Ευρωπαϊκής Ενωσης, είτε του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Ιδιωτικοποίηση των πάντων, κατάργηση των κοινωνικών κατακτήσεων των εργαζομένων, πλήρης απελευθέρωση των αγορών.

Οι πολυεθνικές εταιρείες ευρωπαϊκές και αμερικάνικες εκμεταλλεύτηκαν τη φθηνή και καλά ειδικευμένη εργατική δύναμη, αλλά και το καθεστώς των «φορολογικών παραδείσων» για τα κέρδη τους.

Τώρα, καλούνται να πληρώσουν το κόστος της κρίσης που δημιούργησαν οι πολιτικές της ΕΕ και του ΔΝΤ, με αφαίρεση και των στοιχειωδών δικαιωμάτων όπως στην περίπτωση της Ουγγαρίας που υποχρεώθηκε να καταργήσει τον 13ο μισθό των εργαζομένων και άλλα δικαιώματα, για να μπορέσει να πάρει τη βοήθεια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.

Διαβάστε τη συνέχεια...

ΟΙ ΕΝΙΣΧΥΣΕΙΣ "ΠΑΚΕΤΟ" ΜΕ ΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ

Εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια, ή ευρώ, δίνονται σε επιχειρήσεις σ΄ όλο τον κόσμο για να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα που προκαλεί η διεθνής κρίση και για να αποσοβηθούν οι απολύσεις εργαζομένων. «Δώστε μας ενισχύσεις για να διατηρήσουμε τις θέσεις εργασίας», λένε οι εργοδότες. «Προστατεύουμε τους εργαζόμενους ενισχύοντας τις επιχειρήσεις», λένε οι κυβερνητικοί παράγοντες. Και η κοροϊδία καλά κρατεί....

Στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων, οι επιχειρήσεις ενισχύονται με τεράστια ποσά (σ.σ. ποσά που προέρχονται από τους κρατικούς προϋπολογισμούς, δηλαδή από τα λεφτά των φορολογουμένων) και στη συνέχεια προχωρούν σε χιλιάδες απολύσεις χωρίς καμιά απολύτως συνέπεια.

Μάλιστα, σε αρκετές περιπτώσεις, οι επιχειρήσεις βάζουν μπροστά τους εργαζόμενους, να απαιτούν για λογαριασμό των αφεντικών τους αυτές τις ενισχύσεις, υποσχόμενες ότι εφόσον δοθούν δε θα κινδυνεύσουν οι θέσεις εργασίας τους. Στη συνέχεια, και αφού εξασφαλίσουν τα «πακέτα βοήθειας», επικαλούμενες έκτακτες οικονομικές δυσκολίες προχωρούν στις «περικοπές».

Μια χαρακτηριστική περίπτωση των τελευταίων ημερών είναι αυτή της βρετανικής τράπεζας Lloyds. Αυτή η τράπεζα πριν μερικούς μήνες είχε ανακοινώσει ότι αντιμετωπίζει το ενδεχόμενο της χρεοκοπίας και ζήτησε την κρατική συνδρομή για να συνεχίσει τη λειτουργία της και έτσι να σώσει τις 140.000 θέσεις των εργαζομένων της. Η κυβέρνηση Μπράουν έσπευσε σε βοήθεια με ένα χοντρό «πακέτο» ενίσχυσης της Lloyds, αγοράζοντας ένα μέρος των μετοχών της.

Η Lloyds όχι μόνο ανέκαμψε, αλλά μετά από τρεις μήνες αποφάσισε να αγοράσει και μια άλλη τράπεζα, τη Halifax.

Ενώ, λοιπόν, θα περίμενε κανείς ότι μια τράπεζα, που έχει τη δυνατότητα να αγοράζει μια άλλη, δεν έχει κανένα πρόβλημα, η Lloyds ανακοίνωσε την περασμένη Τρίτη την απόλυση 25.000 υπαλλήλων της!

Διαβάστε τη συνέχεια...

ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΩΝ ΡΕΤΙΡΕ...

Χτες λοιπόν, η κυβέρνηση διευκρίνισε ότι τα ...«ρετιρέ» (σ.σ.: στα «ρετιρέ» στην Ελλάδα περιλαμβάνονται, ως γνωστόν, οι συνταξιούχοι) θα λάβουν το εφάπαξ «βοήθημα» είτε είναι συνταξιούχοι του δημόσιου είτε του μη δημόσιου τομέα. Τουτέστιν, «φιλοδώρημα» από 0,8 έως 1,3 ευρώ τη μέρα.

Αυτά για τους συνταξιούχους.

Πάμε τώρα στους άλλους...

Πριν λίγες μέρες δόθηκαν στη δημοσιότητα τα στοιχεία για τα οικονομικά αποτελέσματα εντός του 2008 των εισηγμένων στο Χρηματιστήριο εταιρειών.

