Ο "ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ"!

"Το κύριο κόμμα της Αριστεράς στην Ελλάδα είναι το ΠΑΣΟΚ"!

Το δήλωσε χτες ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Θ. Πάγκαλος (συνέντευξη στο Mega).

Μάλιστα, έφερε σαν επιστέγασμα του ισχυρισμού του το γεγονός ότι το ΠΑΣΟΚ είναι μέλος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς.

Βέβαια, από τη στιγμή που το ΠΑΣΟΚ κατέθεσε το γνωστό προϋπολογισμό που κατέθεσε, αναφορές στην "αριστεροσύνη" της διεθνούς της σοσιαλδημοκρατίας δε χρειάζονταν.

Μιας, όμως, και ο αντιπρόεδρος της "αριστερής" κυβέρνησης του "αριστερού" ΠΑΣΟΚ αναζήτησε στην Σοσιαλιστική Διεθνή την απόδειξη για το πόσο "αριστερό" είναι το κόμμα του, να σας θυμίσουμε ότι αντιπρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς είναι ο Εχουντ Μπάρακ.

Ο υπουργός Αμυνας του Ισραήλ.

Αυτός, δηλαδή, που είχε το γενικό πρόσταγμα για την ωμότητα κατά των Παλαιστινίων που συνέβη τον περασμένο Γενάρη, στη Γάζα...


Διαβάστε τη συνέχεια...

ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΗ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ

«Ούτε λέξη» δεν αποδέχεται το Ισραήλ από το πόρισμα του ΟΗΕ σύμφωνα με το οποίο ευθύνεται για θανατηφόρα περιστατικά στην Λωρίδα της Γάζας. (Ενα πόρισμα που ούτε ...τα μισά δεν λέει από όσα κάνουν).

Δεν βλέπουμε όμως κανέναν διεθνή πανικό. Δεν ακούμε δηλώσεις περί προσβολής των Ηνωμένων Εθνών και παραβίασης του Διεθνούς Δικαίου. Δεν διακρίνουμε καμία ευαισθησία του ...πολιτισμένου δυτικού κόσμου.

Προφανώς η ...ευαισθησία ποικίλλει ανάλογα με το ποιος είναι αυτός που παραβιάζει (καταφανώς) το διεθνές δίκαιο. Αφήνουμε που και η ίδια η έννοια αυτού του δικαίου, έχει ξεπεράσει κάθε όριο ...ελαστικότητας.

Διαβάστε τη συνέχεια...

Εκθέσεις για την Iσραηλινή βαρβαρότητα

Νέα έκθεση που καταγγέλλει τον ισραηλινό στρατό για την 22ήμερη επιχείρηση στη Λωρίδα της Γάζας δημοσιοποιήθηκε την Παρασκευή. Η αμερικανική «Human Rights Watch» υποστηρίζει ότι η χρήση βομβών λευκού φωσφόρου σε πυκνοκατοικημένες περιοχές από τον ισραηλινό στρατό μπορεί, κάλλιστα, να θεωρηθεί έγκλημα πολέμου, αφού προκάλεσε θάνατο αμάχων, και ζητείται η διενέργεια διεθνούς έρευνας.

Ο ισραηλινός στρατός, πάλι, αντέτεινε ότι χρησιμοποίησε το λευκό φώσφορο όπως ακριβώς προβλέπεται από το διεθνές δίκαιο. Επίσης, έδωσε στη δημοσιότητα το δικό του απολογισμό της 22ήμερης επιχείρησης, που έρχεται σε αντίθεση με τα στοιχεία του Παλαιστινιακού Κέντρου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, τη βάση για όλες τις διεθνείς εκθέσεις μέχρι στιγμής. Κατά το Ισραήλ, οι νεκροί Παλαιστίνιοι είναι 1.166 (και όχι 1.417), οι 709 είναι ένοπλοι (μαχητές και αστυνομικοί), οι 295 πολίτες (89 παιδιά και 49 γυναίκες), ενώ για άλλους 162 νεκρούς «ερευνάται».

«Εταίρος» ειρήνης

Πρόθυμος για διάλογο με τους Παλαιστίνιους δήλωσε ο Νετανιάχου, ο οποίος μετά τη συμφωνία και με το Εργατικό Κόμμα, κατευθύνεται στην πρωθυπουργία. Ο Νετανιάχου υποστήριξε ότι θα είναι «εταίρος» για την ειρήνη που είναι «πάγιος στόχος». Απέφυγε, όμως, να ξεκαθαρίσει αν θα συναινέσει στην ίδρυση ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους.

Η κίνησή του ερμηνεύτηκε ως απόπειρα «κατευνασμού» των Ουάσιγκτον και ΕΕ, που επιδιώκουν τυπική αποκλιμάκωση. Δεν κατεύνασε, όμως, τα στελέχη των Εργατικών (συμπεριλαμβανομένων των μισών από τους 13 βουλευτές) που έχουν εξοργιστεί με τη συμμετοχή στην κυβέρνηση.

Διαβάστε τη συνέχεια...

ΕΓΚΛΗΜΑ ΧΩΡΙΣ ΤΕΛΟΣ...ΚΥΝΙΚΕΣ ΟΜΟΛΟΓΙΕΣ

Στις πρόσφατες εγκληματικές ισραηλινές επιχειρήσεις στη Λωρίδα της Γάζας Ισραηλινοί στρατιώτες σκότωσαν εν ψυχρώ αμάχους Παλαιστίνιους, σύμφωνα με μαρτυρίες στρατιωτών που συμμετείχαν στις επιχειρήσεις αυτές.

Οι συγκεκριμένοι στρατιώτες, που προέρχονται από την Ακαδημία «Γιτζάκ Ράμπιν» δημοσίευσαν τις μαρτυρίες τους στις εφημερίδες «Χααρέτζ» και «Μάαριβ». Οι στρατιώτες ομολόγησαν πως ανώτεροι αξιωματικοί, τους είχαν διατάξει να υπολογίζουν περισσότερο τις ζωές των Ισραηλινών από εκείνες των Παλαιστινίων αμάχων. Ετσι, σύμφωνα πάντα με τις μαρτυρίες, υπήρξαν περιπτώσεις εν ψυχρώ δολοφονιών γυναικόπαιδων επειδή, για παράδειγμα, δεν τήρησαν για ελάχιστα εκατοστά την προβλεπόμενη απόσταση ασφαλείας. Αυτά τα εγκλήματα που βλέπουν το φως της δημοσιότητας τώρα, παρά τα έντονα συναισθήματα που προκαλούν, είναι ουσιαστικά τα ελάχιστα μπροστά στο απάνθρωπο έγκλημα της κατοχής των παλαιστινιακών εδαφών και της καταδίκης ενός ολόκληρου λαού σε αφανισμό.

Διαβάστε τη συνέχεια...

