πρώην υπουργού Αιγαίου Αρ. Παυλίδη από τον εφοπλιστή Μανούση, αναδίνει από τη διαπλοκή και τους αδιάρρηκτους δεσμούς ανάμεσα στα κόμματα του δικομματισμού και την πολιτική τους και στο εφοπλιστικό κεφάλαιο. Η Προανακριτική Επιτροπή της Βουλής, από τη φύση της, δεν μπορεί να «αγγίξει» το πραγματικό σκάνδαλο. Που δεν είναι άλλο από το γεγονός ότι ο στρατηγικής σημασίας τομέας των ακτοπλοϊκών συγκοινωνιών είναι παραδομένος στα νύχια του εφοπλιστικού κεφαλαίου και λειτουργεί αποκλειστικά και μόνο για την αύξηση της κερδοφορίας του. 
Εξαιρετική η νέα θεωρία του προέδρου του ΣΕΒ. Το συνδικαλιστικό κίνημα, λέει, εξυπηρετεί τα συμφέροντα μόνο όσων έχουν εργασία...Σε αντίθεση προφανώς με τον Σύνδεσμο των βιομηχάνων, που έχει την τάση να μεταβληθεί σε ...γραφείο ευρέσεως εργασίας και ανακούφισης των ανέργων.
Εν ολίγοις, για τους καημένους τους άνεργους κόπτονται οι βιομήχανοι και όχι για τα δικά τους κέρδη. Τέτοια καλοσύνη και τέτοιος αλτρουισμός...
Πραγματικά, μας συγκίνησες αγαπητέ πρόεδρε...
Διαβάστε τη συνέχεια...Μετά τις απολύσεις και την εκ περιτροπής εργασία, οι εργοδότες βρίσκουν το έδαφος να ενταφιάσουν οριστικά και το 8ωρο.
 |
Ενα τέτοιο παράδειγμα αποτελεί η «σύμβαση» - όπως η διοίκηση τη χαρακτηρίζει - που επιβάλλει στους εργαζόμενους η επιχείρηση «NOTOS COM ΣΥΜΜΕΤΟΧΕΣ ΑΕΒΕ» (ιδιοκτήτρια της αλυσίδας εμπορικών καταστημάτων «Νότος Γκάλερις»), με την οποία προχωρά στη διευθέτηση του χρόνου εργασίας, για να έχει στη δούλεψή της εργαζόμενους όσες ώρες την ημέρα θέλει η ίδια και επιβάλλουν οι ανάγκες της κερδοφορίας της.
Στη «σύμβαση» σημειώνεται: «Από σήμερα ο μισθωτός θα εξακολουθήσει απασχολούμενος επί σαράντα (40) ώρες εβδομαδιαίως σε πενθήμερη βάση. Ομως οι ώρες αυτές θα κατανέμονται ως εξής: εννέα (9) σε μία ημέρα εργασίας, επτά (7) σε μία άλλη ημέρα εργασίας και από οκτώ (8) σε κάθε άλλη μέρα εργασίας»!
Ξεκαθαρίζει μάλιστα: «Ο εργοδότης μονομερώς και ελευθέρως θα επιλέγει - και θα δικαιούται να αλλάζει - ποια ή ποιες ημέρες εργασίας ο μισθωτός θα απασχολείται οκτώ (8), επτά (7) ή εννέα (9) ώρες. Η επιλογή αυτή ή και τυχόν αλλαγή της δεν μπορεί να αποτελέσει μονομερή βλαπτική μεταβολή, ενώ ο μισθωτός συναινεί ήδη από τώρα στην επιλογή αυτή ή και την τυχόν τροποποίησή της, την αποδέχεται ανεκκλήτως και ανεπιφυλάκτως και παρέχει στον εργοδότη το δικαίωμα να προβαίνει σε αυτές».
Με άλλα λόγια, η διοίκηση θα έχει το δικαίωμα να διαμορφώνει το ωράριο των εργαζομένων ανάλογα με τις ώρες και τις μέρες που τα καταστήματά της έχουν κίνηση ή προκύπτουν άλλες εργασίες, υποαπασχολώντας τους τις μέρες που η δουλειά είναι πεσμένη. Και παρά το γεγονός ότι στο τέλος κάθε εβδομάδας θα εμφανίζεται σύννομη με το τυπικό 40ωρο, στην ουσία ο σταθερός ημερήσιος χρόνος εργασίας, το 8ωρο που προβλέπει η Σύμβαση, θα έχει πάει περίπατο, αφού θα εναλλάσσεται με 7ωρα και 9ωρα δουλειάς, δηλαδή ημέρες υποαπασχόλησης ή υπεραπασχόλησης. Το συγκεκριμένο μέτρο κάθε άλλο παρά προσωρινό είναι, όπως άλλωστε επιβεβαιώνει και η «σύμβαση».
Αυτά τα αντεργασιακά «όπλα» έφτιαξαν για λογαριασμό της εργοδοσίας οι μέχρι σήμερα κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. Με τα αντιδραστικά τους νομοθετήματα χτύπησαν το 8ωρο, προχώρησαν στη διευθέτηση του χρόνου εργασίας, νομιμοποίησαν τη μερική και ελαστική απασχόληση, την «ενοικίαση» των εργαζομένων κλπ. Υπόλογες απέναντι στους χιλιάδες εργαζόμενους είναι και οι συμβιβασμένες ηγεσίες της συνδικαλιστικής κοινότητας που έβαλαν πλάτη μέσα από τους «κοινωνικούς διαλόγους» για να περάσουν όλα αυτά τα μέτρα που σήμερα στο όνομα της κρίσης η εργοδοσία αξιοποιεί για να μη θιγούν τα κέρδη της.
