ΠΟΙΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ....

Ποιος Κολοκοτρώνης και ποιος Καραϊσκάκης... Καλοί ήταν αυτοί αλλά πέρασε η μπογιά τους. Έχουμε άλλους τώρα να μας ...εγείρουν την «εθνική περηφάνια» και όλα τα σχετικά.

Το ξέρετε ότι ο στρατιωτικός διοικητής των ναυτικών δυνάμεων του ΝΑΤΟ είναι Έλληνας; Πρωτοσέλιδο έγινε σε 3 τουλάχιστον εφημερίδες. Γνωρίζετε πως υπάρχει επίσης Έλληνας «λομπίστας» στο επιτελείο του Μπάρακ Ομπάμα;

Βάλτε πλάι τους τους γερουσιαστές ελληνικής καταγωγής, τους Έλληνες σε διοικητικές θέσεις σε οργανισμούς όπως η Ευρωπαϊκή Ενωση, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και ο ΟΟΣΑ.

Τόσο πολύ προόδευσε πλέον το έθνος και σε αυτά τα υψηλά επίπεδα έχουμε φτάσει. Και μπορούμε να επιχαίρουμε, όντας βέβαιοι για το μέλλον μας, όταν έχουμε «δικούς μας» σε τέτοια πόστα...

Αφήστε που πολλά λέγονται και για επιφανείς Ελληνες πολιτικούς που μπορεί να φθάσουν έως και τα ύπατα ευρωπαϊκά αξιώματα. Λίγο το έχετε;

Από φιλέλληνες πάλι πάμε πάρα πολύ καλά. Ο Σαρκοζί είναι δηλωμένος φίλος της χώρας και νυχθημερόν σκέπτεται το καλό της.

Ο Β. Πούτιν πάλι μπορεί και να 'χει πάνω από το κρεβάτι του την ελληνική σημαία και να κοιμάται διαβάζοντας Ελληνες κλασικούς.

Και μην πάει το μυαλό σας σε τίποτε γεωστρατηγικά συμφέροντα πολυεθνικών ομίλων και επιχειρήσεων. Για αγνό φιλελληνισμό μιλάμε.. Διαβάστε τη συνέχεια...

ΛΑΕ...ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ;

Κάθε βδομάδα παρουσιάζουν και ένα νέο «σχέδιο» εξόδου της χώρας από την οικονομική κρίση. Είτε από την πλευρά της κυβέρνησης, είτε από αυτή του ΠΑΣΟΚ, εκπονούνται σε καθημερινή βάση νόμοι, εκθέσεις και προτάσεις για την αντιμετώπιση της καπιταλιστικής κρίσης, που έχουν τέσσερα βασικά αλληλοσυνδεόμενα χαρακτηριστικά:

α) Τη χορήγηση πακτωλού δισεκατομμυρίων ευρώ στις τράπεζες και στους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους για τη διατήρηση της κερδοφορίας τους.

β) Την προώθηση νέων ανατροπών στις εργασιακές σχέσεις.

γ) Μεγάλες περικοπές κοινωνικών δαπανών.

δ) Την παροχή επιδομάτων - «ασπιρίνων» για την ακραία φτώχεια!

Την περασμένη Τετάρτη η κυβέρνηση εξήγγειλε 12 μέτρα ενώ το ΠΑΣΟΚ πρότεινε 5 συγκεκριμένους άξονες. Οι προτάσεις του Κ. Καραμανλή και του Γ. Παπανδρέου ήρθαν να προστεθούν στο πλήθος των προτάσεων και των προγραμμάτων που έχουν καταρτίσει τα δύο κόμματα και κινούνται ακριβώς πάνω σ' αυτούς τους στρατηγικούς στόχους. Στην ίδια ρότα είναι και οι δυνάμεις πολλων κομμάτων.

Αυτή τη στιγμή και ενώ η κρίση του συστήματος βρίσκεται μόνο στα πρώτα στάδιά της, τα λαϊκά στρώματα σε ολόκληρο τον πλανήτη γίνονται μάρτυρες ξεδιπλώματος αυτών των σχεδίων. Το «πακέτο Ομπάμα» στις ΗΠΑ προβλέπει 787 δισ. δολάρια, που θα κατευθυνθούν στις τράπεζες και στη βαριά βιομηχανία. Το αντίστοιχο του Γκ. Μπράουν στη Βρετανία από τον Οκτώβρη προβλέπει 400 δισ. στερλίνες. Συνολικά στις χώρες της ΕΕ θα δοθούν από τους κρατικούς προϋπολογισμούς περίπου 1,8 τρισ. ευρώ στους τραπεζίτες για να κατευθυνθούν από εκεί στους βιομηχάνους, στους μεγαλοκατασκευαστές και τους εφοπλιστές.

Την ίδια ώρα υπόσχονται «ψίχουλα» στα πλέον εξαθλιωμένα στρώματα του πληθυσμού. Η χορήγηση «επιδομάτων αλληλεγγύης», «κουπονιών», η δημιουργία «ταμείων κατά της φτώχειας», οι υποσχέσεις για «πάγωμα» των δανείων, αποτελούν επίσης βασικό πυλώνα αυτού του κεντρικού σχεδιασμού, με στόχο την αποτροπή διευρυμένων λαϊκών εκρήξεων και αντιδράσεων.

Όλα μας φαίνονται ίδια...ουσιαστικές, έστω, προγραμματικές αποκλίσεις, δεν υπάρχουν! Λαέ, εσύ εκεί από το καναπέ...τι κάνεις;

Διαβάστε τη συνέχεια...

Ο «ΝΟΙΚΟΚΥΡΗΣ»

Πολύ «νοικοκυρεμένη» ακούγεται αυτή η εντολή Καραμανλή στο Υπουργικό Συμβούλιο για περιστολή των δαπανών του Δημοσίου. Ένας καλός πρωθυπουργός, που «βάζει τάξη» στις σπατάλες...

Μόνο, που, δυστυχώς για τους κυβερνώντες, το «έργο» το έχουμε ξαναδεί. Και από τους ίδιους και από τους προκατόχους τους.

Έτσι, λοιπόν, γνωρίζουμε πολύ καλά ότι «περιστολή των δαπανών του Δημοσίου» σημαίνει περιορισμός των παροχών του Δημοσίου προς τον κοσμάκη και τίποτε περισσότερο.

Επίσης, αυτά τα μέτρα πάνε συνήθως «πακέτο» με μιαν ωραιότατη φοροεπιδρομή στα λαϊκά εισοδήματα. Γνωστή συνταγή, διαχρονική και εν ολίγοις ...κλασική.

Αρα, λοιπόν, περισσότερο με ...«παραδουλεύτρα» του κεφαλαίου μοιάζει η κυβέρνηση, παρά με «νοικοκύρη». «Καθαρίζει», ώστε τα κέρδη αυτών που «κατέχουν» να αυξάνονται.

Διαβάστε τη συνέχεια...

ΤΗΝ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΚΑΙ ΑΠΟΘΗΚΕΥΣΗ ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΩΝ ΣΥΝΟΜΙΛΙΩΝ ΠΡΟΩΘΕΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

Στην υλοποίηση των κατευθύνσεων της Ευρωπαϊκής Ενωσης σχετικά με την παρακολούθηση και αποθήκευση τηλεφωνικών συνομιλιών, μέσω και της κατάργησης της ανωνυμίας των κατόχων καρτοκινητών τηλεφώνων, προχωρά η κυβέρνηση, με αφορμή την απόδραση κρατουμένων από τις φυλακές Κορυδαλλού.

