Πειρατικό Press * Ενημέρωση χωρις Κατευθύνσεις * Ενημέρωση με Ουσία * peiratiko_press@yahoo.gr * www.sync.gr/Peiratikos*
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Panagiota. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Panagiota. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 17 Φεβρουαρίου 2009

Αργοπεθαίνει...

Αργοπεθαίνει όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει.

Αργοπεθαίνει όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος προτιμά το μαύρο για το άσπρο και τα διαλυτικά σημεία στο " ι " αντί ενός συνόλου συγκινήσεων που κάνουν να λάμπουν τα μάτια , που μετατρέπουν ένα χασμουργητό σε ένα χαμόγελο, που κάνουν την καρδιά να κτυπά στο λάθος και στα συναισθήματα.

Αργοπεθαίνει όποιος δεν αναποδογυρίζει το τραπέζι, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές.

Αργοπεθαίνει όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του. Αργοπεθαίνει όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή.

Αργοπεθαίνει όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

Διαβάστε τη συνέχεια...

Παρασκευή 31 Οκτωβρίου 2008

'Eνας πραγματικός φίλος...

Τί είναι 'πραγματικός φίλος'...

όταν ένας απλός φίλος σε επισκέπτεται, συμπεριφέρεται σαν ξένος.
ένας πραγματικός φίλος, ανοίγει το ψυγείο και αισθάνεται άνετα και δεν αισθάνεται περίεργα όταν κλείνει με το πόδι του το συρτάρι με τις μπύρες/pepsi

ένας απλός φίλος δεν σε είδε ποτέ να κλαις,
ένας πραγματικός φίλος είναι μουσκεμένος απο τα δάκρυα σου

ένας απλός φίλος δεν γνωρίζει το μικρό όνομα των γονιών σου
ένας πραγματικός φίλος έχει τα τηλέφωνα τους στον τηλεφωνικό του κατάλογο

ένας απλός φίλος φέρνει ένα μπουκάλι κρασί στο πάρτυ σου,
ένας πραγματικός φίλος έρχετε νωρίς να σε βοηθήσει στο μαγείρεμα και μένει μέχρι αργά για να σε βοηθήσει στο καθάρισμα

ένας απλός φίλος μισεί όταν τον παίρνεις τηλέφωνο όταν είναι στο κρεβάτι
ένας πραγματικός φίλος σε ρωτάει γιατί δεν πήρες τόσες ώρες

ένας απλός φίλος επιχειρεί να μιλήσει μαζί σου για τα προβλήματα σου
ένας πραγματικός φίλος αναζητά να σε βοηθήσει να λύσεις τα προβλήματα σου

ένας απλός φίλος αναρωτιέται για τα ερωτικά σου
ένας πραγματικός φίλος μπορεί να σε εκβιάσει με αυτό

ένας απλός φίλος θεωρεί οτι τελειώνει μια φιλία με μια διαφωνία, ένα τσακωμό
ένας πραγματικός φίλος σε παίρνει τηλέφωνο μετά τον καυγά

ένας απλός φίλος αναμένει να είσαι εκεί για αυτόν
ένας πραγματικός φίλος αναμένει να είναι δίπλα σου

ένας πραγματικός φίλος...
Διαβάστε τη συνέχεια...

Τρίτη 28 Οκτωβρίου 2008

Άνθρωποι που ήρθαν στη ζωή μας...

Οι άνθρωποι έρχονται στη ζωή μας είτε για κάποιο λόγο, είτε για ορισμένο χρόνο, είτε για πάντα. Όταν ξέρεις αυτό, ξέρεις και τι να κάνεις για τον κάθε άνθρωπο.

Όταν κάποιος είναι στη ζωή μας για κάποιο λόγο, συνήθως απαντά σε μία ανάγκη μας που με κάποιο τρόπο έχουμε εκφράσει. Έχει έρθει για να μας βοηθήσει σε μια δυσκολία, να παρέχει καθοδήγηση ή υποστήριξη, για να μας συνδράμει φυσικά, συναισθηματικά ή πνευματικά. Μοιάζει θεόσταλτος και είναι. Είναι εκεί για το λόγο ακριβώς που τον χρειαζόμασταν..
Μετά, χωρίς να κάνουμε κάτι λάθος και ίσως ακόμα σε μια άβολη στιγμή και παρ' ότι μπορεί να πληγωθούμε, η σχέση θα τελειώσει. Κάποιος από τους δύο θα πει ή θα κάνει κάτι που θα βάλει τέλος.
Μπορεί ο άνθρωπος αυτός να πεθάνει.
Μπορεί απλώς να φύγει μακριά μας.
Κάποιες φορές, μπορεί να ενεργήσει με τέτοιον τρόπο που να μας αναγκάσει να πάρουμε θέση.
Αυτό που πρέπει να κατανοήσουμε είναι ότι, η ανάγκη μας βρήκε ανταπόκριση, η επιθυμία μας εκπληρώθηκε, οπότε η δουλειά του ανθρώπου αυτού τελείωσε. Η προσευχή μας πήρε απάντηση και είναι ώρα να προχωρήσουμε.

