δαπάνες αυξήθηκαν και το 2008 με εντυπωσιακούς ρυθμούς. Τα στοιχεία για τους πολεμικούς εξοπλισμούς δείχνουν ότι τα τελευταία τέσσερα χρόνια σημειώνεται μια μεγάλη αύξηση εξοπλισμών στις περιοχές της Μέσης Ανατολής και του Καυκάσου. Απόλυτος κυρίαρχος στο στρατηγικό τομέα της πολεμικής βιομηχανίας παραμένουν (με διαφορά από τη δεύτερη Ρωσία) οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής.Σύμφωνα με την ετήσια έκθεση του ινστιτούτου SIPRI της Στοκχόλμης, οι πέντε μεγαλύτεροι εξαγωγείς συμβατικών όπλων για την περίοδο 2004 - 2008 ήταν οι Ηνωμένες Πολιτείες, Ρωσία, Γερμανία, Γαλλία και Ηνωμένο Βασίλειο.
Οι εξαγωγές όπλων από τις ΗΠΑ και τη Ρωσία αποτελούν το 31% και το 25% του συνόλου των παγκόσμιων εξαγωγών αντιστοίχως. Οι πέντε μεγάλοι εξαγωγείς όπλων «ευθύνονται» για το 78% των παγκόσμιων εξαγωγών συμβατικών όπλων την περίοδο 2004 - 2008.
Ιδιαίτερα εντυπωσιακά είναι τα στοιχεία που αφορούν τον υπερ-εξοπλισμό των χωρών της Μέσης Ανατολής, αφού υπολογίζεται ότι περισσότερο από το ένα τρίτο (37%) των αμερικανικών εξαγωγών - πωλήσεων για την περίοδο 2004 - 2008 πήγε σ΄ αυτή την περιοχή. Βεβαίως όχι τυχαία και οπωσδήποτε σε συνάρτηση με τα σχέδια των ΗΠΑ και των συμμάχων τους για τη «Νέα Μέση Ανατολή».
Παρά το γεγονός ότι οι εξαγωγές της Ρωσίας ήταν, την περίοδο 2004 - 2008, κατά 14% υψηλότερες σε σχέση με την περίοδο 1999 - 2003, το μερίδιό της στην παγκόσμια αγορά παράμεινε κατά προσέγγιση το ίδιο. Εχει σημασία πάντως να γνωρίζουμε ότι το 71% των ρωσικών όπλων εξήχθησαν σε χώρες της Ασίας με κύριους «πελάτες» την Κίνα και την Ινδία. Αυξήθηκαν επίσης σημαντικά οι ρωσικές εξαγωγές στην Αφρική και τη Λατινική Αμερική με κύριους αποδέκτες την Αλγερία και τη Βενεζουέλα αντιστοίχως.
Αξιοσημείωτη είναι και η εξαγωγική δραστηριότητα της γερμανικής πολεμικής βιομηχανίας. Ο όγκος των γερμανικών εξαγωγών αυξήθηκε την περίοδο 2004 - 2008 κατά 70% σε σχέση με την περίοδο 1999 - 2003 και το μερίδιό τους στην παγκόσμια αγορά αυξήθηκε από 7% σε 10%. Κύριοι «πελάτες» της Γερμανίας ήταν χώρες της Ευρώπης. Στην κορυφή του γερμανικού πελατολόγιου βρίσκονται η Ελλάδα και η Τουρκία, οι οποίες πήραν το 1/3 των γερμανικών εξαγωγών.
Στην έκθεση του ινστιτούτου SIPRI σημειώνεται ότι πρώτη στις εισαγωγές όπλων έρχεται η Κίνα (11% του συνόλου των εισαγωγών), δεύτερη η Ινδία (7%), ενώ η πρώτη πεντάδα συμπληρώνεται με τη Νότια Κορέα (6%) στην τέταρτη θέση και την Ελλάδα και το Ισραήλ στην 5η (4%).
Διαβάστε τη συνέχεια...
απόφαση, για χάρη της οποίας πολλά λάθη παραγράφονται, ήταν χωρίς αμφιβολία η ένταξη της Ελλάδος στην ΕΟΚ. Το πάλεψε ο ίδιος, και μέσα και έξω. Μέσα είχε να αντιμετωπίσει μια κοινή γνώμη που είχε αρχίσει να γοητεύεται από έναν αριστερόστροφο λαϊκισμό που ήταν φυσιολογικός μετά την επταετία. «Η ΕΟΚ των μονοπωλίων» ή το «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο» είχαν τεράστια απήχηση και έπνιγαν τις φωνές του ρεαλισμού. Εξω είχε να 
αντιμετωπίσει την καχυποψία Γερμανών και Γάλλων, οι οποίοι αναρωτιόντουσαν αν η Ελλάδα ήταν έτοιμη να μπει στο κλειστό κλαμπ της Ευρώπης. Και μέσα και έξω λειτούργησε με πυγμή και τα κατάφερε.»
την εβδομάδα; Ποιος ήταν ο οργανισμός εκείνος που ενέκρινε διθυραμβικά το ξεπούλημα της Ολυμπιακής Αεροπορίας, προς τους ιδιώτες; Και τέλος, μήπως η Ευρωπαϊκή Ένωση ζήτησε ποτέ από τα κράτη - μέλη της, τα Ελλείμματα που έχουν δημιουργήσει να τα καλύψουν μέσω της εκτενέστερης φορολόγησης των υπερκερδοφόρων, επιχειρηματικών ομίλων που δραστηριοποιείται σε αυτές, χωρίς να επιβαρύνουν περαιτέρω τους λαούς τους; ΠΟΤΕ!
