ΑΚΟΜΗ ΜΙΑ ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΗ ΨΕΥΤΙΑ

Δέκα ημέρες πριν τις ευρωεκλογές το υπουργείο Απασχόλησης επιχειρεί να παρουσιαστεί «ευαίσθητο» για τις χαμηλές συντάξεις και σπεύδει να εκτιμήσει θετικά σχετικό πόρισμα Επιτροπής για τη διαδοχική ασφάλιση. Οπως είναι γνωστό, σύμφωνα με το ισχύον ασφαλιστικό καθεστώς, οι ασφαλισμένοι σε περισσότερα από ένα ταμείο στη διάρκεια του εργάσιμου βίου τους, λαμβάνουν σύνταξη από 10% έως και 30% χαμηλότερη από τους συναδέλφους τους που ασφαλίστηκαν σε ένα μόνο ταμείο. Ενώ και ο χρόνος απονομής της σύνταξης ήταν μεγαλύτερος και ξεπερνά το ένα έτος. Ενώ, σύμφωνα με εκτιμήσεις, το πρόβλημα αυτό αφορά σχεδόν το 50% των ασφαλισμένων.

Το 2004, λίγο πριν το ΠΑΣΟΚ εγκαταλείψει την κυβερνητική εξουσία, ψήφισε νόμο με τον οποίο υποσχόταν ότι θα άρει την αδικία που υπάρχει στο καθεστώς της διαδοχικής ασφάλισης και θα συντομεύσει το χρόνο απονομής των συντάξεων. Σήμερα, πέντε χρόνια μετά, η κατάσταση παραμένει η ίδια. Οι ασφαλισμένοι σε περισσότερα από ένα ταμείο συνεχίζουν να παίρνουν μειωμένες συντάξεις. Φαίνεται ότι η ΝΔ ζήλεψε τα επικοινωνιακά τρικ των προκατόχων της και τώρα ξαναζεσταίνει τη σούπα.

Χτες η υπουργός Απασχόλησης Φάνη Πάλλη - Πετραλιά παρέλαβε το σχετικό πόρισμα της Επιτροπής Διαδοχικής Ασφάλισης που είχε συστήσει και είπε ότι αυτό περιέχει «συγκεκριμένες προτάσεις οι οποίες μπορούν να εφαρμοστούν». Σύμφωνα με το πόρισμα, προτείνεται η απονομή της σύνταξης να γίνεται από τον ασφαλιστικό φορέα στον οποίο ο εργαζόμενος έχει διανύσει τα περισσότερα χρόνια ασφάλισης. Ο υπολογισμός της σύνταξης θα γίνεται ως αν τα χρόνια ασφάλισης έχουν διανυθεί στο σύνολό τους στο ίδιο ταμείο, κάτι βέβαια που θα οδηγήσει σε μεγάλες αυξήσεις στις συντάξεις της διαδοχικής.

Το ίδιο προτείνεται και για τα επικουρικά ταμεία, ενώ στις περιπτώσεις συντάξεων αναπηρίας ή θανάτου ο τελευταίος ασφαλιστικός οργανισμός θα απονέμει - όπως και τώρα - τη σύνταξη. Σε περιπτώσεις ταμείων όπου με τη νέα πρόταση ενδέχεται να οδηγήσει σε χαμηλότερη σύνταξη (π.χ. ΟΓΑ) προτείνεται ο ασφαλισμένος να έχει τη δυνατότητα επιλογής ανάμεσα στο νέο και στο υφιστάμενο σύστημα.

Τα λόγια και τα έργα

Ομως όλα τα παραπάνω δεν έχουν καμία σημασία, αφού: Η υπουργός - παρά τη θετική της αξιολόγηση - δε δεσμεύτηκε, αλλά παρέπεμψε στην Αναλογιστική Αρχή η οποία θα εκτιμήσει και το κόστος υιοθέτησης μιας τέτοιας πρότασης. Το πότε αυτή η μελέτη θα είναι έτοιμη και πότε ενδέχεται η κυβέρνηση να φέρει προς ψήφιση έναν τέτοιο νόμο, αυτό παραμένει μετέωρο, με δεδομένο και το ενδεχόμενο των πρόωρων εθνικών εκλογών.

Το σημαντικότερο όμως δεν είναι τα λόγια, αλλά τα έργα της κυβέρνησης: Αν και το ζήτημα της διαδοχικής ασφάλισης εκκρεμούσε για χρόνια, η κυβέρνηση δεν το συμπεριέλαβε στο περσινό νομοσχέδιο για το Ασφαλιστικό. Με το νομοσχέδιο αυτό περικόπτονται συντάξεις, αυξάνονται τα όρια ηλικίας, μπαίνει χέρι στα αποθεματικά ταμείων, πράξεις που δε συνάδουν με τις όψιμες «ευαισθησίες» της κυβέρνησης. Οι σημερινές αόριστες υποσχέσεις της κυβέρνησης δίνονται λίγες μόλις μέρες μετά το πάγωμα των επικουρικών συντάξεων. Οταν, λοιπόν, δε δίνονται ούτε τα λίγα ψίχουλα που συνήθως δίνονταν με τις ετήσιες αυξήσεις, οι εργαζόμενοι σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να πειστούν ότι θα πάρουν το καρβέλι που τους τάζει σήμερα η ΝΔ.

Διαβάστε τη συνέχεια...