Πέρσι, λοιπόν, τα καθαρά κέρδη των εισηγμένων άγγιξαν τα 10 δισεκατομμύρια ευρώ!

Μέσα σε ένα χρόνο! Μια χούφτα «έχοντες» και «κατέχοντες» αύξησαν τα (καθαρά) κέρδη τους κατά 10 δισεκατομμύρια!

Είχαν φυσικά «απόθεμα» από πριν: Την τελευταία τετραετία τα καθαρά κέρδη των «300» του Χρηματιστηρίου διακυμάνθηκαν ως εξής:

2005: 8,6 δισ.

2006: 8,3 δισ.

2007: 11,3 δισ.

2008: 10 δισ.

Σύνολο, μέσα σε μια και μόνο τετραετία, καθαρά κέρδη 38,2 δισεκατομμύρια!

Το ποσό (για να είμαστε και συνεπείς με τη λογιστική της λιτότητας) είναι τετραπλάσιο του δημόσιου ελλείμματος. Τουτέστιν, το έλλειμμα, λόγω του οποίου δέκα εκατομμύρια Ελληνες καλούνται από την κυβέρνηση και την Κομισιόν να ζήσουν με «παγωμένους» μισθούς και συντάξεις για μια τριετία, το ενθυλάκωσαν εις το τετραπλάσιο (!) με τη μορφή των καθαρών κερδών μια χούφτα βιομήχανοι και τραπεζίτες την προηγούμενη τετραετία!

Είναι οι ίδιοι βιομήχανοι που περικόπτουν τους μισθούς των εργαζομένων (λόγω της κρίσης...) και οι ίδιοι τραπεζίτες που ενισχύθηκαν με 28 δισεκατομμύρια (λόγω της κρίσης...).

10.000.000.000 ευρώ! Δεν πρόκειται για τυπογραφικό λάθος!

Πρόκειται για τα καθαρά κέρδη μιας χρονιάς, του 2008, που απέσπασαν οι κύριοι της Σοφοκλέους.

Είναι μάλλον η στιγμή να μιλήσουμε για την «καθημερινότητα». Τι γίνεται με το «καθεμέρα» του εργάτη και του συνταξιούχου, με το «καθεμέρα» του βιομήχανου και του τραπεζίτη;

Οι συγκρίσεις είναι ευανάγνωστες:

Στη χώρα που ο εργαζομένος, μετά τη συμφωνία ΣΕΒ - ΓΣΕΕ, πήρε «αύξηση» 1 ευρώ στο μεροκάματο, στη χώρα που οι συνταξιούχοι παίρνουν για «αύξηση» τις πενταροδεκάρες του κ. Παπαθανασίου,

εδώ, σε αυτή τη χώρα είναι, που

για κάθε μέρα του 2008

οι κερδοφόρες εταιρείες του Χρηματιστηρίου

απομυζούσαν το ποσό των 38,5 εκατομμυρίων!

Αν διαιρεθούν τα ετήσια κέρδη τους εντός του 2008 με τις εργάσιμες μέρες του χρόνου, από αυτό το νούμερο προκύπτει:

38.500.000 ευρώ τη μέρα!

Και κάθε εργάσιμη μέρα του 2008!

Δεν είναι τυπογραφικό λάθος!

Είναι τα κέρδη, τα καθαρά (ημερήσια) κέρδη που οι τραπεζίτες, οι βιομήχανοι, οι εφοπλιστές, οι πετρελαιάδες απομύζησαν - εν μέσω κρίσης - στην Ελλάδα του 2008.

Είναι προφανές:

Το χρήμα που ρέει στη χώρα είναι πακτωλός. Ο πλούτος που παράγουν οι εργαζόμενοι είναι τεράστιος. Αλλά αυτός ο πλούτος μεταφέρεται στο πλαίσιο της ακολουθούμενης πολιτικής σε μια χούφτα μεγαλοκαπιταλιστών.

Είναι προφανές:

Το «καθεμέρα» σε αυτό τον τόπο δεν είναι ίδιο για όλους.

Διαβάστε τη συνέχεια...

ΔΥΣΟΙΩΝΕΣ ΠΡΟΒΛΡΨΕΙΣ ΚΑΙ ΑΝΤΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΜΕΤΡΑ

Δύο από τους βασικούς υπεύθυνους της κρίσης και ταυτόχρονα θεματοφύλακες των μονοπωλιακών συμφερόντων, ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης και η Παγκόσμια Τράπεζα, επανήλθαν αυτή τη βδομάδα με εφιαλτικές προβλέψεις για το βάθος και την έκταση της κρίσης. Συνιστούν, μάλιστα, αυτοί οι δύο οργανισμοί, τη λήψη πρόσθετων μέτρων τα οποία στο σύνολό τους στρέφονται κατά των εργαζομένων και προσφέρουν πακτωλό ενισχύσεων σε τράπεζες και πολυεθνικους ομίλους. Διαφαίνεται, λοιπόν, και από τις εκθέσεις του ΟΟΣΑ και της Παγκόσμιας Τράπεζας, η πρόθεση των κεφαλαιούχων να χρησιμοποιήσει τους εργαζόμενους ως εφαλτήριο για το ξεπέρασμα της κρίσης, με τη δραματική συρρίκνωση του εισοδήματος και την κατάργηση των εργασιακών και ασφαλιστικών τους δικαιωμάτων.