Όταν κάποιος είναι στη ζωή μας για ορισμένο χρόνο, αυτό σημαίνει ότι ήρθε η ώρα να ωριμάσουμε, να μοιραστούμε και να μάθουμε.
Μπορεί να μας φέρει μια ειρηνική εμπειρία, ή να μας κάνει να γελάμε.
Θα μας μάθει να κάνουμε κάτι που δεν κάναμε ως τώρα και πάντως η παρουσία του θα μας δώσει μεγάλη χαρά.
Παρ' ότι μπήκε στη ζωή μας για ορισμένο χρόνο, το έργο του ήταν σπουδαίο.

Όταν κάποιος είναι στη ζωή μας για πάντα, μας διδάσκει μαθήματα ζωής. Θα μας διδάξει αυτά, πάνω στα οποία πρέπει να χτίσουμε στέρεα συναισθηματικά θεμέλια.
Η δουλειά μας είναι να δεχτούμε το μάθημα, να αγαπήσουμε τον άνθρωπο αυτό και να εφαρμόσουμε όσα μάθαμε στη σχέση μας μαζί του, σε όλες τις σχέσεις και όλα τα πεδία της ζωής μας.

Είτε είναι για κάποιο λόγο, είτε για κάποιο χρόνο, είτε για μια ζωή
Διαβάστε τη συνέχεια...

Τρίτη 21 Οκτωβρίου 2008

Επιστημονικές υπερβάσεις!

Επιστήμονες από το Texas A & M University κατάφεραν να δημιουργήσουν νανοσύρματα από DNA, τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την κατασκευή μικροσκοπικών υπολογιστών ή ιατρικών μηχανημάτων.

Το εντυπωσιακότερο όμως είναι το ότι κατάφεραν να το κάνουν αυτό, με πολύ απλό και φτηνό τρόπο. Η τεχνική αυτή θα μπορούσε να δώσει μια αξιοσημείωτη ώθηση στην κατασκευή μικροσκοπικών υπολογιστών και ιατρικών συσκευών οι οποίες θα μπορούν να εισχωρούν στο σώμα και να θεραπεύουν ακόμα και καρκινικούς όγκους.

Συγκεκριμένα η διαδικασία είναι πολύ πιο απλή από ότι θα μπορούσαν να φανταστούν ακόμα και οι ίδιοι. Ουσιαστικά βάζουν σε ένα γυάλινο δοχείο το DNA και μια χημική ουσία , ανακατεύουν καλά και στη συνέχεια το διάλυμα το εκθέτουν σε υπεριώδη ακτινοβολία. Η τεχνική ουσιαστικά δεν χρησιμοποιεί την πληροφορία που περιέχει το DNA . Το DNA ουσιαστικά είναι το μόριο το οποίο περιέχει όλες τις απαραίτητες πληροφορίες για την δημιουργία της ζωής. Έχει την μορφή μιας μακριάς και λεπτής αλυσίδας.Οι επιστήμονες αγνόησαν το γεγονός ότι περιέχει την πληροφορία της ζωής και το χρησιμοποίησαν περισσότερο σαν μια βάση, έναν σκελετό , πάνω στον οποίο προσπάθησαν να χτίσουν κάτι διαφορετικό. Το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν η δυνατότητα να συνδέεται με άλλα μόρια, και θα δούμε παρακάτω γιατί.

Αρχικά οι επιστήμονες ανακάτεψαν το DNA με κάδμιο (το οποίο είναι ένα μέταλλο) και αφού ακολούθησαν την διαδικασία που προαναφέραμε το εξέθεσαν σε υπεριώδες φως. Το κάδμιο υπό το υπεριώδες φως είχε την τάση να προσκολληθεί κάπου. Και αφού το μοναδικό διαθέσιμο μόριο ήταν το DNA συνδέθηκε σε αυτό. Ελέγχοντας την συγκέντρωση του διαλύματος σε κάδμιο, οι επιστήμονες μπορούσαν να ελέγξουν το πάχος του σύρματος που κατασκευαζόταν.

