Πειρατικό Press * Ενημέρωση χωρις Κατευθύνσεις * Ενημέρωση με Ουσία * peiratiko_press@yahoo.gr * www.sync.gr/Peiratikos*

Δευτέρα, 17 Νοεμβρίου 2008

17 Νοέμβρη 1973 - Δεν ξεχνώ



«Ωραία παιδιά με τα μεγάλα μάτια σαν εκκλησίες χωρίς στασίδια,/ ωραία παιδιά, δικά μας, με τη μεγάλη θλίψη των αντρείων,/ αψήφιστοι, όρθιοι στα προπύλαια, στον πέτρινο αέρα,/ έτοιμο χέρι, έτοιμο μάτι, - πώς μεγαλώνει/ το μπόι, το βήμα κι η παλάμη του ανθρώπου»
(Γ. Ρίτσος, Ημερολόγιο μιας Εβδομάδας, 16 Νοεμβρίου 1973).

Διαβάστε τη συνέχεια...

ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ...35 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ


35 χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τη μουντή εκείνη μέρα του Νοέμβρη. Μικρή σημασία έχει να αναφέρουμε το χρονικό ή τα ακριβή γεγονότα της περιόδου εκείνης. Η εξέγερση του Πολυτεχνείου είναι το σημαντικότερο γεγονός της σύγχρονης Ελλάδας. Δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως ένα εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα καθώς οι στόχοι δεν ήταν ακριβώς αυτοί. Σε αντίθεση με την επανάσταση του 1821 και την Εθνική Αντίσταση , αυτή τη φορά ο ελληνικός λαός είχε να αναμετρηθεί με έναν εντός των πυλών εχθρό. Η χούντα των συνταγματαρχών κυβέρνησε τη χώρα για 7 ολόκληρα χρόνια με την αγαστή σύμπνοια των Αμερικανών αλλά και πολλών Ελλήνων πολιτών...

Η εξέγερση του Πολυτεχνείου δεν ήταν παλλαϊκή.
Δεν ξεσηκώθηκε ο ελληνικός λαός απέναντι στο στρατιωτικό καθεστώς. Μια μερίδα φοιτητών προερχόμενων από τον χώρο - κυρίως - της Αριστεράς τα έβαλε με το χουντικό κατεστημένο. Χιλιάδες πολίτες έτρεξαν στο πλευρό τους και τους βοήθησαν με κάθε τρόπο τις μέρες των ταραχών. Η εξέγερση του Πολυτεχνείο ήταν το κίνημα των δημοκρατικών Ελλήνων.Δεν ήταν όλοι δημοκρατικοί τότε...Πολλοί ήταν αυτοί που συνεργάστηκαν με τους συνταγματάρχες και πλούτισαν. Πολλοί ήταν αυτοί που χαρακτήρισαν "τρελούς" και "κωλόπαιδα" τους φοιτητές του Πολυτεχνείου και της Νομικής. Χαρακτηριστικό είναι ότι ενώ στην κατάληψη του Πολυτεχνείου συμμετείχαν κυρίως φοιτητές της Αριστεράς , στις πρώτες εκλογές της Μεταπολίτευσης η Δεξιά συγκεντρώνει πάνω από 50%. Πολλοί από αυτούς βρίσκονταν μέσα στο Πολυτεχνείο εξελίχθηκαν σε βουλευτές και υπουργούς. Πολλοί από αυτούς έκλεισαν στο ντουλάπι τις επαναστατικές μνήμες και ακολούθησαν τον στείρο δρόμο του κυβερνητισμου. Πολλοί ήταν αυτοί που ξέχασαν τις αρχές για τις οποίες πάλευαν τότε , για τις οποίες έφαγαν ξύλο , γιατί τις οποίες οι σύντροφοί τους θυσιάστηκαν...
Το Πολυτεχνείο όμως ζει...

Και θα ζει στις καρδιές όλων εκείνων των Ελλήνων που θεωρούν ότι τους αξίζει μια πιο ελεύθερη ζωή..
Δημοσίευση: LEO(αναγνώστης)
Διαβάστε τη συνέχεια...