ΕΓΚΛΗΜΑ ΧΩΡΙΣ ΤΕΛΟΣ...1200 ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ

Ενα έγκλημα χωρίς τέλος πραγματοποιείται εδώ και 23 μέρες στη Λωρίδα της Γάζας, που μετατρέπεται καθημερινά σε τάφο χιλιάδων Παλαιστινίων. Οι νεκροί μέχρι την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές υπολογίζονταν, επίσημα, σε τουλάχιστον 1.200 Παλαιστίνιους, από τους οποίους εκτιμάται ότι 349 είναι παιδιά κάτω των 12 ετών. Αριθμός που αναμένεται να αυξηθεί, καθώς οι ανηλεείς βομβαρδισμοί των Ισραηλινών συνεχίζονται, ενώ πολλοί είναι οι σοροί των νεκρών που βρίσκονται θαμμένοι στα ερείπια. Πάνω από 5.200 είναι οι τραυματίες, η πλειοψηφία των οποίων επίσης αναφέρεται ότι είναι παιδιά, με τα νοσοκομεία της Γάζας, δεδομένης της έλλειψης φαρμάκων, των συνεχών διακοπών ηλεκτρικού, την απουσία θέρμανσης και κυρίως των βομβαρδισμών που τα ισοπεδώνουν, στην καλύτερη περίπτωση να υπολειτουργούν.

Χαρακτηριστικό της ισραηλινής προκλητικότητας, αλλά και της υποκρισίας του ΟΗΕ ήταν ο βομβαρδισμός που την Πέμπτη προκάλεσε τεράστιες καταστροφές στο κτίριο της υπηρεσίας αρωγής του Οργανισμού στην Πόλη της Γάζας, με 700 Παλαιστινίους αμάχους, με οβίδες και βόμβες λευκού φωσφόρου... Βομβαρδισμοί που έγιναν ενώ ο ΓΓ του ΟΗΕ Μπαν Κι Μουν συναντιόταν με τον Ισραηλινό υπουργό Αμυνας Εχούντ Μπαράκ, ο οποίος ζήτησε «συγγνώμη», επικαλούμενος «πυρά» που δέχονταν οι ισραηλινές δυνάμεις από «ενόπλους, που βρίσκονταν στο κτίριο». Ο επικεφαλής του ΟΗΕ επέλεξε να μείνει αποδεχόμενος ουσιαστικά τη «συγγνώμη» και νομιμοποιώντας το έγκλημα, περιοριζόμενος στο να εκφράσει «οργή και σοκ» για τα τεκταινόμενα και συνεχίζοντας τις «διπλωματικές επαφές».

Την ίδια μέρα στη Λωρίδα της Γάζας οι Ισραηλινοί βομβάρδισαν και τρία νοσοκομεία. Ούτε σ' αυτό υπήρξε αντίδραση. Αντίδραση πολιτική, γιατί λαϊκές κινητοποιήσεις πραγματοποιήθηκαν καταδικάζοντας το έγκλημα της Γάζας, καθ' όλη τη διάρκεια της βδομάδας, σε όλο τον κόσμο.

Διπλωματική υποκρισία και κυνισμός

Αντίθετα στη διπλωματία κυριαρχεί η προσπάθεια κερδίσματος χρόνου για να ολοκληρώσει το Ισραήλ το έγκλημά του, που είχε σχεδιάσει εδώ και μήνες, αλλά προβλήθηκε ως πρόσχημα η ρίψη ρουκετών από τη Λωρίδα της Γάζας. Πάντως όχι τυχαία μετά τη συμφωνία ΗΠΑ - Ισραήλ που υπέγραψαν «Μνημόνιο Κατανόησης», με λήψη μέτρων εκ μέρους των δύο χωρών, για τον «τερματισμό του εμπορίου όπλων στη Λωρίδα της Γάζας και έλεγχο των οδών μέσω των οποίων πραγματοποιείται», από το βράδυ της Παρασκευής άρχισαν τα πρώτα σενάρια ότι έχει αποφασιστεί ο τερματισμός των επιχειρήσεων του ισραηλινού στρατού στη Γάζα.

Παράλληλες συναντήσεις πραγματοποιήθηκαν επίσης στο Κατάρ, με τη συμμετοχή αρκετών ηγετών των αραβικών χωρών, με τη Συρία και τη Χαμάς να καλεί τον αραβικό κόσμο να διακόψει σχέσεις με το εβραϊκό κράτος, κίνηση που υιοθέτησαν Κατάρ και Μαυριτανία. Προηγήθηκε συνάντηση των χωρών του Κόλπου, που ακολουθούν την αμερικανική γραμμή, με πρωτοβουλία της Σαουδικής Αραβίας, στο Ριάντ, η οποία μαζί με την Αίγυπτο δήλωσαν ότι δεν αποδέχονται την έκτακτη σύνοδο, αλλά θα παρευρεθούν στην προγραμματισμένη Σύνοδο της Δευτέρας στο Κουβέιτ, όπου θα συζητηθεί «και η Γάζα». Ολο αυτό το «κουβάρι» αναδεικνύει ότι δεν μπορεί να αλλάξει η κατάσταση, ακόμα και αν σιγήσουν τα όπλα, αν δεν υπάρξει άρση του αποκλεισμού της Γάζας, δεν μπορέσει ο παλαιστινιακός λαός να αποκτήσει δικό του ανεξάρτητο και βιώσιμο κράτος. Γι' αυτό όμως πρέπει να βάλουν πλάτη οι λαοί για να ηττηθούν τα σχέδια του Ισραήλ και των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή.

Διαβάστε τη συνέχεια...

Ο ΑΣΤΑΚΟΣ ΜΕ ΣΦΡΑΓΙΔΑ ΤΟΥ ΔΙΚΟΜΜΑΤΙΣΜΟΥ

Σε δύο ολόκληρες σελίδες η ίδια η «θυγατρική» του Αμερικάνικου στρατού περιγράφει το ρόλο του λιμανιού του Αστακού στον εξοπλισμό του Ισραήλ.

Τα αμερικάνικα πλοία και οι ΝΑΤΟικοί επιτελείς «πηγαινοέρχονται» εδώ και χρόνια στο λιμάνι του Αστακού μεταφέροντας στρατιωτικό υλικό και δυνάμεις. Ομως οι ελληνικές κυβερνήσεις (σημερινή και προηγούμενες), το... διαψεύδουν.

Κατ' αρχάς πρέπει να σημειωθεί ότι το λιμάνι το Αστακού υπήρξε το πρώτο ιδιωτικό λιμάνι της χώρας, αφού ξεπουλήθηκε από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ το 1999. Επιπλέον, στους ιδιοκτήτες του περιλαμβάνονται από εργολάβοι μέχρι τραπεζίτες. Το «αφάν γκατέ» δηλαδή της υψηλής κοινωνίας της χώρας...

Το λιμάνι του Αστακού δεν αποτελεί μόνο κομβικό σημείο εμπορικής σημασίας, αλλά και στρατιωτικής, αφού βρίσκεται στο μέσον της διαδρομής από τα μεγάλα λιμάνια της Αδριατικής προς τη διώρυγα του Σουέζ και τον Εύξεινο Πόντο. Χώρος ιδιαίτερης γεωστρατηγικής σημασίας για το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ, αφού στη συγκεκριμένη αυτή γεωγραφική ζώνη βρίσκονται σε εξέλιξη στρατιωτικές επεμβάσεις (βλ. Αφγανιστάν, Ιράκ, Κόσσοβο). Αμερικάνικα και ΝΑΤΟικά πλοία τα τελευταία χρόνια περνούν συχνά πυκνά από την περιοχή, όπως κατά καιρούς έχουν καταγγείλει οι τοπικές οργανώσεις.