Χτες, ο υπουργός Μεταφορών - Επικοινωνιών, Ευρ. Στυλιανίδης, δήλωσε για το θέμα ότι έχει αρχίσει η μελέτη των θεσμικών πλαισίων που ισχύουν στην υπόλοιπη Ευρώπη για τα καρτοκινητά τηλέφωνα, και πρόσθεσε: «Δε θα ανακαλύψουμε την πυρίτιδα, θα εφαρμόσουμε πλαίσια τα οποία είναι συμβατά με το κοινοτικό δίκαιο και ισορροπούν ανάμεσα στο σεβασμό των ατομικών δικαιωμάτων από τη μια και από την άλλη στη διασφάλιση της δημόσιας τάξης και της δημόσιας ασφάλειας». Σημειώνεται ότι χτες το βράδυ ο υπουργός συναντήθηκε με τους εκπροσώπους των εταιρειών κινητής τηλεφωνίας.

Από την πλευρά του, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Ε. Αντώναρος, δήλωσε: «Το συγκεκριμένο μέτρο το οποίο προαναγγέλθηκε, εφαρμόζεται ήδη ή βρίσκεται στη διαδικασία της εφαρμογής σε πολλές χώρες της Ευρώπης, μεγάλες και μικρές», είπε, αναφέροντας ως παραδείγματα τη Γερμανία, τη Γαλλία, την Ισπανία, τη Σλοβακία και την Ουγγαρία. Και υποστήριξε ότι «κανένα δικαίωμα των πολιτών δεν πλήττει η συγκεκριμένη νομοθετική πρωτοβουλία», επικαλούμενος ως ατράνταχτο επιχείρημα ότι στις παραπάνω χώρες της ΕΕ «και η δημοκρατία λειτουργεί και τα δημοκρατικά δικαιώματα γίνονται σεβαστά και τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι απολύτως σεβαστά»...

Από την άλλη, δεν μπόρεσε να εξηγήσει πώς συσχετίζεται η κατάσταση στις φυλακές με τη χρήση των καρτοτηλεφώνων, με δεδομένο ότι τα κινητά απαγορεύονται στις φυλακές. Περιορίστηκε να επαναλάβει το σαθρό επιχείρημα ότι «ο νομοταγής πολίτης δεν έχει τίποτα να φοβηθεί»... Ανέφερε ακόμα ότι «το μέτρο αυτό, βεβαίως, θα μελετηθεί. Θα μελετηθούν όλες οι παράμετροί του και θα πάρει το δρόμο που χρειάζεται, προκειμένου να μπει σε εφαρμογή». Από την άλλη, καθησύχασε πως «το απόρρητο των τηλεπικοινωνιών στη χώρα μας υφίσταται και θα εξακολουθήσει να υφίσταται, δεν αλλάζει κάτι».

Διαβάστε τη συνέχεια...

ΩΣ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ...ΚΑΙ ΠΑΛΙ Η ΑΝΑΤΡΟΠΗ

Εχουν γεμίσει τον τόπο με ρουφιανοκάμερες και τα τηλέφωνα με κοριούς. Για να εντοπίζουν, λένε, τους υπόπτους...

Στέλνουν χαφιέδες και ασφαλίτες να παρακολουθούν «ό,τι αναπνέει», από τις συνελεύσεις των συνδικαλιστικών σωματείων μέχρι τις κινητοποιήσεις εργατών και φοιτητών. Για λόγους τήρησης της τάξης, λένε...

Εχουν υπογράψει ό,τι «τρομοσυμφωνία» υπάρχει και έχουν ενσωματώσει στο εσωτερικό δίκαιο ό,τι «τρομονόμο» τούς έχει έρθει από ΗΠΑ και ΕΕ. Για λόγους ασφαλείας, λένε...

Κατά τα λοιπά, έχουν μια (μικρή...) δυσκολία με την εποπτεία στο προαύλιο των φυλακών (υψίστης ασφαλείας...) του Κορυδαλλού.

Το μπάχαλο, η αχρηστία τους, η ανικανότητά τους, είναι η μία όψη. Η άλλη όψη είναι ο προσανατολισμός του συστήματός τους. Ιδιο το νόμισμα.

Στη μια του πλευρά απεικονίζεται η αποδεδειγμένη ικανότητά τους να χρησιμοποιούν μεθόδους «ζαρντινιέρας» κατά διαδηλωτών και να εντοπίζουν εν ριπή οφθαλμού όποιον κάνει την αποκοτιά να φοράει ...«πράσινα παπούτσια».

Στην άλλη πλευρά αποτυπώνεται η αδιαφορία τους να φέρουν σε πέρας την αποστολή για την οποία - υποτίθεται - υπάρχουν: Αν είσαι Πάσσαρης ή πληρωμένο κάθαρμα σαν αυτούς που χτύπησαν την Κωνσταντίνα Κούνεβα, μάλλον δεν έχεις πολλούς λόγους για να ανησυχείς. Αν είσαι κουκουλοφόρος, επίσης. Αντίθετα, αν είσαι ναυτεργάτης, αγρότης, φοιτητής, μαθητής, τότε ακόμα κι αν δε σε «τσιμπήσει» ο λιμενικός, θα σε «βουτήξει» ο ΜΑΤατζής, κι αν ξεφύγεις κι απ' αυτόν, τότε η «υπηρεσία» έχει φροντίσει να φτάσεις με κάποιο τρόπο στο «αγροτοδικείο» ή στο «μαθητοδικείο»...

Το γεγονός ότι «έτσι είναι το σύστημα», δίνει και την απάντηση στο ερώτημα που θέτουν κάποιοι: «Πότε τέλος πάντων παραιτείται ένας πολιτικός;».

Οχι, βέβαια, ότι στην ημετέρα «Παλαιοκώσταινα», τη διάδοχο της «ψωροκώσταινας», θα άλλαζαν και πολλά πράγματα με μια παραίτηση πολιτικού προσώπου. Αλλωστε, δεν είναι θέμα προσώπου αλλά πολιτικής. Που δείχνει το μέγεθος της φαιδρότητας της πορτοκαλέας που αναφύεται στον έρμο τούτο τόπο.

Κατά τα λοιπά ο νυν υπουργός Δικαιοσύνης είναι μόλις 40 ημερών υπουργός, τι να φταίει ο άνθρωπος, λένε ορισμένοι. Μπας, όμως, φταίνε οι προκάτοχοί του, ο κ. Παπαληγούρας ή ο κ. Χατζηγάκης; Αν δεν κάνουμε λάθος, ως επιτυχημένοι μετακινήθηκαν στα υπουργεία Ναυτιλίας και Γεωργίας. Αρα; Τόμπολα!

Αφού κανείς από τους κυβερνώντες, καμιά κυβέρνηση, δεν αναλαμβάνει τις ευθύνες της ούτε για τραγωδίες όπως εκείνη με το χαμό του παλικαριού κατά την ομηρία του λεωφορείου, ή για δολοφονίες όπως του 15χρονου Καλτεζά, του 15χρονου Γρηγορόπουλου, του 17χρονου Σερβόπουλου, των πισώπλατα χτυπημένων Τσιγγανόπουλων, τους θανάτους των μεταναστών. Αφού κανείς δεν παραιτείται όταν βασανίζονται κρατούμενοι στο τμήμα Ομονοίας, ή απάγονται Πακιστανοί, ή όταν οι φυλακές είναι το πλέον ασφαλές κέντρο διακίνησης ναρκωτικών, τότε πώς είναι δυνατόν να αναμένεται ανάληψη πολιτικής ευθύνης για μια ...μικροαπόδραση, που στο φινάλε, τι είναι, ένα «πλημμεληματάκι είναι», που έλεγε χτες και o κύριος Τραγκας...

