ΑΥΡΙΟ ΜΕ ΚΑΘΑΡΗ ΣΚΕΨΗ...

Μπορεί σήμερα να μη γράψαμε κάποιο συγκεκριμένο άρθρο για το βασικό θέμα που βρίσκεται στην επικαιρότητα, την αυτοκτονία του 19χρονου σπουδαστή του ΟΑΕΔ, όμως η προσπάθεια αυτή από την πλευρά μας ήταν εσκεμμένη .

Έξαλλου και τι δε θα ακούσουμε για το περιστατικό αυτό. Αύριο θα αναφερθούμε άμεσα στο περιστατικό, αλλά εάν ρίξετε μια ματιά στις σημερινές μας αναρτήσεις ίσως καταλάβατε ότι με την ανισότητα που επικρατεί, σαν θεριό εκεί έξω, το σημερινό σκηνικό ίσως είναι μόνον η αρχή... Διαβάστε τη συνέχεια...

ΠΟΙΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ....

Ποιος Κολοκοτρώνης και ποιος Καραϊσκάκης... Καλοί ήταν αυτοί αλλά πέρασε η μπογιά τους. Έχουμε άλλους τώρα να μας ...εγείρουν την «εθνική περηφάνια» και όλα τα σχετικά.

Το ξέρετε ότι ο στρατιωτικός διοικητής των ναυτικών δυνάμεων του ΝΑΤΟ είναι Έλληνας; Πρωτοσέλιδο έγινε σε 3 τουλάχιστον εφημερίδες. Γνωρίζετε πως υπάρχει επίσης Έλληνας «λομπίστας» στο επιτελείο του Μπάρακ Ομπάμα;

Βάλτε πλάι τους τους γερουσιαστές ελληνικής καταγωγής, τους Έλληνες σε διοικητικές θέσεις σε οργανισμούς όπως η Ευρωπαϊκή Ενωση, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και ο ΟΟΣΑ.

Τόσο πολύ προόδευσε πλέον το έθνος και σε αυτά τα υψηλά επίπεδα έχουμε φτάσει. Και μπορούμε να επιχαίρουμε, όντας βέβαιοι για το μέλλον μας, όταν έχουμε «δικούς μας» σε τέτοια πόστα...

Αφήστε που πολλά λέγονται και για επιφανείς Ελληνες πολιτικούς που μπορεί να φθάσουν έως και τα ύπατα ευρωπαϊκά αξιώματα. Λίγο το έχετε;

Από φιλέλληνες πάλι πάμε πάρα πολύ καλά. Ο Σαρκοζί είναι δηλωμένος φίλος της χώρας και νυχθημερόν σκέπτεται το καλό της.

Ο Β. Πούτιν πάλι μπορεί και να 'χει πάνω από το κρεβάτι του την ελληνική σημαία και να κοιμάται διαβάζοντας Ελληνες κλασικούς.

Και μην πάει το μυαλό σας σε τίποτε γεωστρατηγικά συμφέροντα πολυεθνικών ομίλων και επιχειρήσεων. Για αγνό φιλελληνισμό μιλάμε.. Διαβάστε τη συνέχεια...

Η ΑΝΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΑΥΤΑΡΧΙΣΜΟΥ...

Το «μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι» είναι τόσο πολιτικά ανώριμο, όσο και εκείνο το άλλο, το «αλήτες, ρουφιάνοι, δημοσιογράφοι». Επιπλέον, είναι τόσο ολοκληρωτικό στη διατύπωσή του, που στα «αβαθή» του νοήματα εξαντλείται κάθε διάθεση στιγματισμού της κρατικής καταστολής (ή, αντίστοιχα, της «ενσωματωμένης» ενημέρωσης). Οτι η εκαστοτε εξουσία και τα κέντρα της μπορούν να ενσωματώνουν τέτοια συνθήματα είναι επίσης αποδεδειγμένο. Είτε όταν τα συγκεκριμένα κέντρα αναγνωρίζουν σε αυτά τα συνθήματα (και γι' αυτό ενίοτε τα «πριμοδοτούν») έναν ανώδυνο τρόπο ώστε να «ξεδίνουν» όσοι τα φωνάζουν, είτε όταν οι κήρυκες της «ευπρέπειας» και της ταξικής «συναίνεσης» πιάνονται από το ψέλλισμά τους, για να προβαίνουν σε «κοινωνική κατήχηση».