Τόσο οι ελλιμενισμοί συγκεκριμένων πλοίων, όσο και οι υψηλές επισκέψεις που έχει δεχτεί κατά καιρούς ο Αστακός, επιβεβαιώνουν την αξία του λιμανιού στο πλαίσιο «ανθρωπιστικών» επιχειρήσεων, όπως αυτή που διεξάγεται στη Γάζα.

Για παράδειγμα, τον Απρίλη του 2006, ένας εκ των επισκεπτών - επιθεωρητών του λιμανιού ήταν ο ίδιος ο διοικητής των Δυνάμεων της Ανατολικής Μεσογείου του ΝΑΤΟ, με τη συνοδεία του περιφερειάρχη Δυτικής Ελλάδας. Αμέσως μετά την επίσκεψη του επιτελάρχη και συγκεκριμένα τον Ιούνη του 2006 (παραμονές της εισβολής του Ισραήλ στο Λίβανο) υπήρξε ελλιμενισμός αμερικανικού πολεμικού πλοίου. Ανάλογο ελλιμενισμό είχαμε τον Ιούλη του 2008 όταν αμερικάνικο εμπορικό πλοίο που μετέφερε στρατιωτικό υλικό αγκυροβόλησε στον Αστακό, αλλά σύμφωνα με την «επίσημη εκδοχή» ο λόγος ήταν «η ανάπαυση του πληρώματος»...

Πάντως, όσο κι αν διαψεύδει η κυβέρνηση, για το ρόλο του λιμανιού του Αστακού στον εξοπλισμό του Ισραήλ, δεν έχει ο αναγνώστης παρά να ρίξει μια ματιά στις ηλεκτρονικές εκδόσεις της υπηρεσίας SDDC. Πρόκειται για «θυγατρική» των υπηρεσιών μεταφοράς όπλων για λογαριασμό του Αμερικανικού Στρατού. Η ίδια η SDDC όπως και η «598Th Trans Transortation» του Αμερικανικού Στρατού στην έκδοσή τους (τεύχος 6, αριθμός 9, Οκτώβρης 2007) έχουν αφιερώσει δυο ολόκληρες σελίδες όπου αναλύουν την ιδιαίτερη σημασία που έχει για το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ το λιμάνι του Αστακού, ειδικά σε ό,τι έχει να κάνει με τις μεταφορές υλικού προς το Ισραήλ...

Διαβάστε τη συνέχεια...

ΠΡΟΚΑΛΕΙ Η ΙΣΡΑΗΛΙΝΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

«Οι επιχειρήσεις θα σταματήσουν όταν εμείς το αποφασίσουμε», δήλωνε προκλητικά η Ισραηλινή υπουργός Εξωτερικών Τζίπι Λίβνι, με τον πρωθυπουργό Ολμέρτ να συμπληρώνει ότι «οι στρατιωτικές επιχειρήσεις βρίσκονται κοντά στο στόχο τους και θα θεωρηθούν ολοκληρωμένες όταν σταματήσει η εκτόξευση ρουκετών και ο στρατιωτικός ανεφοδιασμός της Χαμάς». Ενδεικτικές της ισραηλινής προκλητικότητας και οι δηλώσεις του Ισραηλινού Προέδρου Πέρες, ο οποίος τόνιζε ότι «ο ισραηλινός στρατός, δρώντας προσεκτικά και μεθοδικά, έχει πετύχει κατά της τρομοκρατίας σε 16 μέρες ό,τι άλλες χώρες δεν έχουν πετύχει σε 16 χρόνια».

Η συνέχιση των επιχειρήσεων, όμως, οξύνει την ένταση και εντός Ισραήλ. Διογκώνεται καθημερινά ο αριθμός των αρνητών στράτευσης, τόσο στους νεοσύλλεκτους όσο και στους εφέδρους. Τα πνεύματα οξύνθηκαν περαιτέρω, χτες, όταν η Κεντρική Εκλογική Επιτροπή απαγόρευσε σε δύο κόμματα των Ισραηλινών Αράβων να συμμετάσχουν στις επικείμενες εκλογές, κατηγορώντας τα για «υποδαύλιση βίας, υποστήριξη τρομοκρατικών οργανώσεων και άρνηση της ύπαρξης του Ισραήλ». Η απαγόρευση αφορά στα αμιγώς αραβικά κόμματα.

Διαβάστε τη συνέχεια...

ΕΓΚΛΗΜΑ ΧΩΡΙΣ ΤΕΛΟΣ

Με αμείωτη ένταση συνεχίζονται οι ισραηλινές επιχειρήσεις στη Λωρίδα της Γάζας, από αέρος, εδάφους και θαλάσσης. Οπως όλα δείχνουν στο επίκεντρο παραμένουν οι περιφερειακές περιοχές της πόλης της Γάζας, καθώς και ο προσφυγικός καταυλισμός Τζαμπάλιγια, η Μπέιτ Χανούν αλλά και η Ράφα στο νότο. Ο ισραηλινός στρατός έχει σωρεύσει χιλιάδες εφέδρους στα σύνορα, δίνοντας την εντύπωση ότι επίκειται περαιτέρω κλιμάκωση.

Εντούτοις, σύμφωνα με πληροφορίες, το ισραηλινό υπουργικό συμβούλιο δεν έχει ακόμη δώσει εντολή για έναρξη «τρίτης φάσης» των επιχειρήσεων, οι οποίες θα είναι και μάχες σώμα με σώμα στο κέντρο κυρίως της πυκνοκατοικημένης πόλης της Γάζας και των προσφυγικών καταυλισμών. Μερίδα του ισραηλινού Τύπου εκτιμά ότι γίνεται προσπάθεια ν' αποφευχθεί η «τρίτη» φάση, καθώς θα σημάνει μεγαλύτερες απώλειες και για τον ισραηλινό στρατό που επισήμως καταμετρά 10 νεκρούς και αδιευκρίνιστο αριθμό τραυματιών, στοιχεία που αμφισβητεί η «Χαμάς».

Σταγόνα στον ωκεανό

Η ανθρωπιστική βοήθεια άρχισε με το γνωστό «σταγονόμετρο» και, όπως τόνιζε ο εκπρόσωπος της Υπηρεσίας Αρωγής των Προσφύγων στην περιοχή, Τζον Γκιγκ, με «απελπιστικά αργό ρυθμό» λόγω των πολλών ωρών που χρειάζονται για να ολοκληρωθούν οι ισραηλινοί έλεγχοι στα μεθοριακά φυλάκια. Οι αδιάκοποι βομβαρδισμοί δεν επιτρέπουν στην ανθρωπιστική βοήθεια να διανεμηθεί.