«Ποιος κερδίζει από την ολοένα και αυξανόμενη "ψαλίδα" μεταξύ τιμών παραγωγού και καταναλωτή; Δεν είναι μόνο οι παραγωγοί γάλακτος που κερδίζουν ελάχιστα σε σχέση με τις τιμές καταναλωτή. Ανάλογη κατάσταση επικρατεί και στους τομείς του ψωμιού. Οταν η τιμή των σιτηρών ανέβηκε την περασμένη χρονιά, με αποτέλεσμα και την αύξηση της τιμής του ψωμιού, αναρωτήθηκα δημόσια γιατί η τιμή του ψωμιού παρέμενε υψηλή όταν οι τιμές των σιτηρών μειώθηκαν. Η απάντηση που πήρα από τη βιομηχανία ήταν ότι μπορεί τα σιτηρά να μειώθηκαν, όμως οι τιμές των καυσίμων που ήταν υψηλές αποτελούν σημαντικό παράγοντα. Σήμερα, που και οι τιμές των σιτηρών αλλά και οι τιμές της ενέργειας μειώθηκαν δραματικά, δικαιούμαι να αναρωτηθώ και πάλι γιατί και οι τιμές του ψωμιού δεν καταγράφουν ανάλογη μείωση;»...
Οι παραπάνω «απορίες» καταγράφονται στην προσωπική ιστοσελίδα της επιτρόπου Γεωργίας της ΕΕ Μ. Φ. Μπόουλ, η οποία, όπως εύκολα μπορεί να καταλάβει κανείς, σαν να μην ξέρει τίποτα για το... φόνο, απευθύνει αφελείς ερωτήσεις προς τα μονοπώλια των τροφίμων.
Σύμφωνα, λοιπόν, με τις πρώτες και μάλλον μετριοπαθείς εκτιμήσεις του υπουργείου Οικονομίας, τα δημόσια ταμεία θα χάσουν 300 - 400 εκατ. ευρώ από τη μείωση των τελών ταξινόμησης, που βοήθησαν τους μεγαλοεισαγωγείς ΙΧ να ξεφορτωθούν το απόθεμα των πολυτελών αυτοκινήτων. Επίσης, από την κατάργηση των τελών αδείας και μεταβίβασης, σύμφωνα με τους μέχρι τώρα υπολογισμούς, οι νομαρχίες χάνουν πόρους ύψους 120 εκατ. ευρώ. Δεν μπορεί βέβαια να ξεχαστεί ότι τα δημόσια έσοδα υπέστησαν γερή αφαίμαξη ύψους 3,5 δισ. ευρώ από τις δύο κυβερνητικές αποφάσεις περαίωσης εκκρεμών φορολογικών υποθέσεων 40.000 επιχειρήσεων με τζίρο από 1 έως 9 εκατ. ευρώ. Επίσης, απώλειες εσόδων ύψους 5,1 δισ. ευρώ καταγράφονται από τη σταδιακή μείωση του συντελεστή φορολογίας των κερδών των επιχειρήσεων από 35% στο 25% στην τετραετία 2005 - 2008. Δε μιλάμε βέβαια για το πακέτο των 28 δισ. ευρώ που χαρίζεται στις τράπεζες, και τα άλλα πακέτα που κατευθύνονται στους επιχειρηματίες διαφόρων «ευάλωτων» κλάδων (τουρισμός, κατασκευές, κ.ά.) ή το πακέτο για την επιδότηση της απασχόλησης. Ας σταματήσει, λοιπόν, το παραμύθι. Για το έλλειμμα δε φταίνε και δεν πρέπει να δεχτούν να πληρώσουν ούτε ένα ευρώ οι εργαζόμενοι.
δεκαετίες τα κεντροδεξιά κόμματα, μεταξύ των οποίων και η ΝΔ. Ποιος ξεχνάει την πλύση εγκεφάλου που επί χρόνια έκαναν πως τάχα μέσα από τη στήριξη της ανταγωνιστικότητας και της επιχειρηματικότητας η ΕΕ θα οδηγηθεί στην «αειφόρο ανάπτυξη» και την «ευημερία για όλους». Οτι μέσα από τη στρατηγική της Λισαβόνας η ευρωοικονομία θα φτάσει την αμερικανική οικονομία, ενώ θα δημιουργηθούν «περισσότερες και καλύτερα αμειβόμενες θέσεις εργασίας». Οι εργαζόμενοι και οι λαοί της ΕΕ, διαπιστώνουν τώρα με οδυνηρό τρόπο ότι όχι μόνο έχουν πληρώσει πολύ ακριβά την «ανάπτυξη» των προηγούμενων δεκαετιών, αλλά τώρα χρησιμοποιούν την κρίση για να σαρώσουν ό,τι έχει απομείνει από τα εργασιακά δικαιώματα. Και, βέβαια, σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να στηρίζουν και να εμπιστεύονται αυτήν την αντιδραστική πολιτική. Ακόμα και αν, όπως επιχειρεί να κάνει το ΕΛΚ, επιχειρούν να την πλασάρουν με νέο κουστουμάκι, όπως «κοινωνική οικονομία της αγοράς»...
Διαβάστε τη συνέχεια...
Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά σε ό,τι αφορά στην Ελλάδα, η έκθεση του αμερικανικού υπουργείου Εξωτερικών επικεντρώνεται στο φαινόμενο της παράνομης μετανάστευσης και στους ενδεχόμενους κινδύνους που εγκυμονεί για την ασφάλεια.
«Η Ελλάδα και οι ΗΠΑ έχουν ισχυρή πορεία αντιτρομοκρατικής συνεργασίας», τονίζεται στην ετήσια έκθεση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, η οποία καλύπτει τις εξελίξεις στο μέτωπο της τρομοκρατίας ανά τον κόσμο για το 2008.
Στο τμήμα της έκθεσης για την Ελλάδα γίνεται ιδιαίτερη αναφορά στο θέμα της παράνομης μετανάστευσης.
Συγκεκριμένα, αναφέρεται πως «η Ελλάδα όλο και εντονότερα αποτελεί πύλη εισόδου παράνομων μεταναστών από τη Μέση Ανατολή και τη Νότια Ασία προς την ΕΕ, και υπάρχουν ανησυχίες ότι η Ελλάδα θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως σημείο διέλευσης για τρομοκράτες που ταξιδεύουν στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ».
Προστίθεται ότι «το 2008 αυξήθηκαν δραματικά 
οι δίοδοι παράνομων μεταναστών στο Αιγαίο και συνελήφθησαν περίπου 100.000 άτομα».