17 Νοέμβρη 1973 - Δεν ξεχνώ, ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΖΕΙ!

Στις 21 Απριλίου του 1967 , η ξενοκίνητη χούντα των συνταγματαρχών Παπαδόπουλου , Ιωαννίδη και Παττακού ύστερα από στρατιωτικό πραξικόπημα που έκαναν , κατάλυσαν το δημοκρατικό πολίτευμα , ανέστειλαν το Σύνταγμα , διέλυσαν τα κόμματα και τη Βουλή και εγκαθίδρυσαν ένα στυγνό φασιστικό καθεστώς .

Με χρονική υστέρηση πέντε χρόνων οι νέοι της Ελλάδας και οι φοιτητές συμμετείχαν στην ευρωπαϊκή εξέγερση, που χαρακτηρίστηκε από τον Γαλλικό Μάη του '68. Την ευκαιρία έδωσαν ορισμένα "μέτρα" και "ανοίγματα" που θέλησε να κάνει η χούντα των συνταγματαρχών για ν' αποκτήσει πιο "πολιτικό πρόσωπο" και να "νομιμοποιηθεί" στη συνείδηση του ελληνικού λαού. Η δικτατορία βέβαια ήταν υπεύθυνη τόσο για την πενταετή αναβολή της εξέγερσης όσο και για την ένταση και τις μορφές που έλαβε, καθώς και τα αιτήματα που πρόβαλε. Ωστόσο, θα έλεγε κανείς ότι παρά την αντιστασιακή ιδιομορφία που έλαβε αυτή η εξέγερση είχε το ίδιο ψυχολογικό και πνευματικό υπόβαθρο: την απαίτηση για μια πιο ελεύθερη ζωή. Η εξέγερση των φοιτητών άρχισε με την είσοδο του 1973 από το Πολυτεχνείο. Συνεχίστηκε με την κατάληψη της Νομικής Σχολής τον Φεβρουάριο του 1973 και είχε τη δραματική της κορύφωση με την κατάληψη του Πολυτεχνείου πάλι τον Νοέμβριο του 1973, που ανάγκασε τη χούντα να βγάλει τα τανκς στους δρόμους.

Η κατάληψη της Νομικής

Νομική. 22 Φεβρουαρίου, πρωί
Η κατάληψη της Νομικής Σχολής από τους φοιτητές του Πανεπιστημίου Αθηνών άρχισε την Τετάρτη 21 Φεβρουαρίου 1973 και έληξε ύστερα από σχεδόν 35 ώρες, την επομένη το βράδυ. Επρόκειτο για μια πράξη ανοιχτής πρόκλησης προς το καθεστώς της δικτατορίας. Όμως δεν ήταν μια πράξη ξαφνική. Από την αρχή του χρόνου οι φοιτητές βρίσκονταν σε αναβρασμό. Στα μέσα Ιανουαρίου οι φοιτητές της Σχολής Πολιτικών Μηχανικών και λίγο αργότερα οι φοιτητές της Αρχιτεκτονικής και της Σχολής Χημικών Μηχανικών είχαν κηρύξει αποχή. Στις 5 Φεβρουαρίου οι φοιτητές του Πολυτεχνείου αποφασίζουν γενική αποχή από τα μαθήματα. Στις 13 Φεβρουαρίου η δικτατορία απαντά με ένα νομοθετικό διάταγμα, βάσει του οποίου θα διακόπτεται η αναβολή στρατεύσεως των φοιτητών που θα κάνουν αποχή κ.λπ Την ίδια ημέρα και την επομένη γίνεται συγκέντρωση και διαδήλωση μέσα στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Η Αστυνομία παραβιάζει το πανεπιστημιακό άσυλο, εισβάλλει στο Πολυτεχνείο και συλλαμβάνει 11 φοιτητές που τους παραπέμπει σε δίκη. Παράλληλα η δικτατορία προβαίνει σε διακοπή της αναβολής στράτευσης δεκάδων φοιτητών.