Μια άλλη «χρησιμότητα» αυτών των εκθέσεων έχει να κάνει με το ότι δημοσιοποιήθηκαν λίγα εικοσιτετράωρα πριν τη συνάντηση του G-20 στο Λονδίνο, όπου οι εκπρόσωποι των είκοσι πιο αναπτυγμένων οικονομιών του κόσμου θα επιχειρούσαν το συντονισμό των ενεργειών τους για την αντιμετώπιση της κρίσης.

Παγκόσμια Τράπεζα και ΟΟΣΑ προχώρησαν σε νέα σημαντική αναθεώρηση προς τα κάτω των προβλέψεων για την παγκόσμια οικονομία, η οποία θα σημειώσει φέτος τη μεγαλύτερη ύφεση μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Και αυτό παρά τα «πακέτα στήριξης» διεθνώς, που θα πριμοδοτήσουν φέτος την παγκόσμια ανάπτυξη κατά μισή μονάδα. Σύμφωνα με τις προβλέψεις των δύο οργανισμών, η κρίση θα προκαλέσει σημαντική επιβράδυνση στην Κίνα και στην Ινδία, ενώ θα οδηγήσει σε μεγάλη ύφεση την Ιαπωνία και τη Ρωσία.

Συστήνεται, λοιπόν, στις κεντρικές τράπεζες να μειώσουν τα επιτόκια και οι κυβερνήσεις να στηρίξουν περαιτέρω τις οικονομίες και το τραπεζικό σύστημα. Επίσης, ο ΟΟΣΑ προβλέπει εκτίναξη της ανεργίας πάνω από το 10% στις χώρες-μέλη του με 25 εκατ. ανέργους.

Η Παγκόσμια Τράπεζα μείωσε κατά 2,6 μονάδες τις προβλέψεις (από εκείνες του Νοέμβρη) για την ανάπτυξη της διεθνούς οικονομίας φέτος. Προβλέπει συρρίκνωση 1,7%, η οποία στις χώρες του ΟΟΣΑ θα φτάσει το 3% και στις υπόλοιπες ανεπτυγμένες χώρες στο 2%. Η ανάπτυξη στις αναδυόμενες οικονομίες θα επιβραδυνθεί στο 2,1% φέτος από 5,8% το 2008. Ο όγκος του παγκόσμιου εμπορίου θα μειωθεί κατά 6,1%. Τη μεγαλύτερη πτώση θα σημειώσει το εμπόριο βιομηχανικών προϊόντων. Ο ΟΟΣΑ εκτιμά την πτώση του παγκόσμιου εμπορίου φέτος κατά 13%.

Για την Ευρωζώνη προβλέπεται φέτος συρρίκνωση κατά 2,7% από την Παγκόσμια Τράπεζα και ανάπτυξη 2% το 2010. Για τις ΗΠΑ προβλέπεται φέτος συρρίκνωση κατά 2,4% και για την Κίνα επιβράδυνση της ανάπτυξης στο 4,5%. Ο ΟΟΣΑ είναι πιο απαισιόδοξος. Προβλέπει για φέτος συρρίκνωση της παγκόσμιας οικονομίας κατά 2,7%. Στις χώρες του ΟΟΣΑ η μείωση του ΑΕΠ προβλέπεται σε 4,3%, στην Ευρωζώνη κατά 4,1%, στις ΗΠΑ κατά 4% και στην Ιαπωνία κατά 6,6%.

Διαβάστε τη συνέχεια...

ΩΜΟΣ ΕΚΒΙΑΣΜΟΣ!