Μνημονεύεται και εφέτος η συνεργασία με τις ΗΠΑ μέσω προγραμμάτων όπως το CSI (Container Security Initiative) και η συμμετοχή της χώρας μας στη Διεθνή Δύναμη Αρωγής για την Ασφάλεια στο Αφγανιστάν (ISAF).
Για τη «17 Νοέμβρη», στην έκθεση αναφέρει ότι συλληφθέντα μέλη της συνέχισαν να προβαίνουν σε «εξτρεμιστικές δημόσιες δηλώσεις» από τη φυλακή, όπως ο Δ. Κουφοντίνας, ο οποίος, μέσω του Τύπου, «κάλεσε σε άμεση δράση κατά του καπιταλιστικού συστήματος», ενώ για τον «Επαναστατικό Αγώνα» μνημονεύονται τα περιστατικά της 23ης Δεκέμβρη, όταν βλήθηκε λεωφορείο των ΜΑΤ στο Γουδή, και της 24ης Οκτώβρη, όταν τοποθετήθηκε βόμβα στην εταιρεία «Shell», η οποία εντοπίσθηκε και εξερράγη από την αστυνομία.
Στην τελευταία παράγραφο διατηρούνται οι αναφορές περί επιθέσεων με εμπρηστικούς μηχανισμούς αυτοαποκαλούμενων αναρχικών εναντίον «ιμπεριαλιστικών-καπιταλιστικών στόχων» και αμερικανικών εταιρειών.
Τέλος, στο παράρτημα 44 των ορισθέντων από τις ΗΠΑ ξένων τρομοκρατικών οργανώσεων ανά τον κόσμο, περιλαμβάνονται, όπως κάθε χρόνο, οι γνωστές πληροφορίες για τους «Επαναστατικούς Πυρήνες» (ΕΛΑ) και τη «17Ν».
Το υπουργείο Εξωτερικών σε ανακοίνωσή του για την αμερικανική έκθεση αναφέρει ότι το Στέιτ Ντιπάρτμεντ συντάσσει ετησίως, κατ' εφαρμογή σχετικής αμερικανικής νομοθεσίας, έκθεση για την τρομοκρατία, η οποία αναφέρεται στις περισσότερες χώρες του κόσμου.
Από μία πρώτη ανάγνωση της φετινής έκθεσης συγκρατείται ότι το απόσπασμα που αφορά στην Ελλάδα είναι σύντομο, προστίθεται στην ανακοίνωση, και αναφέρεται ότι η έκθεση «επισημαίνει τις προσπάθειες της ελληνικής πλευράς για την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας και επαναλαμβάνει προηγούμενες επισημάνσεις, ενημερωμένες με σύντομες αναφορές σε πραγματικά περιστατικά του 2008».
Ακριβώς αυτή η επιδίωξη των κεφαλαιούχων κάνει 
και το ασφαλιστικό πρόβλημα «άλυτο». Γιατί πάντα το κεφάλαιο και οι κυβερνήσεις του θα μηχανεύονται «θεωρίες» και προσχήματα, για να προωθούν χειρότερους όρους για τη ζωή των εργαζομένων και των συνταξιούχων. Αυτό είναι το πραγματικό πρόβλημα του «Ασφαλιστικού». Πρόβλημα βαθιά πολιτικό και κοινωνικό. Δεν είναι ούτε πρόβλημα «γήρανσης του πληθυσμού», ούτε «ελλειμμάτων», όπως το παρουσιάζουν οι απολογητές του συστήματος. Και από τη σκοπιά της εργατικής τάξης, δεν μπορεί παρά να είναι πεδίο κοινωνικής πάλης, οργάνωσης και διεκδίκησης για την ικανοποίηση των αναγκών της.
Να γιατί, είκοσι χρόνια τώρα οι κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ «λύνουν» το Ασφαλιστικό και αυτό - όπως μας λένε τώρα - παραμένει άλυτο. Και δε θα το «λύσουν», αφού ο πραγματικός τους στόχος είναι η εξασφάλιση της κερδοφορίας της κυρίαρχης τάξης. Αυτή η εξασφάλιση προϋποθέτει σήμερα για το καπιταλιστικό σύστημα, και μείωση συντάξεων, και αύξηση των ορίων ηλικίας, και μείωση της κρατικής χρηματοδότησης, και το χρηματιστηριακό τζόγο.
Αλλωστε, όλες αυτές οι ανατροπές δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο. Σε όλες τις χώρες, σε όλα τα κράτη της ΕΕ προωθούνται οι ίδιες αλλαγές και πάντα σε βάρος των εργαζομένων. Πώς μπορεί, άραγε, να εξηγηθούν οι ανατροπές στα ασφαλιστικά συστήματα στην πιο ισχυρή οικονομία της ΕΕ - και πριν ακόμα την κρίση - όπως είναι η Γερμανία; Πώς ερμηνεύονται ανατροπές που έγιναν τα τελευταία χρόνια και συνεχίζουν να προωθούνται σε εύρωστες οικονομίες όπως η Γαλλία, η Σουηδία και αλλού; Με έναν και μόνο λόγο: Την αύξηση της εκμετάλλευσης των εργαζομένων, τον παραμερισμό κάθε εμποδίου στο δρόμο για την ανάπτυξη και την ανταγωνιστικότητα μιας οικονομίας που κινείται με αποκλειστικό σκοπό το κέρδος και μέσω του κέρδους.
Ας αναρωτηθούμε: Γιατί, άραγε, η πιο ισχυρή οικονομία του κόσμου, η χώρα με τις πιο ισχυρές εταιρείες, όπως είναι οι ΗΠΑ, έχει σήμερα 47 εκατομμύρια ανασφάλιστους, χωρίς καθόλου ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και δεκάδες εκατομμύρια μισοασφαλισμένους; Πώς γίνεται μια οικονομία, που κρατάει «γονατισμένες» ολόκληρες χώρες και λαούς, να μην μπορεί να εξασφαλίσει αξιοπρεπείς συντάξεις και στοιχειώδεις υπηρεσίες Υγείας ούτε για το δικό της λαό;
Για τον απλό λόγο, γιατί και εκεί, όπως και στην ΕΕ και στη χώρα μας, η «ανάπτυξη» είναι για τους κεφαάιούχους. Γιατί και εκεί, όπως και εδώ, έχει οικοδομηθεί μια οικονομία και μια κοινωνία που στηρίζεται στη σκληρή εκμετάλλευση της πλειοψηφίας. Γι' αυτό και εδώ - δε θα «λύσουν» - όπως και εκεί τα μονοπώλια και οι κυβερνήσεις τους δεν «έλυσαν», το Ασφαλιστικό. Αν θέλουμε να δούμε πού πηγαίνει η ΕΕ, πού σπρώχνουν τη χώρα μας στο Ασφαλιστικό, κοιτάτε τις ΗΠΑ.