Το επόμενο βήμα είναι αυτό που ζούμε τώρα: Πρόκειται για την προσχηματική επίκληση της «ευθιξίας» των Αρχών στα δυσάρεστα για τα ώτα των δημοσίων λειτουργών ακούσματα. Το «προσέχετε πώς μιλάτε» μετασχηματίζεται πλέον σε «μίλησε, πιάστε τον»! Οπου το «μίλησε» θα εξισώνεται με το «έβρισε». Ετσι θα ισχυρίζονται οι επιφορτισμένοι με το καθήκον της εμπέδωσης κλίματος «τάξεως» και της εφαρμογής των προαλειφόμενων διατάξεων περί «περιύβρισης αρχής». Και εδώ, φυσικά, δεν πρόκειται ούτε για πολιτική ανωριμότητα του κράτους, που τάχα συναγωνίζεται εκείνη των «αντιεξουσιαστικών» του ειδώλων, ούτε για «αστειότητα» της κυβέρνησης, όπως θέλουν να λένε οι «εταίροι» της του ΠΑΣΟΚ. Πρόκειται για αναγωγή του αυταρχισμού σε «υπέρτατη Αρχή».

Διαβάστε τη συνέχεια...

ΛΑΕ...ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ;

Κάθε βδομάδα παρουσιάζουν και ένα νέο «σχέδιο» εξόδου της χώρας από την οικονομική κρίση. Είτε από την πλευρά της κυβέρνησης, είτε από αυτή του ΠΑΣΟΚ, εκπονούνται σε καθημερινή βάση νόμοι, εκθέσεις και προτάσεις για την αντιμετώπιση της καπιταλιστικής κρίσης, που έχουν τέσσερα βασικά αλληλοσυνδεόμενα χαρακτηριστικά:

α) Τη χορήγηση πακτωλού δισεκατομμυρίων ευρώ στις τράπεζες και στους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους για τη διατήρηση της κερδοφορίας τους.

β) Την προώθηση νέων ανατροπών στις εργασιακές σχέσεις.

γ) Μεγάλες περικοπές κοινωνικών δαπανών.

δ) Την παροχή επιδομάτων - «ασπιρίνων» για την ακραία φτώχεια!

Την περασμένη Τετάρτη η κυβέρνηση εξήγγειλε 12 μέτρα ενώ το ΠΑΣΟΚ πρότεινε 5 συγκεκριμένους άξονες. Οι προτάσεις του Κ. Καραμανλή και του Γ. Παπανδρέου ήρθαν να προστεθούν στο πλήθος των προτάσεων και των προγραμμάτων που έχουν καταρτίσει τα δύο κόμματα και κινούνται ακριβώς πάνω σ' αυτούς τους στρατηγικούς στόχους. Στην ίδια ρότα είναι και οι δυνάμεις πολλων κομμάτων.

Αυτή τη στιγμή και ενώ η κρίση του συστήματος βρίσκεται μόνο στα πρώτα στάδιά της, τα λαϊκά στρώματα σε ολόκληρο τον πλανήτη γίνονται μάρτυρες ξεδιπλώματος αυτών των σχεδίων. Το «πακέτο Ομπάμα» στις ΗΠΑ προβλέπει 787 δισ. δολάρια, που θα κατευθυνθούν στις τράπεζες και στη βαριά βιομηχανία. Το αντίστοιχο του Γκ. Μπράουν στη Βρετανία από τον Οκτώβρη προβλέπει 400 δισ. στερλίνες. Συνολικά στις χώρες της ΕΕ θα δοθούν από τους κρατικούς προϋπολογισμούς περίπου 1,8 τρισ. ευρώ στους τραπεζίτες για να κατευθυνθούν από εκεί στους βιομηχάνους, στους μεγαλοκατασκευαστές και τους εφοπλιστές.

Την ίδια ώρα υπόσχονται «ψίχουλα» στα πλέον εξαθλιωμένα στρώματα του πληθυσμού. Η χορήγηση «επιδομάτων αλληλεγγύης», «κουπονιών», η δημιουργία «ταμείων κατά της φτώχειας», οι υποσχέσεις για «πάγωμα» των δανείων, αποτελούν επίσης βασικό πυλώνα αυτού του κεντρικού σχεδιασμού, με στόχο την αποτροπή διευρυμένων λαϊκών εκρήξεων και αντιδράσεων.