Φυσικά, με αφορμή το «πλημμεληματάκι», θα διαπιστώσετε ότι στους δρόμους ανά την επικράτεια θα γίνει (ξεκίνησε ήδη) της αστυνομοκρατίας το κάγκελο. Λόγω «ανθρωποκυνηγητού», βλέπετε... Όσο για την ένταση των ανθρωποβόρων μέτρων, εντός των φυλακών, για όσους κρατούμενους δεν έχουν πρόσβαση στο άβατο της διαφθοράς και στις εταιρείες ενοικίασης ελικοπτέρων, είναι η άλλη «παράπλευρη» συνέπεια.

Το συμπέρασμα είναι ότι αυτό το απολύτως διάτρητο σύστημα σε ό,τι έχει να κάνει ακόμα και με τα στοιχειώδη από την άποψη της παροχής υπηρεσιών στον πολίτη, αλλά ανατριχιαστικά επαρκές και «ετοιμοπόλεμο» όταν βάλλει κατά του «εχθρού λαού», ούτε παραιτείται, ούτε «εκσυγχρονίζεται», ούτε «επανιδρύεται». Πολύ απλά, η μόνη «γιατρειά» που παίρνει, είναι η ανατροπή του. Ξεκινώντας από αυτούς που το υπηρετούν, διαχρονικά και δικομματικά.

Διαβάστε τη συνέχεια...

ΤΡΟΜΟΛΑΓΝΙΚΗ ΥΣΤΕΡΙΑ

Και για οσους δεν καταλάβατε, απειλούμαστε από τη «Νέα Τρομοκρατία» (άλλο πράγμα είναι αυτό από τη Νέα Δημοκρατία, μην μπερδεύεστε).

Οι «τρομολαγνικές» θεωρίες δίνουν και παίρνουν, τα σενάρια διαδέχονται το ένα το άλλο και η φαντασία οργιάζει.

Τα τηλεοπτικά κανάλια - όπως άλλωστε ήταν αναμενόμενο - έχουν δώσει τα «ρέστα τους». Οι «πηγές» δίνουν αναλύσεις και οι αναλύσεις προκαλούν συζητήσεις (Με τον Μ. Χρυσοχοΐδη εννοείται πιο τακτικό από όλους στα παράθυρα). Είναι ειδήμων...

Μόνο που στο τέλος όλης αυτής της θολούρας ξέρουμε τι υπάρχει γιατί, απλούστατα, το έχουμε ξαναδεί το έργο.

Νέα κατασταλτικά μέτρα, νέοι τρομονόμοι, περισσότερες κάμερες, και πάνω από όλα περιορισμός του λαϊκού κινήματος. Γιατί εκεί, βέβαια, είναι η ουσία του πράγματος...

Διαβάστε τη συνέχεια...

ΑΝΑΤΡΟΠΗ...Ο ΜΟΝΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΞΕΠΕΡΑΣΜΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

Ογδόντα χρόνια από το κραχ του 1929 ουδείς αμφισβητεί πλέον ότι ο παγκόσμιος καπιταλισμός βιώνει τη μεγαλύτερη μεταπολεμική κρίση του.

Τα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά: Από το περασμένο καλοκαίρι μέχρι τα τέλη του 2008, τα κεφάλαια που «εξανεμίστηκαν», λόγω της καθίζησης των χρηματιστηρίων, ξεπερνούν τα 25 τρισεκατομμύρια δολάρια. Οπως έχει επισημανθεί, το ποσό αυτό ξεπερνά το 43% του παγκόσμιου ΑΕΠ και κινείται πάνω από το άθροισμα των ΑΕΠ των ΗΠΑ, της Ιαπωνίας, της Γερμανίας και της Κίνας, μαζί! Για να έχουμε ένα συγκριτικό μέγεθος, τα κεφάλαια που χάθηκαν με την κρίση του '29 ισοδυναμούσαν με το 47% του παγκόσμιου ΑΕΠ.

Παρά τα μέτρα στα οποία έχουν προχωρήσει τόσο οι ΗΠΑ και η ΕΕ, όσο και διεθνείς μηχανισμοί (ΔΝΤ, ΕΚΤ κλπ.), η κατάσταση κάθε άλλο παρά αναστρέψιμη δείχνει. Τα «πακέτα» με τα οποία κυβερνήσεις και οργανισμοί τροφοδοτούν τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και τις πολυεθνικές, μοιάζουν περισσότερο με λίπασμα στο λαβύρινθο της κρίσης παρά με «γιατρικό».

Η κατάσταση, όπως διαμορφώνεται, έχει ήδη οδηγήσει στην κατάρρευση των θεωριών που αναπτύχθηκαν και αποδείχτηκαν βραχύβιας αξίας όσον αφορά την εξήγηση της κρίσης. Ούτε για φαινόμενο που οφείλεται στην απληστία των «γκόλντεν μπόις», πρόκειται. Ούτε για ντόμινο που περιορίζεται στο χρηματοπιστωτικό τομέα, αφήνοντας ανέγγιχτη τη λεγόμενη πραγματική οικονομία. Ούτε για μια «συνηθισμένη» καπιταλιστική κρίση περιφερειακού χαρακτήρα που θα ξεπεραστεί αν, τάχα, λειανθούν κάποιες πλευρές του νεοφιλελευθερισμού και επανέλθουμε σε συνθήκες «καλού» καπιταλισμού.

Το μέγεθος της κρίσης, η διάρκεια και η έντασή της συνιστά (κάτι που δεν κρύβεται πια) μια καθολική καπιταλιστική κρίση, που τα αίτιά της δε βρίσκονται στην αθέτηση των «ηθικών κανόνων» του συστήματος, αλλά ίσα - ίσα στην εφαρμογή αυτών των καπιταλιστικών κανόνων μέχρι τα ακρότατα όριά τους.

Ως εκ τούτου, πρόκειται για μια κρίση του καπιταλισμού στο σύνολό του, και όχι κάποιων πλευρών του. Είναι κρίση που αφορά το σύστημα εκ θεμελίων. Και που αναδεικνύει ότι ένας τρόπος υπάρχει για το ξεπέρασμα αυτής της κρίσης: Το ξεπέρασμα, η ανατροπή του ίδιου του συστήματος. Αλλος τρόπος για να μπει τέρμα στην αιτία της κρίσης, που δεν είναι άλλη από τη μονοπώληση του παγκόσμιου πλούτου από τους λίγους, δεν υπάρχει.

Διαβάστε τη συνέχεια...

ΔΕ ΘΑ ΞΕΜΕΙΝΟΥΜΕ ΠΟΤΕ...

Α, δε θα διαφωνήσουμε καθόλου με τον πρωθυπουργό, Κ. Καραμανλή. Όντως, το ελληνικό «σχέδιο σταθερότητας» είναι και «σαφές» και «συγκεκριμένο».

Είναι πολύ σαφές, όταν λέει ότι κάποιος πρέπει να πληρώσει την κρίση και πολύ συγκεκριμένο όταν επεξηγεί ότι αυτοί θα είναι οι μισθωτοί, οι συνταξιούχοι και οι μικρομεσαίοι.

Δυστυχώς για όλους μας, δεν έχει ...ούτε ένα μπερδεμένο σημείο. Όπως ακριβώς και η πολιτική της κυβέρνησης είναι ξεκάθαρα αντιλαϊκή.

Τώρα πως γίνεται το ΠΑΣΟΚ να τα βλέπει «θολά»; Πώς γίνεται να μην τα διακρίνει αυτά τα βασικά πράγματα;

Είναι απλό: Και τα διακρίνει, και τα βλέπει, και τα γνωρίζει πολύ καλά. Το πρόβλημά του είναι ότι έχει ...ακριβώς την ίδια γνώμη.