0% Η ΑΥΞΗΣΗ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΕΣ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ

Ούτε ένα ευρώ αύξηση δε θα λάβουν φέτος ένα εκατομμύριο συνταξιούχοι στις επικουρικές τους συντάξεις. Τη θέση αυτή έκανε καθαρή χτες η υπουργός Απασχόλησης Φάνη Πάλη Πετραλιά μετά τη συνάντηση με τους εκπροσώπους του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Η προκλητική αυτή απόφαση της κυβέρνησης έρχεται μετά το μικρό επίδομα αλλά και το πάγωμα - για ποσά πάνω από 1.100 ευρώ - και στις κύριες συντάξεις, φορτώνοντας και με αυτό τον τρόπο τα βάρη της κρίσης στις πλάτες των απομάχων της δουλειάς.

Η αντεργασιακή κυβερνητική απόφαση μεταφράζεται σε κλοπή από το κράτος πάνω από 105 εκατομμύρια ευρώ μόνο για τις επικουρικές συντάξεις, ενώ συνολικά η κλοπή από το πάγωμα και των κύριων συντάξεων σε βάρος των συνταξιούχων εκτιμάται στα 280 εκατομμύρια ευρώ. Και όλα αυτά τη στιγμή που οι συνταξιούχοι συγκαταλέγονται στις πιο ευάλωτες κοινωνικά ομάδες που βιώνουν ή κινδυνεύουν από την πραγματική φτώχεια, ενώ ένας στους τέσσερις διαβιώνει ήδη κάτω από το στατιστικό όριο της φτώχειας.

Το πάγωμα όμως στις επικουρικές συντάξεις κρύβει και έναν επιπλέον κίνδυνο, καθώς αποτελεί προπομπό στην εφαρμογή του αντασφαλιστικού νόμου 3655/2008 της ΝΔ με τον οποίο όλες οι επικουρικές συντάξεις σταδιακά θα συρρικνωθούν στο 20% των συντάξιμων αποδοχών. Οι παρεμβάσεις αυτές αποκαλύπτουν το στρατηγικό ρόλο της ΝΔ καθώς και της Ευρωπαϊκής Ενωσης για συρρίκνωση των δημόσιων συντάξεων και δη των επικουρικών και την αντικατάστασή τους με τα ιδιωτικά συστήματα ασφάλισης, όπως είναι και τα Επαγγελματικά Ταμεία.

Το γεγονός ότι η ανακοίνωση της υπουργού Απασχόλησης για το πάγωμα των επικουρικών συντάξεων έγινε αμέσως μετά την συνάντηση με το ΔΝΤ, είναι εξόχως συμβολικό, καθώς θέμα της συνάντησής τους ήταν το ασφαλιστικό. Η υπουργός χαρακτήρισε «εποικοδομητική και σε βάθος» τη συζήτηση που είχε με τους εκπροσώπους του ΔΝΤ, ενώ ενδεικτικό των επιδιώξεών τους είναι ότι ζήτησαν να μάθουν αν η κυβέρνηση σχεδιάζει νέα ασφαλιστική μεταρρύθμιση. Διαβάστε τη συνέχεια...

ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΓΕΡΟ ΤΟ "ΧΑΣΤΟΥΚΙ"...

Μπορεί να προκαλεί και να εξοργίζει η θρασύτατη απάντηση του Γ. Παπαθανασίου ότι και οι συνταξιούχοι ευθύνονται για το έλλειμμα της χώρας και άρα πρέπει να πληρώσουν και αυτοί, ωστόσο αυτή είναι η κυβερνητική θέση και η αλήθεια που υπερασπίζεται. Αντίθετα, σύμφωνα με τον υπουργό Οικονομίας, καθόλου δεν ευθύνονται για τα ελλείμματα οι τράπεζες και οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι για τους οποίους ήδη τόσο ο ίδιος όσο και ο πρωθυπουργός έχουν αποκηρύξει μετά βδελυγμίας κάθε ιδέα για συμμετοχή στα βάρη της κρίσης. Μάλιστα, ο Γ. Παπαθανασίου δεν κρύβει τις συναντήσεις του με εκλεκτούς μεγαλοεπιχειρηματίες στη «Λέσχη των Αθηνών» και αλλού, τα «αιτήματα» των οποίων σπεύδει να μετατρέψει σε υπουργικές αποφάσεις και «πακέτα» στήριξης της κερδοφορίας τους. Τα αποτελέσματα είναι χειροπιαστά. Οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι όχι μόνο δε χάνουν, αλλά βγαίνουν ενισχυμένοι από την κρίση... Ας μην τρέφουν όμως αυταπάτες. Οι συνταξιούχοι, ασφαλώς όχι μόνο αυτοί, δε θα σταματήσουν τους αγώνες τους για την ανατροπή αυτή της πολιτικής. Διαβάστε τη συνέχεια...

ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΩΝ ΡΕΤΙΡΕ...

Χτες λοιπόν, η κυβέρνηση διευκρίνισε ότι τα ...«ρετιρέ» (σ.σ.: στα «ρετιρέ» στην Ελλάδα περιλαμβάνονται, ως γνωστόν, οι συνταξιούχοι) θα λάβουν το εφάπαξ «βοήθημα» είτε είναι συνταξιούχοι του δημόσιου είτε του μη δημόσιου τομέα. Τουτέστιν, «φιλοδώρημα» από 0,8 έως 1,3 ευρώ τη μέρα.

Αυτά για τους συνταξιούχους.

Πάμε τώρα στους άλλους...

Πριν λίγες μέρες δόθηκαν στη δημοσιότητα τα στοιχεία για τα οικονομικά αποτελέσματα εντός του 2008 των εισηγμένων στο Χρηματιστήριο εταιρειών.