θέτοντας σε ισχύ την Οδηγία για καταγραφή των διαδικτυακών δεδομένων. Λίστες με τους διαδικτυακούς τόπους που επισκέπτονται οι χρήστες, τα e-mail που ανταλλάσσουν, καθώς και για τις τυχόν τηλεφωνικές κλήσεις που πραγματοποιούν μέσω του Διαδικτύου (π.χ. μέσω Skype) αποθηκεύονται υποχρεωτικά από τους παρόχους πρόσβασης (ISP), όπως προκύπτει από την οδηγία της ΕΕ που τίθεται σε εφαρμογή από σήμερα. Το σχέδιο παρακολούθησης των τηλεπικοινωνιών στην ΕΕ είχε αποφασιστεί ύστερα από βρετανική πρόταση που ακολούθησε τις τρομοκρατικές επιθέσεις στο Λονδίνο το 2005. Εγκρίθηκε παρά τις αντιδράσεις οργανώσεων και ορισμένων κυβερνήσεων, οι οποίες έκαναν λόγο για επέλαση του Μεγάλου Αδελφού. Στη Γερμανία, προσφυγή κατά της συγκεκριμένης οδηγίας εξετάζεται στο δικαστήριο. Η Σουηδία έχει αποφασίσει να μην εφαρμόσει το πανευρωπαϊκό μέτρο. Οι πάροχοι υπηρεσιών διαδικτύου είναι υποχρεωμένοι από σήμερα να κρατούν αρχεία με τα ηλεκτρονικά μηνύματα και διαδικτυακές τηλεφωνικές συνομιλίες, ακολουθώντας τους νέους κανονισμούς της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Συγκεκριμένα, υποχρεούνται νομικά να αποθηκεύουν τα στοιχεία των ηλεκτρονικών μηνυμάτων και συνομιλιών για δώδεκα μήνες. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν σε εγκληματολογικές έρευνες για τον εντοπισμό των δραστών. Τα αρχεία θα καταγράφουν την ημερομηνία, 
την ώρα, τη διάρκεια και τα στοιχεία του αποστολέα και του παραλήπτη. Πάντως, το περιεχόμενο της ηλεκτρονικής επικοινωνίας δεν θα αποθηκεύεται στη βάση δεδομένων. Τα στοιχεία για το πότε τηλεφώνησε κάποιος ή ποια άτομα επικοινώνησαν μεταξύ τους μπορούν να φανούν πολύ χρήσιμα στα χέρια των αρμόδιων υπηρεσιών, υποστηρίζει ο SamParr, δικηγόρος που ειδικεύεται στις τηλεπικοινωνίες. Αντίθετα, η διευθύντρια του TheNational Council for Civil Liberties, Shami Chakrabarti, χαρακτηρίζει τη δημιουργία κεντρικής βάσης δεδομένων των τηλεπικοινωνιών τρομακτική και εκφράζει την πεποίθηση ότι απειλεί μακροπρόθεσμα τις πολιτικές ελευθερίες.
απολογισμός του καταστροφικού σεισμού (τη Δευτέρα τα ξημερώματα με ένταση 5,8 ή 6,3 - δεν έχει διευκρινιστεί - βαθμούς της κλίμακας Ρίχτερ και μικρό εστιακό βάθος), που έπληξε την κεντρική Ιταλία, με επίκεντρο τη μεσαιωνική πόλη Λ' Ακουίλα. Νεκρός ανασύρθηκε, τελικά, χτες νωρίς το μεσημέρι ο Ελληνας φοιτητής Βασίλης Κουφολιάς, ενώ οι τρεις ακόμα Ελληνες φοιτητές, οι Ιωάννα Γιάγια, Διονυσία Κουφολιά και Γιώργος Κωνσταντόπουλος νοσηλεύονται με ελαφρά τραύματα. Πάντως, χτες το βράδυ, το ιταλικό πρακτορείο «Ansa», επικαλούμενο νοσοκομειακές πηγές, μετέδωσε πως 228 πτώματα έχουν μεταφερθεί στο νεκροτομείο της Λ' Ακουίλα.Τα σωστικά συνεργεία δίνουν μάχη με το χρόνο, ενώ ένας ισχυρός μετασεισμός 4,7 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ αναστάτωσε τους κατοίκους της περιοχής και έγινε αισθητός έως τη Ρώμη. Εντονη είναι η αγανάκτηση των απλών ανθρώπων, αλλά και επιστημόνων για την ουσιαστικά ανύπαρκτη αντισεισμική προστασία, τις κακοτεχνίες στην κατασκευή των κτιρίων, σε μια χώρα με σημαντική οικονομική ανάπτυξη, καθώς δεν είναι λίγα τα κτίρια - όχι ιδιαίτερα παλιά - που κατέρρευσαν σαν χάρτινοι πύργοι, ενώ υπάρχουν καταγγελίες πως η πολυκατοικία στην οποία διέμενε και ο νεκρός Ελληνας φοιτητής, ήταν χτισμένη πάνω από σπηλιές.
Σημαντικά ερωτηματικά, επίσης, προκύπτουν, τόσο από την καθυστέρηση που παρατηρήθηκε στην αντιμετώπιση των συνεπειών του σεισμού και στην έλλειψη σχεδιασμού, αλλά και σε ό,τι αφορά την αναθεώρηση του αριθμού των αστέγων σε 17.000 από 50.000 που είχαν προηγούμενα ανακοινώσει οι αρχές, πιθανόν για να εξομαλυνθούν οι όποιες καταγγελίες υπάρχουν για ελλείψεις σε αντίσκηνα και σε χώρους φιλοξενίας των σεισμόπληκτων. Αποδεικνύεται, έτσι, ότι όταν η προτεραιότητα είναι το καπιταλιστικό κέρδος και όχι οι ανθρώπινες ανάγκες, αυτοί που την πληρώνουν είναι τα φτωχά λαϊκά στρώματα.
Ο Ιταλός πρωθυπουργός Σίλβιο Μπερλουσκόνι ανακοίνωσε πως 207 άνθρωποι έχουν σκοτωθεί και από τους 1.500 τραυματισμένους, οι 100 βρίσκονται σε 
σοβαρή κατάσταση. Διευκρίνισε πως από τη Δευτέρα έχουν ανασυρθεί ζωντανοί από τα ερείπια 150 άνθρωποι και παραμένουν αγνοούμενοι 15. Ωστόσο, ο αριθμός αυτός είναι σίγουρα μεγαλύτερος, καθώς στην περιοχή εργάζονταν μη καταγεγραμμένοι μετανάστες, για τους οποίους δεν υπάρχουν συγκεκριμένα στοιχεία. Ο Ιταλός πρωθυπουργός πρόσθεσε, επίσης, χτες πως οι 7.000 κρατικοί υπάλληλοι που συμμετέχουν στο έργο της διάσωσης, επιπλέον των εθελοντών, θα συνεχίσουν τις έρευνες για επιζώντες για άλλες 48 ώρες, η δουλειά των οποίων δυσχεραίνεται λόγω των μετασεισμών και τα άσχημων καιρικών συνθηκών.
Παράλληλα, σύμφωνα με το «Ρόιτερς», αρκετοί άνθρωποι έχουν συλληφθεί για λεηλασίες και αστυνομικές δυνάμεις περιπολούν τις περιοχές προς αποφυγή επιπλέον περιστατικών.
Τέλος, ο Ιταλός πρωθυπουργός υποστήριξε ότι η Ιταλία μπορεί να αντεπεξέλθει από μόνη της στις ανάγκες των σωστικών συνεργείων, αρνούμενος ξένη βοήθεια.