από αραβικές χώρες. Κύριος προορισμός τους τα νοσοκομεία και κυρίως το Σίφα, το οποίο λειτουργεί εδώ και μέρες μόνο με γεννήτριες, που τα καύσιμά τους τελειώνουν. Εκπρόσωπος του ΟΗΕ υπογράμμισε ότι περισσότερο από 1.000.000 Παλαιστίνιοι βρίσκονται χωρίς ρεύμα.908 νεκρών και των 4.100 τραυματιών να χαρακτηρίζεται «προσωρινός». Σημείωνε, επίσης, ότι πολλές είναι ακόμη οι συνοικίες όπου δεν έχουν προσεγγίσει ασθενοφόρα, με αποτέλεσμα ο απολογισμός των

Εκ των 908 νεκρών οι 277 είναι παιδιά και οι 95 γυναίκες, ενώ εκ των τραυματιών οι 1.419 είναι παιδιά και οι 596 γυναίκες. Εκτιμάται, επίσης, ότι τουλάχιστον 25.000 είναι οι εκτοπισμένοι ενώ σε εκατοντάδες μετρούν τους αγνοούμενους οι ανθρωπιστικές οργανώσεις.

Διαβάστε τη συνέχεια...

AΠΟΚΑΛΥΨΗ ΠΟΥ ΚΑΙΕΙ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ!

Σας παραθέτουμε την προκήρυξη διαγωνισμού του τμήματος Μεταταφορών του Αμερικανικού Στρατού για μεταφορά πολεμοφοδίων στο λιμάνι Ashdod του Ισραήλ μέσω του Αστακού...

Η Ντόρα Μπακογιάννη διαψέυδει την είδηση . Θα διαψέυσει και τα επίσημα αρχεία του Αμερικανικού στρατού ;

www.fbo.gov

31 December 2008

This is the Military Sealift Command, Sealift Program Management Office, Washington, DC


Subj: RFP N00033-09-R-5205

Ref: (a) SF1449

(b) MSC DRYVOY 02 (12-02/1-02)

MSC Sealift Program Management Office, Code PM5, requests proposals for vessel(s) capable of meeting the transportation requirements described below. The paragraph numbers below apply to the box layout of references (a) and (b), which are incorporated herein by reference (available on the MSC web site at http://www.msc.navy.mil, under “Contracts,” then “Proforma,” or upon request), and shall be the charter form of any contract resulting from this solicitation. By submission of a proposal, the offeror confirms agreement with all terms and conditions of this solicitation and the charter form, unless otherwise identified therein.

Funds are not currently available for this procurement. In the event funds remain unavailable, this procurement will be cancelled without an award being made.

I. Standard Form 1449 Boxes

5. Solicitation No.: N00033-09-R-5205

6. Solicitation Issue Date: 31 December 2008

7. Solicitation POC: Stephen Hughes, Tel: 202-685-5380, E-mail: stephen.t.hughes@navy.mil

8. Offer Due Date: 06 January 2009 @ 1000 EST

9. Issued By: Military Sealift Command, Sealift Program Management Office, PM5, Bldg. 210, Rm. 275, 914 Charles Morris Court SE, Washington Navy Yard, DC 20398-5540;

Fax: (202) 685-5852 or Alternate (202) 685-5850

10. This Acquisition is: UNRESTRICTED

14. Method of Solicitation: RFP

18a. Payment will be made by: DFAS-INDIANAPOLIS, P.O. Box 26287, Indianapolis, IN 46226-0287

18b. Submit invoices to: Commander, Military Sealift Command (N86), Bldg. 157, 914 Charles Morris Court SE, Washington Navy Yard, DC 20398-5540

II. DRYVOY Boxes

1. Vessel(s) Required: Request US or foreign flag container vessel (coaster) to move approximately 168 TEU's in each of two consecutive voyages both containing ammunition. In accordance with the Cargo Preference Act of 1904 and Section IIIA.3 of the Voluntary Intermodal Sealift Agreement (VISA) (see 69 FEDERAL REGISTER 62898, Nov 7, 2007, or most current reference), preference will be given to U.S. flag vessels and VISA participants.

2. Cargo Description:

Standard 20 ft containers.

Voyage 1 Cargo(Astakos-Ashdod): 157 TEU's, NEW 971,575.9

Voyage 2 Cargo(Astakos-Ashdod): 168 TEU's, NEW 973,164.3

HAZ CLASSES: 1.1D, 1.2.1C, 1.2.2H, 1.2.2E, 1.2.2D, 1.3C, and 1.4G

Note: Contractor will have to provide Fire Tugs support at both the Load and Discharge Ports.

2a. Load: Free In

2b. Discharge: Free Out

3. Load Ports: Astakos, Greece

4. Laytime: Four (8) Days SSHINC

5. Discharge Ports: Ashdod, Israel

6. Laydays: Commencing: 15 January 2009

Canceling: 16 January 2009

Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΕΓΙΝΕ ΑΠΟ ΤΗΝ Παραπολιτική

Διαβάστε τη συνέχεια...

MΠΡΑΒΟ ΣΑΣ...ΜΑΣ ΞΕΦΤΙΛΙΣΑΤΕ ΠΑΛΙ

Δεν υπάρχει ειδησεογραφικό portal σε όλο τον κόσμο που να μην αναπαράγει την είδηση για τον ανεφοδιασμό του Ισραηλινού στρατού μέσω της Ελλάδας...

Σας παραθέτουμε ενδεικτικά το δημοσίευμα της "Russia Today".

Ανάλογα ρεπορτάζ έχουμε εντοπίσει σε εφημερίδες της Κροατίας , του Μεξικό , της Ιαπωνίας κτλ...

Επίσης εκατοντάδες blogs και forums σχολιάζουν αρνητικά τη συγκεκριμένη είδηση και ζητούν από την Ελλάδα να αρνηθεί τη διέλευση των αμερικανικών σωμάτων τροφοδοσίας...

Ο διεθνής διασυρμός της χώρας μας συνεχίζεται καθώς και η ταύτιση της ελληνικής κυβέρνησης με τη σφαγή των αμάχων...μπράβο σας κ. Μπακογιάννη καταφέρατε να μας ξεφτιλίσετε διεθνώς...να πεις ότι είναι και η πρώτη φορά?

πηγή:Παραπολιτική

Διαβάστε τη συνέχεια...

ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ ΣΤΑΣΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΑΠ ΚΑΙ ΠΑΣΠ

Στην ΑΣΟΕΕ, η ΔΑΠ αρνήθηκε να υπερψηφίσει ψήφισμα που κατέθεσε η ΠΚΣ και καταδίκαζε την κτηνωδία στη Γάζα, αρνήθηκε όμως να καταθέσει ακόμη και δική της πρόταση. Η ΠΑΣΠ από την άλλη τα έβαλε με το ΚΚΕ κι έτσι αρνήθηκε να καταδικάσει τα γεγονότα...από κοντά και τα ΕΑΑΚ. Και για το μακελειό, κουβέντα! Καμιά αγωνία να πάρει θέση το ΔΣ του συλλόγου, καμιά αγωνία να παρθεί αγωνιστική απόφαση, να ξεσηκωθούν οι φοιτητές. Ο σκοπός όλων αυτών των γελοίων θεατρινισμών βέβαια αποκαλύφθηκε περίτρανα όταν ο εκπρόσωπος της ΕΑΑΚ έπιασε αυτόν της ΠΑΣΠ εξηγώντας του ότι ...έχουν κάνει «σκόντο» στο πλαίσιο που φτιάχνουν για τις κινητοποιήσεις στις 9 Γενάρη, προκειμένου να μπει σ' αυτό το πλαίσιο και η ΠΑΣΠ! Μόνη τους έγνοια, δηλαδή, τα διαπαραταξιακά κομπρεμί με το ΠΑΣΟΚ...