Πέρσι, λοιπόν, τα καθαρά κέρδη των εισηγμένων άγγιξαν τα 10 δισεκατομμύρια ευρώ!

Μέσα σε ένα χρόνο! Μια χούφτα «έχοντες» και «κατέχοντες» αύξησαν τα (καθαρά) κέρδη τους κατά 10 δισεκατομμύρια!

Είχαν φυσικά «απόθεμα» από πριν: Την τελευταία τετραετία τα καθαρά κέρδη των «300» του Χρηματιστηρίου διακυμάνθηκαν ως εξής:

2005: 8,6 δισ.

2006: 8,3 δισ.

2007: 11,3 δισ.

2008: 10 δισ.

Σύνολο, μέσα σε μια και μόνο τετραετία, καθαρά κέρδη 38,2 δισεκατομμύρια!

Το ποσό (για να είμαστε και συνεπείς με τη λογιστική της λιτότητας) είναι τετραπλάσιο του δημόσιου ελλείμματος. Τουτέστιν, το έλλειμμα, λόγω του οποίου δέκα εκατομμύρια Ελληνες καλούνται από την κυβέρνηση και την Κομισιόν να ζήσουν με «παγωμένους» μισθούς και συντάξεις για μια τριετία, το ενθυλάκωσαν εις το τετραπλάσιο (!) με τη μορφή των καθαρών κερδών μια χούφτα βιομήχανοι και τραπεζίτες την προηγούμενη τετραετία!

Είναι οι ίδιοι βιομήχανοι που περικόπτουν τους μισθούς των εργαζομένων (λόγω της κρίσης...) και οι ίδιοι τραπεζίτες που ενισχύθηκαν με 28 δισεκατομμύρια (λόγω της κρίσης...).

10.000.000.000 ευρώ! Δεν πρόκειται για τυπογραφικό λάθος!

Πρόκειται για τα καθαρά κέρδη μιας χρονιάς, του 2008, που απέσπασαν οι κύριοι της Σοφοκλέους.

Είναι μάλλον η στιγμή να μιλήσουμε για την «καθημερινότητα». Τι γίνεται με το «καθεμέρα» του εργάτη και του συνταξιούχου, με το «καθεμέρα» του βιομήχανου και του τραπεζίτη;

Οι συγκρίσεις είναι ευανάγνωστες:

Στη χώρα που ο εργαζομένος, μετά τη συμφωνία ΣΕΒ - ΓΣΕΕ, πήρε «αύξηση» 1 ευρώ στο μεροκάματο, στη χώρα που οι συνταξιούχοι παίρνουν για «αύξηση» τις πενταροδεκάρες του κ. Παπαθανασίου,

εδώ, σε αυτή τη χώρα είναι, που

για κάθε μέρα του 2008

οι κερδοφόρες εταιρείες του Χρηματιστηρίου

απομυζούσαν το ποσό των 38,5 εκατομμυρίων!

Αν διαιρεθούν τα ετήσια κέρδη τους εντός του 2008 με τις εργάσιμες μέρες του χρόνου, από αυτό το νούμερο προκύπτει:

38.500.000 ευρώ τη μέρα!

Και κάθε εργάσιμη μέρα του 2008!

Δεν είναι τυπογραφικό λάθος!

Είναι τα κέρδη, τα καθαρά (ημερήσια) κέρδη που οι τραπεζίτες, οι βιομήχανοι, οι εφοπλιστές, οι πετρελαιάδες απομύζησαν - εν μέσω κρίσης - στην Ελλάδα του 2008.

Είναι προφανές:

Το χρήμα που ρέει στη χώρα είναι πακτωλός. Ο πλούτος που παράγουν οι εργαζόμενοι είναι τεράστιος. Αλλά αυτός ο πλούτος μεταφέρεται στο πλαίσιο της ακολουθούμενης πολιτικής σε μια χούφτα μεγαλοκαπιταλιστών.

Είναι προφανές:

Το «καθεμέρα» σε αυτό τον τόπο δεν είναι ίδιο για όλους.

Διαβάστε τη συνέχεια...

ΔΩΣΤΕ ΚΙ ΑΛΛΑ ΨΙΧΟΥΛΑ!

«Αυξήσεις» πείνας, που ξεπερνούν τα όρια της κοροϊδίας, θα δώσει, όπως ήταν αναμενόμενο η κυβέρνηση και στους συνταξιούχους του Ιδιωτικού Τομέα. Την ίδια στιγμή, επιχειρεί με διάφορα επικοινωνιακά παιχνίδια σε βάρος χιλιάδων απόμαχων της δουλειάς, να εμφανίσει τις αυξήσεις αυτές σαν «πραγματική ενίσχυση» για τους συνταξιούχους.

Προχτές το βράδυ, υπήρξε συνάντηση του υπουργού Οικονομίας, Γ. Παπαθανασίου, και της υπουργού Απασχόλησης Φ. Πάλλη - Πετραλιά. Σύμφωνα με χτεσινά δημοσιεύματα - που προέκυψαν από επιλεκτικές διαρροές - η υπουργός Απασχόλησης πρότεινε να δοθούν ποσοστιαίες αυξήσεις στους συνταξιούχους του Ιδιωτικού Τομέα, οι οποίες μεταφράζονταν σε ποσά μικρότερα από αυτά που εξαγγέλθηκε ότι θα πάρουν οι συνταξιούχοι του Δημοσίου μέσω έκτακτων επιδομάτων.