Όλα μας φαίνονται ίδια...ουσιαστικές, έστω, προγραμματικές αποκλίσεις, δεν υπάρχουν! Λαέ, εσύ εκεί από το καναπέ...τι κάνεις;

Διαβάστε τη συνέχεια...

ΤΗΝ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΚΑΙ ΑΠΟΘΗΚΕΥΣΗ ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΩΝ ΣΥΝΟΜΙΛΙΩΝ ΠΡΟΩΘΕΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

Στην υλοποίηση των κατευθύνσεων της Ευρωπαϊκής Ενωσης σχετικά με την παρακολούθηση και αποθήκευση τηλεφωνικών συνομιλιών, μέσω και της κατάργησης της ανωνυμίας των κατόχων καρτοκινητών τηλεφώνων, προχωρά η κυβέρνηση, με αφορμή την απόδραση κρατουμένων από τις φυλακές Κορυδαλλού.

Χτες, ο υπουργός Μεταφορών - Επικοινωνιών, Ευρ. Στυλιανίδης, δήλωσε για το θέμα ότι έχει αρχίσει η μελέτη των θεσμικών πλαισίων που ισχύουν στην υπόλοιπη Ευρώπη για τα καρτοκινητά τηλέφωνα, και πρόσθεσε: «Δε θα ανακαλύψουμε την πυρίτιδα, θα εφαρμόσουμε πλαίσια τα οποία είναι συμβατά με το κοινοτικό δίκαιο και ισορροπούν ανάμεσα στο σεβασμό των ατομικών δικαιωμάτων από τη μια και από την άλλη στη διασφάλιση της δημόσιας τάξης και της δημόσιας ασφάλειας». Σημειώνεται ότι χτες το βράδυ ο υπουργός συναντήθηκε με τους εκπροσώπους των εταιρειών κινητής τηλεφωνίας.

Από την πλευρά του, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Ε. Αντώναρος, δήλωσε: «Το συγκεκριμένο μέτρο το οποίο προαναγγέλθηκε, εφαρμόζεται ήδη ή βρίσκεται στη διαδικασία της εφαρμογής σε πολλές χώρες της Ευρώπης, μεγάλες και μικρές», είπε, αναφέροντας ως παραδείγματα τη Γερμανία, τη Γαλλία, την Ισπανία, τη Σλοβακία και την Ουγγαρία. Και υποστήριξε ότι «κανένα δικαίωμα των πολιτών δεν πλήττει η συγκεκριμένη νομοθετική πρωτοβουλία», επικαλούμενος ως ατράνταχτο επιχείρημα ότι στις παραπάνω χώρες της ΕΕ «και η δημοκρατία λειτουργεί και τα δημοκρατικά δικαιώματα γίνονται σεβαστά και τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι απολύτως σεβαστά»...

Από την άλλη, δεν μπόρεσε να εξηγήσει πώς συσχετίζεται η κατάσταση στις φυλακές με τη χρήση των καρτοτηλεφώνων, με δεδομένο ότι τα κινητά απαγορεύονται στις φυλακές. Περιορίστηκε να επαναλάβει το σαθρό επιχείρημα ότι «ο νομοταγής πολίτης δεν έχει τίποτα να φοβηθεί»... Ανέφερε ακόμα ότι «το μέτρο αυτό, βεβαίως, θα μελετηθεί. Θα μελετηθούν όλες οι παράμετροί του και θα πάρει το δρόμο που χρειάζεται, προκειμένου να μπει σε εφαρμογή». Από την άλλη, καθησύχασε πως «το απόρρητο των τηλεπικοινωνιών στη χώρα μας υφίσταται και θα εξακολουθήσει να υφίσταται, δεν αλλάζει κάτι».

Διαβάστε τη συνέχεια...

ΩΣ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ...ΚΑΙ ΠΑΛΙ Η ΑΝΑΤΡΟΠΗ

Εχουν γεμίσει τον τόπο με ρουφιανοκάμερες και τα τηλέφωνα με κοριούς. Για να εντοπίζουν, λένε, τους υπόπτους...

Στέλνουν χαφιέδες και ασφαλίτες να παρακολουθούν «ό,τι αναπνέει», από τις συνελεύσεις των συνδικαλιστικών σωματείων μέχρι τις κινητοποιήσεις εργατών και φοιτητών. Για λόγους τήρησης της τάξης, λένε...