Παρόμοια ήταν η εικόνα και στα ΔΣ σχολών του Πολυτεχνείου. Εκεί η ΔΑΠ αρνήθηκε να στηρίξει παρόμοιο ψήφισμα γιατί έθιγε τους «συμμάχους της χώρας μας» ΗΠΑ - ΕΕ, αλλά στήριξε μόνο την πρόταση συλλογής ανθρωπιστικής βοήθειας. Σα να λέμε ...ναι στο μακελειό, αλλά επειδή είμαστε και άνθρωποι ας βοηθήσουμε όσους τύχει να επιζήσουν! Στο ίδιο πνεύμα και η ΠΑΣΠ ισχυρίστηκε ότι η ΕΕ δεν έχει ευθύνες, απλώς έχει ...καθυστερήσει να πάρει μια «σωστή» θέση!

Τούτες είναι παρατάξεις που το μόνο που έχουν στο μυαλό τους είναι τα ψηφαλάκια, τα παρτάκια και τους κουραμπιέδες. Αλλά τι περιμένει κανείς από τους απόγονους του Λαλιώτη και του Ρουσόπουλου...

Διαβάστε τη συνέχεια...

ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ

Το παραμύθι είναι παλιό όσο και ο καπιταλισμός. Και αναπαράγεται κάθε φορά που ένας λαός επιχειρεί να αποτινάξει το ζυγό του κατακτητή. Τα ίδια έλεγαν και οι ναζί, όταν η γερμανική μπότα πατούσε την ελληνική γη.

Ποιος έφταιγε για τις εκκαθαρίσεις των κατοχικών στρατευμάτων, τις εκτελέσεις, το Δίστομο, τα Καλάβρυτα και τόσους άλλους μαρτυρικούς τόπους της πατρίδας μας; Μα φυσικά η αντίσταση. Ο ΕΛΑΣ και το ΕΑΜ που μάχονταν τον κατακτητή. Τα ίδια ακούμε σήμερα από την ηγεσία του Ισραήλ, από τις ηγεσίες των ΗΠΑ και της ΕΕ, αλλά και τα φερέφωνά τους στα ΜΜΕ. Για τη σφαγή στη Γάζα, φταίνε οι ρουκέτες της Χαμάς, ευθύνεται η αντίσταση των μαχητών Παλαιστινίων. Για την εισβολή στο Ιράκ έφταιγε ο δικτάτορας Σαντάμ. Στη Σερβία, ο Μιλόσεβιτς. Πάντα ο καπιταλισμός και οι συν αυτώ είχαν το άλλοθί τους. Και όταν δεν το είχαν το κατασκεύαζαν.

Ετσι, η υποδούλωση του παλαιστινιακού λαού, οι σφαγές, η κατοχή, η πείνα, οι φυλακίσεις και ο εξανδραποδισμός γενεών και γενεών για πάνω από 60 χρόνια από έναν πάνοπλο καταχτητή, μετατρέπονται στο στόμα των καπιταλιστών, ως μια απλή διαφορά μιας οργάνωσης με ένα γειτονικό κράτος. Και εκεί αρχίζουν να μας «αναλύουν», ποιος πρώτος «έσπασε» την εκεχειρία, ποιος δεν τήρησε τα «συμφωνημένα», ποιος πρώτος έριξε τη ρουκέτα..! Και όλα αυτά, για να ξεχάσουμε το κύριο. Οτι ένας λαός βρίσκεται υπό κατοχή και δεν του επιτρέπεται να έχει το δικό του ανεξάρτητο κυρίαρχο κράτος. Αυτό είναι το πραγματικό πρόβλημα του Παλαιστινιακού. Αυτό ήταν πάντα. Σε αυτό καλείται να απαντήσει η ηγεσία του Ισραήλ, αλλά και οι ΗΠΑ και οι ΕΕ. Ολα τα άλλα είναι «προφάσεις εν αμαρτίαις».

Διαβάστε τη συνέχεια...

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΕΝΟΣ ΠΡΟΑΝΑΓΓΕΛΘΕΝΤΟΣ ΘΑΝΑΤΟΥ (μέρος ΄Δ)

Απροκάλυπτη στήριξη και η υποκρισία των ίσων αποστάσεων

Το ερώτημα που πολλάκις διατυπώνεται αυτά τα τελευταία 24ωρα είναι «πώς είναι δυνατόν η ισραηλινή ηγεσία να επιδεικνύει τέτοιο θράσος και τέτοια αδιαλλαξία ενώπιον της διεθνούς κοινής γνώμης». Η απάντηση είναι πάρα πολύ απλή. Η ισραηλινή ηγεσία, και τώρα και πάντα, γνωρίζει ότι έχει «ζεστές πλάτες». Εχει «ζεστές πλάτες» από την Ουάσιγκτον, που τόσες δεκαετίες, ασχέτως αμερικανικής διοίκησης, έχει σταθεί λιγότερο ή περισσότερο απροκάλυπτα στο πλευρό του Τελ Αβίβ, και απέναντι από τον παλαιστινιακό λαό, από τον οποίο ζητά σχεδόν υποταγή στους όρους που θέτει ο κατακτητής. Το ίδιο έπραξε και τώρα. Η απερχόμενη ηγεσία Μπους ήταν η πρώτη που επέρριψε την ευθύνη στη «Χαμάς» και δικαιολόγησε πλήρως το ισραηλινό λουτρό αίματος. Οσο για τη νέα ηγεσία Ομπάμα; Μπορεί οι αυταπάτες να είναι πολλές, αλλά προς το παρόν υπάρχει σιωπή και η στάση «νίπτουμε τας χείρας»...

Η ΕΕ, από την άλλη, ως τέτοια τηρεί γενικώς στάση ίσων αποστάσεων και επιμένει να επιμερίζει ευθύνες, αδιαφορώντας για τη, μάλλον, κομβική λεπτομέρεια ότι η διένεξη στη Μέση Ανατολή δεν «είναι μια αντιπαράθεση ανάμεσα σε δύο κυρίαρχα κράτη, αλλά ο αγώνας ενός λαού ενάντια στον κατακτητή του». Ως ξεχωριστές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, διάφορες ευρωπαϊκές χώρες υιοθετούν ενίοτε λίγο σκληρότερο ύφος απέναντι στις ισραηλινές επιλογές. Οπως άλλωστε πράττει και ο ΟΗΕ, ως θεσμός, ή άλλες ηγεσίες όπως η Ρωσία ή η Κίνα, ή πολύ περισσότερο οι αραβικές ηγεσίες, των οποίων οι ανακοινώσεις βρίθουν από καταγγελίες και σκληρά λόγια, αλλά στην πράξη έχουν αρκεστεί σε χρηματικές βοήθειες επιπέδου φιλανθρωπίας και σε αξιοποίηση του δράματος του παλαιστινιακού λαού για εκτόνωση της λαϊκής δυσαρέσκειας προς τις ίδιες. Δεν είναι τυχαίο ότι στις διαδηλώσεις των ημερών αυτών στις αραβικές χώρες, πολλές φορές τα συνθήματα δεν ήταν αντι-αμερικανικά ή αντι-ισραηλινά, αλλά κατά της ηγεσίας της χώρας που γινόταν η διαδήλωση.