Συγκεκριμένα, αναφέρεται ότι η πρόταση της υπουργού Απασχόλησης προβλέπει ποσοστιαίες αυξήσεις 2,6% - 3% για συντάξεις που φθάνουν μέχρι τα 800 ευρώ και 2% για συντάξεις που κυμαίνονται από 801 έως 1.100 ευρώ. Ποσοστά που αντιστοιχούν σε λιγότερα χρήματα από το έκτακτο επίδομα των 500 ευρώ (για συντάξεις έως 800 ευρώ) και των 300 ευρώ (για συντάξεις 801 - 1.100 ευρώ) που θα πάρουν οι συνταξιούχοι του Δημοσίου. Σύμφωνα με πληροφορίες, η πρόταση ήρθε ύστερα από την επισήμανση των διοικήσεων ΙΚΑ και ΟΑΕΕ ότι δεν μπορεί να δοθεί εφάπαξ έκτακτο επίδομα (αντί τμηματικής καταβολής) γιατί αυτό θα δημιουργούσε πρόβλημα στα οικονομικά των ταμείων.

Χτες, οι δυο υπουργοί προχώρησαν σε κοινή δήλωση, διαψεύδοντας τα δημοσιεύματα λέγοντας: «Οπως προβλέπει ο σχετικός νόμος 2606/1998, η πολιτική συντάξεων στον ιδιωτικό τομέα είναι η ίδια με την πολιτική συντάξεων στο δημόσιο τομέα» και δε δίστασαν να πανηγυρίσουν, σημειώνοντας: «Χαιρόμαστε όμως, γιατί ακόμα και αυτοί που μιλούσαν για ψίχουλα όταν ανακοινώσαμε την πολιτική συντάξεων, τώρα αναγνωρίζουν ότι ενισχύουμε πραγματικά τους χαμηλοσυνταξιούχους».

Η ουσία είναι ότι και στις δύο περιπτώσεις, οι αυξήσεις είναι τόσο μικρές ώστε να βρίσκονται πολύ μακριά από τις ανάγκες των συνταξιούχων, η συντριπτική πλειοψηφία των οποίων είναι χαμηλοσυνταξιούχοι. Τέλος, αξίζει να σημειωθεί ότι η μη καταβολή ποσοστιαίας αύξησης παγώνει στην ουσία τις συντάξεις. Δηλαδή, στην περίπτωση που το 2010 δοθούν ποσοστιαίες αυξήσεις, η βάση υπολογισμού τους θα είναι η σύνταξη του 2008.

Διαβάστε τη συνέχεια...

ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΣΤΗΝ ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ Γ΄

Ολοι τους συνένοχοι

Σχολιάζοντας την απόφαση, ορισμένοι δεν απέφυγαν τον πειρασμό να πέσουν στην τυπολατρία. Σύμφωνα με τον ισχυρισμό τους, υποστηρίζουν πως η απόφαση του Δικαστηρίου δεν υποχρεώνει την ελληνική κυβέρνηση να αυξήσει τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης των γυναικών, αλλά ότι θα μπορούσε να μειώσει αυτά των ανδρών και έτσι να επιτευχτεί η απαίτηση του Ευρωδικαστηρίου.

Μόνο που η συγκεκριμένη απόφαση δεν πάρθηκε σε πολιτικό κενό. Μπορεί τύποις το Δικαστήριο να μην ορίζει τι θα κάνει η κυβέρνηση, όμως την ίδια στιγμή η Κομισιόν δεν περνάει μήνας που να μην απαιτεί να προωθηθούν νέες «μεταρρυθμίσεις» στα ασφαλιστικά συστήματα. Μήπως δεν είναι η ΕΕ που σε κάθε νέα Εκθεση απαιτεί την «αύξηση του εργάσιμου βίου» και την παραμονή στην εργασία όσο γίνεται περισσότερα χρόνια ανδρών και γυναικών; Μήπως, τέλος, δεν είναι η ΕΕ που έχει θέσει το δημόσιο ασφαλιστικό σύστημα κάτω από τη «δαμόκλεια σπάθη» της δημοσιονομικής εξυγίανσης;

Οι εργαζόμενοι, λοιπόν, δεν έχουν απέναντί τους μόνο μια οδηγία και μια απόφαση του Ευρωδικαστηρίου. Εχουν απέναντί τους συνολικά το νομικό και πολιτικό της οπλοστάσιο της ΕΕ. Εχουν απέναντί τους τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ και την αντιασφαλιστική τους πολιτική. Και πρέπει να τους αντιπαλέψουν επιθετικά, σε όλα τα μέτωπα.

Διαβάστε τη συνέχεια...

ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΣΤΗΝ ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ Β΄

Η «ισότητα»... των Βρυξελλών

Αυτό όμως που εξοργίζει στην περίπτωση αυτή δεν είναι μόνο οι δυσβάστακτες ανατροπές στα ασφαλιστικά δικαιώματα των δημοσίων υπαλλήλων, αλλά και ότι όλο αυτό το έγκλημα σύμφωνα με το σκεπτικό της ΕΕ συντελείται στο όνομα της «ισότητας» των δύο φύλων. Τα όργανα της ΕΕ, βάσει των σχετικών οδηγιών και της νομολογίας που έχουν δημιουργήσει, αρνούνται ευθέως στη γυναίκα εργαζόμενη οποιοδήποτε δικαίωμα θα της έκανε λιγότερο επώδυνο το ρόλο της μέσα στην οικογένεια, τα διπλά και τριπλά βάρη που της φορτώνονται στην ανατροφή των παιδιών, στη φροντίδα των ηλικιωμένων κλπ. Και μάλιστα όταν είναι δεδομένη η παντελής απουσία των αναγκαίων κοινωνικών υποδομών.