Λόγω του ότι το υπεριώδες φως έχει την ιδιότητα να καταστρέφει το DNA , και για να αποφευχθεί πιθανή ζημιά, χρησιμοποιήθηκε υπεριώδες φως χαμηλής έντασης. Η όλη διαδικασία είναι και απλή και φθηνή μιας και δεν απαιτεί ειδικές συνθήκες πίεσης και θερμοκρασίας, αλλά αυτές που επικρατούν σε ένα κανονικό δωμάτιο.

Η ανακάλυψη είναι μοναδική και πολύ σημαντική μιας και με αυτήν τη διαδικασία ανοίγει ο δρόμος για την κατασκευή μικροσκοπικών συσκευών και υπολογιστών . Ποιος ξέρει ίσως τελικά τα ρομπότ του μέλλοντος να έχουν μέσα τους κάποιο τμήμα DNA…

Δεν είναι ειρωνικό; Θέλουμε να δημιουργήσουμε εξ’ ολοκλήρου μηχανές που να μιμούνται τον άνθρωπο, αλλά τελικά δεν θα αποφύγουμε να αναγκαστούμε να δώσουμε το DNA, που σε εμάς δημιουργεί τη ζωή και καθορίζει τη μορφή της , για να το χρησιμοποιήσουν τα ρομπότ του μέλλοντος για τη μεταφορά ρεύματος και δεδομένων…
Share This PostΜπορεί κάτι τέτοιο σε πολλούς να φάνταζε πολύ μακρινό, αλλά έγινε. Είναι πραγματικότητα. Ο πρώτος έστω και πρωτόγονος εγκέφαλος που συνδέθηκε με ένα ρομπότ είναι πλέον γεγονός. Είναι ένα σημαντικό βήμα, ένα άλμα για την ρομποτική.

Η είδηση αφορά λοιπόν ένα ρομπότ το οποίο συνδέθηκε για πρώτη φορά με ζωντανά εγκεφαλικά κύτταρα και το όνομα αυτού Gordon. Οι επιστήμονες από το πανεπιστήμιο του Reading στην Αγγλία, κατάφεραν να συνδέσουν σε ένα μικρό ρομπότ εγκεφαλικά κύτταρα ποντικιού τα οποία είχαν καλλιεργήσει πρώτα, με σκοπό όχι την τεχνητή νοημοσύνη, αλλά για να μελετήσουν τον τρόπο με τον οποίο αποθηκεύονται οι αναμνήσεις στον εγκέφαλο.
Επιπλέον η μελέτη των εγκεφαλικών κυττάρων, θα μπορέσει να βοηθήσει στην μάχη κατά νευροεκφυλιστικών παθήσεων όπως το Alzheimer.

Ο εγκέφαλος είναι από τα λιγότερο ερευνημένα όργανα του ανθρώπινου σώματος και κρύβει ακόμα πολλά μυστικά. Για τις περισσότερες παθήσεις που τον αφορούν γνωρίζουμε ελάχιστα. Μια μελέτη όπως αυτή που περιγράφουμε θα μπορέσει να δώσει απαντήσεις αλλά και να πυροδοτήσει έρευνες για νέα φάρμακα ή θεραπείες.

Η όλη διαδικασία σύνδεσης μεταξύ ρομπότ και εγκεφαλικών κυττάρων έχει ως εξής:

Αρχικά οι επιστήμονες πήραν εγκεφαλικά κύτταρα από έμβρυα ποντικών. Στη συνέχεια τα διαχώρισαν μεταξύ τους με τη βοήθεια ειδικών ενζύμων. Τα μεμονωμένα νευρικά κύτταρα, τοποθετήθηκαν σε μια πλάκα 8Χ8 εκατοστών με το απαραίτητο θρεπτικό υλικό για την ανάπτυξή τους και πάνω στην οποία υπήρχε μία διάταξη 60 ηλεκτροδίων. Τα ηλεκτρόδια καθώς αναπτύσσονται τα εγκεφαλικά κύτταρα πάνω στην ειδική πλάκα, ουσιαστικά θα παίξουν τον ρόλο των νεύρων που θα μεταφέρουν προς το ρομπότ εντολές για την κίνηση (το ρομπότ κινείται σε τροχούς) αλλά και για να εισέρχονται τα ερεθίσματα από το περιβάλλον προς τον εγκέφαλο από τους αισθητήρες του ρομπότ. Επισημαίνεται ότι το ρομπότ κινείται και λειτουργεί αποκλειστικά μέσω του εγκεφάλου.
Λόγω του ότι ο εγκέφαλος για να αναπτυχθεί και να παραμείνει ζωντανός χρειάζεται ειδικές συνθήκες (θερμοκρασία κτλ.) το όλο σύστημα με τα εγκεφαλικά κύτταρα και την πλάκα είναι τοποθετημένο σε ένα κουτί όπου υπάρχουν ελεγχόμενες συνθήκες. Για να αλληλεπιδράσει ο εγκέφαλος με το ρομπότ, χρησιμοποιείται η τεχνολογία Bluetooth.