Η έλλειψη πράξης και η συνένοχη σιωπή αποτελεί και τη μέγιστη απόδειξη της υποκρισίας όλων όσοι σήμερα μιλούν για την «αναγκαιότητα δημιουργίας ενός ανθρωπιστικού διαδρόμου και επίτευξης εκεχειρίας στη Γάζα». Ολους αυτούς τους μήνες που οι Παλαιστίνιοι της Γάζας λιμοκτονούν, όλοι οι όψιμοι «ανησυχούντες» αρκέστηκαν μόνο σε ορισμένες δηλώσεις (οι αραβικές ηγεσίες) ή ακόμη συμμετείχαν και στον αποκλεισμό (όπως η ΕΕ). Ολα αυτά τα χρόνια που ο ισραηλινός στρατός ξεκληρίζει οικογένειες, δολοφονεί παιδιά και μανάδες, ισοπεδώνει σπίτια, καταστρέφει καλλιέργειες, χτίζει διαχωριστικά τείχη, επιβάλλει αποκλεισμούς και προστατεύει εποικισμούς, όλοι οι «ανησυχούντες» ξεχνούν επισταμένα ότι όλες αυτές οι πράξεις λέγονται «κατοχή»: ισραηλινή κατοχή επί του παλαιστινιακού λαού.

Διαβάστε τη συνέχεια...

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΕΝΟΣ ΠΡΟΑΝΑΓΓΕΛΘΕΝΤΟΣ ΘΑΝΑΤΟΥ (μέρος ΄Γ)

Η... απειλή της «Χαμάς»

Η «Χαμάς» εκλέχτηκε δημοκρατικά ως κυβέρνηση από τις ψήφους των Παλαιστινίων στις εκλογές των αρχών του 2006. Εκλογές που πραγματοποιήθηκαν μετά από ασφυκτική πίεση του Ισραήλ, των ΗΠΑ, αλλά και του περίφημου «διαμεσολαβητικού» Κουαρτέτου (ΗΠΑ, Ρωσία, ΕΕ, ΟΗΕ), που υποχρέωσαν τους Παλαιστινίους να προχωρήσουν στη διενέργειά τους, υποστηρίζοντας ότι μόνο έτσι θα ανοίξει ο δρόμος για την επανάληψη των «ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων». Οσο διεξαγόταν η προεκλογική εκστρατεία, το Ισραήλ, με επιδρομές, δολοφονίες «ακριβείας», αποκλεισμούς και απαγορεύσεις, υπέσκαψε τα μέγιστα τη «Φατάχ», την ετέρα μεγάλη πολιτική παλαιστινιακή δύναμη, που, ήδη, μετά το θάνατο του Γιάσερ Αραφάτ, κλυδωνιζόταν από τις καταγγελίες για σκάνδαλα διαφθοράς κατά τη διάρκεια της πολυετούς ηγεσίας της.

Η εκλογή της «Χαμάς», που πρωτοεμφανίστηκε ως «ανθρωπιστική οργάνωση» κατά τη διάρκεια της πρώτης Ιντιφάντα του 1987 και ήταν και η μόνη που δεν υπέστη τη «σιδηρά πυγμή» του ισραηλινού στρατού τότε, δεν αναγνωρίστηκε, επί της ουσίας, ποτέ ούτε από το Ισραήλ, ούτε από την ΕΕ, ούτε από το Κουαρτέτο. Οσο για τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών ακολούθησε την προσφιλή τακτική του, τα τελευταία χρόνια εκφράζοντας τον υπάρχοντα αρνητικό, για τους λαούς, διεθνή συσχετισμό δύναμης: συνέχισε το ανθρωπιστικό του έργο και αρκέστηκε, στην καλύτερη περίπτωση, σε εκκλήσεις. Παράλληλα, οι ισραηλινές ηγεσίες συνέχισαν, με τις διαρκείς επιδρομές και την προκλητική περιφρόνηση κάθε είδους διεθνούς δικαίου, να καλλιεργούν έριδες και διχασμό μεταξύ των παλαιστινιακών πολιτικών οργανώσεων χαρακτηρίζοντας τους μεν «ιδανικούς συνομιλητές» (αφού βέβαια πριν τις εκλογές τους χαρακτήριζαν επίσης τρομοκράτες) και τους δε «τρομοκρατική απειλή».

Οι ισραηλινές προσπάθειες έφεραν αποτέλεσμα καθώς, τελικά, για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες, οι ενδο-παλαιστινιακές αντιπαραθέσεις έλαβαν, κατά διαστήματα, και τη μορφή ανοιχτών συγκρούσεων και κατέληξαν στην ανάληψη της εξουσίας στη Λωρίδα της Γάζας από τη «Χαμάς» διά των όπλων. Η σύλληψη από τη «Χαμάς» τον Ιούνη του 2006 του στρατιώτη Γκιλάντ Σαλίτ εντός παλαιστινιακού εδάφους κατά τη διάρκεια επιδρομής αποτέλεσε το πρόσχημα για τη μετατροπή της Λωρίδας της Γάζας σε πεδίο βολής κατά βούληση του ισραηλινού στρατού και σε μια τεράστια φυλακή, όπου το 1,5 εκατομμύριο των κατοίκων της υποχρεώθηκε σε αργό θάνατο και λιμοκτονία.

Μπορεί η αμερικανόπνευστη σύνοδος της Ανάπολης, το Νοέμβρη του 2007, να διακήρυξε, για άλλη μια φορά, τις προθέσεις της Ουάσιγκτον να «προχωρήσει σε ουσιαστικές ισραηλινο-παλαιστινιακές συνομιλίες προκειμένου να επιτευχθεί συμφωνία μέχρι τα τέλη της θητείας Μπους», αλλά ήταν ξεκάθαρο εξαρχής ότι η διακήρυξη αυτή σχετιζόταν περισσότερο με τις απόπειρες βελτίωσης της εικόνας των ΗΠΑ στην αραβική και μουσουλμανική κοινή γνώμη προκειμένου να εξασφαλιστεί, χωρίς πολλές αντιδράσεις, η παράταση της κατοχής στο Ιράκ και η περαιτέρω προώθηση των αμερικανικών και ευρω-ενωσιακών σχεδίων περί «ευρείας Μέσης Ανατολής» παρά με την επίλυση του Παλαιστινιακού. Και αυτό φάνηκε πολύ γρήγορα, καθώς μπορεί οι κ.κ. Αμπάς και Ολμέρτ να συναντήθηκαν αρκετές φορές, όμως δεν επιτεύχθηκε καμία συγκεκριμένη πολιτική πρόοδος, ενώ αντίθετα η καθημερινότητα των Παλαιστινίων τόσο στη Δυτική Οχθη αλλά κυρίως στη Λωρίδα της Γάζας έγινε κόλαση.