Γιατί μέσα στην κοινονικοπολιτικη μας πραγματικότητα, μέσα σε αυτό το καθεστώς της εκμετάλλευσης και της ντε φάκτο ανισοτιμίας, το δικαίωμα για συνταξιοδότηση κατά πέντε χρόνια νωρίτερα από τον άνδρα, δεν είναι στοιχείο ανισοτιμίας, αλλά ένα μέτρο που μπορεί να κάνει πιο υποφερτό το επαχθές βάρος που της έχει φορτωθεί. Και όμως, η ΕΕ αλλιώς και βούλεται και βουλεύεται...

Ετσι στη σκέψη 67 της απόφασης επισημαίνει πως: «Τα εθνικά μέτρα που καλύπτονται από τη διάταξη αυτή πρέπει να βελτιώνουν την ικανότητα των γυναικών να ανταγωνίζονται τους άνδρες στην αγορά εργασίας και να ακολουθούν σταδιοδρομία υπό συνθήκες ισότητας με αυτούς»! Ιδού λοιπόν ποια είναι η αντίληψη «περί ισότητας» στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Ας τη χαίρονται τέτοια αντίληψη όλοι οι ευρωλάτρες, που την ίδια στιγμή μάλιστα πολλοί απ' αυτούς εμφανίζονται και με την ταμπέλα του φεμινιστή.

Δικομματική υποκρισία

Αυτοί όμως που ξεπέρασαν κάθε όριο υποκρισίας είναι τα στελέχη της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Η κυβέρνηση εμφανίστηκε μπροστά στον ελληνικό λαό να καμώνεται ότι «η απόφαση είναι δυσάρεστη, αλλά δεν μπορούμε να κάνουμε διαφορετικά». Το δε ΠΑΣΟΚ, αφού ξιφούλκησε κατά της ΝΔ κατηγορώντας τη για λάθος χειρισμούς, το 'παιξε «φίλος των γυναικών» και πως δήθεν διαφωνεί με την εξίσωση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης.

Και οι δύο υποκρίνονται ασύστολα. Λένε ψέματα, φόρα παρτίδα. Εμείς μόνο θα υπενθυμίσουμε ότι:

• Με νόμο του 1992 η ΝΔ αύξησε τα όρια ηλικίας στις γυναίκες που θα έμπαιναν στην παραγωγή από την 1/1/1993 σε όλα τα Ταμεία, στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα. Ψήφισε δηλαδή την «εξίσωση των ορίων ηλικίας» στο 65ο έτος.
• Το ΠΑΣΟΚ, όντας στην αντιπολίτευση, δήλωνε ότι θα καταργήσει το νόμο. Και όμως μετά από δέκα ολόκληρα χρόνια κυβερνητικής εξουσίας, όταν το 2004 εγκατέλειπε την κυβέρνηση, ο νόμος αυτός ήταν και συνεχίζει να είναι σε απόλυτη ισχύ.

Και όχι μόνο αυτό, αλλά μόλις προχτές η εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ Ε. Χριστοφιλοπούλου στο ραδιόφωνο της ΝΕΤ ερωτηθείσα σχετικά δήλωνε: «Ηδη η ελληνική νομοθεσία για τους ασφαλισμένους μετά το '93 τόσο στον ιδιωτικό όσο και στον δημόσιο τομέα εξισώνει - και σωστά - τα δικαιώματα ανδρών και γυναικών»!

Γιατί λοιπόν σκούζουν για τα δικαιώματα των γυναικών, όταν και οι δύο έκαναν σε βάρος τους αυτό που κάνει σήμερα και για τις εργαζόμενες στο Δημόσιο, για τις πριν το 1992, η Ευρωπαϊκή Ενωση; Γιατί υποκρίνονται ότι συμπάσχουν, όταν και τα δύο κόμματα και σήμερα θεωρούν σωστή την εξίσωση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης για άνδρες και γυναίκες, δηλαδή την αύξηση κατά πέντε χρόνια στον εργάσιμο βίο των γυναικών; Μήπως δεν είναι η ΝΔ που με το νόμο Πετραλιά, μόλις πέρυσι, αύξησε κατά πέντε χρόνια τα όρια ηλικίας για τις μητέρες εργαζόμενες με ανήλικο από το 50ό στο 55ο; Μήπως με τον ίδιο νόμο δεν αυξήθηκε το πρόστιμο για κάθε έτος «πρόωρης» συνταξιοδότησης, που ουσιαστικά υποχρεώνει σε αναγκαστική παραμονή στην εργασία άνδρες και γυναίκες;

Και ακόμα: Η απόφαση του Ευρωδικαστηρίου χαρακτηρίζει την ασφάλιση των δημοσίων «επαγγελματική» και αρνείται τον δημόσιο και κοινωνικό της χαρακτήρα. Από εδώ και η απαίτηση για «εξίσωση των ορίων». Και όμως το ΠΑΣΟΚ με το νόμο 2039 προώθησε τη δημιουργία στη χώρα μας της επαγγελματικής ασφάλισης, ενώ στελέχη του δεν κρύβουν ότι απώτερος στόχος είναι η αντικατάσταση της επικουρικής ασφάλισης με την επαγγελματική. Σε τι, λοιπόν, διαφωνεί το ΠΑΣΟΚ με τη συγκεκριμένη απόφαση; Σε τίποτα.