Η Σύγκλητος του Ε.Μ. Πολυτεχνείου παραιτείται. Πολιτικοί, πνευματικοί άνθρωποι, ακόμη και στρατηγοί εν αποστρατεία σπεύδουν να υπερασπιστούν τους φοιτητές. Την Τετάρτη 21 Φεβρουαρίου φοιτητές της Νομικής, της Φιλολογίας και της Νομικής καταλαμβάνουν το κτίριο της Νομικής. Στο "ΒΗΜΑ" της 22.2.1973 διαβάζουμε (σελ. 1 και 3): "Τρεις χιλιάδες φοιτηταί ­ ως μετέδωσε το Ασσοσιέιτεντ Πρες ­ παρέμειναν και πέραν του μεσονυκτίου εντός του κτιρίου του Πανεπιστημίου επί των οδών Σίνα, Σόλωνος και Μασσαλίας, εις εκδήλωσιν διαμαρτυρίας διά την άρσιν των αναστολών κατατάξεως των συναδέλφων των. Έξω του κτιρίου διενυκτέρευσαν επίσης ισχυραί αστυνομικαί δυνάμεις, αφού προηγουμένως διέλυσαν μικροσυγκεντρώσεις άλλων και αντιφρονούντων φοιτητών εις τας γύρω παρόδους".
Σε άλλο σημείο αναφέρεται:
"Οι φοιτηταί δεν επέτρεπαν την είσοδο στο κτίριο της οδού Σόλωνος παρά μονάχα στους φοιτητάς με την επίδειξη ταυτότητος. Κατά τις 2 το μεσημέρι οι φοιτηταί που ευρίσκοντο στους διαδρόμους του κτιρίου και στην ταράτσα της Νομικής έδωσαν όρκο, ο οποίος επανελήφθη και από τους φοιτητάς που ευρίσκοντο στις σκάλες και στους κάτω ορόφους του κτιρίου.
Στον όρκο αναφέρεται:
"Εμείς οι φοιτηταί των Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων ορκιζόμαστε στ' όνομα της ελευθερίας να αγωνισθούμε μέχρι τέλους για την κατοχύρωση: α) των ακαδημαϊκών ελευθεριών, β) του πανεπιστημιακού ασύλου, γ) της ανακλήσεως όλων των καταπιεστικών νόμων και διαταγμάτων"".
Η κατάληψη της Νομικής έληξε την άλλη μέρα το βράδυ, ειρηνικά. Παρ' όλο που η αστυνομική δύναμη εξυλοκόπησε με τη βοήθεια τραμπούκων, όσους έβγαιναν από την κατάληψη. Όμως, ο δρόμος για το Πολυτεχνείο είχε ανοίξει..
.

Στις 8 Οκτωβρίου ο Σπ. Μαρκεζίνης ορκίζεται πολιτικός με στόχο να κάνει εκλογές και να νομιμοποιήσει το καθεστώς που επέβαλε η χούντα. Ο Α. Παπανδρέου, ο Γ. Μαύρος, ο Π. Κανελλόπουλος, ο Χ. Φλωράκης και άλλοι κάνουν αμέσως δηλώσεις εναντίον αυτής της "μανούβρας" της δικτατορίας. Λίγο αργότερα στο μνημόσυνο του Γεωργίου Παπανδρέου χιλιάδες Αθηναίοι εκδηλώνουν μαχητικά την αντίθεσή τους στο καθεστώς και η Αστυνομία χρησιμοποιώντας όπλα συλλαμβάνει δεκάδες πολίτες, από τους οποίους 17 στέλνει σε δίκη.