Εχουν υπογράψει ό,τι «τρομοσυμφωνία» υπάρχει και έχουν ενσωματώσει στο εσωτερικό δίκαιο ό,τι «τρομονόμο» τούς έχει έρθει από ΗΠΑ και ΕΕ. Για λόγους ασφαλείας, λένε...

Κατά τα λοιπά, έχουν μια (μικρή...) δυσκολία με την εποπτεία στο προαύλιο των φυλακών (υψίστης ασφαλείας...) του Κορυδαλλού.

Το μπάχαλο, η αχρηστία τους, η ανικανότητά τους, είναι η μία όψη. Η άλλη όψη είναι ο προσανατολισμός του συστήματός τους. Ιδιο το νόμισμα.

Στη μια του πλευρά απεικονίζεται η αποδεδειγμένη ικανότητά τους να χρησιμοποιούν μεθόδους «ζαρντινιέρας» κατά διαδηλωτών και να εντοπίζουν εν ριπή οφθαλμού όποιον κάνει την αποκοτιά να φοράει ...«πράσινα παπούτσια».

Στην άλλη πλευρά αποτυπώνεται η αδιαφορία τους να φέρουν σε πέρας την αποστολή για την οποία - υποτίθεται - υπάρχουν: Αν είσαι Πάσσαρης ή πληρωμένο κάθαρμα σαν αυτούς που χτύπησαν την Κωνσταντίνα Κούνεβα, μάλλον δεν έχεις πολλούς λόγους για να ανησυχείς. Αν είσαι κουκουλοφόρος, επίσης. Αντίθετα, αν είσαι ναυτεργάτης, αγρότης, φοιτητής, μαθητής, τότε ακόμα κι αν δε σε «τσιμπήσει» ο λιμενικός, θα σε «βουτήξει» ο ΜΑΤατζής, κι αν ξεφύγεις κι απ' αυτόν, τότε η «υπηρεσία» έχει φροντίσει να φτάσεις με κάποιο τρόπο στο «αγροτοδικείο» ή στο «μαθητοδικείο»...

Το γεγονός ότι «έτσι είναι το σύστημα», δίνει και την απάντηση στο ερώτημα που θέτουν κάποιοι: «Πότε τέλος πάντων παραιτείται ένας πολιτικός;».

Οχι, βέβαια, ότι στην ημετέρα «Παλαιοκώσταινα», τη διάδοχο της «ψωροκώσταινας», θα άλλαζαν και πολλά πράγματα με μια παραίτηση πολιτικού προσώπου. Αλλωστε, δεν είναι θέμα προσώπου αλλά πολιτικής. Που δείχνει το μέγεθος της φαιδρότητας της πορτοκαλέας που αναφύεται στον έρμο τούτο τόπο.

Κατά τα λοιπά ο νυν υπουργός Δικαιοσύνης είναι μόλις 40 ημερών υπουργός, τι να φταίει ο άνθρωπος, λένε ορισμένοι. Μπας, όμως, φταίνε οι προκάτοχοί του, ο κ. Παπαληγούρας ή ο κ. Χατζηγάκης; Αν δεν κάνουμε λάθος, ως επιτυχημένοι μετακινήθηκαν στα υπουργεία Ναυτιλίας και Γεωργίας. Αρα; Τόμπολα!

Αφού κανείς από τους κυβερνώντες, καμιά κυβέρνηση, δεν αναλαμβάνει τις ευθύνες της ούτε για τραγωδίες όπως εκείνη με το χαμό του παλικαριού κατά την ομηρία του λεωφορείου, ή για δολοφονίες όπως του 15χρονου Καλτεζά, του 15χρονου Γρηγορόπουλου, του 17χρονου Σερβόπουλου, των πισώπλατα χτυπημένων Τσιγγανόπουλων, τους θανάτους των μεταναστών. Αφού κανείς δεν παραιτείται όταν βασανίζονται κρατούμενοι στο τμήμα Ομονοίας, ή απάγονται Πακιστανοί, ή όταν οι φυλακές είναι το πλέον ασφαλές κέντρο διακίνησης ναρκωτικών, τότε πώς είναι δυνατόν να αναμένεται ανάληψη πολιτικής ευθύνης για μια ...μικροαπόδραση, που στο φινάλε, τι είναι, ένα «πλημμεληματάκι είναι», που έλεγε χτες και o κύριος Τραγκας...