Διαβάστε τη συνέχεια...

ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΣΤΗΝ ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ

Η απόφαση του Ευρωδικαστηρίου για το ασφαλιστικό σύστημα των δημοσίων υπαλλήλων δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία. Το αντίθετο. Ηταν αναμενόμενη και ήρθε ως «φυσική συνέπεια» όλου του αντιασφαλιστικού ντελίριου της τελευταίας 20ετίας στη χώρα μας από ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, αλλά και της ακολουθούμενης πολιτικής των «μεταρρυθμίσεων» στην Ευρωπαϊκή Ενωση

Το χτύπημα που επιφέρει είναι καταλυτικό και καθολικό και είναι διπλό. Δεν αφορά μόνο τα χρόνια συνταξιοδότησης των γυναικών στο Δημόσιο, αλλά αφορά στον ίδιο το χαρακτήρα της ασφάλισης για όλους τους εργαζόμενους στο δημόσιο τομέα, γυναίκες και άντρες, σε όλες τις ειδικότητες σε όλες τις ηλικίες.

«Επαγγελματική» η ασφάλιση του Δημοσίου

Με την απόφαση ορίζεται ότι η δημόσια κοινωνική ασφάλιση των δημοσίων υπαλλήλων μετατρέπεται σε επαγγελματική ασφάλιση και ως εκ τούτου παύει να έχει την οποιαδήποτε εγγύηση του κράτους, εξοβελίζεται από το σώμα του δημόσιου ασφαλιστικού συστήματος. Παράλληλα, ως τέτοια, περνάει στη δικαιοδοσία των οργάνων της ΕΕ και όχι στη δικαιοδοσία των αρχών του εθνικού κράτους.

Για να γίνει αντιληπτή η διαφορά αυτή, αρκεί να αναφερθούμε στο παράδειγμα του Ταμείου Πρόνοιας των δημοσίων υπαλλήλων που σήμερα αντιμετωπίζει έντονα προβλήματα ρευστότητας. Στην περίπτωση που το Ταμείο αυτό χαρακτηριζόταν ως «επαγγελματική ασφάλιση», το κράτος δε θα έφερνε καμιά ευθύνη για την τύχη του, δε θα είχε καμιά υποχρέωση απέναντι στους ασφαλισμένους του, σε αντίθεση με αυτά που ισχύουν σήμερα.

Αμεσες και επώδυνες είναι οι επιπτώσεις στα ασφαλιστικά δικαιώματα των εργαζόμενων γυναικών στο Δημόσιο. Εκτιμάται ότι η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου θίγει πάνω από 100.000, οι οποίες θα δουν τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης να αυξάνονται από 5 έως 17 χρόνια.

Αύξηση ορίων ηλικίας

Αυτό σημαίνει ότι:

Πρώτον, αυξάνονται τα γενικά όρια ηλικίας συνταξιοδότησης κατά μία πενταετία των γυναικών εργαζομένων που έχουν ασφαλιστεί την περίοδο 1983-1992 από τα 60 στα 65 χρόνια. Σημειώνεται ότι για τις ασφαλισμένες από το 1993 και μετά το όριο ηλικίας συνταξιοδότησης έχει ήδη αυξηθεί στα 65 χρόνια, όπως και των αντρών.

Δεύτερον, για τις ασφαλισμένες από το 1993 και μετά χειροτερεύουν τα ειδικά όρια ηλικίας συνταξιοδότησης (αφορούν μητέρες ανηλίκων και πολύτεκνες). Ειδικότερα σήμερα μητέρες ανηλίκων μπορούν να συνταξιοδοτηθούν με 20 χρόνια υπηρεσίας στο 55ο έτος της ηλικίας τους. Με την απόφαση το όριο ηλικίας ανεβαίνει στο 65ο έτος. Για μειωμένη σύνταξη οι μητέρες ανηλίκων με 20 χρόνια υπηρεσίας συνταξιοδοτούνται στο 50ό έτος της ηλικίας τους. Με την ανατροπή αυτή το όριο ηλικίας ανεβαίνει στο 60ό έτος. Μητέρες με τρία παιδιά συνταξιοδοτούνται με 20 χρόνια εργασίας στο 56ο έτος, αντίστοιχα με τέσσερα παιδιά στο 53ο και με πέντε και πάνω στο 50ό έτος. Με την απόφαση, όλες αυτές οι πολύτεκνες εργαζόμενες στο Δημόσιο αναγκάζονται να παραμείνουν μέχρι το 65ο έτος της ηλικίας τους.

Τρίτον, η απόφαση θίγει και τα ειδικά όρια ηλικίας συνταξιοδότησης κάποιων γυναικών που έχουν ασφαλιστεί την περίοδο 1983-1992 αλλά δεν έχουν θεμελιώσει δικαίωμα. Οι μητέρες ανηλίκων με 25 έτη υπηρεσίας συνταξιοδοτούνται στο 50ό έτος της ηλικίας τους. Με την απόφαση το όριο ηλικίας ανεβαίνει στο 65ο έτος. Οι μητέρες με τρία παιδιά με 20 χρόνια υπηρεσίας συνταξιοδοτούνται χωρίς όριο ηλικίας. Με την απόφαση απαιτούνται ή τα 37 χρόνια υπηρεσίας χωρίς όριο ηλικίας ή το 65ο έτος. Γυναίκες που δικαιούνται μειωμένη σύνταξη για άλλους λόγους μπορούν να συνταξιοδοτηθούν με 25 χρόνια υπηρεσίας στο 55ο έτος της ηλικίας τους. Με την απόφαση το όριο ηλικίας ανεβαίνει στο 60ό έτος.