Στον ελληνικό λαό θέλουν κι αυτοί να ξεσπάσει η κρίση, οπότε κάτι πρέπει να πουν. Ετσι και προκύπτει όλη αυτή η φιλολογία περί ...έλλειψης σχεδίου.

Σας βεβαιώνουμε γενικώς, πάντως, ότι όσο υπάρχουν αυτά τα δυο κόμματα και όσο εκεί στις Βρυξέλλες δουλεύουν πυρετωδώς με τον σχεδιασμό της τελευταίας δεκαετίας, από αντιλαϊκά σχέδια ...δε θα ξεμείνουμε ποτέ.

Τουναντίον, ολοένα και θα βλέπουμε καινούρια. Με περισσότερη φαντασία, απίστευτη δημιουργικότητα και ενίοτε εξαιρετικά ύπουλα.

Διαβάστε τη συνέχεια...

ΝΑ ΤΑ ΠΟΥΝ ΟΛΑ...

Μεσα στο 2009 περίπου 3,5 εκατομμύρια Ευρωπαίοι θα χάσουν τη δουλειά τους, μας προειδοποιεί συγκινημένη στο μεταξύ η Κομισιόν! (Ξεχνάει, προφανώς, ότι ήδη έχουμε άλλα 20 εκατομμύρια ανέργους από τις πολιτικές που ασκεί έως σήμερα).

Αυτό που δε μας πληροφορεί είναι το πόσο θα αυξηθούν ακριβώς την ίδια στιγμή τα κέρδη των πολυεθνικών.

Αλλά, βλέπετε, αυτά τα δύο για την Κομισιόν δε ...σχετίζονται. Τα κέρδη είναι θέμα που δεν επιδέχεται συζήτηση. Σε αντίθεση με τα εργασιακά - ασφαλιστικά δικαιώματα.

Πάντα μπορούν αυτά να αναμορφώνονται και να προσαρμόζονται στις ανάγκες των καιρών. Να επιδείξουν μιαν αλληλεγγύη στους ανέργους αυτοί που εργάζονται, βρε παιδί μου. Στοιχειώδης ανθρωπισμός...

Διαβάστε τη συνέχεια...

ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ...

Η Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου (ΚΕΔ), σύμφωνα με στοιχεία που είδαν το φως της δημοσιότητας, έχει στο χαρτοφυλάκιό της, 71.000 ακίνητα, συνολικής έκτασης 3,5 εκατ. στρεμμάτων, στα οποία περιλαμβάνονται από οικόπεδα και παραλίες μέχρι μικρά διαμερίσματα στο κέντρο της Αθήνας. Πρόκειται για δημόσια περιουσία, η συνολική αξία της οποίας κατ' εκτίμηση ανέρχεται σε 17 δισ. ευρώ. Παρόλα αυτά:

• Το 22,75% των ακινήτων που γνωρίζει ότι έχει (πρόκειται για 16.154 ακίνητα), δεν ξέρει πού βρίσκονται!
• Το 40% των ακινήτων της ΚΕΔ (περισσότερα από 28.000 ακίνητα) είναι καταπατημένα!
• Ακόμη, ένα ποσοστό της περιουσίας της ΚΕΔ είναι αμφίβολης ιδιοκτησίας, άλλα ακίνητα έχουν διαγραφεί κλπ.

Ουσιαστικά πάνω από το 60% των ακινήτων του δημοσίου που διαχειρίζεται η ΚΕΔ είτε είναι καταπατημένα, είτε... αγνοούνται!

Και θα αναρωτηθεί κανείς: Γιατί οι κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, επί δεκαετίες δεν παίρνουν όλα εκείνα τα μέτρα, ώστε να αποκαλυφθεί και να προστατευτεί η δημόσια ακίνητη περιουσία; Μα αυτές μόνο στόχο έχουν το ξεπούλημα της δημόσιας αυτής περιουσίας.

Θέλετε παραδείγματα; Το 2003 εν μιά νυκτί η τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έφερε τροπολογία όπου με πρόσχημα την κατάρτιση του Εθνικού Κτηματολογίου χάρισε τις εντός σχεδίου καταπατημένες δασικές εκτάσεις στους ίδιους τους καταπατητές! Με τη σειρά της η κυβέρνηση της ΝΔ, μέσω της ΚΕΔ, αντάλλαξε δημόσια ακίνητα με τη... Λίμνη Βιστωνίδα για να κάνει η Μονή Βατοπεδίου ιερές μπίζνες, ενώ τώρα δρομολογεί ένα νέο πρόγραμμα εμπορευματοποίησης για 10 ακίνητα - «φιλέτα», σε Ρόδο, Ναύπλιο, Ξάνθη, Αργολίδα, Ζάκυνθο, Σάμο, Ηράκλειο κ.α.

Διαβάστε τη συνέχεια...

"ΠΡΟΣΦΕΡΟΥΝ" ΛΙΤΟΤΗΤΑ ΣΤΟ ΛΑΟ

Ώστε το «όχι σε όλα βλάπτει την οικονομία», σύμφωνα με τον πρωθυπουργό. Είμαστε ...αρνητικοί και γκρινιάρηδες ως λαός. Όλο ζητάμε και διεκδικούμε.

Παρά το στρυφνό χαρακτήρα μας όμως, ουδέποτε είπαμε όχι σε κυβέρνηση που πρότεινε αξιοπρεπείς μισθούς και συντάξεις και φυσικά ανάλογες αυξήσεις.

Επίσης, πότε δε συνάντησε τη λαϊκή κατακραυγή κάποιος νόμος που ενίσχυσε την κοινωνική ασφάλιση ή μετέφερε φόρους από τον κοσμάκη που δύσκολα τα βγάζει πέρα σε αυτούς που δεν ξέρουν τι έχουν και τι κερδίζουν.

Δεν υπήρξε ποτέ τέτοια κυβέρνηση; Δεν υπήρξαν ποτέ τέτοια μέτρα; Ε, τότε μάλλον αυτό είναι το πρόβλημα και όχι ο ...αρνητισμός των Ελλήνων.

Εκτός αν μας πει κανείς ότι είναι ...ντροπή και αγνωμοσύνη να μιλάμε για ενίσχυση του εισοδήματος σε τέτοιους χαλεπούς καιρούς κρίσης.

Οταν αυτό που συζητούν οι κυβερνήσεις είναι το ...πώς θα ενισχύσουν τους βιομηχάνους και τις τράπεζες ώστε να μη θιγούν τα κέρδη τους ούτε κατά 0,1%, εμείς τι άλλο θα μπορούσαμε να λέμε;

Προφανώς, πρέπει να ντρέπονται και να μην έχουν πρόσωπο να βγουν στην κοινωνία αυτοί που τολμάνε να μιλάνε για λιτότητα και θυσίες.

Γι' αυτό κι εμείς πρέπει να ζητάμε και να διεκδικούμε περισσότερο. Ακόμη καλύτερα, να διεκδικούμε ...τα πάντα.

Διαβάστε τη συνέχεια...

Ε.Ε.-Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ, ΕΔΩΣΑΝ ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΟΔΟΤΕΣ ΟΤΙ ΖΗΤΗΣΑΝ ΠΡΙΝ ΤΟ ΖΗΤΗΣΟΥΝ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ «ΕΚ ΠΕΡΙΤΡΟΠΗΣ» ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ (Γ')

...και οι νόμοι των κομμάτων της

Από αυτήν την άποψη είναι τουλάχιστον προκλητικά για τους εργαζόμενους τα όσα ακούστηκαν από τους εκπροσώπους των κομμάτων, μαζί και τις συνδικαλιστικές πλειοψηφίες, αυτές τις μέρες. Αυτοί που νομοθέτησαν την εκ περιτροπής εργασία στη βάση της στρατηγικής της ΕΕ, όπως έκαναν η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, αυτοί που πίνουν νερό στο όνομα της ΕΕ και εκείνοι που είχαν καθοριστική συμβολή στη διαμόρφωση της αντιδραστικής νομοθεσίας σε βάρος των εργαζόμενων, όπως η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ, εμφανίστηκαν να σκίζουν δήθεν τα ρούχα τους για τις «συστάσεις» της ΕΕ, δηλώνοντας με ένα στόμα ότι είναι με την πλευρά εκείνων που υπερασπίζονται τα συμφέροντα των εργαζομένων.