Φυσικά, με αφορμή το «πλημμεληματάκι», θα διαπιστώσετε ότι στους δρόμους ανά την επικράτεια θα γίνει (ξεκίνησε ήδη) της αστυνομοκρατίας το κάγκελο. Λόγω «ανθρωποκυνηγητού», βλέπετε... Όσο για την ένταση των ανθρωποβόρων μέτρων, εντός των φυλακών, για όσους κρατούμενους δεν έχουν πρόσβαση στο άβατο της διαφθοράς και στις εταιρείες ενοικίασης ελικοπτέρων, είναι η άλλη «παράπλευρη» συνέπεια.

Το συμπέρασμα είναι ότι αυτό το απολύτως διάτρητο σύστημα σε ό,τι έχει να κάνει ακόμα και με τα στοιχειώδη από την άποψη της παροχής υπηρεσιών στον πολίτη, αλλά ανατριχιαστικά επαρκές και «ετοιμοπόλεμο» όταν βάλλει κατά του «εχθρού λαού», ούτε παραιτείται, ούτε «εκσυγχρονίζεται», ούτε «επανιδρύεται». Πολύ απλά, η μόνη «γιατρειά» που παίρνει, είναι η ανατροπή του. Ξεκινώντας από αυτούς που το υπηρετούν, διαχρονικά και δικομματικά.

Διαβάστε τη συνέχεια...

ΤΡΟΜΟΛΑΓΝΙΚΗ ΥΣΤΕΡΙΑ

Και για οσους δεν καταλάβατε, απειλούμαστε από τη «Νέα Τρομοκρατία» (άλλο πράγμα είναι αυτό από τη Νέα Δημοκρατία, μην μπερδεύεστε).

Οι «τρομολαγνικές» θεωρίες δίνουν και παίρνουν, τα σενάρια διαδέχονται το ένα το άλλο και η φαντασία οργιάζει.

Τα τηλεοπτικά κανάλια - όπως άλλωστε ήταν αναμενόμενο - έχουν δώσει τα «ρέστα τους». Οι «πηγές» δίνουν αναλύσεις και οι αναλύσεις προκαλούν συζητήσεις (Με τον Μ. Χρυσοχοΐδη εννοείται πιο τακτικό από όλους στα παράθυρα). Είναι ειδήμων...

Μόνο που στο τέλος όλης αυτής της θολούρας ξέρουμε τι υπάρχει γιατί, απλούστατα, το έχουμε ξαναδεί το έργο.

Νέα κατασταλτικά μέτρα, νέοι τρομονόμοι, περισσότερες κάμερες, και πάνω από όλα περιορισμός του λαϊκού κινήματος. Γιατί εκεί, βέβαια, είναι η ουσία του πράγματος...

Διαβάστε τη συνέχεια...

Ξεμένει από γιατρούς το ΕΚΑΒ

Στο μάτι του κυκλώνα το ΕΚΑΒ πριν λίγες μέρες με αφορμή το περιστατικό της Θεσσαλονίκης, όπου ένας άρρωστος πέθανε μέσα στο ασθενοφόρο, που τον μετέφερε σε νοσοκομείο. Αρχικά η αιτία θανάτου αποδόθηκε στην έλλειψη υλικών που θα έθεταν σε λειτουργία τον απινιδωτή, ενώ στη συνέχεια ο ιατροδικαστής διαπίστωσε ως αιτία τη γαστρορραγία.

Ο υπουργός Υγείας Δημήτρης Αβραμόπουλος και ο πρόεδρος του ΕΚΑΒ Νίκος Παπαευσταθίου υποστήριξαν ότι σε κεντρικό επίπεδο υπήρχε στοκ απ' τα υλικά που δεν υπήρχαν στο ασθενοφόρο. Μάλιστα, ο υπουργός Υγείας είπε, κάποιος «δεν έκανε καλά τη δουλειά του» και έστειλε την υπόθεση στη Δικαιοσύνη. Ακόμα αναμένονται και τα αποτελέσματα της Ενορκης Διοικητικής Εξέτασης (ΕΔΕ) απ' την οποία, θα εξαρτηθούν και οι κυρώσεις.