Διαβάστε τη συνέχεια...
Μόνο που δεν πρωτοτυπούν ούτε αυτοί. Τα ίδια 
ακριβώς προσχήματα επιστράτευε η άρχουσα τάξη από τη δεκαετία του 1950! Ιδού πώς καταγράφει Εκθεση του υπουργείου Συντονισμού το 1959 , εδώ και μισόν αιώνα δηλαδή, τα προβλήματα του Ασφαλιστικού: «Περιορισμένα τα δυνάμενα να διατεθούν διά την κοινωνικήν ασφάλισιν μέσα. Το ποσοστό (της κοινωνικής ασφάλισης εις το ΑΕΠ) δέον να θεωρηθεί ήδη λίαν υψηλό». Και ακόμα: «Το ελλειμμα (...) αποτελεί το πλέον σοβαρόν και επείγον πρόβλημα της κοινωνικής ασφαλίσεως».
Βέβαια, αυτό δεν εμπόδισε την κυρίαρχη τάξη και τις κυβερνήσεις της, για πενήντα χρόνια να λεηλατούν τα αποθεματικά των Ταμείων, να τα παρακρατούν άτοκα για να εξασφαλίζουν τζάμπα χρήμα στις επιχειρήσεις. Τόση ήταν η αγωνία τους για τα οικονομικά προβλήματα του ασφαλιστικού συστήματος και για τα «περιορισμένα μέσα» που διέθετε, ώστε μέσα σε αυτά τα 50 χρόνια, σχεδόν 60 δισεκατομμύρια ευρώ, κεφάλαια δηλαδή που είναι δύο φορές η σημερινή περιουσία των Ταμείων, να κάνουν φτερά... Να γίνουν εργοστάσια, επιχειρήσεις, καράβια και τράπεζες στα χέρια των "λίγων".
Σχεδόν μια εικοσαετία τώρα, όλοι οι αντιασφαλιστικοί νόμοι κατέληγαν σε αύξηση της ηλικίας συνταξιοδότησης σε μείωση των συντάξεων και χειροτέρευση όρων και προϋποθέσεων συνταξιοδότησης. Αυτό «ψήνουν» και τώρα οι διάφορες Εκθέσεις, είτε του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας, είτε της Εθνικής Αναλογιστικής Αρχής. Ούτε όμως στις «προτάσεις» τους λένε τίποτα καινούριο. Τούς έχουν προλάβει, οι όμοιοί τους, εδώ και μισόν αιώνα.
Να τι διαπίστωνε η ίδια επιτροπή του υπουργείου Συντονισμού το 1959: «Ανάγκη αναμορφώσεως της όλης νομοθεσίας διά να τεθούν βασικαί αρχαί»! Και μάλιστα «ενδεικτικώς» εστίαζε στο τι έπρεπε να αλλάξει: «υπερβαλλόντως επιεικείς προϋποθέσεις συνταξιοδοτήσεως», «εξαιρετικώς χαμηλά όρια ηλικίας (σ.σ. συνταξιοδότησης)», «ισοπεδωτικός τρόπος υπολογισμού συντάξεως».
Αν όλα αυτά, τα ξαναδιαβάζουμε στις Εκθέσεις που προαναφέραμε, αν σήμερα τα ακούμε από τον πρωθυπουργό και τους υπουργούς του, αν τα 'χει στο πρόγραμμά του το ΠΑΣΟΚ, αυτό δε συμβαίνει λόγω σύμπτωσης. Γιατί, ανέκαθεν, από την ίδρυση των πρώτων Ταμείων και παρά τους αγώνες των εργαζομένων, το μεγάλο κεφάλαιο δεν έπαψε να αντιμάχεται κάθε κοινωνική κατάκτηση, να εποφθαλμιά τα αποθεματικά και τις εισφορές των εργαζομένων, σταθερά να επιδιώκει να κάνει πιο φτηνή την τιμή της εργατικής δύναμης, είτε αυτό αφορά άμεσα το μισθό, είτε τις άλλες δαπάνες κοινωνικού χαρακτήρα (π.χ. Υγεία, Πρόνοια, συντάξεις).
Διαβάστε τη συνέχεια...Το κόλπο δοκιμασμένο και από τη ΝΔ και από το ΠΑΣΟΚ. Μετά τους αντιασφαλιστικούς νόμους της περιόδου 1990 - 1993, το ΠΑΣΟΚ προετοίμασε τη δική του επίθεση και τους 
Τώρα, το σκηνικό ξαναστήνεται. Επιστρατεύουν την άεργη και επί της ουσίας ανύπαρκτη Εθνική Αναλογιστική Αρχή, φέρνοντας στην επικαιρότητα τη σχετική Εκθεσή της που δημοσιοποιήθηκε τον περασμένο Σεπτέμβρη, ενώ στο γήπεδο της τρομοκράτησης των εργαζομένων κατεβαίνει και το βαρύ πυροβολικό, με την Εκθεση του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας Γ. Προβόπουλου. Ο τελευταίος κρίνει ότι ο νόμος Πετραλιά ήταν αναγκαίος μεν, αλλά δε φτάνει, αφού - όπως είπε στην ομιλία του την περασμένη Τετάρτη - «η γήρανση του πληθυσμού θα καταστήσει αναγκαία και άλλα τολμηρά βήματα, με στόχο τη μεσοπρόθεσμη βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών».