Η πραγματικότητα, βέβαια, είναι εντελώς διαφορετική:

Με το νόμο 1892/90 της κυβέρνησης της ΝΔ, υιοθετήθηκε ο θεσμός της μερικής απασχόλησης, που άνοιξε το δρόμο για το χτύπημα, έως και την πλήρη κατάργηση της σταθερής και πλήρους εργασίας. Πατώντας σ' αυτόν το νόμο, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, με το νόμο 2639/98, καθιέρωσε την εκ περιτροπής εργασία ως μια πρόσθετη μορφή μερικής απασχόλησης.

Πιο συγκεκριμένα, ο νόμος που ψήφισε το ΠΑΣΟΚ προβλέπει (άρθρο 2, παράγραφος 2): «Επίσης, κατά τη σύσταση της σύμβασης εργασίας ή κατά τη διάρκειά της, ο εργοδότης και ο μισθωτός μπορούν με έγγραφη ατομική σύμβαση να συμφωνήσουν κάθε μορφή απασχόλησης εκ περιτροπής ανά ημέρα, εβδομάδα ή μήνα (...). Σε περίπτωση περιορισμού της δραστηριότητάς τους, ο εργοδότης μπορεί να επιβάλει σύστημα εκ περιτροπής απασχόλησης στην επιχείρησή του, μόνον εφόσον προηγουμένως προβεί σε διαβούλευση με τους νόμιμους εκπροσώπους των εργαζομένων. Οι συμφωνίες ή οι αποφάσεις της παραγράφου αυτής γνωστοποιούνται μέσα σε οκτώ (8) ημέρες από την κατάρτιση ή τη λήψη τους στην οικεία Επιθεώρηση Εργασίας».

Με άλλα λόγια, με το συγκεκριμένο νόμο, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ενέταξε την εκ περιτροπής εργασία στη μερική απασχόληση, την οποία εισήγαγε η κυβέρνηση της ΝΔ το 1990 με το νόμο 1892. Εκ περιτροπής εργασία, σύμφωνα με την ερμηνεία του νόμου, σημαίνει μειωμένη απασχόληση, κατά την οποία ο εργαζόμενος απασχολείται μεν με πλήρες ημερήσιο ωράριο, αλλά λιγότερες από τις ισχύουσες στην επιχείρηση μέρες εργασίας.

Η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ δε θα μπορούσε παρά να αφήσει τη σφραγίδα της στη διαμόρφωση της αντιδραστικής νομοθεσίας, συνδράμοντας τους εργοδότες - «κοινωνικούς εταίρους» στη μάχη που δίνουν για τα συμφέροντά τους. Η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ και η παράταξη της ΠΑΣΚΕ πρωτοστάτησαν στη διαμόρφωση του 2639/98 του ΠΑΣΟΚ. Συμμετέχοντας στον πρώτο «κοινωνικό διάλογο» το 1997, η συνδικαλιστική πλειοψηφία είχε υπογράψει το λεγόμενο «Σύμφωνο Εμπιστοσύνης κυβέρνησης και κοινωνικών εταίρων στην πορεία προς το 2000».

Αυτό το «Σύμφωνο» μνημονεύει η εισηγητική έκθεση του νόμου 2639, όπου αναφέρεται: «Τα μέτρα του νομοσχεδίου αποτελούν προϊόν του κοινωνικού διαλόγου που κατέληξε στο "Σύμφωνο Εμπιστοσύνης προς το 2000"». Για την υπογραφή του Σύμφωνου, μάλιστα, χρειάστηκε η διπλή ψήφος του τότε προέδρου της ΓΣΕΕ, στελέχους της ΠΑΣΚΕ και του ΠΑΣΟΚ, Χρ. Πολυζωγόπουλου. Οι δυνάμεις των εργαζωμένων, από την πρώτη στιγμή, είχαν καταδικάσει το «διάλογο» και διοργάνωσαν κινητοποιήσεις εναντίον του. Αντίθετα, οι παρατάξεις ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ και ΑΠ στη ΓΣΕΕ και στην ΑΔΕΔΥ επέλεξαν να συμμετάσχουν. Προς το τέλος του «διαλόγου», ΔΑΚΕ και ΑΠ (κατά την προσφιλή της τακτική η δεύτερη) αποχώρησαν, αρνούμενες να υπογράψουν το «Σύμφωνο».

Διαβάστε τη συνέχεια...

Ε.Ε.-Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ, ΕΔΩΣΑΝ ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΟΔΟΤΕΣ ΟΤΙ ΖΗΤΗΣΑΝ ΠΡΙΝ ΤΟ ΖΗΤΗΣΟΥΝ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ «ΕΚ ΠΕΡΙΤΡΟΠΗΣ» ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ (Β')

Οι «συστάσεις» της ΕΕ...

Κατά την πρόσφατη συνεδρίαση του Συμβουλίου των υπουργών Οικονομίας και Οικονομικών της ΕΕ στις Βρυξέλλες, τη βδομάδα που μας πέρασε, το θέμα επανήλθε με πιο οξυμένο τρόπο στην επικαιρότητα. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή διαβίβασε σημείωμα προς τα μέλη του ΕΚΟΦΙΝ, ανάμεσά τους και στον Ελληνα υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών, με το οποίο απηύθυνε συστάσεις στα κράτη - μέλη να ενθαρρύνουν τη χρήση του μέτρου της εκ περιτροπής εργασίας, αλλά και της μερικής απασχόλησης, ακόμα και με «προσωρινή» αναστολή των συμβάσεων, στο όνομα δήθεν τού να μη γίνονται μαζικές απολύσεις εξαιτίας της κρίσης.

Η υποκρισία και η πρόκληση των πολιτικών εκπροσώπων της άρχουσας τάξης ξεπέρασε κάθε όριο. Κι αυτό επειδή η ΕΕ είναι αυτή που με την πολιτική της εκτίναξε στα ύψη τα κέρδη των πολυεθνικών και την υπερσυσσώρευση κεφαλαίων. Η αδυναμία των πολυεθνικών να επενδύσουν αυτά τα κεφάλαια - τα οποία, φυσικά, δεν «εξαϋλώθηκαν» - ξανά στην παραγωγή, με υψηλές αποδόσεις, γεννά την οικονομική κρίση.

Η ΕΕ είναι αυτή που έφτιαξε το νομικό πλαίσιο, το οποίο χρειάζονται οι εργοδότες για να απολύουν σύμφωνα με όσα επιτάσσει η κερδοφορία τους, χωρίς να λογοδοτούν σε κανέναν. Ιδιαίτερα μάλιστα, όταν οι απολύσεις προκρίνονται ως η πιο αποδοτική διέξοδος προς την άνοδο, τη διατήρηση ή την ανάκαμψη των κερδών τους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι δεκάδες χιλιάδες απολύσεις από μεγάλες πολυεθνικές επιχειρήσεις, κύρια από τον κλάδο της αυτοκινητοβιομηχανίας, σε χώρες - μέλη της ΕΕ που έχουν ήδη μπει στη δίνη της οικονομικής κρίσης.