Οι κάτοικοι της Γάζας δεν είχαν τρόφιμα, φάρμακα, ρεύμα, πόσιμο νερό, νοσοκομεία που να μπορούν να λειτουργήσουν, σχεδόν από τα μέσα του 2006. Δεν είχαν, δηλαδή, τα μέσα να επιβιώσουν στοιχειωδώς. Το 80% των κατοίκων ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας. Ενας ολόκληρος πληθυσμός καταδικάστηκε σε λιμοκτονία με το πρόσχημα της «Χαμάς». Και δεν καταδικάστηκε μόνο από το Ισραήλ. Καταδικάστηκε και από τις ΗΠΑ και από την ΕΕ, που συναίνεσαν στο φονικό εμπάργκο και κώφευσαν στις αλλεπάλληλες, ιδιαίτερα τους τελευταίους μήνες, εκκλήσεις των αρμοδίων υπηρεσιών του ΟΗΕ, που επισήμαιναν ότι στη Γάζα συντελείται μια ανθρωπιστική τραγωδία άνευ προηγουμένου.

Διαβάστε τη συνέχεια...

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΕΝΟΣ ΠΡΟΑΝΑΓΓΕΛΘΕΝΤΟΣ ΘΑΝΑΤΟΥ (μέρος ΄Β)

Από το Οσλο στον «τρομοκράτη» Αραφάτ και στην αποχώρηση από τη Γάζα

Το 1993, στη συμφωνία του Οσλο, που θεωρητικώς αποτελούσε τη βάση για ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις οι οποίες θα κατέληγαν σε ανεξάρτητο παλαιστινιακό κράτος, η παλαιστινιακή πλευρά υποχρεώθηκε ν' αποδεχτεί ότι θα επαναδιαπραγματευτεί τις ειλημμένες αποφάσεις του ΟΗΕ, που ζητούν σαφώς τερματισμό της κατοχής και διάλυση των εποικισμών άνευ όρων και προϋποθέσεων. Οι διαπραγματεύσεις αυτές, όπως άλλωστε, αναμενόταν, δεν κατέληξαν πουθενά. Αντίθετα, οδήγησαν σε έναν κυκεώνα «ενδιάμεσων συμφωνιών», κατά τις οποίες τα θύματα καλούνταν ν' αποδείξουν τις καλές τους προθέσεις απέναντι στο θύτη.

Το όποιο σκηνικό «ευφορίας» κατέρρευσε μία και καλή το καλοκαίρι του 2000, στο Καμπ Ντέιβιντ, όταν, σε αντίθεση με τους μέχρι σήμερα ισραηλινούς ισχυρισμούς, ζητήθηκε από τον Γιάσερ Αραφάτ να αποδεχτεί όρους υποταγής για τη δημιουργία ενός απολύτως ελεγχόμενου και κατακερματισμένου παλαιστινιακού κράτους, κάτι που δεν έπραξε. Η απογοήτευση και η οργή του παλαιστινιακού λαού ξέσπασε. Η δεύτερη Ιντιφάντα ήταν γεγονός. Οπως επίσης, ήταν γεγονός ότι ενώ δεν υπήρχε ούτε μία επίθεση επί ισραηλινού εδάφους, τις πρώτες εβδομάδες της, ο ισραηλινός στρατός αιματοκυλούσε τα παλαιστινιακά εδάφη πυροδοτώντας τη γνωστή περαιτέρω κλιμάκωση.

στιγμή, ο ισραηλινός στρατός διέλυε τις παλαιστινιακές δυνάμεις ασφαλείας. Πολλοί τότε εκτιμούσαν ότι στόχος του Σαρόν ήταν η υπόσκαψη της παλαιστινιακής ενότητας και ο διχασμός της παλαιστινιακής πολιτικής σκηνής. Εδώ και τρία χρόνια παραμένει σε βαθύ κώμα, και δεν μπορεί να δει ότι τα σχέδιά του έφεραν καρπούς.

Λίγους μήνες αργότερα, έκανε την εμφάνισή του ο «Οδικός χάρτης» το νέο διαμεσολαβητικό σχέδιο των ΗΠΑ, που στόχευε (σε τι άλλο;) στην «αποκατάσταση της εμπιστοσύνης και στην επίτευξη προόδου στις συνομιλίες των δύο πλευρών, με απώτερο στόχο μια τελική συμφωνία». Για άλλη μια φορά, όπως και τόσες άλλες, οι Παλαιστίνιοι καλούνταν να καταθέσουν εχέγγυα της «καλής τους πρόθεσης», ενώ δε γινόταν καμία αναφορά στις σχετικές αποφάσεις του ΟΗΕ.

Μετά από μήνες εκεχειριών που κλυδωνίζονταν μέχρι να καταρρεύσουν εντελώς για να «διαμεσολαβήσουν» πάλι οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις και να επιτευχθεί νέα «συμφωνία κατάπαυσης του πυρός», το Ισραήλ προχώρησε, τον Αύγουστο του 2005, στην απόσυρση των δυνάμεών του από τη Λωρίδα της Γάζας, διαλύοντας τους 17 εποικισμούς που διατηρούσε και απομακρύνοντας τους περίπου 8.500 εποίκους. Η κίνηση χαρακτηρίστηκε «σαφές δείγμα καλής θέλησης», αν και ο ίδιος ο Σαρόν, τότε, τη χαρακτήριζε απλώς «βολική», γιατί μείωνε σημαντικά το κόστος της διαρκούς στρατιωτικής παρουσίας εντός της Γάζας μεγάλου αριθμού δυνάμεων. Αυτό πλέον θα μπορούσε να γίνει από τα σύνορα και από τα μεθοριακά φυλάκια.

Ο ισραηλινός στρατός παρέμεινε ο απόλυτος κυρίαρχος του εναέριου χώρου, της θάλασσας και της περιμέτρου. Παρέμεινε, δηλαδή, ο δεσμοφύλακας των Παλαιστινίων της Γάζας, που βρέθηκαν έγκλειστοι σε μια μεγάλη φυλακή. Η ίδια τύχη περιμένει ουσιαστικά και τους κατοίκους της Δ. Οχθης, αφού συνεχίζεται η ανέγερση του διαχωριστικού τείχους, το οποίο χτίζεται κατά 80% εντός επιπλέον προσαρτημένου παλαιστινιακού εδάφους διαλύοντας τη ζωή και την περιουσία περισσοτέρων από 300.000 Παλαιστινίων, αλλά αντιθέτως διαφυλάσσοντας τους μεγαλύτερους εποικισμούς, περίπου 400.000 εποίκους, και την ισραηλινή κυριαρχία σε ολόκληρη την Ιερουσαλήμ.

Διαβάστε τη συνέχεια...