Το πείραμα προς το παρόν έχει στεφθεί με επιτυχία και μέσα στις πρώτες μέρες (το πείραμα ξεκίνησε την Τετάρτη) ο εγκέφαλος έχει δώσει σημεία ζωής, και τα κύτταρα αναπτύσσονται κανονικά. Σύμφωνα με τους επιστήμονες το ρομπότ (ή Cyborg αν προτιμάτε) μπορεί κατά κάποιον τρόπο να μαθαίνει από μόνο του. Εάν για παράδειγμα κινείται και χτυπήσει πάνω κάποιο αντικείμενο, λαμβάνει ένα ηλεκτρικό ερέθισμα και σταδιακά μαθαίνει να το αποφεύγει.

Αυτή τη στιγμή ο εγκέφαλος του ρομπότ έχει περίπου 100.000 νευρώνες.

Οι επιστήμονες προκειμένου να εξετάσουν διαφορετικές πτυχές του εγκεφάλου, έχουν προετοιμάσει αρκετούς τέτοιους εγκεφάλους οι οποίοι μπορούν να συνδέονται κατά βούληση όποτε οι επιστήμονες το επιθυμούν με το σώμα του Gordon, καθένας εκ των οποίων έχει καλλιεργηθεί με τέτοιο τρόπο ώστε κάποιες αντιδράσεις ή λειτουργίες να ενισχύονται ή να αποδυναμώνονται. Έτσι κάθε ένας έχει διαφορετική συμπεριφορά και ανταπόκριση στα ερεθίσματα.

Είναι ένα τεράστιο βήμα, το οποίο θα ακολουθήσουν άλλα πολλά. Το τι μας επιφυλάσσει το μέλλον κανείς δεν μπορεί να το προβλέψει. 10 χρόνια πριν το παραπάνω άρθρο θα ακουγόταν σαν φάρσα.

Σήμερα είναι πραγματικότητα.
Share This Post Διαβάστε τη συνέχεια...

Πέμπτη 25 Σεπτεμβρίου 2008

Τα θρανία μιας άλλης εποχής...

Οι εξελίξεις στην αξιοποίηση της τεχνολογίας στην εκπαίδευση "τρέχουν" και η ύπαρξη κομπιούτερ στα σχολεία δεν θεωρείται πια πρωτοποριακή. Το επόμενο project αφορά τα θρανία, που θα θυμίζουν ... επιστημονική φαντασία

Οι εξελίξεις στην αξιοποίηση της υψηλής τεχνολογίας στην εκπαίδευση "τρέχουν" διεθνώς και η ύπαρξη κομπιούτερ στα σχολεία δεν θεωρείται πια πρωτοποριακή. Το επόμενο κύμα υψηλής τεχνολογίας στις σχολικές τάξεις θα αφορά τα θρανία, που θα μετατραπούν σε "έξυπνα" και θα θυμίζουν επιστημονική φαντασία.

Η πρώτη αληθινά διαδραστική και διαδικτυωμένη τάξη στον κόσμο δημιουργήθηκε από ερευνητές του βρετανικού πανεπιστημίου Durham. Στον πυρήνα της βρίσκεται μια νέα γενιά διαδραστικών θρανίων (interactive), τα οποία μοιάζουν και λειτουργούν με μια μεγαλύτερη εκδοχή του iPhone της Apple. Η όλη λύση της ολοκλήρωσης των νέων τεχνολογιών πληροφορικής και τηλεπικοινωνιών στην τάξη ονομάζεται SynergyNet, για να τονίζει τη συνέργια και συνεργασία που αναπτύσσεται μεταξύ μαθητών και καθηγητών, μαθητών μεταξύ τους, καθώς και με τον έξω κόσμο (μέσω του Ίντερνετ).