«Αγαπητοί συνεργάτες, πριν λίγες μέρες σας είχα ενημερώσει ότι εν όψει των παραλαβών των εμπορευμάτων και της εκτέλεσης των παραγγελιών που έχουμε ήδη λάβει, θα πρέπει να απασχοληθούμε όλοι επάνω σ' αυτό το κομμάτι, προκειμένου να είμαστε συνεπείς προς τους πελάτες μας και βιώσιμοι σαν επιχείρηση (...) Το αργότερο μέχρι Τετάρτη 18/03 θα πρέπει να έχουμε τα πάντα μέσα στις αποθήκες μας και συγχρόνως να εκτελούμε και να αποστέλλουμε παραγγελίες. Οι ημερομηνίες που είχαμε δώσει στους πελάτες μας ήταν το αργότερο μέχρι 20/03. Εχουμε αργήσει τραγικά! Θα ζητήσω μέχρι το Πάσχα extra ώρες δουλειάς (αρκετές), απασχόληση τα Σαββατοκύριακα και την αργία της 25ης Μαρτίου. Extra αμοιβή είναι αδύνατον να υπάρξει, όμως η προσφορά αυτή θα καταμετρηθεί για το μέλλον. Και φυσικά ελπίζω να γίνει κατανοητό ότι θα εξασφαλίσει το μέλλον της επιχείρησης και όσων θέλουν να συνδέσουν το δικό τους μαζί της (...). Θέλω να ξέρετε ότι ζητώ να ξεπεράσουμε όλοι τον εαυτό μας και να κάνουμε το υπεράνθρωπο! Ερχονται στιγμές οριακές, όπως αυτή, που αν δε λειτουργήσουμε έτσι, αμφιβάλλω αν η επιχείρηση θα έχει μέλλον μετά το Πάσχα!».

Το παραπάνω απόσπασμα προέρχεται από επιστολή της ιδιοκτήτριας μιας επιχείρησης δέρματος, με την επωνυμία ΤΟΤΕΜ ΑΕ προς τους εργαζόμενους της εταιρείας. Είναι φανερό ότι τους ζητάει να δουλέψουν χωρίς επιπλέον χρήματα υπερωρίες, Σαββατοκύριακα και αργίες, προκειμένου να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις προς τους πελάτες. Για όσους δε δεχτούν, αφήνει να εννοηθεί ότι μετά το Πάσχα δεν έχουν θέση στην επιχείρηση. Η εργοδοσία επικαλείται τις «δυσκολίες» λόγω κρίσης που θα προκύψουν αν δεν ανταποκριθεί τώρα στις υποχρεώσεις της και ζητάει από τους εργαζόμενους να δουλέψουν τζάμπα για να μη χάσουν τη δουλειά τους! Πρόκειται για ωμό εκβιασμό που δείχνει ότι οι εργοδότες είναι αδίσταχτοι στην προσπάθειά τους να αξιοποιήσουν την κρίση προκειμένου να αποσπάσουν ακόμα φθηνότερη εργασία από τους εργαζόμενους.

Διαβάστε τη συνέχεια...

ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙ ΠΟΙΟΝ..;

Οταν φθάνει ακόμη και ο Χ. Αλμούνια να λέει ότι «οι κοινωνικές συνθήκες έχουν επιδεινωθεί» λόγω κρίσης, φανταστείτε τι γίνεται και τι έχουν ακόμη στο μυαλό τους να κάνουν...

Μάλιστα, για να μιλάει αυτός για «θερμό φθινόπωρο» μάλλον έχουν κανονίσει και τα χρονοδιαγράμματά τους.

Ομως, αν η Κομισιόν θέλει να αποδεχτούμε ως ...αντικειμενικό γεγονός το ότι θα πληρώσουμε τη δική τους κρίση τότε - ως συνήθως - είναι σε άλλο μήκος κύματος από αυτά που θέλουν και έχουν ανάγκη οι εργαζόμενοι.

Κι όταν αυτοί είναι τόσο ξεδιάντροπα ωμοί απέναντί μας, τότε κι εμείς δικαιούμαστε να απαιτούμε όχι μόνο να μην πληρώσουμε αλλά να πληρώσουν αυτοί όσα μας χρωστάνε. Που είναι πάρα πολλά...

Διαβάστε τη συνέχεια...

ΜΕ ΤΙΣ ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ...

Αυξήθηκαν αλματωδώς οι ακάλυπτες επιταγές, σύμφωνα με τα στοιχεία των τραπεζών. Για να το πούμε καλύτερα, μάλλον οι καλυμμένες έχουν καταλήξει σπάνιο είδος. Μελάνι να έχουν, να... σφραγίζουν.

Διόλου περίεργο, όχι μόνο λόγω των προβλημάτων ρευστότητας, αλλά γιατί όλα όσα μας λένε και τα μέτρα που παίρνουν για την κρίση είναι από μόνα τους μια... ακάλυπτη επιταγή.

Ακάλυπτη φυσικά όσον αφορά τους εργαζόμενους, τους συνταξιούχους, τους μικρομεσαίους. Γιατί οι... μεγάλοι έλαβαν μια επιταγή 28 δισεκατομμυρίων (χώρια όσες είχαν λάβει πριν) απολύτως καλυμμένη με το υστέρημα του κοσμάκη.

Γιατί αυτοί βλέπετε... δε ρισκάρουν καθόλου. Δε «σπρώχνουν» μια επιταγή και βλέπουμε... Πατάνε στα σίγουρα.