Διαβάστε τη συνέχεια...

Η ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΣΤΟ "ΝΤΟΥΛΑΠΙ"!

Πέντε έως και 17 χρόνια αυξάνονται τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης των γυναικών δημοσίων υπαλλήλων, ενώ το Ασφαλιστικό χάνει τον κοινωνικό του χαρακτήρα

Το έγκλημα ολοκληρώθηκε. Η εξίσωση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης γυναικών και αντρών εργαζομένων στο Ελληνικό Δημόσιο, που προβλέπει η χτεσινή απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, βάση της οποίας είναι οι αντιασφαλιστικές πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ενωσης, δηλαδή οι κατευθύνσεις που συνδιαμορφώνουν οι κυβερνήσεις του στα κράτη - μέλη της, ανοίγει το δρόμο ώστε η ασφάλιση των δημοσίων υπαλλήλων να μην έχει πλέον κοινωνικό χαρακτήρα, αλλά να αποτελεί σύστημα επαγγελματικών συντάξεων.

Αμεση πρώτη συνέπεια αυτής της απόφασης είναι το παραπέρα χτύπημα των ασφαλιστικών δικαιωμάτων των γυναικών εργαζομένων στο Δημόσιο. Δεκάδες χιλιάδες είναι αυτές που θα δουν να αυξάνονται τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης από 5 έως και 17 χρόνια. Ομως η κύρια αρνητική συνέπεια για το σύνολο των εργαζομένων στο Δημόσιο είναι ότι η ασφάλισή τους παύει να θεωρείται κοινωνική και χαρακτηρίζεται «επαγγελματική». Αυτό σημαίνει ότι παύει να έχει την εγγύηση του κράτους, ενώ ο τρόπος λειτουργίας της και το περιεχόμενό της (παροχές, τρόποι υπολογισμού της σύνταξης, όρια ηλικίας συνταξιοδότησης και άλλα) θα ορίζονται σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Οι εξελίξεις που θα σηματοδοτήσει η ενσωμάτωση όσων προβλέπει η δικαστική απόφαση στο Εθνικό Δίκαιο έρχονται να συμπληρώσουν την αντιασφαλιστική νομοθεσία με την οποία ΝΔ και ΠΑΣΟΚ έχουν διαχρονικά φορτώσει τους εργαζόμενους στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα. Η απόφαση του Ευρωδικαστηρίου αποτελεί την αναπόφευκτη συνέχεια μιας σειράς αντιασφαλιστικών παρεμβάσεων (αύξηση των ορίων ηλικίας, μείωση των συντάξεων κλπ.) από τις κυβερνήσεις του δικομματισμού, στη βάση της πολιτικής της ΕΕ, τις οποίες νομιμοποίησαν με τη στάση τους οι συνδικαλιστικές πλειοψηφίες.

Διαβάστε τη συνέχεια...

ΕΥΤΥΧΩΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΚΙ ΑΥΤΟΥΣ...

Αυτοί οι σοφοι δικαστές των Βρυξελλών! Πρέπει λέει να ισοσκελιστούν τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης διότι μόνο έτσι θα ...βελτιωθεί η θέση της γυναίκας - ιδίως της μητέρας - στην αγορά εργασίας.

(Και ο ισοσκελισμός φυσικά θα γίνει προς ...τα πάνω και όχι προς τα κάτω).

Πόσο πραγματικά μάς νοιάζονται. Και πόσο παιδευτικές είναι οι καταδικαστικές αποφάσεις τους.

Μόνο καμιά δικαστική απόφαση κατά της μερικής απασχόλησης, της μη τήρησης των συμβάσεων, των αυξήσεων του ενός ευρώ, της υπερ-εκμετάλλευσης, της καταστρατήγησης του ωραρίου, των ελλείψεων σε υγιεινή και ασφάλεια (και τόσων άλλων) δεν είδαμε...

Φαίνεται πως αυτά ...βελτιώνουν τη «θέση της γυναίκας στην αγορά εργασίας»!!! Διαβάστε τη συνέχεια...

«ΠΑΓΩΝΟΥΝ» ΜΙΣΘΟΥΣ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ!

«Πολιτική μας είναι να προστατέψουμε τις επιχειρήσεις, να πηγαίνουν καλά», εξηγεί και ομολογεί με τον πλέον προκλητικό τρόπο ο υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών.

Μια από τις πιο άγριες επιθέσεις της μεταπολιτευτικής περιόδου σε βάρος των εργαζομένων σηματοδοτούν οι χτεσινές αποφάσεις της κυβέρνησης, η οποία, στο όνομα της κρίσης, ανακοίνωσε «πάγωμα» των μισθών για το σύνολο των εργαζομένων στο δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα, «πάγωμα» των συντάξεων για τους περισσότερους συνταξιούχους, ακόμα μεγαλύτερη φορολογική επιβάρυνση για τους μισθωτούς και συνταξιούχους, ενώ, παράλληλα, προανάγγειλε και συνολική ανατροπή των εργασιακών σχέσεων για τους νεοπροσλαμβανόμενους στο Δημόσιο.