Τα δισεκατομμύρια επί δισεκατομμυρίων ευρώ που δόθηκαν 
προς διάφορες επιχειρηματικές ομάδες απαρίθμησε χτες κατά την ομιλία του στη Γενική Συνέλευση του Συνδέσμου Βιομηχάνων Βόρειας Ελλάδας (ΣΒΒΕ), ο υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών, θέλοντας να αποδείξει ότι η κυβέρνηση παίρνει όλα τα απαραίτητα μέτρα για τη στήριξη των εκπροσώπων του κεφαλαίου, στο όνομα της αντιμετώπισης της οικονομικής κρίσης. Την ίδια στιγμή, ο υπουργός απέκλεισε κάθε περίπτωση φορολόγησης των επιχειρηματικών κερδών, ενώ αντίθετα ανέλαβε και νέες δεσμεύσεις, προαναγγέλλοντας ότι μετά τις ευρωεκλογές, η κυβέρνηση έχει ετοιμάσει και νέα δέσμη αντιλαϊκών μέτρων.
Την πιθανότητα προσφυγής σε νέα μέτρα, ο Γ. Παπαθανασίου τη δικαιολόγησε στο όνομα της «πρωτόγνωρης» διεθνούς κρίσης και των μεταβαλλόμενων, από μέρα σε μέρα, συνθηκών στην οικονομία. «Και βεβαίως αν χρειαστεί - επισήμανε - να γίνουν επιπλέον προσαρμογές, είμαστε έτοιμοι να τις κάνουμε». Σε αντίθεση βέβαια με τον υπουργό Οικονομίας, που χρησιμοποίησε τη φράση «αν χρειαστεί», το ΕΚΟΦΙΝ, που συνεδρίασε την προηγούμενη Παρασκευή, θεωρεί δεδομένο ότι τον Ιούνη η ελληνική κυβέρνηση θα προσέλθει στη διαδικασία αξιολόγησης με τα νέα μέτρα υπό μάλης. Μέτρα, τα οποία αφορούν τα έσοδα, τις δαπάνες, αλλά και «διαρθρωτικές» παρεμβάσεις (ασφαλιστικό, οι ανατροπές του οποίου δικαιολογούνται στο όνομα της μακροπρόθεσμης βιωσιμότητας των δημόσιων οικονομικών...).
Απαριθμώντας τα μέτρα στήριξης των επιχειρηματιών που έλαβε όλο το τελευταίο διάστημα η κυβέρνησή του, επικαλούμενη τη διεθνή οικονομική κρίση, υπερασπίστηκε την επιλογή να μην επιβάλει κανέναν απολύτως φόρο στα κέρδη των επιχειρήσεων, ενώ χαρακτήρισε δυσάρεστη, αλλά ...αναγκαία την απόφαση για «πάγωμα» των μισθών και συντάξεων του Δημοσίου για ολόκληρο το 2009. Στα μέτρα υπέρ των επιχειρηματιών συγκαταλέγονται:
Παράλληλα, ο υπουργός υπενθύμισε:
Ο Γ. Μυλωνάς επανέλαβε τα γνωστά περί στοχοποίησης της βιομηχανίας, του ΣΒΒΕ, της επιχείρησής του (ΑΛΟΥΜΙΛ) και του ιδίου προσωπικά και μίλησε για «μεσαιωνικές πρακτικές» «ιεράς εξέτασης», που βιάζουν την επιχειρηματική δημιουργικότητα.
Σε ένα απίστευτο παραλήρημα, στο πλαίσιο του οποίου επιχείρησε να παρουσιάσει τους μεγαλοβιομήχανους - και πρώτα από όλους τον εαυτό του - ως τους ευεργέτες τη
ς κοινωνίας, ενώπιον των οποίων οι πάντες οφείλουν να υποτάσσονται, μην τυχόν και διαταραχθεί η διαδικασία συνεχούς πλουτισμού τους, είπε: «Κάποιοι καιροσκόποι, που εκπροσωπούν μικρή μειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας, με απίστευτο μίσος για κάθε τι δημιουργικό ή οτιδήποτε παράγει πλούτο, με πλήρη αδιαφορία για το ποια είναι τα πραγματικά προβλήματα, με κυνισμό για το τι ξημερώνει την επόμενη μέρα, με χαρά για την προοπτική διάλυσης οποιασδήποτε βιομηχανίας, και εξ αυτού αύξηση της ανεργίας, μιας και έτσι θα αυξηθεί η πολιτική της πελατεία, έχουν επιδοθεί σε πογκρόμ με τα φασιστικά τους όργανα εναντίον της ελληνικής βιομηχανίας, που έχει προσφέρει χιλιάδες θέσεις εργασίας τα τελευταία χρόνια στην ελληνική κοινωνία».
την ημερομηνία των σπουδαστικών εκλογών στα ΤΕΙ, αφού στην τρίτη κατά σειρά συνάντηση των παρατάξεων που αποφασίζουν (από το απερχόμενο ΚΣ της ΕΣΕΕ), η ΔΑΠ αρνήθηκε να υπογράψει για εκλογές στις 13 Μάη, με την αιτιολογία ότι πρέπει στον κανονισμό για τις εκλογές να περιληφθεί δικαίωμα ψήφου και για τους σπουδαστές που πήραν πτυχίο πέρσι!«Είναι ολοφάνερη η προσπάθεια με όλους τους τρόπους να αλλοιωθεί το Σώμα των εκλογών και να στηθεί άλλος ένας μηχανισμός ρουσφετιού και εξαγοράς. Μάλλον επειδή δεν υπάρχουν "απόδημοι" στα ΤΕΙ, η ΔΑΠ βρήκε άλλο τρόπο», και θυμίζουμε τις αλλοιώσεις του εκλογικού σώματος που προκαλούν σχεδόν κάθε χρόνο στις εκλογές οι ΔΑΠ και ΠΑΣΠ, με πειραγμένους καταλόγους, σπουδαστές - «μαϊμού» κ.τ.λ.
Οι σπουδαστές να βγάλουν συμπεράσματα και από αυτές τις μεθοδεύσεις, να μαυρίσουν τις παρατάξεις αλλότριων συμφερόντων που από τη μια το παίζουν «φίλοι» του σπουδαστή και από την άλλη, κάτω από το τραπέζι, κάνουν τα πάντα για να κλέψουν την ψήφο του, να πάρουν με κάθε τρόπο ψήφο εμπιστοσύνης για τα κόμματά τους.
Με απόλυτη προσοχή, ώστε να μην ...ακουμπήσουν το πολιτικό πλαίσιο 
μέσα στο οποίο αναπτύχθηκε η υπόθεση εκβίασης - στην οποία εμπλέκεται ο πρώην υπουργός Αιγαίου Αρ. Παυλίδης μετά τις καταγγελίες του εφοπλιστή Μανούση - αναπτύχθηκαν χτες στη Βουλή οι τοποθετήσεις των κομμάτων. Η παράδοση των ακτοπλοϊκών συγκοινωνιών στους εφοπλιστες θεωρήθηκε ως ...δεδομένη στην κόντρα ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, με την κυβέρνηση να δηλώνει ότι επιδιώκει τη διαφάνεια και την αξιωματική αντιπολίτευση να κατηγορεί για προσπάθεια συγκάλυψης.