Οταν τον περασμένο Σεπτέμβρη πρωτοδημοσιεύτηκε η Εκθεση της Αναλογιστικής Αρχής, από τότε είχε σημειώθει χαρακτηριστικά ότι «η κυβέρνηση χρησιμοποιεί την Αρχή, για να ανοίξει και πάλι θέμα Ασφαλιστικού...». Δεν είναι όμως γνωστή και παλιά μόνο η μεθόδευση. Παλιά και διάτρητα είναι και τα «επιχειρήματα» που επιστρατεύουν κάθε φορά αυτοί που επιβουλεύονται τη δημόσια Κοινωνική Ασφάλιση και τα δικαιώματα των εργαζομένων.
Το δημογραφικό, η γήρανση του πληθυσμού, τα ελλείμματα και η επιβάρυνση του προϋπολογισμού, είναι η αναμασημένη τροφή που σερβίρεται στο πόπολο. Τα ίδια έλεγε η ΝΔ όταν ψήφιζε τους αντιασφαλιστικούς νόμους το 1990 - 1992, τα ίδια το ΠΑΣΟΚ, το διάστημα 2001 - 2002, με το πακέτο Γιαννίτση και το νόμο Ρέππα. Τα ίδια πριν την ψήφιση του νόμου Πετραλιά, τα ίδια και μετά την ψήφισή του, όπως κάνει τώρα ο κ. Προβόπουλος.
συνεχίζεται...
Επέλεξε την Πρωτομαγιά για να ανακοινώσει μια πενιχρή αύξηση στο επίδομα ανεργίας και εκπτώσεις στα εισιτήρια για λεωφορεία και Μετρό σε κάποιες κατηγορίες (ενώ συνολικά έχουν ακριβύνει).
Ακόμη και οι Ισπανοί κατακτητές, που έδιναν χάντρες και καθρεφτάκια στους ιθαγενείς όταν 
εποικούσαν την Αμερική, είχαν μεγαλύτερη φαντασία και γενναιοδωρία.
Να υποθέσουμε ότι αυτή είναι η «θωράκιση του κοινωνικού μοντέλου της Ευρωπαϊκής Ένωσης», που ευαγγελίζεται ο πρωθυπουργός όπου βρεθεί κι όπου σταθεί ανά την Ευρώπη;
Πολύ ωραίο «μοντέλο». Θαυμάσιο! Ιδίως όταν συνδυάζεται με καμιά 30αριά εκατομμύρια ανέργους και αμέτρητους υποαπασχολούμενους και υποασφαλιζόμενους. Ενα πραγματικό ...«κοινωνικό κράτος»!
Τέτοιο, που οι μόνοι που το υπερασπίζονται είναι οι εργοδότες, οι πολυεθνικές και οι γνωστών απόψεων οργανισμοί, όπως ο ΟΟΣΑ...
Διαβάστε τη συνέχεια...Ο κόσμος τους...
Στον κόσμο τους κάθε τρία δευτερόλεπτα κι ένα ακόμα παιδί πεθαίνει από την πείνα. Κάθε τρεις μέρες κι ένας ακόμα εργάτης χάνει τη ζωή του στα λεγόμενα εργατικά ατυχήματα.
Στον κόσμο τους οι βιομήχανοι, οι τραπεζίτες, οι μεγαλοεργολάβοι, οι εφοπλιστές, κερδίζουν κατά μέσο όρο 40 εκατομμύρια ευρώ τη μέρα. Κάθε μέρα.
Στον κόσμο τους ο εργαζόμενος πρέπει να ζήσει με 700 ευρώ βασικό, ο συνταξιούχος με «αύξηση» ένα ευρώ.
Στον κόσμο τους το 30% των νέων βουλιάζει στην ανεργία και οι γυναίκες «εξισώνονται» με τους άντρες δουλεύοντας μέχρι τα 65.
Στον κόσμο τους, όταν λένε «ανάπτυξη» εννοούν χλιδή και ξιπασιά για τους λίγους. «Κρίση» στον κόσμο τους σημαίνει νέα βάρη, νέες θυσίες για τους πολλούς.
Ο κόσμος τους δεν είναι αιώνιος. Δεν είναι ο μοναδικός που υπάρχει. Υπάρχει κι άλλος δρόμος. «Ο δρόμος ο πιο μακρινός» που, όπως έλεγε ο Ρίτσος, «είναι ο πιο κοντινός».
Σε αυτόν τον άλλο δρόμο οι άνθρωποι δε σμίγουν τα χέρια τους για να ανταλλάξουν μετοχές, για να μοιράσουν μίζες, για να σφετεριστούν ό,τι δημιούργησαν οι άλλοι.
Σε αυτόν τον άλλο δρόμο το μέλλον γράφει «από τον καθένα ανάλογα με τις ικανότητές του, στον καθένα ανάλογα με τις ανάγκες του». Σε αυτό το δρόμο, οι άνθρωποι «Οταν σφίγγουν το χέρι» τότε, ναι, «ο ήλιος είναι βέβαιος για τον κόσμο» που θα 'ρθει.
Ακόμα, επισημαίνεται ότι «στο πλαίσιο της δημόσιας ευθύνης, διαβεβαιώνουμε ότι η δημόσια χρηματοδότηση παραμένει η κύρια προτεραιότητα για την εγγύηση της ισότιμης πρόσβασης και την περαιτέρω ανάπτυξη της αυτονομίας των ιδρυμάτων ανώτατης εκπαίδευσης. «Μεγαλύτερη προσοχή πρέπει να δοθεί στην αναζήτηση νέων και διαφοροποιημένων πηγών και μεθόδων χρηματοδότησης». Αλλωστε, η δημόσια 
χρηματοδότηση που δίνεται στα ιδρύματα ακριβώς για την ενίσχυση της αυτονομίας τους υπόκειται στους κανόνες της αγοράς: Δίνεται μεγαλύτερη χρηματοδότηση στα ιδρύματα εκείνα που είναι πιο ανταγωνιστικά, που πετυχαίνουν τους στόχους τους. Ταυτόχρονα, κομβικό στοιχείο της πολιτικής της ΕΕ στην ανώτατη εκπαίδευση είναι να αναζητούν τα «αυτόνομα» ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα μόνα τους τις πηγές χρηματοδότησής τους, να στρέφονται δηλαδή σε επιχειρήσεις για χορηγίες και να προσβλέπουν στα δίδακτρα των φοιτητών τους...