Είναι φανερό, λοιπόν, ότι με τις «συστάσεις» της, η Κομισιόν δεν έχει στόχο να προστατέψει τους εργαζόμενους. Αντίθετα, δίνει στις πολυεθνικές ένα επιπλέον εργαλείο για να χτυπήσουν θεμελιώδη εργασιακά δικαιώματα και κατακτήσεις. Για να αντεπεξέλθουν στην οικονομική κρίση, που απειλεί τα κέρδη ή την ίδια τους την ύπαρξη - σαν μεμονωμένες επιχειρήσεις ή όμιλοι - στο πλαίσιο του ανταγωνισμού.

Διαβάστε τη συνέχεια...

Ε.Ε.-Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ, ΕΔΩΣΑΝ ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΟΔΟΤΕΣ ΟΤΙ ΖΗΤΗΣΑΝ ΠΡΙΝ ΤΟ ΖΗΤΗΣΟΥΝ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ «ΕΚ ΠΕΡΙΤΡΟΠΗΣ» ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

Τα κόμματα και οι δυνάμεις της "ευρωλατρείας'', που έσπευσαν, δήθεν, να κρατήσουν αποστάσεις από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, είναι αυτοί που νομοθέτησαν προκαταβολικά το αντιδραστικό μέτρο προς όφελος των εργοδοτών.

Στις αρχές του περασμένου Δεκέμβρη, ο πρόεδρος του ΕΒΕΑ, εκπροσωπώντας τους εργοδότες της Αθήνας και συνολικά την τάξη του, έριξε στο τραπέζι την πρόταση να δουλεύουν οι εργαζόμενοι τρεις ή τέσσερις φορές τη βδομάδα, με αντίστοιχη μείωση στις αποδοχές τους, προκειμένου να ξεπεράσουν οι επιχειρήσεις με το μικρότερο δυνατό κόστος την επερχόμενη οικονομική κρίση. Με άλλα λόγια, ο Κ. Μίχαλος ζήτησε από την κυβέρνηση πιο θαρρετά να σπρώξει τους εργαζόμενους στη φωλιά του λύκου, να μετακυλήσει εξ ολοκλήρου στην πλάτη τους τις συνέπειες της κρίσης, για να πάρει ανάσα η εργοδοτική κερδοφορία, τώρα που μπήκε στον κύκλο της οικονομικής κρίσης.

Οι προτάσεις του ΕΒΕΑ συμπληρώθηκαν και ολοκληρώθηκαν λίγες μέρες αργότερα, όταν ο Κ. Μίχαλος ζητούσε να καλύπτει ο ΟΑΕΔ το υπόλοιπο από το μισθό που θα έχαναν οι εργαζόμενοι σε περίπτωση εφαρμογής της «εκ περιτροπής εργασίας». Δηλαδή, να πληρώσουν οι ίδιοι οι υπάλληλοι από την τσέπη τους (δικά τους είναι τα λεφτά του ΟΑΕΔ) το δικό τους μισθό, εξασφαλίζοντας επί της ουσίας τζάμπα - πέρα για πέρα - εργατική δύναμη στον εργοδότη τους.

Κι όμως, ο εκπρόσωπος των μεγαλοεργοδοτών δεν κατέβαζε ιδέες από το κεφάλι του. Κι αυτό, επειδή, τόσο η ΝΔ από το 1990, αλλά πιο ολοκληρωμένα το ΠΑΣΟΚ, σαν κυβέρνηση το 1998, είχαν φροντίσει να νομοθετήσουν προκαταβολικά για το μεγάλο κεφάλαιο, κατοχυρώνοντας με κάθε λεπτομέρεια την «εκ περιτροπής εργασία». Αλλωστε, λίγες μέρες μετά την πρώτη δημόσια διατύπωση της πρότασής του, ο Κ. Μίχαλος παραδέχτηκε ότι το νομικό πλαίσιο υπάρχει και ότι αυτό που χρειάζεται είναι η πιο αποφασιστική εφαρμογή του.

Διαβάστε τη συνέχεια...

ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ...

Ο κύριος Μανώλης, εκτιμούν ορισμένοι, λειτούργησε σαν «καραμανλικός λαγός». Ηταν επιφορτισμένος, λένε, να σταλεί το μήνυμα σε κάποια φιλόδοξα κέντρα εντός της ΝΔ. Ανάλογη ερμηνεία δίνουν - οι ίδιοι - και στο γεγονός της χτεσινής συνάντησης του πρωθυπουργού με τον κ. Σαμαρά, δεδομένης της σχέσης του υπουργού Πολιτισμού με τον κ. Μητσοτάκη. Συνάντηση που πραγματοποιήθηκε μια μέρα μετά το «σίριαλ Μανώλη», που ξεκίνησε με αφορμή τις δηλώσεις του βουλευτή για την κυρία Μπακογιάννη...

Την ίδια ώρα, κάποιοι άλλοι «λαγοί», διαφόρων αποχρώσεων, αναπαράγουν εντός και εκτός Βουλής τα περί «κυβέρνησης εθνικής ενότητας» άμα τε και «εθνικής σωτηρίας» που πρέπει να αναλάβει τα ηνία της χώρας για να ...σωθεί ο τόπος.

Μάλιστα, πέραν του παραπάνω σεναρίου που καλλιεργείται από τα ΜΜΕ των μεγαλοεκδοτών με παραδοσιακή «επιρροή» στο πολιτικό σκηνικό, πληροφορίες (έγκυρες...) αναφέρουν ότι έχουν πληθύνει οι συναντήσεις μεταξύ οικονομικών παραγόντων με κορυφαίες προσωπικότητες του πολιτικού συστήματος. Συναντήσεις όπου πέραν της «ανταλλαγής σκέψεων» διαπιστώνονται και «κοινοί προβληματισμοί» περί της ανάγκης «συνεννόησης» μεταξύ των νυν και επίδοξων «χαλίφηδων» όχι μόνο επί τη βάσει ενός «ελαχίστου συναινετικού προγράμματος μεσοπρόθεσμης διαρκείας» αλλά και επί των προσώπων που θα κληθούν «οικουμενικά» να το εγγυηθούν...

Το πού θέλουν ορισμένοι να το πάνε το πράγμα, είναι νωρίς να το πεις. Ακόμα πιο νωρίς είναι να εκτιμήσουμε, ανεξαρτήτως του τι επιθυμούν, αν θα το καταφέρουν κιόλας. Πάντως, η περίοδος, κι όσο τα δικομματικά αδιέξοδα εξαναγκάζουν διάφορους «επιφανείς ενδιαφερόμενους» σε τέτοιες αναζητήσεις, μοιάζει πολύ ενδιαφέρουσα...

Διαβάστε τη συνέχεια...

ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΤΣΙΜΕΝΤΟ(ΚΑΡΒΟΥΝΟ)...!

«Η μεγάλη καταστροφή στην Πάρνηθα θέτει ξανά επί τάπητος την "έρημο από μπετόν" στο Λεκανοπέδιο. Η κατάσταση αυτή είναι αναστρέψιμη; Αν, βεβαίως, σκεφθεί κανείς ότι η Αθήνα έχει αναλογία πρασίνου μόλις 2,8 τ.μ. ανά κάτοικο, ενώ οι περισσότερες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες έχουν περίπου 10 τ.μ. ανά κάτοικο, θα απαντήσει αρνητικά. Ομως, παρά ταύτα υπάρχουν δυνατότητες βελτιώσεως».

Αυτά γράφει σε άρθρο του στην «Ελευθεροτυπία» ο ευρωβουλευτής της ΝΔ Ιω. Βαρβιτσώτης. Ποιο είναι όμως το διά ταύτα; «Ο χώρος του Ελληνικού, με την εφαρμογή ενός ήπιου πολεοδομικού σχεδίου, μπορεί να αποφέρει έσοδα, ώστε να χρησιμοποιηθούν για τη δημιουργία ελεύθερων χώρων και χώρων πρασίνου σε υποβαθμισμένες περιοχές της Αττικής»!