Εκπροσωπώντας την κυβέρνηση, ο υπουργός Εσωτερικών Προκόπης Παυλόπουλος δήλωσε ότι «η ΝΔ είναι ένα κόμμα που λειτουργεί στο φως και θέλει τα πάντα στο φως». Αναφορικά με την κοινοβουλευτική ομάδα της ΝΔ τόνισε πως «εμείς θα ψηφίσουμε κατά συνείδηση», λέγοντας ότι «η σημερινή περίπτωση αποδεικνύει ότι η παράταξη της ΝΔ νοιάζεται για την αλήθεια και θέλει τους πολιτικούς της να μην κρύβονται πουθενά».
Ο εισηγητής της ΝΔ Μαργαρίτης Τζίμας ανέφερε ότι «πρέπει να διερευνηθεί πλήρως η υπόθεση», προκειμένου «να μη μένει καμία σκιά για εκπροσώπους του πολιτικού κόσμου». Πάντως, στήριξε εμμέσως τον Αρ. Παυλίδη λέγοντας ότι είναι «μοναδικό φαινόμενο το ότι η εκκίνηση της υπόθεσης έγινε από τον ίδιο» και ότι έχει συνεχή παρουσία 33 ετών στην πολιτική. Ειδικά για την προανακριτική, δήλωσε ότι «η ΝΔ είναι ανοιχτή». Η πλειοψηφία των βουλευτών της ΝΔ με τις τοποθετήσεις τους άφηναν πάντως να εννοηθεί ότι από τον εισαγγελικό φάκελο που διαβιβάστηκε στη Βουλή δεν προκύπτουν επαρκή επιβαρυντικά στοιχεία για τον Αρ. Παυλίδη.
Στη γνωστή λογική της σκανδαλολογίας που αφήνει ανέγγιχτη την πολιτική ουσία του θέματος, κινήθηκαν - όπως αναμενόταν - στις τοποθετήσεις τους οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ. Οπως ανέφερε ο εισηγητής του Μ. Μπόλαρης, η Βουλή «δεν αντιμετωπίζει την περίπτωση του πρώην υπουργού Παυλίδη. Αντιμετωπίζει μια απόληξη από τα πολλαπλά σκάνδαλα τα οποία έχει δημιουργήσει αυτή η κυβέρνηση». Στο επίπεδο της Δικαιοσύνης υποστήριξε ότι «είχαμε συστηματική καθυστέρηση η οποία προφανώς σχετίζεται με τα δίκτυα πίεσης της κυβέρνησης στη Δικαιοσύνη». Παράλληλα, σχολιάζοντας την κυβερνητική θέση υπέρ της σύστασης προανακριτικής επιτροπής σημείωσε ότι «οι υποθέσεις των υποκλοπών, των καρτέλ, του ΓΕΡΜΑΝΟΥ, της SIEMENS, του Βατοπεδίου, παραμένουν ανοιχτές» και ο πρωθυπουργός «δεν 
μπορεί να νομίζει ότι επειδή σήμερα θα παραπεμφθεί η υπόθεση Παυλίδη σε προκαταρκτική Επιτροπή, τάχα έχει άλλοθι για τις υπόλοιπες. Ο εισηγητής του ΠΑΣΟΚ επιχείρησε να παρουσιάσει τις επιπτώσεις της λεγόμενης «απελευθέρωσης» της ακτοπλοΐας - που υλοποίησαν διαδοχικά ΝΔ και ΠΑΣΟΚ - ως αποτέλεσμα της διαχείρισης από τους υπουργούς της ΝΔ λέγοντας πως «το καθεστώς που επικρατεί είναι ασυδοσία, απουσία του κράτους, αυθαιρεσία στο χώρο, όπου ένας πολύ μικρός αριθμός εταιρειών κάνει ό,τι θέλει, αλλάζει πλοία, μειώνει δρομολόγια, αυξάνει τις τιμές κατά το δοκούν». Στη δική του τοποθέτηση, ο πρώην υπουργός Αιγαίου Ν. Σηφουνάκης ανέφερε ότι οι νησιώτες στο Αιγαίο γνώριζαν πολύ καλά ότι «υπουργός ήταν ο εφοπλιστής Μανούσης». Επίσης ο Γ. Νιώτης υποστήριξε ότι υπάρχει μεθόδευση από την πλευρά της κυβέρνησης και «απόπειρα συγκάλυψης και παραγραφής των υποθέσεων».
Εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ, ο βουλευτής του Ν. Τσούκαλης τάχθηκε υπέρ της σύστασης προανακριτικής επιτροπής, σημειώνοντας ότι συνολικά ο αριθμός των σκανδάλων επί ΝΔ «είναι πολύ μεγάλος για να μιλάμε απλά για συμπτώσεις». Εκπροσωπώντας τον ΛΑ.Ο.Σ. ο Αθ. Πλεύρης υποστήριξε ότι «υπάρχουν απλές ενδείξεις» που είναι όμως «επαρκέστατα στοιχεία για να εξετάσουμε περαιτέρω την υπόθεση».
σωματείο εργαζομένων στη «ΦΡΗΣΛΑΝΤ ΕΛΛΑΣ ΑΕ». Το οποίο με ανακοίνωσή του ενημερώνει ότι συζήτησε με τη διοίκηση της εταιρείας και συμφώνησαν: ότι η εταιρεία μπορεί να μετακινεί όποτε και όπου θέλει έναν εργαζόμενο «στα πλαίσια της οικονομικής δυσπραγίας της αγοράς». Αλλά και ότι τα μεροκάματα και οι μισθοί θα μείνουν το 2009 καθηλωμένα στα επίπεδα του πληθωρισμού. Δηλαδή θα μειωθούν, αφού ο πληθωρισμός κινείται πιο κάτω από το 5,5% που ορίζει ως ποσοστό αύξησης από 1/5/2009 η σύμβαση της ΓΣΕΕ. Ως σωστός «εταίρος» της διοίκησης, που μοιράζεται την ίδια αγωνία για την ανταγωνιστικότητα» της ΦΡΗΣΛΑΝΤ, το σωματείο φροντίζει μάλιστα να εξηγήσει στους εργαζόμενους ότι «η απόδοση των εργαζομένων αλλά και η γενικότερη οικονομική κατάσταση και προοπτικές της εταιρείας είναι από τα κύρια κριτήρια της εξασφάλισης των θέσεων εργασίας». Ορθά - κοφτά, δηλαδή, τους λέει «τσιμουδιά και τα κεφάλια μέσα, κάντε ό,τι πει η διοίκηση, γιατί αλλιώς είστε χαμένοι»... Δυναμώνοντας και με αυτό τον τρόπο την ανασφάλεια που ενίσχυσαν οι απολύσεις που έγιναν πριν μερικές μέρες στην Πάτρα...
φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ επιδεικνύουν σαν αδιαφιλονίκητη απόδειξη του «κύρους» του Ελληνα πρωθυπουργού, αλλά και της «δόξας» της Ελλάδας, τις φωτογραφίες και τα πλάνα από τη συνάντηση του κ. Καραμανλή με τον Ομπάμα. Το ΠΑΣΟΚ, από την πλευρά του, ενίσταται, και, συνεπικουρούμενο από τα φιλικά του ΜΜΕ, υποστηρίζει ότι αν στη θέση του Καραμανλή, κατά τη συνάντηση με τον Ομπάμα, ήταν κάποιος Ελληνας πρωθυπουργός με μεγαλύτερο «κύρος» από αυτό του Καραμανλή, όπως ο Γ. Παπανδρέου, για παράδειγμα, τότε και η «δόξα» της Ελλάδας θα ήταν μεγαλύτερη...Με δυο λόγια, τα πράγματα, όσον αφορά στην εξωτερική πολιτική της χώρας, αλλά και στη διαχείριση εννοιών όπως εθνική ανεξαρτησία, εθνική κυριαρχία και εθνική αξιοπρέπεια, όπως εξελίσσονται στο πεδίο της δικομματικής αντιπαράθεσης, θα ήταν κωμικά, αν δεν ήταν θλιβερά.
Η Ελλάδα, στα πρόσωπα των «καταλληλότερων» να την κυβερνούν, εμφανίζεται σαν μια χώρα «λιγωμένη» στα πόδια του Ομπάμα, μια χώρα «εκστασιασμένη» και «κολακευμένη» καθώς κέρδισε μια κλεφτή ματιά του «Ηγεμόνα».
Θα έμοιαζε περισσότερο με φτηνό αφήγημα σαν αυτά που περιλαμβάνονται στα περιοδικά μόδας. Κι όμως, πρόκειται για την επίσημη στάση των δύο «μεγάλων» κομμάτων, παραμονές της επετείου της αμερικανοκίνητης χούντας των συνταγματαρχών, τον Απρίλη του '67...
Η Ελλάδα, μια χώρα θύτης και θύμα στο πλαίσιο των «συμμαχιών» που της έχει επιβάλει η άρχουσα τάξη, κορδώνεται που ο Αμερικανός Πρόεδρος αποκάλεσε «φίλο» του τον πρωθυπουργό της.
Αλλά αυτή η Ελλάδα, που θέλουν να την εμφανίζουν «γοητευμένη» από τα γλυκόλογα του χολιγουντιανού Προέδρου, δεν είναι η Ελλάδα του ελληνικού λαού. Αν ήταν, τότε θα έπρεπε να υποθέσουμε ότι ο ελληνικός λαός θεωρεί «τιμή» του την ύπαρξη και λειτουργία της βάσης της Σούδας στο έδαφός του. Θα έπρεπε να υποθέσουμε ότι ο ελληνικός λαός ένιωσε «περηφάνια», όταν ο Μπους κατέταξε την Ελλάδα στην πρώτη σειρά των «πρόθυμων συνεργατών του» κατά την εισβολή του στο Ιράκ. Αν ήταν, τότε θα πρέπει να δεχτούμε ότι ο ελληνικός λαός «ψήλωσε», όταν άκουσε τον Κλίντον να «συγχαίρει» την Ελλάδα για το ρόλο της στο βομβαρδισμό της Γιουγκοσλαβίας. Αν ήταν, τότε θα πρέπει να υποθέσουμε ότι ο ελληνικός λαός αισθάνθηκε ικανοποίηση και όχι βαθιά, βαθύτατη ντροπή, ακούγοντας τον Σημίτη να «ευχαριστεί» τις ΗΠΑ για τα Ιμια.
Η Ελλάδα του ελληνικού λαού, παρά τους ισχυρισμούς του Καραμανλή, του Παπανδρέου, της Μπακογιάννη, ούτε είχε ούτε έχει «κοινούς στόχους» και «κοινές αξίες» με τις ΗΠΑ, είτε όταν ο Μπους βομβαρδίζει τη Βαγδάτη, είτε όταν ο Ομπάμα οργανώνει νέα αποβατικά τάγματα στο Αφγανιστάν.
Κοινότητα συμφερόντων με τις ΗΠΑ έχει το οικονομικό και πολιτικό κατεστημένο της Ελλάδας, που μέσω της πρόσδεσης της χώρας στο άρμα των συμμαχιών επιδιώκει (από την εποχή κιόλας του «Στρατηγέ μου, ιδού ο στρατός σας!») την αναβάθμισή του στην πυραμίδα των συνενόχων του πολεμοχαρών, ενισχύοντας έτσι τους μηχανισμούς θωράκισης της εξουσίας του έναντι του «εχθρού λαού» και στρέφοντας την αντιλαϊκή πολιτική του, τόσο εντός, όσο και εκτός των συνόρων.
Διαβάστε τη συνέχεια...Ελα, όμως, που πάντα την πληρώνουν απλοί 
άνθρωποι της καθημερινότητας που υποτίθεται ότι κάποιος κρατικός μηχανισμός υπάρχει για να τους προστατεύει.
Γιατί για πολυτελείς βίλες που πλήττονται από φυσικές καταστροφές δεν ακούμε και τόσο συχνά. Πρέπει να ...υπερβάλλει εαυτόν η φύση για να συμβεί τέτοιο πράγμα.
Τα μηνύματα αλληλεγγύης μεταξύ των κυβερνήσεων δίνουν και παίρνουν φυσικά, όπως σε κάθε τέτοια περίπτωση. Ξέρουμε, άλλωστε, από τέτοια πράγματα στην Ελλάδα.
Και τη «Ρικομέξ» τη θυμόμαστε, και τις φωτιές του προπέρσινου Αυγούστου και διάφορα άλλα δείγματα του «προηγμένου ευρωπαϊκού κράτους» στο οποίο ζούμε...
Διαβάστε τη συνέχεια...
Η εικόνα που βλέπετε προέρχεται από τη σημερινή συζήτηση στη Βουλή για την υπόθεση Παυλίδη.
Αν δεν έχουν βαλθεί να μας τρελάνουν στο ΠΑΣΟΚ, σίγουρα επιχειρούν - υποτιμώντας τη νοημοσύνη μας - να αντιστρέψουν την πραγματικότητα και να μας πείσουν ότι έχουν πάρει «διαζύγιο» από την πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων που εφάρμοσαν επί χρόνια όταν ήταν στην κυβέρνηση.Και να σου τώρα οι απανωτές ...επιθέσεις στην κυβέρνηση που «πολλαπλασίασε» τα ελλείμματα και το χρέος του ΟΣΕ, «προκειμένου να προετοιμάσει το έδαφος για να χαριστούν κερδοφόρα τμήματα σε "υποχρεώσεις" της, όπως ακριβώς συνέβη και με τον ΟΤΕ και την "Ολυμπιακή"». Ολα αυτά τα ισχυρίζονται και τα υπογράφουν 33 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, οι οποίοι κατέθεσαν Επίκαιρη Επερώτηση στη Βουλή «για τη συρρίκνωση, την απαξίωση και την εγκατάλειψη του Ελληνικού Σιδηροδρόμου από την κυβέρνηση της ΝΔ».