Χρησιμοποιώντας νέο ειδικά σχεδιασμένο λογισμικό και οπτικά συστήματα που μπορούν να δουν το υπέρυθρο φως, τα "έξυπνα" θρανία αναγνωρίζουν πολλαπλά αγγίγματα των μαθητών στην ενσωματωμένη οθόνη-επιφάνειά τους. Τα θρανία επιπλέον είναι διασυνδεμένα μεταξύ τους, καθώς και με ένα κεντρικό "έξυπνο" πίνακα, προσφέροντας έτσι νέες δυνατότητες για εκπαίδευση, δημιουργικότητα και συνεργασία.

Αρκετοί μαθητές μπορούν να συνεργάζονται πάνω στο ίδιο θρανίο, καθώς αυτό επιτρέπει την πολλαπλή επαφή-εντολή από πολλούς χρήστες, είτε με τη χρήση του χεριού είτε μιας ηλεκτρονικής πένας. Επιπλέον, το "έξυπνο" θεωρείται ότι θα ενθαρρύνει τη συμμετοχή στη σχολική εργασία των πιο παθητικών, αδρανών ή προβληματικών μαθητών.

Το όραμα της ερευνητικής ομάδας είναι σε δέκα χρόνια κάθε θρανίο στα βρετανικά σχολεία να είναι "έξυπνο". Αφού το λογισμικό δοκιμαστεί σε σπουδαστές όλων των ηλικιών (από δημοτικό μέχρι πανεπιστήμιο) την επόμενη τετραετία, θα είναι δωρεάν διαθέσιμο στα σχολεία ως προϊόν ελεύθερης πρόσβασης στον πηγαίο κώδικά του (open source code).


πηγή: ΕΡΤ-3

Διαβάστε τη συνέχεια...

Τετάρτη 24 Σεπτεμβρίου 2008

Γέψου και θα δεις…!!!

Γέψου και θα δεις…!!!

Για όλα τα γοητευτικά που συμβαίνουν στη ζωή, γι’αυτά που την ταράζουν, την ευχαριστούν και την κάνουν να δακρύζει, ζούμε και υπάρχουμε. Δημιουργούμε οικογένειες, φιλίες και έρωτες, έξοχα μοιράσματα συναισθημάτων, απλών συγκινήσεων και αναπάντεχων αλλά και αναγκαίων μελοδραμάτων.Μορφωνόμαστε για να επιβιώσουμε και δουλεύουμε για να αισθανόμαστε χρήσιμοι. Αγαπάμε και αγαπιόμαστε. Πονάμε και προκαλούμε πόνο σε άλλους. Μοχθούμε και καρπωνόμαστε. Συγχωρούμε και εκδικούμαστε. Θυμόμαστε, άλλοτε ξεχνάμε, μα πάνω απ’ όλα ζούμε. Με τρελές εκρήξεις, ξεσπάσματα, δάκρυα, αγκαλιές, χαρά και ευτυχία πορευόμαστε στη γη. Έχοντας άγνοια για το αύριο, για εκείνο που μας περιμένει, για το επερχόμενο άγνωστο…

1/09/2007
Διαβάστε τη συνέχεια...

Δευτέρα 22 Σεπτεμβρίου 2008

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΕΝΟΣ ΟΝΕΙΡΟΥ!

Όμηρος απατηλών ονείρων και εφοδιασμένων τραγικών μεταπτώσεων μιας ψυχής, μαθαίνω ν΄ αγαπώ
Ξεφεύγω από τα σύνορα μιας απλής πλανεύτρας φαντασίωσης και ξεσπώ.

Γράφω για μένα και για σένα και για μένα. Γράφω για τη νύχτα και τη μέρα.
Για την αγάπη και τη μέρα. Για μια Χίμαιρα και για μια πραγματικότητα.
Η ανάσα μου πλανεύτρα.

Σαν μυθικός ήρωας γίνομαι γνωστή για τον πόνο μου,σαν μυθικός Θεός μαγεύομαι από τη μέθη της ερωτικής αμβροσίας, ερωτεύομαι και καταστρέφομαι.
Σαν μυθικός δούλος μοχθώ αλλά δεν υποτάσσομαι σε κανόνες. Υπάρχω γενναίος.

Κλαίω για να εξιλεωθώ και δακρύζω για να νιώθω πως υπάρχω.

Ζω τι στιγμή μέσα από την περιγραφή ενός ονείρου και μένω ενεός από τη λάμψη της.

Στη δίνη αυτής της φαντασίας γραμμένη από τα χέρια ενός αγνώστου αστερισμού
Πλανεμένη, ριγμένη σε σώματα και μεταμορφωμένη σε Ζωή...Ξέχασα τον τρόπο που έγραφα και ζούσα.