Δηλαδή, ο ευρωβουλευτής της ΝΔ επαναλαμβάνει («σπρώχνει», για την ακρίβεια) το σχέδιο για την οικοπεδοποίηση - εμπορευματοποίηση της έκτασης του πρώην αεροδρομίου του Ελληνικού, που ξεκίνησε επί κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, με τις ευλογίες του ίδιου του τότε πρωθυπουργού Κ. Σημίτη και το οποίο ανέλαβε να υλοποιήσει η σημερινή κυβέρνηση της ΝΔ.

Τι σημαίνει το σχέδιο αυτό; Αντί να αυξήσουμε το ισοζύγιο πρασίνου στο πολύπαθο Λεκανοπέδιο, να παραδώσουμε σε ιδιώτες έναν από τους μεγαλύτερους δημόσιους ελεύθερους χώρους της Αττικής για να τον τσιμεντώσουν και να «φυτεύσουν» εκεί άλλη μια πόλη 20.000 κατοίκων!

Με κάτι τέτοιες «ιδέες», όλων αυτών που κυβερνούν επί δεκαετίες τον τόπο, η Αθήνα έγινε τερατούπολη και μεταβλήθηκε σε πρωτεύουσα του νέφους και του μπετόν. Φτάνει πια. Δε θέλουμε άλλους τέτοιους «πράσινους» σωτήρες...

Διαβάστε τη συνέχεια...

Ο ΑΓΩΝΑΣ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ...Ο ΔΡΟΜΟΣ Η ΔΙΚΑΩΣΗ!

To 1990 επί κυβέρνησης του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη ψηφίστηκε ο νόμος 1892/90. Ηταν το νομοθέτημα με το οποίο εισήχθη στο Εργατικό Δίκαιο η έννοια της «μερικής απασχόλησης» στην Ελλάδα. Η αρχή έγινε τότε. Ο δρόμος για την καταστρατήγηση της εργατικής νομοθεσίας, για τον περιορισμό των εργασιακών δικαιωμάτων, για την επιβολή τρίωρων ή τετράωρων εργασιακών σχέσεων, για την υπονόμευση του 8ωρου, για τον περιορισμό ασφαλιστικών δικαιωμάτων, για το «μερικό μισθό» και τη «μερική» ζωή, είχε ανοίξει.

Στη συνέχεια, ήρθε στην κυβέρνηση το ΠΑΣΟΚ. Υποτίθεται ότι η διακυβέρνηση της χώρας από τον Αντρέα Παπανδρέου, στην αρχή, και στη συνέχεια από το διάδοχό του στην πρωθυπουργία και την προεδρία του κόμματος, τον Κώστα Σημίτη, θα γινόταν σε διαφορετική κατεύθυνση από εκείνη που είχε ακολουθήσει η ΝΔ. Αλλά και στην περίπτωση των εργασιακών σχέσεων ακολουθήθηκε η πεπατημένη: Ο ένας νομοθετεί (ΝΔ) και ο άλλος έρχεται (ΠΑΣΟΚ), για να εφαρμόσει τους νόμους του προηγούμενου, προσθέτοντας νέους νόμους εξίσου "φιλολαϊκούς" με εκείνους που υποτίθεται ότι θα καταργούσε...

Κάπως έτσι το 1997 εισήχθη στην πολιτική και ειδησεογραφική «διάλεκτο» ένας νεότευκτος τότε όρος: «Απασχολησιμότητα». Με άλλα λόγια, η εργασία έπαψε να είναι δικαίωμα, η πλήρης και σταθερή εργασία έπαψε να είναι το ελάχιστο - ακόμα και στο Σύνταγμα - κατοχυρωμένο επίπεδο για τους εργαζόμενους και ως εκ τούτου το αναφαίρετο δικαίωμα στη δουλειά, με κανονικό ωράριο και κανονικό μισθό. Μετατράπηκε σε κάτι που θα μοιάζει με εργασία, σε κάτι που θα μοιάζει με ανθρώπινο ωράριο, σε κάτι που θα μοιάζει με μισθό, σε κάτι που θα μοιάζει με απασχόληση. Μετατράπηκε σε ... «απασχολησιμότητα».

Η νέα αυτή κατάσταση - τόσο «νέα» που θα πρέπει κανείς να ανατρέξει στις εργασιακές συνθήκες της εποχής της προ Σικάγο εξέγερσης, όταν και οι εργαζόμενοι διεκδίκησαν 8ωρο και επέβαλαν την Πρωτομαγιά ως διεθνή εργατική απεργία - δεν άργησε να ενδυθεί όλους τους τύπους της νομιμότητας. Ο νόμος που ήρθε από την τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ήταν ο 2639/98, ο οποίος (στο άρθρο 2, παράγραφος 2) λέει τα εξής:

«(...) κατά τη σύσταση της σύμβασης εργασίας ή κατά τη διάρκειά της ο εργοδότης και ο μισθωτός μπορούν με έγγραφη ατομική σύμβαση να συμφωνήσουν κάθε μορφή απασχόλησης εκ περιτροπής ανά ημέρα, βδομάδα, ή μήνα (...) Σε περίπτωση περιορισμένης δραστηριότητας ο εργοδότης μπορεί να επιβάλει σύστημα εκ περιτροπής απασχόλησης στην επιχείρησή του (...)».

Προχτές ο πρόεδρος της «Ευρωζώνης», της ζώνης του ευρώ και της ΟΝΕ, ο πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου κ. Γιούνγκερ, δήλωσε ότι ήρθε η ώρα εφαρμογής της πολιτικής της «προσωρινής ανεργίας»!

Δηλαδή, τρεις μέρες εργασία - τρεις μέρες ανεργία, για εκατομμύρια εργαζόμενους στην Ευρώπη και στην Ελλάδα!

Ετσι πρέπει να κινηθεί η ΕΕ, είπε ο κ. Γιούνκερ, για να αντιμετωπιστεί η οικονομική κρίση. Που σημαίνει οι πολυεθνικοί και μονοπωλιακοί οργανισμοί, οι τράπεζες και τα χρηματιστήρια, απαιτούν: Οι εργαζόμενοι ή θα δουλεύουν και θα ζουν σαν τα σκυλιά, ή θα πεταχτούν από τους εργοδότες τους στο δρόμο (πάλι σαν τα σκυλιά)!

Το τελευταίο που έχει σημασία αυτήν την ώρα είναι να επιδοθούμε στην αναζήτηση για το «αν η κότα έκανε το αυγό ή το αυγό την κότα». Αν, δηλαδή, είναι ο δικομματισμός που νομοθετεί στα μέτρα της Κομισιόν ή αν είναι η Κομισιόν που «ενστερνίζεται» την πολιτική του δικομματισμού στην Ελλάδα.

Η ουσία είναι ότι

• σε συνθήκες φτώχειας που αφορούν 2,5 εκατομμύρια Ελληνες,
• σε εποχές που οι 8 στους 10 μισθωτούς εργάζονται στην Ελλάδα με εισόδημα που κυμαίνεται από 500 έως 1.000 ευρώ το μήνα, και
• σε μια περίοδο που στην Ελλάδα οι 2 στους 3 ημιαπασχολούμενους έχουν καθαρό μηνιαίο εισόδημα που δεν ξεπερνά τα 500 ευρώ

μέσα σε αυτό το «περιβάλλον» είναι που το επιτροπάτο των Βρυξελλών και το εγχώριο δικομματικό τους προσωπικό καλούν τους Έλληνες να ζήσουν με «μισό μισθό» για «μισές μέρες δουλειάς»!