Οτι ο στόχος της ενίσχυσης της απασχολησιμότητας των πτυχιούχων περνάει μέσα από την υποβάθμιση των σπουδών και τη μετατροπή τους σε «σούπα» σκόρπιων δεξιοτήτων φαίνεται καθαρά στα ιδιαίτερα σημεία που αφιερώνει το ανακοινωθέν στην απασχολησιμότητα: «Η απασχολησιμότητα ενδυναμώνει το άτομο να μεγεθύνει τις ευκαιρίες σε αγορές εργασίας που 
αλλάζουν. Προσδοκούμε στην αύξηση των τυπικών προσόντων (σ.σ. επικοινωνία στη μητρική και ξένες γλώσσες, αριθμητική, στοιχεία επιστημών κ.λπ.) καθώς και διατήρηση και ανανέωση ενός καταρτισμένου εργατικού δυναμικού μέσα από στενή συνεργασία ανάμεσα σε επιχειρήσεις, ιδρύματα ανώτατης εκπαίδευσης, κοινωνικούς εταίρους και φοιτητές. Αυτό θα επιτρέψει στα ιδρύματα να ανταποκρίνονται καλύτερα στις ανάγκες των εργοδοτών και στους εργοδότες να έχουν μεγαλύτερη κατανόηση της εκπαιδευτικής προοπτικής».
Ενώ για τη διά βίου μάθηση, το ανακοινωθέν τονίζει πως «η εφαρμογή των πολιτικών διά βίου μάθησης απαιτεί δυνατές συνεργασίες ανάμεσα στις κρατικές αρχές, τα ιδρύματα ανώτατης εκπαίδευσης, τους φοιτητές, τις επιχειρήσεις και τους εργαζομένους». Αλλωστε, η διά βίου μάθηση είναι μια διαδικασία κομμένη και ραμμένη στις ανάγκες των επιχειρήσεων που θέλουν εργατικό δυναμικό καταρτισμένο με εφήμερες δεξιότητες, το οποίο θα πετιέται από την παραγωγή, θεωρώντας πως είναι δική του ευθύνη η ανεπάρκειά του και θα επανακαταρτίζεται διαρκώς, προκειμένου να παραμένει ανταγωνιστικό και να έχει δικαίωμα να διεκδικεί μια θέση εργασίας...
τέλος.
Τα παραπάνω τονίζουν οι υπουργοί Παιδείας των 46 κρατών που συμμετέχουν στη Διαδικασία της Μπολόνια στο ανακοινωθέν τους μετά την υπουργική Σύνοδο στο Βέλγιο που ολοκληρώθηκε χτες. Ετσι, επαναβεβαιώνουν την προσήλωσή τους στη Διαδικασία της Μπολόνια και υπογραμμίζουν την αποφασιστικότητα να εντείνουν την εφαρμογή των αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων, προκειμένου να ...επιτευχθούν οι καθορισμένοι στόχοι για τον Ευρωπαϊκό Χώρο Ανώτατης Εκπαίδευσης: Ανοιγμα της «αγοράς ανώτατης εκπαίδευσης» της Ευρώπης σε φοιτητές που προέρχονται από άλλες ηπείρους, αύξηση της ανταγωνιστικότητας των ευρωπαϊκών πανεπιστημίων σε σχέση με εκείνα των ΗΠΑ, επιχειρηματική λειτουργία των πανεπιστημίων και προσαρμογή των προγραμμάτων σπουδών και των πτυχιούχων στις ανάγκες της αγοράς.
Το ανακοινωθέν καθορίζει τις προτεραιότητες των αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων στην ανώτατη εκπαίδευση για την επόμενη δεκαετία, οι οποίες ανάμεσα σε άλλα προβλέπουν: Πλήρη εφαρμογή της «αξιολόγησης», αύξηση της κινητικότητας, διά βίου μάθηση, απασχολησιμότητα και συνεργασία με επιχειρήσεις, διεθνείς συνεργασίες, φοιτητοκεντρικό εκπαιδευτικό σύστημα (δηλαδή διαφοροποιήσεις πτυχίων, μετατροπή της Παιδείας από κοινωνικό δικαίωμα σε ατομική υπόθεση)...
συνεχίζεται...
Την προώθηση μέτρων για τον περιορισμό των διαδηλώσεων καθώς και συνολικά της ενίσχυσης της κρατικής καταστολής, ανήγγειλε χτες ο υφυπουργός Εσωτερικών Χρήστος Μαρκογιαννάκης, ενημερώνοντας την αρμόδια επιτροπή της Βουλής.
Ο υφυπουργός αποσαφήνισε ότι στόχος της κυβέρνησης είναι ο νομοθετικός περιορισμός των διαδηλώσεων, ζητώντας «να δούμε αν το καθεστώς για τις διαδηλώσεις και τις πορείες στο κέντρο της Αθήνας πρέπει να παραμείνει όπως είναι σήμερα» γιατί «δεν είναι δυνατόν 50 και 100 να κλείνουν το κέντρο της Αθήνας». Μάλιστα, 
υποστήριξε ότι «βρήκα στα συρτάρια μου δυο σχέδια νόμων άλλων κυβερνήσεων» λέγοντας ότι «είναι ώρα όλοι μαζί να το δούμε το πρόβλημα και να σκεφθούμε αυτούς που δουλεύουν και έχουν επιχειρήσεις στο κέντρο της Αθήνας». Επίσης, αναφέρθηκε στα μέτρα ενίσχυσης της καταστολής από την πλευρά της αστυνομίας (περιπολίες, επιχειρήσεις «σκούπα» κλπ.) υποστηρίζοντας ότι αποκαθιστούν το «αίσθημα ασφάλειας των πολιτών». Τέλος, ανακοίνωσε ότι «1.500 ειδικοί φρουροί θα προσληφθούν με αντικειμενικά κριτήρια» αφήνοντας ανοιχτό το θέμα της αλλαγής του τρόπου προσλήψεων στην ΕΛ.ΑΣ., τασσόμενος υπέρ της μοριοδότησης όσων υπηρετούν στις ειδικές δυνάμεις.