Μα καλά, δεν απέμεινε ίχνος τσίπας; Επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ δεν ξεπουλήθηκε ο ΟΤΕ; Επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ δεν έγιναν τέσσερις αποτυχημένες απόπειρες ιδιωτικοποίησης του ομίλου της «Ολυμπιακής»; Επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ δεν τεμαχίστηκε ο ΟΣΕ σε θυγατρικές (προπομπός ιδιωτικοποίησης);
Αντί στο ΠΑΣΟΚ να καλούν την «αποχωρούσα κυβέρνηση» να αντιληφθεί ότι «διαχειρίζεται προσωρινά τη δημόσια περιουσία», μήπως θα ήταν σκόπιμο να ενημερώσουν με ειλικρίνεια τον ελληνικό λαό, για τη διαφορετικότητα της πολιτικής τους όσον αφορά στις προωθούμενες ιδιωτικοποιήσεις στους τομείς στρατηγικής σημασίας; Με δεδομένο ότι όλοι γνωρίζουμε πως στο ΠΑΣΟΚ είδαν με «καλό μάτι» την παράδοση της «Ολυμπιακής» στη MIG, ενώ και ο ίδιος ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Γ. Παπανδρέου έσπευσε να συναντήσει τον νέο ιδιοκτήτη της εταιρείας Α. Βγενόπουλο.
 |
Μια άλλη «χρησιμότητα» αυτών των εκθέσεων έχει να κάνει με το ότι δημοσιοποιήθηκαν λίγα εικοσιτετράωρα πριν τη συνάντηση του G-20 στο Λονδίνο, όπου οι εκπρόσωποι των είκοσι πιο αναπτυγμένων οικονομιών του κόσμου θα επιχειρούσαν το συντονισμό των ενεργειών τους για την αντιμετώπιση της κρίσης.
Παγκόσμια Τράπεζα και ΟΟΣΑ προχώρησαν σε νέα σημαντική αναθεώρηση προς τα κάτω των προβλέψεων για την παγκόσμια οικονομία, η οποία θα σημειώσει φέτος τη μεγαλύτερη ύφεση μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Και αυτό παρά τα «πακέτα στήριξης» διεθνώς, που θα πριμοδοτήσουν φέτος την παγκόσμια ανάπτυξη κατά μισή μονάδα. Σύμφωνα με τις προβλέψεις των δύο οργανισμών, η κρίση θα προκαλέσει σημαντική επιβράδυνση στην Κίνα και στην Ινδία, ενώ θα οδηγήσει σε μεγάλη ύφεση την Ιαπωνία και τη Ρωσία.
Συστήνεται, λοιπόν, στις κεντρικές τράπεζες να μειώσουν τα επιτόκια και οι κυβερνήσεις να στηρίξουν περαιτέρω τις οικονομίες και το τραπεζικό σύστημα. Επίσης, ο ΟΟΣΑ προβλέπει εκτίναξη της ανεργίας πάνω από το 10% στις χώρες-μέλη του με 25 εκατ. ανέργους.
Η Παγκόσμια Τράπεζα μείωσε κατά 2,6 μονάδες τις προβλέψεις (από εκείνες του Νοέμβρη) για την ανάπτυξη της διεθνούς οικονομίας φέτος. Προβλέπει συρρίκνωση 1,7%, η οποία στις χώρες του ΟΟΣΑ θα φτάσει το 3% και στις υπόλοιπες ανεπτυγμένες χώρες στο 2%. Η ανάπτυξη στις αναδυόμενες οικονομίες θα επιβραδυνθεί στο 2,1% φέτος από 5,8% το 2008. Ο όγκος του παγκόσμιου εμπορίου θα μειωθεί κατά 6,1%. Τη μεγαλύτερη πτώση θα σημειώσει το εμπόριο βιομηχανικών προϊόντων. Ο ΟΟΣΑ εκτιμά την πτώση του παγκόσμιου εμπορίου φέτος κατά 13%.
Για την Ευρωζώνη προβλέπεται φέτος συρρίκνωση κατά 2,7% από την Παγκόσμια Τράπεζα και ανάπτυξη 2% το 2010. Για τις ΗΠΑ προβλέπεται φέτος συρρίκνωση κατά 2,4% και για την Κίνα επιβράδυνση της ανάπτυξης στο 4,5%. Ο ΟΟΣΑ είναι πιο απαισιόδοξος. Προβλέπει για φέτος συρρίκνωση της παγκόσμιας οικονομίας κατά 2,7%. Στις χώρες του ΟΟΣΑ η μείωση του ΑΕΠ προβλέπεται σε 4,3%, στην Ευρωζώνη κατά 4,1%, στις ΗΠΑ κατά 4% και στην Ιαπωνία κατά 6,6%.
Δεν πρεπει να αντιμετωπίζουμε τα πανεπιστήμια ως χώρους που σκοπό έχουν να είναι «ταμπούρια» του κινήματος. Πρωταρχικά άλλος είναι ο ρόλος και ο σκοπός τους, εκπαιδευτικός, ερευνητικός. Δε θα μπορούν να παίξουν αποκλειστικά έναν τέτοιο ρόλο ούτε τότε, όταν η κοινωνική πάλη θα οξυνθεί σε τέτοιο βαθμό ώστε το λαϊκό κίνημα να δίνει απευθείας μάχες με τις δυνάμεις καταστολής. Άλλο ζήτημα η συμμετοχή των φοιτητών και των άλλων εργαζομένων σ' αυτά στην κοινωνική πάλη.
Κι μη βιαστεί κανείς να μιλήσει για το Πολυτεχνείο το 1973. Ούτε τότε ήταν αποκλειστικά και μόνο ή το μοναδικό «ταμπούρι». Η κατάληψη του Πολυτεχνείου ήταν μια συγκεκριμένη έκφραση της αντιδικτατορικής πάλης σε εκείνη τη συγκυρία, για συγκεκριμένους λόγους και αφού είχαν προηγηθεί εργατικές και αγροτικές κινητοποιήσεις, έως και απεργίες.
Επίσης, η κατάληψη είναι μια μορφή πάλης που σαφώς δεν αφορά μόνο το φοιτητικό κίνημα και δεν εφαρμόζεται μόνο στους χώρους της εκπαίδευσης. Μόλις την προηγούμενη βδομάδα, παραμονές της πανεργατικής απεργίας, το ΠΑΜΕ προχώρησε σε καταλήψεις γραφείων πολευθνικών εταιρειών και εργοδοτικών ενώσεων σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.