Ξέχασα πως αγαπούσα. Διέγραψαν οι άλλοι την ύπαρξη μου και όλα έγιναν όνειρο!

19/8/05
Διαβάστε τη συνέχεια...

Σάββατο 20 Σεπτεμβρίου 2008

Κερκίδες με κραγιόν και αλογοουρά....

Όταν ο κάμεραμαν ζουμάρει στις κερκίδες είναι σαν να δηλώνει αυτομάτως το φύλο του και τις αισθητικές του προτιμήσεις. Και ο εκφωνητής καθώς σχολιάζει το πλάνο, μαλακώνει τότε και γλυκαίνει τη φωνή του: <<Να και μερικες ωραιες ή γοητευτικες ή τρυφερες υπάρξεις...>>.

Όσο και αν ο σχολιασμός είναι πάντα ο ίδιος, κοινότοπος, ότι οι γυναίκες των κερκίδων είναι ακριβός έτσι: Και ωραίες και γοητευτικές και τρυφερές! Είναι και ερωτικές! Δεν μοιάζουν βεβαίως, καθόλου, με τις στιλιζαρισμένες νάιλον κούκλες που πλασάρονται σε πρωινές και απογευματινές εκπομπές και τηλεπαιχνίδια Δεν έχουν καμία σχέση με γυναικείο επαγγελματισμό και με απαστράπτοντα πρόσθετα αξεσουάρ. Δεν κάνουν για πολυτελή εξώφυλλα γκλάμουρους περιοδικών, ίσως γιατί δεν θεωρούνται κατάλληλες να τροφοδοτήσουν μαζικές σεξουαλικές φαντασιώσεις Το πάνε αλλού αυτές...

Οι χουλιγκάνισσες των γηπέδων είναι γυναίκες με αγωνιστικό φρόνημα και με απόψεις. Παίζουν το παιχνίδι, με το συλλογικό όραμα, με τις ανδρικές συνήθειες των γηπέδων Με τους ποδοσφαιρικούς μύθους και με την παράδοση. Εκφράζονται με τα χέρια, με το σόμα, με το στόμα και την ψυχή. Κι αν το αίμα που τρέχει στις φλέβες τους είναι, πράσινο, κόκκινο, ασπρόμαυρο ή κιτρινόμαυρο, είναι πάντως αίμα που κυλάει γρήγορα. Που βράζει που ενθουσιάζεται και ενθουσιάζει!

Η γυναίκα της διπλανής κερκίδας είναι η ίδια η γυναίκα της διπλανής πόρτας, μόνο που ξέρει να ξεπορτίζει και να διεκδικεί Με σημαίες και με κασκόλ, με το σηματάκι της ομάδας στο στήθος, γίνεται πυροτέχνημα, ζει για μια στιγμή του γκολ. Για το θέαμα , για την στρατηγικήομάδας και για το φιλότιμο της συλλογικής ιδέας. Φτιάχνει αλυσίδες στο γήπεδο και στη διαδήλωση. Γυρίζει την πλάτη στον ΜΑΤατζη, κριτικάρει το διαιτητή, ερωτεύεται τον σέντερ φορ και τον προπονητή.

Η χουλιγκάνισσα είναι τελικά, ιδανική για το εξώφυλλο ενός ζωντανού ΚΥΡΙΑΤΙΚΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ. ΚΑΙ ΞΕΡΕΤΕ ΓΙΑΤΙ? ΓΙΑΤΙ ΤΙΣ ΚΥΡΙΑΚΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΟΤΕ ΜΟΝΗ!!!




Διαβάστε τη συνέχεια...

Με ποδια πριν 40εκατ. χρονια οι φαλαινες!



Με νέα μελέτη απολιθωμάτων δείχνει ότι οι φάλαινες είχαν πόδια και ουρά μέχρι πριν από 40 εκατ. χρόνια, οπότε άρχισαν να αναπτύσσουν λοβούς, τα γνωστά σήμερα τριγωνικά πτερύγια στην ουρά τους, τα οποία αποτελούνται από δέρμα και συνδετικό ιστό, με κόκαλα στη μέση.

Το τελευταίο εύρημα, στην Αλαμπάμα των ΗΠΑ, προέρχεται από μια Georgiacetus vogilensis, μια από τις τελευταίες φάλαινες στη Γη που είχε δυνατά πίσω πόδια και ουρά σαν του σκύλου και διέσχιζε τον Κόλπο του Μεξικού πριν 40 εκατ. χρόνια. Η φάλαινα είχε ουρά, αλλά όχι πτερύγια, και χρησιμοποιούσε τους γοφούς της για να προχωρήσει στο νερό.