Υπενθυμίζεται ότι το περασμένο καλοκαίρι, η κυβέρνηση της ΝΔ ψήφισε τροπολογία σε νομοσχέδιο για την «Ειδική Αγωγή» με την οποία προβλέπεται η εισαγωγή και με νομοθετική βούλα ιδιωτικών εταιρείων και συνεργείων καθαρισμού στα σχολεία! Ως εποπτεύοντα οργανισμό 
Η σύμβαση δεν υποχρεώνει σε καμία περίπτωση τις σχολικές επιτροπές να απασχολήσουν τους 5.000 εργαζόμενους. Παράλληλα, η σύμβαση αυτή θα ισχύει από τις 17/2/2009 έως τις 30/6/2009. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι για τους μήνες από το Σεπτέμβρη του 2008 μέχρι και το Φλεβάρη του 2009 οι καθαρίστριες μένουν στον αέρα μισθολογικά και ασφαλιστικά αφού πουθενά δεν προβλέπεται η πληρωμή τους και η ασφαλιστική τους κάλυψη! Επιπλέον ακόμα και αν οι σχολικές επιτροπές κρατήσουν τις καθαρίστριες, υποχρεώνονται από τη σύμβαση να τις πληρώνουν με «μπλοκάκι», δηλαδή με δελτίο παροχής υπηρεσιών, κάνοντας έτσι ακόμα χειρότερους τους όρους απασχόλησης των εργαζομένων!
Διαβάστε τη συνέχεια...
Απολύσεις, τρομοκρατία, παραβίαση της Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας του κλάδου τους, είναι ορισμένα από όσα αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι και στο εργοστάσιο πλαστικών ΚΑΡΑΤΖΙΣ ΑΕ στη Λάρισα. Ανάμεσα στα άλλα αντεργασιακά μέτρα, η εταιρεία «τρώει» λεφτά από τα δεδουλευμένα, πληρώνοντας τους εργαζόμενους με βάση την Εθνική Συλλογική Σύμβαση και όχι τη Σύμβαση του κλάδου τους. Ενώ για να τους τρομοκρατήσει απέλυσε και δύο εργαζόμενους.
Αλλοι πέντε εργαζόμενοι απολύθηκαν και στο εργοτάξιο κατασκευής του νέου λιμανιού στην Ηγουμενίτσα από την εταιρεία «ΕΛΤΕΡ», ανεβάζοντας τον αριθμό των απολυμένων εργαζομένων από τις αρχές Απρίλη σε 16. Η εταιρεία επικαλείται κονδύλια που δε δίνονται και τα οποία δήθεν βάζουν «φρένο» στη συνέχιση των εργασιών για το επόμενο τουλάχιστον τρίμηνο, αφήνοντας ουσιαστικά ανοιχτό το ενδεχόμενο να μείνουν άνεργοι και άλλοι εργαζόμενοι το επόμενο διάστημα.
Η εργοδοσία οφείλει δεδουλευμένα Μάρτη και Απρίλη και δώρο Πάσχα, παραβιάζει τα προβλεπόμενα για το ωράριο, την εργασία με βάση την ειδικότητα, τον αναγκαίο αριθμό των εργαζομένων. Προβλήματα που αναδείχτηκαν έγκαιρα από το Εργατικό Κέντρο Θεσπρωτίας και καταγράφηκαν ύστερα από παρέμβασή του από την Επιθεώρηση Εργασίας, η οποία ωστόσο μέχρι και σήμερα τηρεί σιγή ιχθύος για την εργοδοτική ασυδοσία και αυθαιρεσία.
Μαζί με τις απολύσεις πάνε και οι απόπειρες 
τρομοκράτησης των εργαζομένων. Σκηνικό απεργοσπασίας φαίνεται ότι επιχειρεί να στήσει η εργοδοσία στα εργοστάσια στην ευρύτερη περιοχή των Οινοφύτων. Σύμφωνα με καταγγελίες συνδικαλιστών στην περιοχή, η εργοδοσία με πρώτο και καλύτερο τον «Ομιλο Στασινόπουλου» (ΕΛΒΑΛ, ΧΑΛΚΟΡ, κ.λπ.) βάζει τα «παλικάρια» της να ενημερώνουν τους εργαζόμενους ότι την Παρασκευή θα δουλέψουν κανονικά.
Το «κυνήγι» των εργατών είναι ανελέητο. Αρκεί να αναφερθεί ότι ο όμιλος του Στασινόπουλου έχει εξαπολύσει μια άγρια επίθεση σε βάρος των εργαζομένων με εκατοντάδες απολύσεις μόνο το τελευταίο εξάμηνο (συμβασιούχους, εργαζόμενους εργολαβιών, κλπ.).
Τέλος, δεδουλευμένα 2 και 3 μηνών οφείλει σε 22 εργαζόμενους και η εργοδοσία της επιχείρησης «ΑΚΜΩΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΗ ΑΕ» στα Γιάννενα.
Διαβάστε τη συνέχεια...
Συνολικά από το μήνα Νοέμβρη μέχρι σήμερα, χάθηκαν 18.559 θέσεις εργασίας και έγιναν 2.617 διαθεσιμότητες. Στα παραπάνω έρχονται να προστεθούν και οι εκβιαστικές προβλέψεις, όπως αυτές που κάνει η έρευνα του Ιδρύματος Τουριστικών Ερευνών, η οποία εκτιμά ότι αν η μείωση των αφίξεων κυμανθεί από 5% έως 15% θα χαθούν από 69.000 έως 144.000 θέσεις εργασίας.
Σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία, στον κλάδο του επαγγελματικού γιότ έγιναν 470 απολύσεις μόνιμου προσωπικού και εκτιμάται ότι κατά τη θερινή περίοδο δε θα προσληφθούν 5.000 εποχικοί εργαζόμενοι. Είναι αυτονόητο ότι έρευνες σαν την παραπάνω, πέρα από την περιγραφή μιας ενδεχόμενης κατάστασης, αξιοποιούνται και για την απόσπαση επιδοτήσεων και άλλων προνομίων για τους μεγαλοεργοδότες των κλάδων, στο όνομα τού να σώσουν δήθεν τις θέσεις εργασίας.