Το βασικό πρόβλημα δεν είναι - όσο κι αν αυτές έχουν την αξία τους - παραλείψεις ατόμου και η αναζήτηση ενός εξιλαστήριου θύματος, όπως η απομάκρυνση π.χ. του προέδρου, που θα παρουσιαστεί ως διόρθωση των κακώς κειμένων. Η βασική αιτία βρίσκεται αλλού. Στο ότι από το ΕΚΑΒ λείπουν πάνω από 3.500 άτομα για να αναπτυχθεί πανελλαδικά, ενώ τελευταία ξέμεινε και από γιατρούς καθώς οι επικουρικοί γιατροί τελείωσαν την πενταετή θητεία τους και δεν μπορούν να συνεχίσουν.

Για όλα αυτά χρειάζεται άλλη πολιτική. Εκείνη που θα υπηρετεί την υγεία των λαϊκών στρωμάτων και όχι η εφαρμοζόμενη πολιτική που μετατρέπει και το ΕΚΑΒ σε συνδρομητή της επιχειρηματικής δραστηριότητας.

Διαβάστε τη συνέχεια...

ΝΑ ΤΑ ΠΟΥΝ ΟΛΑ...

Μεσα στο 2009 περίπου 3,5 εκατομμύρια Ευρωπαίοι θα χάσουν τη δουλειά τους, μας προειδοποιεί συγκινημένη στο μεταξύ η Κομισιόν! (Ξεχνάει, προφανώς, ότι ήδη έχουμε άλλα 20 εκατομμύρια ανέργους από τις πολιτικές που ασκεί έως σήμερα).

Αυτό που δε μας πληροφορεί είναι το πόσο θα αυξηθούν ακριβώς την ίδια στιγμή τα κέρδη των πολυεθνικών.

Αλλά, βλέπετε, αυτά τα δύο για την Κομισιόν δε ...σχετίζονται. Τα κέρδη είναι θέμα που δεν επιδέχεται συζήτηση. Σε αντίθεση με τα εργασιακά - ασφαλιστικά δικαιώματα.

Πάντα μπορούν αυτά να αναμορφώνονται και να προσαρμόζονται στις ανάγκες των καιρών. Να επιδείξουν μιαν αλληλεγγύη στους ανέργους αυτοί που εργάζονται, βρε παιδί μου. Στοιχειώδης ανθρωπισμός...

Διαβάστε τη συνέχεια...

"ΠΡΟΣΦΕΡΟΥΝ" ΛΙΤΟΤΗΤΑ ΣΤΟ ΛΑΟ

Ώστε το «όχι σε όλα βλάπτει την οικονομία», σύμφωνα με τον πρωθυπουργό. Είμαστε ...αρνητικοί και γκρινιάρηδες ως λαός. Όλο ζητάμε και διεκδικούμε.

Παρά το στρυφνό χαρακτήρα μας όμως, ουδέποτε είπαμε όχι σε κυβέρνηση που πρότεινε αξιοπρεπείς μισθούς και συντάξεις και φυσικά ανάλογες αυξήσεις.

Επίσης, πότε δε συνάντησε τη λαϊκή κατακραυγή κάποιος νόμος που ενίσχυσε την κοινωνική ασφάλιση ή μετέφερε φόρους από τον κοσμάκη που δύσκολα τα βγάζει πέρα σε αυτούς που δεν ξέρουν τι έχουν και τι κερδίζουν.

Δεν υπήρξε ποτέ τέτοια κυβέρνηση; Δεν υπήρξαν ποτέ τέτοια μέτρα; Ε, τότε μάλλον αυτό είναι το πρόβλημα και όχι ο ...αρνητισμός των Ελλήνων.

Εκτός αν μας πει κανείς ότι είναι ...ντροπή και αγνωμοσύνη να μιλάμε για ενίσχυση του εισοδήματος σε τέτοιους χαλεπούς καιρούς κρίσης.

Οταν αυτό που συζητούν οι κυβερνήσεις είναι το ...πώς θα ενισχύσουν τους βιομηχάνους και τις τράπεζες ώστε να μη θιγούν τα κέρδη τους ούτε κατά 0,1%, εμείς τι άλλο θα μπορούσαμε να λέμε;

Προφανώς, πρέπει να ντρέπονται και να μην έχουν πρόσωπο να βγουν στην κοινωνία αυτοί που τολμάνε να μιλάνε για λιτότητα και θυσίες.