Οι πρώτες φάλαινες που ήταν γνωστό ότι είχαν πτερύγια, ήσαν στενές συγγενείς της Georgiacetus και έζησαν πριν 38 εκατ. χρόνια. Οι επιστήμονες εκτιμούν πλέον ότι μέσα σε διάστημα 2 εκατ. χρόνων (μεταξύ των 40 και 38 εκατ. ετών) οι φάλαινες έκαναν το μεγάλο βήμα από την ξηρά προς τη θάλασσα, εγκαταλείποντας τα πόδια και υιοθετώντας τα πτερύγια.

Οι παλαιοντολόγοι ήξεραν ήδη ότι οι πρόγονοι των φαλαινών κάποτε περπατούσαν στη Γη σε τέσσερα πόδια όπως τα άλλα θηλαστικά (οι φάλαινες δεν είναι ψάρια).

Σταδιακά -και περνώντας από διάφορα μεταβατικά στάδια- οι φάλαινες έμαθαν να ζουν στο νερό και απέβαλαν τους γοφούς και τα πίσω πόδια τους, ενώ τα μπροστινά πόδια έγιναν κι αυτά μικρά πτερύγια, αν και όλες οι σύγχρονες φάλαινες έχουν ακόμ κρατήσει ίχνη από την αρχαία λεκάνη τους.

Η νέα μελέτη, του ερευνητή Mark Uhen, δημοσιεύθηκε στο περιοδικό "Journal of Vertebrate Paleontology".

πηγή: ΕRΤ3.GR

Διαβάστε τη συνέχεια...

Τετάρτη 17 Σεπτεμβρίου 2008

Κατι το εξαιρετικο απο μια νεα συνεργατιδα του peiratikou!

Ο Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες έχει αποσυρθεί από τη δημόσια ζωή για λόγους υγείας: καρκίνος στους λεμφαδένες. Η κατάστασή του μοιάζει να επιδεινώνεται μέρα με τη μέρα. Η αποχαιρετιστήρια επιστολή που ακολουθεί εστάλη από τον συγγραφέα στους φίλους του :



Αν ο Θεός ξεχνούσε για μια στιγμή ότι είμαι μια μαριονέτα φτιαγμένη από κουρέλια και μου χάριζε ένα κομμάτι ζωή, ίσως δεν θα έλεγα όλα αυτά που σκέφτομαι, αλλά σίγουρα θα σκεφτόμουν όλα αυτά που λέω εδώ.

Θα έδινα αξία στα πράγματα, όχι γι’αυτό που αξίζουν, αλλά γι’αυτό που σημαίνουν.

Θα κοιμόμουν λίγο, θα ονειρευόμουν πιο πολύ, γιατί για κάθε λεπτό που κλείνουμε τα μάτια, χάνουμε εξήντα δευτερόλεπτα φως. Θα συνέχιζα όταν οι άλλοι σταματούσαν, θα ξυπνούσα όταν οι άλλοι κοιμόταν. Θα άκουγα όταν οι άλλοι μιλούσαν και πόσο θα απολάμβανα ένα ωραίο παγωτό σοκολάτα!

Αν ο Θεός μου δώριζε ένα κομμάτι ζωή, θα ντυνόμουν λιτά, θα ξάπλωνα μπρούμυτα στον ήλιο, αφήνοντας ακάλυπτο όχι μόνο το σώμα αλλά και την ψυχή μου.

Θεέ μου, αν μπορούσα, θα έγραφα το μίσος μου πάνω στον πάγο και θα περίμενα να βγει ο ήλιος. Θα ζωγράφιζα μ’ένα όνειρο του Βαν Γκογκ πάνω στα άστρα ένα ποίημα του Μπενεντέτι κι ένα τραγούδι του Σερράτ θα ήταν η σερενάτα που θα χάριζα στη σελήνη. Θα πότιζα με τα δάκρια μου τα τριαντάφυλλα, για να νοιώσω τον πόνο από τ’αγκάθια τους και το κοκκινωπό φιλί των πετάλων τους...

Θεέ μου, αν είχα ένα κομμάτι ζωή... Δεν θα άφηνα να περάσει ούτε μία μέρα χωρίς να πω στους ανθρώπους ότι αγαπώ, ότι τους αγαπώ. Θα έκανα κάθε άνδρα και γυναίκα να πιστέψουν ότι είναι οι αγαπητοί μου και θα ζούσα ερωτευμένος με τον έρωτα.