Στα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων για παράδειγμα. 'Η στα κοινοτικά κονδύλια. Σίγουρα λεφτά, μια και προέρχονται από τις τσέπες των εργαζομένων...

Οι θεωρίες περί «ελεύθερης αγοράς» και του ρίσκου που μπορεί να σε οδηγήσει να «πιάσεις την καλή» και «να πλουτίσεις», δεν είναι γι' αυτούς. Μας τις αφήνουν για να έχουμε αυταπάτες να πορευόμαστε...

Διαβάστε τη συνέχεια...

ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ...ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥΣ!

Αμέσως μετά την ορκωμοσία του Μπαράκ Ομπάμα, ο στενότερος ίσως εκ των συνεργατών του, ο προσωπάρχης του, ο Εμάνουελ Ραμ, είπε και καταγράφηκε από την «Wall Street Journal» (28/1/2009):

«Ποτέ δεν αφήνεις μια σοβαρή κρίση να πάει χαμένη. Αυτό που εννοώ είναι ότι αποτελεί μια ευκαιρία για να κάνεις πράγματα που δεν μπορούσες να κάνεις πριν».

Τι να εννοούσε;...

Κυβερνήσεις, παγκόσμιοι οργανισμοί, οικονομικοί παράγοντες και ΜΜΕ είναι πλέον πασιφανές ότι έχουν «επενδύσει» σε μια ακατάσχετη κρισιακή «τρομο-λαγνεία». Η καθημερινή «κρισιολογία» έχει πάρει κατακλυσμιαίες διαστάσεις. Ο βομβαρδισμός της κοινής γνώμης είναι ανελέητος.

Η κρίση είναι υπαρκτή. Αλλο τόσο πρόδηλη, όμως, είναι και η επικοινωνιακή τακτική αυτών που την προκάλεσαν: Επιλέγοντας το δόγμα της «δημιουργικής καταστροφής», αντί πια να χαρίζουν «καθρεφτάκια», για να καθησυχάσουν και να εξαπατήσουν τα θύματά τους, αφού αδυνατούν να «χρυσώσουν» το χάπι, επιλέγουν να σπείρουν τον τρόμο. Να εγκαθιδρύσουν καθεστώς απελπισίας. Να καλλιεργήσουν κλίμα απέραντης ανασφάλειας στην κοινωνία.

Βέβαια, την ίδια ώρα που στους εργαζόμενους μοιράζουν απειλές για τον επερχόμενο κοινωνικό «Αρμαγεδδώνα», στις τράπεζες, στους βιομήχανους και στις πολυεθνικές μοιράζουν τρισεκατομμύρια...

Το σχέδιο είναι απλό: Η πολιτική τους (σ.σ.: πλήρης μετακύλιση της κρίσης στην πλάτη δισεκατομμυρίων ανθρώπων του πλανήτη) καθώς εμπεριέχει τον κίνδυνο της εξέγερσης εναντίον της, οφείλει να πάρει μέτρα, για να ναρκοθετήσει τις ενδεχόμενες αντιδράσεις. Πολύ περισσότερο που μιλάμε για έναν πλανήτη όπου - σε συνθήκες πρωτοφανούς για την ανθρωπότητα συσσώρευσης και παραγωγής πλούτου - οι δείκτες καταρρέουν, επειδή ακριβώς το 50% του παγκόσμιου ΑΕΠ βρίσκεται στα χέρια τριών όλων κι όλων εκ των εκπροσώπων του πολυεθνικού κεφαλαίου.

Η ανακύκλωση και η αναπαραγωγή της ειδησεογραφίας σχετικά με την ένταση, τη διάρκεια, τις συνέπειες της κρίσης, αν είχε σκοπό να ενημερώσει, τότε θα στρεφόταν στα αίτια και στους παράγοντες που προκάλεσαν την κρίση. Η «ενημέρωση», όμως, εξαντλήθηκε στα ανώδυνα για το σύστημα περί των «γκόλντεν μπόις».

Από 'δώ και πέρα αυτό που ζούμε είναι ένα καθημερινό «πολεμικό» ανακοινωθέν προς τους εργαζόμενους, τους άνεργους, τους φτωχούς, τα λαϊκά στρώματα να ξεχάσουν ό,τι είχε απομείνει από τα δικαιώματά τους. Να παραιτηθούν κι από τις τελευταίες κατακτήσεις τους. Να παραδώσουν μαζί με το κορμί τους ακόμα και την ψυχή τους στα αφεντικά. Να αποδεχτούν να ζουν με τα μισά από τα ψίχουλα, γιατί αλλιώς θα τα χάσουν όλα!

Ο κόσμος που ετοιμάζουν είναι πιο ζοφερός, πιο εκμεταλλευτικός, ακόμα περισσότερο απάνθρωπος από τούτον που δημιούργησαν.