Όλα τα παραπάνω, για εμάς, τους εργαζόμενους, τους φοιτητές, τους μαθητές και γενικά για ολόκληρη την ευρωπαϊκή κοινωνία, πρέπει να σημάνουν στα αυτιά μας ως την αντεπίθεση, την οργανωμένη και περιφρουρημένη αγωνιστική δράση. Ο αγώνας θα είναι η απάντηση...σε όλους εκείνους που μας θέλουν υπηρέτες του συστήματος...και ο δρόμος η δικαίωση!

Διαβάστε τη συνέχεια...

ΜΕΓΑΛΟ ΑΓΧΟΣ...

Δεν πολυ αρέσει στην «Κομισιόν» το «επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας», που της κατέθεσε η ελληνική κυβέρνηση...

Ούτε και στον ελληνικό λαό αρέσει και θα μπορούσε να πει κανείς ότι ευρέθη ένα κοινό σημείο με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Το μόνο πρόβλημα είναι ότι στις Βρυξέλλες το θέλουν ακόμη σκληρότερο, διότι δεν κατανοούν τα προβλήματα του Καραμανλή προκειμένου να επιδείξει «κοινωνικό πρόσωπο» με προεκλογικούς σκοπούς.

Η - όποια - διαφωνία τους δεν είναι, φυσικά, το αν θα «μας τα πάρουν». Σε αυτό συμφωνούν, μια και μαζί συνδιαμορφώνουν τις αντιλαϊκές πολιτικές. Διαφωνούν κάπως στο ...πότε και με πόσες δόσεις.

Εν ολίγοις, μιλάμε για δούλεμα ολκής, που μόνο στόχο έχει να «θολώσει τα νερά»...

Κι εχουμε και το ΠΑΣΟΚ να ...κάνει τα δικά του. Ούτε αυτοί διαφωνούν με τα αντιλαϊκά μέτρα.

Ομως, τονίζουν ότι θα έκαναν τη λαϊκή αφαίμαξη «με σχέδιο» και προς όφελος της «πράσινης ανάπτυξης».

Γιατί αυτός ήταν ο καημός μας και η αγωνία μας. Τι ...χρώμα θα έχει η ανάπτυξη που μεγιστοποιεί τα κέρδη του κεφαλαίου.

Διαβάστε τη συνέχεια...

ΟΠΩΣ ΠΑΝΤΑ...

Ας μιλήσει η Ιστορία, παλιότερη και νεότερη:

• Το 1897 η Ελλάδα ήταν η χώρα του «δυστυχώς επτωχεύσαμεν». Πράγματι, αυτή ήταν η εικόνα της ζωής του ελληνικού λαού. Εκείνη την ίδια περίοδο ήταν, όμως, που, δίπλα στην απόλυτη μαζική φτώχεια, η συσσώρευση πλούτου γιγαντωνόταν σε τέτοιο βαθμό στα χέρια κάποιων, όπως ο Συγγρός (γνωστός για τη φιλοπατρία του από την υπόθεση με τα «Λαυρεωτικά»), ώστε να αγοράζουν εσαεί τίτλους περί «εθνικής ευεργεσίας»...

• Από τη δεκαετία του '50 μέχρι και τα μέσα της δεκαετίας του '70 στην Ελλάδα συνέβη το λεγόμενο οικονομικό θαύμα. Ο ρυθμός ανάπτυξης της χώρας κυμάνθηκε όλη αυτή την περίοδο κατά μέσο όρο στο 7%, δεύτερος παγκοσμίως, μετά από αυτόν της Ιαπωνίας! Αλλά εκείνη ακριβώς την εποχή του «οικονομικού θαύματος», όταν «χτίζονταν» οι Μποδοσάκηδες, τα εκατομμύρια των Ελλήνων ζούσαν το «θαύμα» της ξενιτιάς στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα για ένα κομμάτι ψωμί...

• Η κρίση της δεκαετίας του '80 έφερε το «σταθεροποιητικό πρόγραμμα» λιτότητας. Ο λαός είδε τους μισθούς και τις συντάξεις του να «παγώνουν». Αλλά στο τέλος της δεκαετίας κάποιοι άλλοι είχαν κερδίσει: Οι βιομήχανοι, με την ολοκλήρωση του δίχρονου της λιτότητας, είχαν αυξήσει τα κέρδη τους κατά 108%...

• Η δεκαετία του '90 και οι αρχές της δεκαετίας του 2000 ήταν μια ακόμα περίοδος «τρελών» ρυθμών «ανάπτυξης». Ποιοι ωφελήθηκαν; Στοιχείο πρώτο: Όλη αυτή την περίοδο η Ελλάδα είναι η δεύτερη χώρα παγκοσμίως , μετά το Μεξικό, όσον αφορά τη σχέση αύξησης των επιχειρηματικών κερδών ανά εργαζόμενο. Στοιχείο δεύτερο: Την ίδια περίοδο η εισοδηματική «ψαλίδα» μεταξύ του 10% των πλουσιότερων και του 10% των φτωχότερων Ελλήνων αυξήθηκε κατά 6,5 φορές! Πρόκειται για τη δεύτερη επίδοση, παγκοσμίως, μετά από αυτήν της Τουρκίας...

Ποιος, επομένως, θα πληρώσει (και) την παρούσα κρίση; Οι ίδιοι που πλήρωσαν και την ...«ανάπτυξη»! Αυτό συνέβαινε πάντα. Αυτό θα συμβεί και τώρα, εφόσον η εξουσία του κεφαλαίου παραμείνει αδιατάρακτη, γεγονός που καθιστά τόσο την κρίση όσο και την «ανάπτυξη» τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος της εκμετάλλευσης, που παράγει το σύστημα που όλοι εμείς, θέλοντας και μη, υπηρετούμε. Χωρίς όμως να κάνουμε την ελάχιστη προσπάθεια για να σταματήσουμε να το υπηρετούμε.

Διαβάστε τη συνέχεια...

ΛΥΘΗΚΕ Η ΠΑΡΕΞΗΓΗΣΗ..!

Ενταξει έληξε το θέμα. Ο υπουργός Υγείας, Δημήτρης Αβραμόπουλος δεν είναι ...αντίθετος με την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης, ούτε πιστεύει ότι δεν έχει σχέδιο για την οικονομική κρίση.

(Εδώ που τα λέμε το είχαμε υποψιαστεί ότι είναι μάλλον ...φιλοκυβερνητικός λίγους μήνες πριν, όταν ψηφίστηκε ο προϋπολογισμός. Αυτός ντε που είχε μειωμένα κονδύλια για την Υγεία αλλά τον ψήφισε).

Πάντως, εκτός από τον υπουργό Υγείας που αποδείχτηκε ... «εντάξει παιδί» απλά παρεξηγήθηκε η δήλωσή του, είναι μερικοί ακόμη που διαφωνούν με την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης.

Για την ακρίβεια, μερικά εκατομμύρια μισθωτών, μικρομεσαίων, αγροτών, συνταξιούχων, φοιτητών - μαθητών, ανέργων κλπ.

Εχουν τις ενστάσεις τους κυρίως γιατί δεν τα βγάζουν πέρα και πέφτουν από αδιέξοδο σε αδιέξοδο. Κι ακούνε από πάνω πως η κατάσταση θα χειροτερέψει λόγω κρίσης.

Σε καμία περίπτωση φυσικά δεν εξισώνουμε τη γνώμη όλων αυτών των ...άσχετων με αυτή του Δ. Αβραμόπουλου. Απλά, το επισημαίνουμε ότι υπάρχει μια δυσαρέσκεια.

Διαβάστε τη συνέχεια...