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΕΝΟΣ ΠΡΟΑΝΑΓΓΕΛΘΕΝΤΟΣ ΘΑΝΑΤΟΥ (μέρος Ά)

Το λουτρό αίματος στη Γάζα φαίνεται να είναι και αυτό μέρος του ευρύτερου καπιταλιστικού σχεδίου για την «ευρεία Μέση Ανατολή», για το οποίο διαγκωνίζονται όσοι οψίμως επιδίδονται σε κλαυθμούς για τον παλαιστινιακό λαό, ενώ υποστηρίζουν, πάντα, τον Ισραηλινό «χωροφύλακα» της περιοχής

Τώρα είναι η Λωρίδα της Γάζας. Για την ακρίβεια, εδώ και 18 μήνες είναι η Γάζα. Το τωρινό λουτρό αίματος προδιαγραφόταν σχεδόν ως βέβαιο εδώ και αρκετό καιρό. Σαν προμελετημένο έγκλημα. Ενα έγκλημα που μπορεί τα τελευταία 24ωρα να κυριαρχεί στην ειδησεογραφία και στις τηλεοπτικές οθόνες, όμως διαπράττεται σταθερά και μεθοδικά εδώ και δεκαετίες, όχι μόνο στη Γάζα αλλά στο σύνολο των παλαιστινιακών εδαφών.

Τώρα, είναι η ανατροπή της «Χαμάς». Την προηγούμενη φορά ήταν η «εξάλειψη της απειλής των ρουκετών». Την προπροηγούμενη φορά ήταν η «εξάλειψη της απειλής των βομβιστών». Και ούτω καθεξής... Πάντα υπάρχει για τις ισραηλινές κυβερνήσεις μια «απειλή για να εξαλειφθεί». Πάντα υπάρχει το «ισραηλινό δικαίωμα στην αυτοάμυνα». Πάντα η παλαιστινιακή πλευρά καλείται να αποδείξει κάτι απέναντι στο Ισραήλ.

Οπως χαρακτηριστικά υποστήριζε και η Ισραηλινή δημοσιογράφος Τάνια Ράινχαρτ, οι ισραηλινές ηγεσίες και ο ισραηλινός στρατός ουδέποτε αντέδρασαν «εν θερμώ» ή ως «απάντηση» σε κάποια παλαιστινιακή πράξη. Αντίθετα, δρουν πάντα στη βάση καλά μεθοδευμένων και οργανωμένων σχεδίων που, όπως έλεγε η Ράινχαρτ, είναι έτσι εκπονημένα ώστε να διαμορφώνουν τις συνθήκες εκείνες που η ισραηλινή πλευρά επιδιώκει προκειμένου να... «αντιδράσει αυτοαμυνόμενη». Αυτό έγινε και αυτή τη φορά. Διαβάστε τη συνέχεια...

ΤΙ ΜΠΟΥΣ, ΤΙ ΟΜΠΑΜΑ....ΤΙ ΛΕΥΚΟΣ, ΤΙ ΜΑΥΡΟΣ? Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΣΚΛΗΡΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΠΑΝΤΑ ΙΔΙΑ

Το γύρο των Ισραηλινών blogs κάνει μια επιστολή του Μπαράκ Ομπάμα με ημερομηνία 22 Ιανουαρίου 2008 (πριν από ένα χρόνο δηλαδή) προς την μόνιμη αντιπροσωπεία των ΗΠΑ στον ΟΗΕ με την οποία την καλεί να επιβάλει σε σχετικό ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας αυστηρή καταδίκη των επιθέσεων της Χαμάς εναντίον του Ισραήλ.

Στην ίδια επιστολή ο Ομπάμα που ήταν τότε γερουσιαστής εκφράζει τον αποτροπιασμό του για τους «τρομοκράτες» της Χαμάς και εκφράζει την πλήρη κατανόησή του για τις επιθέσεις του Ισραήλ εναντίον της Γάζας....

Η επιστολή:

απο την:Παραπολιτική

Διαβάστε τη συνέχεια...

ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΚΤΗΝΟΔΙΑ ΟΛΚΗΣ - ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΣΤΗ ΓΑΖΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΩΝ ΙΣΡΑΗΛΙΝΩΝ

ΠΡΟΣΟΧΗ ΤΟ VIDEO ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘEI ΕΙΝΑΙ ΑΚΑΤΑΛΛΗΛO

Διαβάστε τη συνέχεια...

ΜΑΧΕΣ ΣΩΜΑ ΜΕ ΣΩΜΑ ΔΕΙΝΟΥΝ ΟΙ ΙΣΡΑΗΛΙΝΟΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ

Δείτε την προσπάθεια του στρατιώτη...Δεν μπορεί να κινηθεί από το βαρύ οπλισμό. Και ο "τρομοκράτης" θα του ξεφύγει...βλέπετε ο "τρομοκράτης" είναι λίγα κιλά επειδή δεν έχει να φάει...Ο στρατιώτης πρέπει να τον πιάσει όμως...

Και αν τον πιάσει ;

Θα τον ψάξει...Όπως ψάχνουν εδώ έναν άλλο νεαρό Παλαιστίνιο.Ψάχνουν μήπως έχει καμία πυρηνική σφεντόνα...

πηγή:Παραπολιτική

Διαβάστε τη συνέχεια...

Αθωώνουν ουσιαστικά το Ισραήλ για τη σφαγή

Σ' ένα ρεσιτάλ υποκρισίας και παραπλάνησης του ελληνικού λαού έχουν επιδοθεί κυβέρνηση και ΠΑΣΟΚ χύνοντας κροκοδείλια δάκρυα για τη δολοφονία του παλαιστινιακού λαού, αλλά την ίδια ώρα, ευθυγραμμιζόμενοι απόλυτα με τις ενέργειες και τις θέσεις των Αμερικανών και Ευρωπαίων, εξισώνουν τους θύτες Ισραηλινούς με τα θύματα αμάχους Παλαιστίνιους.

Η ελληνική κυβέρνηση με «την παροχή 28 τόνων ιατροφαρμακευτικού υλικού» στα νοσοκομεία της Γάζας προσπαθεί να ...εξευμενίσει τη στάση της που εκφράζεται διά στόματος υπουργού Εξωτερικών, Ντ. Μπακογιάννη, η οποία αρνείται να καταδικάσει την ισραηλινή επιδρομή, επιρρίπτοντας ευθύνες στη «Χαμάς» για την έναρξη της σφαγής.

Το ΠΑΣΟΚ, με τον πρόεδρό του, Γ. Παπανδρέου, δηλώνει ότι «στηρίζει την πρόσφατη έκκληση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ για ανθρωπιστική βοήθεια στη Γάζα». Ως πρόεδρος επίσης της Σοσιαλιστικής Διεθνούς ο Γ. Παπανδρέου ζητά «την οργάνωση αποστολών στην περιοχή για την υποστήριξη κάθε μορφής ανθρωπιστικής βοήθειας», για να συγκαλύψει ότι καταδίκασε γενικά και αόριστα «κάθε πράξη βίας» σπεύδοντας να αποδώσει «πράξεις τυφλής βίας και στις δύο πλευρές».

Στηρίζοντας αποστολές «ανθρωπιστικού υλικού» επιχειρούν να κουκουλώσουν τις πολιτικές τους ευθύνες και θέλουν να αποκρύψουν ότι έχουν συνυπογράψει τους ευρωατλαντικούς σχεδιασμούς για την «ευρεία Μέση Ανατολή», επιχειρησιακό τμήμα των οποίων αποτελούν και οι δολοφονικές επιθέσεις του Ισραήλ εναντίον του παλαιστινιακού λαού.

Διαβάστε τη συνέχεια...