Το φάσμα της ανεργίας, ωστόσο, δείχνει να απειλεί ολοένα και περισσότερους εργαζόμενους και μάλιστα σε εταιρείες που γνώρισαν τα προηγούμενα χρόνια και συνεχίζουν να καταγράφουν τεράστια κερδοφορία. Μια από αυτές τις εταιρείες, ο κατασκευαστικός όμιλος ΕΛΑΚΤΩΡ (του μεγαλομετόχου Μπόμπολα), έχει προχωρήσει σε δεκάδες απολύσεις και προβλέπεται να συνεχίσει με ακόμα περισσότερες. Τις τελευταίες μέρες, σύμφωνα με πληροφορίες, απολύθηκαν 40 εργαζόμενοι. Διαρρέεται, επίσης, ότι μέχρι σήμερα θα έχουν πραγματοποιηθεί άλλες 70. Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, επίκειται κύμα απολύσεων μέχρι το Σεπτέμβρη. Χαρακτηριστικό είναι ότι πολλοί εργαζόμενοι δεν ήξεραν, καν, ότι έχουν γίνει οι απολύσεις των συναδέλφων τους.
Διαβάστε τη συνέχεια...Οι γερμανοφασίστες κατακτητές μετέφεραν πρωί πρωί τα παλικάρια φορτωμένα σε φορτηγά στην Καισαριανή. Ανά 20 τους στήνουν στο απόσπασμα. Η 1η Μάη του 1944 καταγράφεται ως η πιο ματοβαμμένη. Ο ελληνικός λαός έπρεπε να πληρώσει το αντίτιμο για έναν Γερμανό στρατηγό που σκοτώθηκε σε μάχη στους Μολάους στη Σπάρτη, στις 27/4/1944.
Εγκλημα πέρα από κάθε λογική και φαντασία. Διακόσιοι αγωνιστές για τη λευτεριά της πατρίδας, που παρέδωσε η χούντα του Μεταξά στους κατακτητές, έπρεπε να πληρώσουν με τη ζωή τους τον στρατηγό. Στο προσκλητήριο της Κυριακής κανείς δε φανταζόταν τι θα γίνει. Το μόνο σίγουρο ήταν ότι δε θα τους δολοφονούσαν εκείνη τη μέρα. Κυριακή δε γίνονταν εκτελέσεις.
Κανείς δε λύγισε. Ενας ένας, όσοι άκουγαν το όνομά τους στο προσκλητήριο εκείνης της Κυριακής, ήξεραν τι τους περιμένει. Θάνατος, φόρος αίματος για τη λευτεριά. Στο άκουσμα κάθε ονόματος, ρίγη σεβασμού για τον ήρωα που θα περνούσε στην ιστορία. «Γεια σας αδέρφια! Εκδίκηση!», τα λόγια του αποχαιρετισμού. Κανείς δε φοβήθηκε. Κανείς δε λύγισε. Κανείς δε ζήτησε να του χαριστεί η ζωή. Γιατί η ζωή κατακτάται και ζωή σημαίνει ελευθερία.
«Πατερούλη, πάω για εκτέλεση, να 'σαι περήφανος για τον μονάκριβο γιο σου. Ν' αγαπάς και να λατρεύεις την κορούλα σου και την αδερφούλα μου, κι οι δυο μεγάλοι άνθρωποι. Γεια, γεια πατερούλη. ΝΑΠΟΛΕΩΝ ΣΟΥΚΑΤΖΙΔΗΣ».
«Δε σας ξέχασα ποτές. Για σας και για τον ελληνικό λαό έδωσα τη ζωή μου. Σήμερα, 1η Μάη 1944, σας φιλώ για τελευταία φορά», γράφει ένας απ' τους εκτελεσθέντες που δεν αφήνει καν το όνομά του. Μόνο το αρχίγραμμα «Α».
«Αγαπημένοι μου, ο θάνατός μου δε θα πρέπει να σας λυπήσει, αλλά να σας ατσαλώσει πιο πολύ για την πάλη που διεξάγετε. Σφίξτε τις καρδιές σας και βγείτε παλικάρια απ' τη νέα δοκιμασία. Ετσι θα μας τιμήσετε καλύτερα. Οταν ο άνθρωπος δίνει τη ζωή του για ανώτερα ιδανικά δεν πεθαίνει ποτέ. Με πολλή αγάπη. Σας φιλώ Μήτσος ΡΕΜΠΟΥΤΣΙΚΑΣ».
Στο πέρασμα των παλικαριών, των αγωνιστών λένε οι μαρτυρίες ότι οι άντρες έβγαζαν τα καπέλα τους και οι γυναίκες έρραναν με λουλούδια. Ολοι υποκλίνονταν στο μεγαλείο εκείνων που με ψηλά το κεφάλι έζησαν και στάθηκαν απέναντι απ' το απόσπασμα, διατρανώνοντας ως την τελευταία τους στιγμή μία και μόνο επιθυμία. Την επιθυμία τους για Ελλάδα λεύτερη, ανεξάρτητη, για Ελλάδα του λαού της.
Ενα είναι βέβαιο. Κανείς τους δεν έφυγε πραγματικά. Εξακολουθούν να συντροφεύουν τις ψυχές, τις καρδιές, τα οράματά μας, τους αγώνες μας. Ολοι τους κοσμούν το πάνθεον των ηρώων της πατρίδας, του λαϊκού κινήματος.
Διαβάστε τη συνέχεια...
Αναρτήσεις
Όλα τα σχόλια
Σχετικά άρθρα: Στους δρόμους της Αμερικής με εκατομμύρια αστέγους, μέρος 'Β, μέρος 'Γ
Σχετικά άρθρα:Παιδεία: Εμπόριο ελπίδας και ζύμωση της αμάθειας μέρος Α', μέρος 'Β 
Σχετικά Άρθρα:Η Υποταγμένη Επιστημονική Έρευνα 'Α, 'Β, 'Γ
Σχετικά άρθρα:Νομιμοποίηση του Χαφιεδισμού 'Α, 'Β, 'Γ
Σχετικά άρθρα:Πραξικόπημα στην Ονδούρα 'Α, 'Β, 'Γ, 'Δ
Σχετικά άρθρα:Διακοπές και ξεκούραση στο βωμό των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων_'Α, 'Β, 'Γ