Επιδιώκουν η οικονομική κρίση του συστήματός τους, να μετατραπεί σε κρίση πανικού για το λαό, ώστε να μην μπορεί να αντιδράσει καθώς θα τον οδηγούν στο Μεσαίωνα.

Αυτή είναι η «ευκαιρία», για την οποία μιλάει ο κύριος Ραμ και την οποία αξιοποιούν με τα φιλομονοπωλιακά τους μέτρα το αμερικανικό Κογκρέσο, η ΕΕ, το ΔΝΤ, η ΕΚΤ. Για να πετύχουν να μετασχηματίσουν την «ευκαιρία» τους σε απόλυτη βαρβαρότητα, χρειάζονται την επιβολή ενός καθεστώτος γενικευμένου φόβου, ώστε να παραλύσει κάθε σκέψη ή κίνηση αντίστασης απέναντι στην πολιτική τους.

Αντεπίθεση...αυτό το μήνυμα πρέπει ολόκληρος ο πλανήτης να παρατάξει. Κανένας εργαζόμενος να μη σκύψει το κεφάλι σε όλους εκείνους που προσπαθούν να φορτώσουν στη πλάτη μας τα βάρη της κρίσης, σε όλους αυτούς που μας θέλουν άπραγους και προσκυνητές της κρισιολογίας τους.

Διαβάστε τη συνέχεια...

ΤΑ ΥΠΕΡΚΕΡΔΗ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ!

Κοντά στα 2,5 δισ. ευρώ έφτασε η μάζα του καθαρού κέρδους για 5 από τους τραπεζικούς ομίλους στο 12μηνο του 2008. Και από τη λίστα της αμύθητης κερδοφορίας απουσιάζουν, για την ώρα, μεγάλοι όμιλοι, όπως για παράδειγμα της Εθνικής Τράπεζας, που θα δημοσιεύσουν τα σχετικά στοιχεία στο προσεχές διάστημα.

Χαρακτηριστικά είναι τα δείγματα γραφής: «Γιούρομπανκ»: 652 εκατ. ευρώ, «Αλφα»: 512 εκατ. ευρώ, Κύπρου: 502 εκατ. ευρώ, «Μαρφίν Πόπουλαρ»: 395 εκατ. ευρώ, Πειραιώς: 315εκατ. ευρώ, κ.ο.κ.

Είναι δηλαδή φανερό πως η κερδοφορία τους καλά κρατεί ακόμη και σε περιόδους κρίσης και αναταράξεων. Σε τελική ανάλυση οι σημερινοί κλαυθμοί της άρχουσας τάξης αφορούν μόνο στο βαθμό συσσώρευσης κέρδους. Η όποια εμφανιζόμενη πτωτική τάση έχει κινητοποιήσει όλα τα αντανακλαστικά κέντρων και οργανισμών που υπηρετούν επιχειρηματικά συμφέροντα, όπως και της ίδιας της ΕΕ, των εθνικών κυβερνήσεων, κ.ά. Σε αυτό το πλαίσιο ήδη εφαρμόζουν σειρά από ρυθμίσεις κρατικομονοπωλιακού χαρακτήρα, όπως αυτή που υλοποιεί η κυβέρνηση της ΝΔ στο κρατικό πακέτο ενίσχυσης με τα 28 δισ. ευρώ. Είναι επίσης φανερό πως έχουν και επεξεργασμένο σχέδιο και πολύ συγκεκριμένη κατεύθυνση.

Από τη σκοπιά των λαϊκών συμφερόντων η ειδοποιός διαφορά βρίσκεται στο γεγονός ότι οι μεθοδεύσεις τους είναι, όσο ποτέ άλλοτε, ακόμη πιο επικίνδυνες και εγκληματικές. Σήμερα η «συναίνεση» στα σχέδια ΕΕ και κυβέρνησης οδηγεί κατευθείαν στον γκρεμό. Σήμερα, όσο ποτέ, η απάντηση βρίσκεται στη συγκρότηση ενός μαζικού, λαϊκούκινήματος, διεκδικήσεων και ρήξης με το σημερινό κατεστημένο!

Διαβάστε τη συνέχεια...

ΕΝΑΣ ΠΡΟΣ 2 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ!

Μετά την «Αλφα» (ανακοίνωσε καθαρά κέρδη πάνω από 500 εκατομμύρια για το 2008) και την «Μαρφίν» (στα 400 εκατομμύρια τα δικά της καθαρά κέρδη), μια ακόμα τράπεζα, η «Εurobank» του κ. Λάτση ανακοίνωσε τα οικονομικά της αποτελέσματα για το 2008: Καθαρά κέρδη 652 εκατομμύρια! Και αυτό μέσα στη χρονιά, το 2008, που σφραγίστηκε από την έναρξη της μεγαλύτερης μεταπολεμικής οικονομικής κρίσης.