Γι' αυτό κι εμείς πρέπει να ζητάμε και να διεκδικούμε περισσότερο. Ακόμη καλύτερα, να διεκδικούμε ...τα πάντα.

Διαβάστε τη συνέχεια...

ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΤΣΙΜΕΝΤΟ(ΚΑΡΒΟΥΝΟ)...!

«Η μεγάλη καταστροφή στην Πάρνηθα θέτει ξανά επί τάπητος την "έρημο από μπετόν" στο Λεκανοπέδιο. Η κατάσταση αυτή είναι αναστρέψιμη; Αν, βεβαίως, σκεφθεί κανείς ότι η Αθήνα έχει αναλογία πρασίνου μόλις 2,8 τ.μ. ανά κάτοικο, ενώ οι περισσότερες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες έχουν περίπου 10 τ.μ. ανά κάτοικο, θα απαντήσει αρνητικά. Ομως, παρά ταύτα υπάρχουν δυνατότητες βελτιώσεως».

Αυτά γράφει σε άρθρο του στην «Ελευθεροτυπία» ο ευρωβουλευτής της ΝΔ Ιω. Βαρβιτσώτης. Ποιο είναι όμως το διά ταύτα; «Ο χώρος του Ελληνικού, με την εφαρμογή ενός ήπιου πολεοδομικού σχεδίου, μπορεί να αποφέρει έσοδα, ώστε να χρησιμοποιηθούν για τη δημιουργία ελεύθερων χώρων και χώρων πρασίνου σε υποβαθμισμένες περιοχές της Αττικής»!

Δηλαδή, ο ευρωβουλευτής της ΝΔ επαναλαμβάνει («σπρώχνει», για την ακρίβεια) το σχέδιο για την οικοπεδοποίηση - εμπορευματοποίηση της έκτασης του πρώην αεροδρομίου του Ελληνικού, που ξεκίνησε επί κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, με τις ευλογίες του ίδιου του τότε πρωθυπουργού Κ. Σημίτη και το οποίο ανέλαβε να υλοποιήσει η σημερινή κυβέρνηση της ΝΔ.

Τι σημαίνει το σχέδιο αυτό; Αντί να αυξήσουμε το ισοζύγιο πρασίνου στο πολύπαθο Λεκανοπέδιο, να παραδώσουμε σε ιδιώτες έναν από τους μεγαλύτερους δημόσιους ελεύθερους χώρους της Αττικής για να τον τσιμεντώσουν και να «φυτεύσουν» εκεί άλλη μια πόλη 20.000 κατοίκων!

Με κάτι τέτοιες «ιδέες», όλων αυτών που κυβερνούν επί δεκαετίες τον τόπο, η Αθήνα έγινε τερατούπολη και μεταβλήθηκε σε πρωτεύουσα του νέφους και του μπετόν. Φτάνει πια. Δε θέλουμε άλλους τέτοιους «πράσινους» σωτήρες...

Διαβάστε τη συνέχεια...

Ο ΑΓΩΝΑΣ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ...Ο ΔΡΟΜΟΣ Η ΔΙΚΑΩΣΗ!

To 1990 επί κυβέρνησης του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη ψηφίστηκε ο νόμος 1892/90. Ηταν το νομοθέτημα με το οποίο εισήχθη στο Εργατικό Δίκαιο η έννοια της «μερικής απασχόλησης» στην Ελλάδα. Η αρχή έγινε τότε. Ο δρόμος για την καταστρατήγηση της εργατικής νομοθεσίας, για τον περιορισμό των εργασιακών δικαιωμάτων, για την επιβολή τρίωρων ή τετράωρων εργασιακών σχέσεων, για την υπονόμευση του 8ωρου, για τον περιορισμό ασφαλιστικών δικαιωμάτων, για το «μερικό μισθό» και τη «μερική» ζωή, είχε ανοίξει.