Την Τρίτη, 13 Νοεμβρίου φοιτητικές ομάδες καταλαμβάνουν τους χώρους του Πολυτεχνείου, δηλώνοντας ότι κάνουν κατάληψη επ' αόριστον. Εκτός από τις εκδηλώσεις μέσα στο Πολυτεχνείο, οι φοιτητές κατασκευάζουν ραδιοφωνικό πομπό και αρχίζουν να βομβαρδίζουν την Αθήνα με αντιδικτατορικά συνθήματα. Ο Κώστας Κουρκουμπέτης, φοιτητής το '73, ηλεκτρολόγος στο Πολυτεχνείο και σήμερα καθηγητής Πανεπιστημίου καθώς ξανάβλεπε έπειτα από αρκετά χρόνια σε μία έκθεση στο Πολυτεχνείο τον πομπό αυτό , συγκινημένος θυμήθηκε τις στιγμές εκείνες που μαζί με άλλους πέντε έξι φοιτητές ηλεκτρολόγους τον έφτιαξαν. "Το σήμα δεν ήταν ισχυρό, και κάποιοι "πειρατές" μας έφεραν πομπούς, βάλαμε λάμπες δυνατές και αυξήθηκαν η τάση και η ισχύς, φτιάξαμε και την κεραία. Έχω συγκινηθεί, δεν περίμενα ότι θα δω τον πομπό μετά τόσα χρόνια. ’λλες εποχές...".
Από την επόμενη ημέρα αρχίζουν να συρρέουν φοιτητές και νέοι στο Πολυτεχνείο, ενώ πλήθος λαού καταλαμβάνει τα πεζοδρόμια και σιγά σιγά κλείνει την Πατησίων, τη Στουρνάρη και την Τοσίτσα, ενώ οι αντιδικτατορικές εκδηλώσεις επεκτείνονται και εκτός Πολυτεχνείου.


Την Πέμπτη 15 Νοεμβρίου η περιοχή γύρω από το Πολυτεχνείο αποτελεί ουσιαστικά μια ελεύθερη περιοχή, ενώ η Σύγκλητος του Πολυτεχνείου δηλώνει πως "αποκλείει επέμβασιν των αρχών". Ταυτόχρονα αναγγέλλονται και οι καταλήψεις των Πανεπιστημίων Θεσσαλονίκης και Πατρών, ενώ οι πολιτικοί κάνουν δηλώσεις υπέρ των φοιτητών. Την Παρασκευή 16 Νοεμβρίου η εξέγερση των φοιτητών τείνει να πάρει παλλαϊκό χαρακτήρα και τότε επεμβαίνουν τα τανκς, τις πρώτες πρωινές ώρες του Σαββάτου 17 Νοεμβρίου. Λίγο αργότερα το τανκ έριχνε την πύλη του Πολυτεχνείου, συνέθλιβε όσους διαδηλωτές δεν πρόλαβαν να απομακρυνθούν και οι ΛΟΚατζήδες ανελάμβαναν να αδειάσουν το Πολυτεχνείο από τους διαδηλωτές, ενώ οι αστυνομικοί χτυπούσαν αλύπητα και συνελάμβαναν όποιον έβρισκαν μπροστά τους. Το πραξικόπημα Ιωαννίδη είχε ήδη ξεκινήσει, καθώς και η πτώση της δικτατορίας με τίμημα την εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο και τη διχοτόμηση του νησιού.

Το Πολυτεχνείο συμβολίζει , όχι μόνο τον ηρωϊκό αγώνα αλλά και την ενότητα όλων των δημοκρατών . Οι αγώνες του Νοέμβρη αποτελούν την κορυφαία εκδήλωση της εφτάχρονης αντιδικτατορικής πάλης και μια από τις πιο σπουδαίες στιγμές των αγώνων του λαού μας και της νεολαίας ειδικότερα για την ελευθερία . Το Πολυτεχνείο ήταν και θα είναι πάντα ένα ζωντανό κάλεσμα για την δημοκρατία και την ελευθερία . Το Πολυτεχνείο ζει . Ίσως όχι εκεί όπου μία χούφτα "γνωστών αγνώστων" τείνει να το μετατρέψει σε μία γιορτή αδιέξοδη , σε μία γιορτή καρικατούρα . Ζει όμως σιωπηλά μέσα στις καρδιές όλων εκείνων που αντιλαμβάνονται ότι η ελευθερία είναι ένα αγαθό για το οποίο αξίζει να αγωνίζεται κανείς , ότι είναι προτιμότερο να ζει κανείς ελεύθερος, παρά μέσα σε ένα κλουβί , ακόμα και αν αυτό είναι χρυσό .


Διαβάστε τη συνέχεια...

SYNC

Bloggers

GreekBloggers.com