Είναι ξεκάθαρο πως δεν μπορούμε να δεχτούμε 
την ποινικοποίηση της κατάληψης ως μορφής πάλης με συλλογικά παρμένη απόφαση από τα όργανα του κινήματος.
Κι αυτό έχει μια σημασία, γιατί στο παιχνίδι που παίζεται γύρω από το άσυλο, επιχειρείται η ποινικοποίηση της κατάληψης και άλλων μορφών πάλης του κινήματος μέσα στα ΑΕΙ. Είναι πρόσφατη η δήλωση του προέδρου της ΠΟΣΔΕΠ, Ν. Σταυρακάκη ότι «η κατάληψη είναι ένα πρόβλημα σε σχέση με το άσυλο», εννοώντας ότι διακόπτει πλευρές της λειτουργίας του πανεπιστημίου άρα και της ελεύθερης διακίνησης ιδεών.
Η απαίτηση του αντιδραστικού μπλοκ δυνάμεων (ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΠΟΣΔΕΠ) για την εφαρμογή του νόμου - πλαισίου, ισοδυναμεί με την ποινικοποίηση κάθε αγωνιστικής κινητοποίησης εντός των ιδρυμάτων. Γιατί ο νόμος - πλαίσιο βλέπει «βία» και «κατάλυση του ασύλου» σε κάθε διακοπή μαθήματος, συνεδρίασης συλλογικού οργάνου, σε οποιαδήποτε περίπτωση διακοπής κάποιας λειτουργίας του ιδρύματος. Απεργία, αποχή, οποιαδήποτε αγωνιστική κινητοποίηση είναι με αυτήν την έννοια αντίθετη σε ό,τι ονομάζουν άσυλο αυτές οι δυνάμεις. Η ενορχηστρωμένη επίθεσή τους με άξονα το άσυλο, ουσιαστικά στοχεύει στον ευνουχισμό του φοιτητικού κινήματος και κάθε αγωνιστικού σκιρτίματος υπαλλήλων και διδασκόντων στα ΑΕΙ. Είναι φανερό ότι μιλάμε για πλήρη διαστρέβλωση της έννοιας του ασύλου.
Τη δικαιολογία γι' αυτήν την επίθεση, τους τη δίνουν οι διάφορες ομάδες φοιτητών και μη, με τους τυχοδιωκτισμούς και τις προβοκάτσιες τους χωρίς καμιά συμμετοχή με απόφαση οργάνων του κινήματος. Οι ομάδες αυτές συμβάλλουν στον πλήρη εκφυλισμό του ασύλου, ως προστασία των ντουβαριών και των προαύλιων χώρων των ΑΕΙ από την είσοδο της αστυνομίας. Και πρέπει να σημειώσουμε ότι οι ομάδες αυτές, καλύπτονται πολιτικά από ΕΑΑΚ και ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ στους φοιτητές, αλλά τους «ζεσταίνουν την πλάτη» συχνά και οι διοικήσεις των ιδρυμάτων, όπως φάνηκε τον περασμένο Δεκέμβρη.
ΤΕΛΟΣ
Το πανεπιστημιακό άσυλο είναι μια κατάκτηση που συνοδεύει τα πανεπιστήμια από την περίοδο της γέννησής τους. Κατοχυρώνει την ελεύθερη διακίνηση ιδεών, την ελευθερία της επιστημονικής αναζήτησης και έρευνας και την προστασία των ιδρυμάτων από τις επιβουλές της εξουσίας. Ακριβώς γι' αυτό βρισκόταν πάντα στο στόχαστρο της άρχουσας τάξης.
Σήμερα, αυτοί που κραυγάζουν για το άσυλο ως ελεύθερη διακίνηση ιδεών - τι ειρωνεία! - είναι αυτοί ακριβώς που το έχουν τσαλακώσει. Η κυβέρνηση, το ΠΑΣΟΚ, η ηγεσία της ΠΟΣΔΕΠ, 
βάζουν στις πρώτες θέσεις της ατζέντας τους για την ανώτατη εκπαίδευση το ζήτημα του ασύλου, ζητώντας την αποφασιστική εφαρμογή του νόμου - πλαισίου. Μιλούν για ελεύθερη διακίνηση ιδεών, οι δυνάμεις εκείνες που έστρωσαν το κόκκινο χαλί, για να μπαινοβγαίνουν οι εταιρείες μέσα στις σχολές και να παραγγέλνουν έρευνα, σπουδές και αποφοίτους σύμφωνα με τα συμφέροντά τους.
Πώς συνάδει, αλήθεια, το άσυλο, με τα συμβόλαια που υπογράφονται ανάμεσα σε πανεπιστήμια και επιχειρήσεις, για απόκρυψη των αποτελεσμάτων μιας έρευνας, αν αυτά δεν εξυπηρετούν τα συμφέροντα της επιχείρησης; Κι αυτό δεν είναι ένα μακρινό φαινόμενο, συμβαίνει και στη χώρα μας (βλέπε αποκάλυψη ενός τέτοιου συμβολαίου ανάμεσα στην εταιρεία Friesland και τα πανεπιστήμια Κρήτης και Χαροκόπειο). Κι ακόμα, πώς συνάδει άραγε το άσυλο με την εκκωφαντική μονοφωνία του περιεχομένου σπουδών, απ' όπου έχει εξοβελιστεί κάθε ίχνος διαλεκτικής; Πώς συνάδει το άσυλο με το ΝΑΤΟ να αλωνίζει στα Πανεπιστήμια με διάφορα προγράμματα δικά του και με αναζήτηση φοιτητών για να μπουν στη δούλεψή του; (σχετική ανάρτηση του Πειρατικού για το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων).
Αν αναλογιστούμε αυτά, καταλαβαίνουμε καλύτερα τις χαρακτηριστικές, ωμές ομολογίες αυτής της κατάστασης από τα χείλη βουλευτών του ΛΑ.Ο.Σ. και συγκροτήματα του Τύπου ότι τάχα το άσυλο είναι μια ελληνική πρωτοτυπία και δεν υπάρχει σε κανένα πανεπιστήμιο της Ευρώπης ή του κόσμου...
Στη χώρα μας το άσυλο - αν και υπήρχε ως αξία, θεσμός κατοχυρωμένος στο ακαδημαϊκό περιβάλλον σε όλη τη διάρκεια του 20ού αιώνα - συνδέθηκε στη λαϊκή συνείδηση ως λαϊκή κατάκτηση του κινήματος με την περίοδο της μεταπολίτευσης και τις αρχές της δεκαετίας του '80, ως μη είσοδος στα ΑΕΙ των δυνάμεων καταστολής. Ετσι αποτυπώθηκε και στο νόμο - πλαίσιο του 1982. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα, σήμερα να μιλάμε για πανεπιστημιακό άσυλο εννοώντας αν θα μπει ή όχι η αστυνομία μέσα σε ένα ίδρυμα, την ώρα που οι εταιρείες μπαινοβγαίνουν αβέρτα καταλύοντας κάθε έννοια ελεύθερης διακίνησης ιδεών.