Σύμφωνα με τις κυβερνητικές αποφάσεις, που ανακοίνωσε ο υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών:

• «Παγώνουν» οι μισθοί όλων των εργαζομένων στο δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα, που το Δεκέμβρη του 2008 είχαν μεικτές αποδοχές πάνω από 1.700 ευρώ. Το μέτρο αφορά 478.000 εργαζόμενους, που αποτελούν το 70% του συνόλου των εργαζομένων.
• Για τους εργαζόμενους που είχαν μεικτές αποδοχές μέχρι 1.500 ευρώ, θα δοθεί «εφάπαξ έκτακτο οικονομικό βοήθημα» 500 ευρώ.
• Για τους εργαζόμενους που είχαν αποδοχές μέχρι 1.700 ευρώ, το ...«βοήθημα» θα είναι της τάξης των 300 ευρώ.
• Στους συνταξιούχους με βασική σύνταξη μέχρι 800 ευρώ, θα δοθεί «βοήθημα» 500 ευρώ, ενώ όσοι έχουν μέχρι 1.100 ευρώ, θα πάρουν 300 ευρώ. Με βάση αυτήν την απόφαση, 188.000 συνταξιούχοι που έχουν μεγαλύτερη σύνταξη δε θα πάρουν ούτε δεκάρα.

Η κυβερνητική πρόκληση είναι προφανής. Ονοματίζει την πολιτική της, πολιτική στήριξης των «οικονομικά αδυνάτων» και, αφ' ενός, καταδικάζει την πλειοψηφία των μισθωτών και συνταξιούχων σε μηδενικές αυξήσεις και σε όσους έχουν πραγματικές αποδοχές της τάξης των 800 και 1.000 ευρώ δίνει «φιλοδώρημα», που κυμαίνεται από 0,8 μέχρι 1,3 ευρώ τη μέρα...

Ακόμα, τα κυβερνητικά μέτρα προβλέπουν «πάγωμα» όλων των επιδομάτων σε μισθούς και συντάξεις, ενώ δε θα ενσωματωθεί και το κίνητρο απόδοσης στο βασικό μισθό, παρά τη σχετική πρόβλεψη που υπήρχε από πέρσι.

Επιπλέον, επιβάρυνση θα υπάρχει για τα λαϊκά νοικοκυριά, με δεδομένο ότι για φέτος δε θα υπάρχει τιμαριθμοποίηση της φορολογικής κλίμακας και, άρα, οι εργαζόμενοι θα πληρώσουν τον ίδιο φόρο για εισοδήματα μικρότερης αγοραστικής δύναμης.

Η αντιλαϊκή επίθεση της κυβέρνησης δε σταματά εδώ. Οπως ανακοίνωσε ο Γ. Παπαθανασίου, προχωρά σε ...«διάλογο» με την ΑΔΕΔΥ, για τη διαμόρφωση νέου μισθολογίου του Δημοσίου για όσους προσλαμβάνονται από 1/1/2010. Θα αφορά, δηλαδή, μόνο τους νεοπροσλαμβανόμενους, ενώ για τους «παλιούς» θα συνεχίσει να ισχύει το υπάρχον μισθολογικό καθεστώς. Εχουμε, δηλαδή, κάτι ανάλογο που έγινε στις πρώην ΔΕΚΟ με τους ήδη εργαζόμενους και τους νεοπροσλαμβανόμενους, οι οποίοι προσλαμβάνονται με κριτήρια αγοράς...

Με δυο λόγια, η κυβέρνηση χτες ΔΕΝ ανακοίνωσε εισοδηματική πολιτική, αλλά στην πραγματικότητα έκανε ένα βήμα για τη μετατροπή της διαδικασίας της ετήσιας προσαρμογής των μισθών και συντάξεων, σε πολιτική χορήγησης επιδομάτων φτωχοκομείου, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Για το βασικό μισθό των εργαζομένων και τα διάφορα επιδόματα που τον παρακολουθούν, για την εξέλιξη των αποδοχών των απασχολούμενων στο Δημόσιο και των συνταξιούχων, για τον υπολογισμό του συντάξιμου μισθού, για τον προσδιορισμό της σύνταξης κ.ο.κ.

Μετά από όλα αυτά, η ...διευκρίνιση του υπουργού Οικονομίας και Οικονομικών, Γ. Παπαθανασίου, ότι δεν μπορεί να δεσμευτεί πως δε θα ληφθούν και άλλα μέτρα μέσα στο 2009, απλά επιβεβαιώνει τους αντιδραστικούς προσανατολισμούς της κυβέρνησης. Προσανατολισμοί, που είναι απόλυτα ταυτισμένοι με τις επιλογές που γίνονται σε επίπεδο ΕΕ συνολικά και ανεξάρτητα από την απόχρωση της κυβέρνησης που βρίσκεται στην εξουσία.

O Γ. Παπαθανασίου, όταν του ζητήθηκε να σχολιάσει γιατί δε φορολογεί τις επιχειρήσεις, αν και πολλές από αυτές εμφανίζουν υψηλή κερδοφορία. Ούτε λίγο - ούτε πολύ, απάντησε ότι «η πολιτική μας είναι να προστατέψουμε τις επιχειρήσεις, να πηγαίνουν καλά, γιατί δημιουργούν θέσεις εργασίας...». Οσο για «το κόστος της εξοικονόμησης» από το «πάγωμα» των μισθών και των συντάξεων, αν και ρωτήθηκε, ο υπουργός Οικονομίας δε θέλησε να απαντήσει και παρέπεμψε στην έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, αν και, σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις, ανέρχεται σε αρκετές εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ.

Διαβάστε τη συνέχεια...