Στους ανθρώπους θα έδειχνα πόσο λάθος κάνουν να νομίζουν ότι παύουν να ερωτεύονται όταν γερνούν, χωρίς να καταλαβαίνουν ότι γερνούν όταν παύουν να ερωτεύονται! Στο μικρό παιδί θα έδινα φτερά, αλλά θα το άφηνα να μάθει μόνο του να πετάει. Στους γέρους θα έδειχνα ότι το θάνατο δεν τον φέρνουν τα γηρατειά αλλά η λήθη. Έμαθα τόσα πράγματα από σας, τους ανθρώπους... Έμαθα πως όλοι θέλουν να ζήσουν στην κορυφή του βουνού, χωρίς να γνωρίζουν ότι η αληθινή ευτυχία βρίσκεται στον τρόπο που κατεβαίνεις την απόκρημνη πλαγιά. Έμαθα πως όταν το νεογέννητο σφίγγει στη μικρή παλάμη του, για πρώτη φορά, το δάχτυλο του πατέρα του, το αιχμαλωτίζει για πάντα.

Έμαθα πως ο άνθρωπος δικαιούται να κοιτά τον άλλον από ψηλά μόνο όταν πρέπει να τον βοηθήσει να σηκωθεί. Είναι τόσα πολλά τα πράγματα που μπόρεσα να μάθω από σας, αλλά δεν θα χρησιμεύσουν αλήθεια πολύ, γιατί όταν θα με κρατούν κλεισμένο μέσα σ’αυτή τη βαλίτσα, δυστυχώς θα πεθαίνω.

Να λες πάντα αυτό που νιώθεις και να κάνεις πάντα αυτό που σκέφτεσαι. Αν ήξερα ότι σήμερα θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ’έβλεπα να κοιμάσαι, θα σ’αγκάλιαζα σφιχτά και θα προσευχόμουν στον Κύριο για να μπορέσω να γίνω ο φύλακας της ψυχής σου. Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ’έβλεπα να βγαίνεις απ’ την πόρτα, θα σ’αγκάλιαζα και θα σού ‘δινα ένα φιλί και θα σε φώναζα ξανά για να σου δώσω κι άλλα. Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα άκουγα τη φωνή σου, θα ηχογραφούσα κάθε σου λέξη για να μπορώ να τις ακούω ξανά και ξανά. Αν ήξερα ότι αυτές θα ήταν οι τελευταίες στιγμές που σ’έβλεπα, θα έλεγα “σ’αγαπώ” και δεν θα υπέθετα, ανόητα, ότι το ξέρεις ήδη.

Υπάρχει πάντα ένα αύριο και η ζωή μας δίνει κι άλλες ευκαιρίες για να κάνουμε τα πράγματα όπως πρέπει, αλλά σε περίπτωση που κάνω λάθος και μας μένει μόνο το σήμερα, θα ΄θελα να σου πω πόσο σ’αγαπώ κι ότι ποτέ δεν θα σε ξεχάσω.

Το αύριο δεν το έχει εξασφαλίσει κανείς, είτε νέος είτε γέρος. Σήμερα μπορεί να είναι η τελευταία φορά που βλέπεις τους ανθρώπους που αγαπάς. Γι’ αυτό μην περιμένεις άλλο, κάν’το σήμερα, γιατί αν το αύριο δεν έρθει ποτέ, θα μετανιώσεις σίγουρα για τη μέρα που δεν βρήκες χρόνο για ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά, ένα φιλί και ήσουν πολύ απασχολημένος για να κάνεις πράξη μια τελευταία τους επιθυμία. Κράτα αυτούς που αγαπάς κοντά σου, πες τους ψιθυριστά πόσο πολύ τους χρειάζεσαι, αγάπα τους και φέρσου τους καλά, βρες χρόνο για να τους πεις “συγνώμη”, “συγχώρεσέ με”, “σε παρακαλώ”, “ευχαριστώ” κι όλα τα λόγια αγάπης που ξέρεις.

Κανείς δεν θα σε θυμάται για τις κρυφές σου σκέψεις. Ζήτα απ’ τον Κύριο τη δύναμη και τη σοφία για να τις εκφράσεις. Δείξε στους φίλους σου τι σημαίνουν για σένα.”
Διαβάστε τη συνέχεια...

SYNC

Bloggers

GreekBloggers.com