Διαβάστε τη συνέχεια...Με διάφορους τρόπους, φρόντισαν πάλι, να 
παίζει διαρκώς το δίπολο «βία» και «ανάγκη μέτρων». Το πρώτο σκέλος του δίπολου, άλλοι το ονομάζουν εγκληματικότητα, άλλοι το πλασάρουν ως κίνημα. Δεν είναι τίποτα από δύο. Είναι στην πραγματικότητα το άλλοθι, είναι μια καλή δικαιολογία για να ακολουθήσει το δεύτερο μέρος του δίπολου, η ένταση της καταστολής. Από το Δεκέμβρη μέχρι τώρα έχουμε ήδη δει αποφάσεις για περιπολίες της αστυνομίας με σκυλιά, νέο σώμα («ομάδα Δ») καταδίωξης με μηχανάκια, ποινικοποίηση της κουκούλας, αίτημα για πλήρη λειτουργία και αξιοποίηση του υλικού των καμερών παρακολούθησης κ.ά.
Μπορεί όλα τα κομμάτια του παζλ να μην έχουν τοποθετηθεί ακόμα στη θέση τους, η εικόνα όμως έχει αρχίσει να σχηματίζεται.
Για παράδειγμα, ακόμα κι αν δεν είναι κανείς υποψιασμένος περί της καθημερινότητας στο εσωτερικό των πανεπιστημίων, μπορεί να ψυλλιαστεί το στημένο του πράγματος στο ΑΠΘ, παρακολουθώντας την αλληλουχία των γεγονότων:
Ενα συνονθύλευμα ομάδων (λεγόμενοι «αντιεξουσιαστές», μαζί με φοιτητές από ΕΑΑΚ και ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ) κάνουν κατάληψη για 15 μέρες περίπου στο κτίριο διοίκησης του ιδρύματος, χωρίς καμιά απόφαση συλλογικού οργάνου και προσπαθούν να αντλήσουν νομιμοποίηση, λέγοντας ότι δήθεν κινητοποιούνται για τα προβλήματα των εργαζομένων στο ίδρυμα μέσω εργολάβων.
Η πρυτανεία δίνει ένα τελεσίγραφο για τη λήξη της κατάληψης μέχρι την Τρίτη, αφήνοντας να εννοηθεί ότι μπορεί να προχωρήσει και σε πρόσκληση του εισαγγελέα και των δυνάμεων καταστολής για να τερματίσει την κατάληψη.
Τελικά, σε ανοιχτή Σύγκλητο την Τρίτη το συνονθύλευμα και η πρυτανεία τα βρίσκουν, καταλήγοντας σε μια - δυο προτάσεις που διαιωνίζουν το πρόβλημα των εργολαβικών εργαζομένων.
Την Τετάρτη, τα συγκροτήματα του Τύπου μέμφονται την πρυτανεία, γιατί δεν κατέφυγε σε δραστικά μέτρα καταστολής, μιλούν για «δειλία» κ.ο.κ.
Και... όλως τυχαίως, εμφανίζεται μια άλλη ομάδα «κουκουλοφόρων» να μπαίνει στο χώρο που στεγάζεται το δίκτυο των υπολογιστών του ιδρύματος και να τα κάνει γυαλιά - καρφιά! Ετσι. Για να υπάρχει πάντα η δικαιολογία των «εκτρόπων», για να μένει «ζεστό», «ανοιχτό», το ενδεχόμενο της επέμβασης και καταστολής. Για να γίνει σε λίγο έως και λαϊκό αίτημα, του «φορολογούμενου» που του καταστρέφουν τη «δημόσια περιουσία», το... «σφάξε με αγά μου ν' αγιάσω»!
Κι ανάμεσα σε όλα αυτά πλανιέται μια λέξη: Ασυλο. Κι ένας στόχος της άρχουσας τάξης: Να ξεμπερδεύουμε με αυτό.
Διαβάστε τη συνέχεια...
Πρόκειται για κέρδη, τα οποία πληρώνουν οι λαϊκές οικογένειες για υπηρεσίες που θα έπρεπε να παρέχονται δωρεάν ή με το ελάχιστο κόστος, όπως το νερό και η αποχέτευση. Ειδικότερα, τα καθαρά κέρδη της ΕΥΔΑΠ έφτασαν στα 49,2 εκατ. ευρώ, έναντι 58,48 εκατ. το 2007.Σύμφωνα με την εταιρεία, η μείωση των κερδών της σε σχέση με το 2007 οφείλεται: Στο υψηλό κόστος των δαπανών για τη λειτουργία των εγκαταστάσεων της Ψυττάλειας, στη μεγάλη κατανάλωση ενέργειας για την άντληση νερού από τη λίμνη Υλίκη για την αντιμετώπιση της λειψυδρίας και στο ότι οι αυξήσεις στα τιμολόγια ύδρευσης - αποχέτευσης εφαρμόστηκαν στο τέλος της χρονιάς και ουσιαστικά άρχισαν να «τρέχουν» από το 2009.
Αν δεν υπήρχαν αυτά τα δεδομένα, η κερδοφορία της επιχείρησης θα ήταν ακόμη πιο αυξημένη και από το 2007, αφού ο κύκλος εργασιών της το 2008 διαμορφώθηκε στα 403,16 εκατ. ευρώ, έναντι 388,42 εκατ. ευρώ το 2007 (αύξηση κατά 3,80%).
Και βέβαια το ΔΣ της εταιρείας προτίθεται να προτείνει στη Γενική Συνέλευση των μετόχων, τη διανομή μερίσματος 0,13 ευρώ ανά μετοχή, από 0,14 ευρώ το 2007.
Ετσι κατάντησε την ΕΥΔΑΠ η πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων, που εφαρμόζεται από τις κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ: Κάποιοι μέτοχοι να μοιράζονται εκατομμύρια και ο λαός να πληρώνει το νερό για χρυσάφι...
Αναρτήσεις
Όλα τα σχόλια
Σχετικά άρθρα: Στους δρόμους της Αμερικής με εκατομμύρια αστέγους, μέρος 'Β, μέρος 'Γ
Σχετικά άρθρα:Παιδεία: Εμπόριο ελπίδας και ζύμωση της αμάθειας μέρος Α', μέρος 'Β 
Σχετικά Άρθρα:Η Υποταγμένη Επιστημονική Έρευνα 'Α, 'Β, 'Γ
Σχετικά άρθρα:Νομιμοποίηση του Χαφιεδισμού 'Α, 'Β, 'Γ
Σχετικά άρθρα:Πραξικόπημα στην Ονδούρα 'Α, 'Β, 'Γ, 'Δ
Σχετικά άρθρα:Διακοπές και ξεκούραση στο βωμό των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων_'Α, 'Β, 'Γ