Με άλλα λόγια, ένας άνθρωπος, ο κ. Λάτσης, που, εκτός από τραπεζίτης, είναι και εφοπλιστής, είναι και πετρελαιάς, από μία και μόνο δραστηριότητά του, κέρδισε (καθαρά) διπλάσια σχεδόν χρήματα από όσα έχει εξαγγείλει η κυβέρνηση (καμιά δεκαριά φορές) για το λεγόμενο «Ταμείο κατά της Φτώχειας», που αφορά σε πάνω από 2 εκατομμύρια φτωχούς νεοέλληνες (και που, αν ποτέ τα δείτε, γράφτε μας)...

Κατόπιν τούτου, σύμφωνα με την κυβέρνηση, εκείνο που απομένει στους εργαζόμενους των 680 ευρώ βασικό, στους ανέργους των 400 ευρώ επίδομα και στους αγρότες των 330 ευρώ σύνταξη, είναι να κάνουν από πάνω και μια ...«συναίνεση» με τον κ. Λάτση!

Διαβάστε τη συνέχεια...

ΕΝΙΣΧΥΣΤΕ ΤΗ ΜΕΡΙΚΗ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ ΜΑΣ ΛΕΕΙ Η Ε.Ε.

Μέτρα για την επέκταση της μερικής απασχόλησης και της «ευέλικτης εργασίας» ζητά ευθέως η Ευρωπαϊκή Επιτροπή από τις κυβερνήσεις των κρατών - μελών, επιβεβαιώνοντας πανηγυρικά ότι οι «Βρυξέλλες» επιδιώκουν να φορτώσουν την κρίση στις πλάτες των λαών.

Στο όνομα της πρόληψης των απολύσεων και της αντιμετώπισης της ανεργίας, που εκτιμά ότι θα αγγίξει το 10% το 2010, η Κομισιόν προωθεί τη στήριξη των τραπεζών και των επιχειρήσεων, υποδεικνύοντας μέτρα για τη μείωση του λεγόμενου εργατικού κόστους.

«Η Επιτροπή καλεί τα κράτη - μέλη να χρησιμοποιήσουν μέτρα, όπως η οικονομική στήριξη των προσωρινών διακανονισμών απασχόλησης μειωμένου χρόνου, η ενίσχυση της εισοδηματικής στήριξης των ανέργων, η μείωση του μη μισθολογικού κόστους των εργοδοτών και η τόνωση των επενδύσεων σε δεξιότητες και επανεκπαίδευση», αναφέρεται χαρακτηριστικά στην ανακοίνωση της Επιτροπής που εκδόθηκε χτες στις Βρυξέλλες ενόψει της εαρινής Συνόδου Κορυφής της ΕΕ στις 19-20 του Μάρτη.

Επισημαίνεται ότι πρόσφατα η Κομισιόν είχε προτείνει και είχε γίνει αποδεκτό από το ΕΚΟΦΙΝ να εφαρμοστεί «η εργάσιμη βδομάδα των 3-4 ημερών», για να διευκολυνθούν οι επιχειρήσεις να διατηρήσουν την κερδοφορία τους. Στη χτεσινή ανακοίνωσή της η Επιτροπή επισημαίνει ότι θα πρέπει να υπάρξει συμφωνία στην έκτακτη Σύνοδο Κορυφής που έχει προγραμματιστεί το Μάη στην Πράγα για τα συγκεκριμένα μέτρα που πρέπει να ληφθούν και να υλοποιηθούν απ' όλα τα κράτη - μέλη.

Διαβάστε τη συνέχεια...

ΚΡΙΣΗ-ΕΛΛΑΔΑ-Ε.Ε.

Παρατήρηση πρώτη: «Θα φάτε με χρυσά κουτάλια» έταζαν και σε μας και στους άλλους όταν μπαίναμε στην ΕΕ. Αντ' αυτού, όχι μόνο «χρυσά κουτάλια» δεν είδαμε, αλλά όλα αυτά τα χρόνια δεν έμεινε «ασημικό για ασημικό στο σπίτι», κατά την ομολογία των κ. κ. Παπαντωνίου, Αλογοσκούφη και λοιπών «τσάρων» της Οικονομίας.

Παρατήρηση δεύτερη: Οταν ξέσπασε η οικονομική κρίση, μας είχαν τρελάνει στα διαγγέλματα, από κυβερνητικους παράγοντες μέχρι τηλε-ευρωλάτρειδες, για το πόσο «περήφανοι» είναι, επειδή η Ελλάδα βρίσκεται στο απάνεμο λιμάνι της ΕΕ. Πολύ θα θέλαμε μια εξήγηση πώς γίνεται το «γραφικό λιμανάκι» να έχει μετατραπεί μέσα σε λίγες βδομάδες σε ...Φαλκονέρα, με την Ελλάδα να φιγουράρει δίπλα στους υπόλοιπους «αδύναμους κρίκους» της ΕΕ.

Παρατήρηση τρίτη: Τη στιγμή που ξεκινούσε το «τσουνάμι» στις ΗΠΑ, εδώ στην Ελλάδα μας έλεγαν ότι ουδείς κίνδυνος υπάρχει διότι η ΕΕ είναι μια «οικογένεια» που διαθέτει τον «μάγο» Μπράουν, την «σιδηρά» Μέρκελ και τον «λεβέντη» Σαρκοζί. Βέβαια, από την πρώτη σύνοδο της ΕΕ για την κρίση έχουν περάσει κάτι μήνες, έκτοτε επαναλήφθηκαν άλλες δυο - τρεις σύνοδοι, αλλά το ερώτημα δεν είναι πλέον αν και πώς θα σωθεί το «καράβι», με ποιο «ποντίκι» θα πνιγεί πρώτο.

Παρατήρηση τέταρτη: Πόσο ακόμα θα νομίζουν ότι κοροϊδεύουν τον κόσμο με τα φληναφήματα περί «αγαθών» ηγετών που θέλουν «παρεμβατισμό» και «μοχθηρών» κυβερνώντων που θέλουν τις «ελεύθερες αγορές»; Τόσο δύσκολο είναι να δουν ότι πίσω από τον Σαρκοζί είναι, π.χ., η «Πεζό» και η «Ρενό», ενώ πίσω από την Μέρκελ είναι οι γερμανικές αυτοκινητοβιομηχανίες και ότι αυτό είναι που καθορίζει το αποτέλεσμα της εφαρμοζόμενης πολιτικής και όχι το ποιος αγαπά περισσότερο το λαό του, αλλά το ποιο επιχειρηματικόκέντρο μπορεί, στο δοσμένο συσχετισμό δύναμης, να επιβάλει τη θέληση και να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των «δικών του» πολυεθνικών και των «δικών του» μονοπωλίων.

Παρατήρηση πέμπτη: Σε αυτή τη σύγκρουση συμφερόντων, στο πλαίσιο μιας κρίσης που αφορά στις βάσεις του συστήματος, όποιος συνταχθεί με τα «βουβάλια» θα υποστεί την τύχη που έχουν τα «βατράχια». Οι εργαζόμενοι, όπως ποτέ δεν υπήρξαν «συνεταίροι» στα κέρδη των κεφαλαιούχων, έτσι δεν μπορεί να αφεθούν στα κηρύγματα της «συναίνεσης» και να αποδεχτούν να μετατραπούν σε «συνεταίρους» της κρίσης και των ζημιών.

Διαβάστε τη συνέχεια...

ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΝ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ

Δεν έχετε παράπονο, από ερμηνείες περί κρίσης έχουμε πληθώρα. Ο καθένας λέει το δικό του...

Πρόκειται για «πρωτόγνωρες καταστάσεις», σύμφωνα με τον πρωθυπουργό Κωνσταντίνο Καραμανλή, που επιμένει να μας πείσει ότι είναι ο μόνος που αντιμετωπίζει «υπεύθυνα» το πράγμα.

Οφείλεται στην έλλειψη «αναπτυξιακής προοπτικής», σύμφωνα με τον εκπρόσωπο Τύπου του ΠΑΣΟΚ, Γ. Παπακωνσταντίνου.

Η κρίση είναι «ενδογενής» και οφείλεται σε «μείγμα ελλειμμάτων», σύμφωνα με τον Αλέκο Παπαδόπουλο (που για λόγους που μόνον αυτός γνωρίζει είπε να κάνει την εμφάνισή του στη δημοσιότητα).

Μόνη λύση η «διακομματική κυβέρνηση», μας είπε ο Γ. Καρατζαφέρης, που, ντε και καλά, θέλει να βρεθεί σε κυβερνητικό σχήμα παρέα με τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ.

Κι άλλα πολλά θα ακούσουμε, εξίσου περισπούδαστα και βαθυστόχαστα, εκτός από ένα: Οτι η κρίση οφείλεται στο υπάρχον οικονομικό σύστημα, που δεν μπορεί να ξεφύγει από τέτοια φαινόμενα.

Για τον απλούστατο λόγο ότι αυτό οδηγεί στο πολύ λογικό συμπέρασμα ότι την κρίση πρέπει να πληρώσουν αυτοί που τη δημιούργησαν, οπότε πρέπει να έχουν κέρδη οι εργαζόμενοι.

Ομως και μόνο στο άκουσμα μιας τέτοιας προοπτικής, όλοι οι προαναφερόμενοι ...βγάζουν σπυράκια, αφρούς και ό,τι άλλο μπορείτε να φανταστείτε.

Διαβάστε τη συνέχεια...