Στη συνέχεια, ήρθε στην κυβέρνηση το ΠΑΣΟΚ. Υποτίθεται ότι η διακυβέρνηση της χώρας από τον Αντρέα Παπανδρέου, στην αρχή, και στη συνέχεια από το διάδοχό του στην πρωθυπουργία και την προεδρία του κόμματος, τον Κώστα Σημίτη, θα γινόταν σε διαφορετική κατεύθυνση από εκείνη που είχε ακολουθήσει η ΝΔ. Αλλά και στην περίπτωση των εργασιακών σχέσεων ακολουθήθηκε η πεπατημένη: Ο ένας νομοθετεί (ΝΔ) και ο άλλος έρχεται (ΠΑΣΟΚ), για να εφαρμόσει τους νόμους του προηγούμενου, προσθέτοντας νέους νόμους εξίσου "φιλολαϊκούς" με εκείνους που υποτίθεται ότι θα καταργούσε...

Κάπως έτσι το 1997 εισήχθη στην πολιτική και ειδησεογραφική «διάλεκτο» ένας νεότευκτος τότε όρος: «Απασχολησιμότητα». Με άλλα λόγια, η εργασία έπαψε να είναι δικαίωμα, η πλήρης και σταθερή εργασία έπαψε να είναι το ελάχιστο - ακόμα και στο Σύνταγμα - κατοχυρωμένο επίπεδο για τους εργαζόμενους και ως εκ τούτου το αναφαίρετο δικαίωμα στη δουλειά, με κανονικό ωράριο και κανονικό μισθό. Μετατράπηκε σε κάτι που θα μοιάζει με εργασία, σε κάτι που θα μοιάζει με ανθρώπινο ωράριο, σε κάτι που θα μοιάζει με μισθό, σε κάτι που θα μοιάζει με απασχόληση. Μετατράπηκε σε ... «απασχολησιμότητα».

Η νέα αυτή κατάσταση - τόσο «νέα» που θα πρέπει κανείς να ανατρέξει στις εργασιακές συνθήκες της εποχής της προ Σικάγο εξέγερσης, όταν και οι εργαζόμενοι διεκδίκησαν 8ωρο και επέβαλαν την Πρωτομαγιά ως διεθνή εργατική απεργία - δεν άργησε να ενδυθεί όλους τους τύπους της νομιμότητας. Ο νόμος που ήρθε από την τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ήταν ο 2639/98, ο οποίος (στο άρθρο 2, παράγραφος 2) λέει τα εξής:

«(...) κατά τη σύσταση της σύμβασης εργασίας ή κατά τη διάρκειά της ο εργοδότης και ο μισθωτός μπορούν με έγγραφη ατομική σύμβαση να συμφωνήσουν κάθε μορφή απασχόλησης εκ περιτροπής ανά ημέρα, βδομάδα, ή μήνα (...) Σε περίπτωση περιορισμένης δραστηριότητας ο εργοδότης μπορεί να επιβάλει σύστημα εκ περιτροπής απασχόλησης στην επιχείρησή του (...)».

Προχτές ο πρόεδρος της «Ευρωζώνης», της ζώνης του ευρώ και της ΟΝΕ, ο πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου κ. Γιούνγκερ, δήλωσε ότι ήρθε η ώρα εφαρμογής της πολιτικής της «προσωρινής ανεργίας»!

Δηλαδή, τρεις μέρες εργασία - τρεις μέρες ανεργία, για εκατομμύρια εργαζόμενους στην Ευρώπη και στην Ελλάδα!

Ετσι πρέπει να κινηθεί η ΕΕ, είπε ο κ. Γιούνκερ, για να αντιμετωπιστεί η οικονομική κρίση. Που σημαίνει οι πολυεθνικοί και μονοπωλιακοί οργανισμοί, οι τράπεζες και τα χρηματιστήρια, απαιτούν: Οι εργαζόμενοι ή θα δουλεύουν και θα ζουν σαν τα σκυλιά, ή θα πεταχτούν από τους εργοδότες τους στο δρόμο (πάλι σαν τα σκυλιά)!

Το τελευταίο που έχει σημασία αυτήν την ώρα είναι να επιδοθούμε στην αναζήτηση για το «αν η κότα έκανε το αυγό ή το αυγό την κότα». Αν, δηλαδή, είναι ο δικομματισμός που νομοθετεί στα μέτρα της Κομισιόν ή αν είναι η Κομισιόν που «ενστερνίζεται» την πολιτική του δικομματισμού στην Ελλάδα.

Η ουσία είναι ότι

• σε συνθήκες φτώχειας που αφορούν 2,5 εκατομμύρια Ελληνες,
• σε εποχές που οι 8 στους 10 μισθωτούς εργάζονται στην Ελλάδα με εισόδημα που κυμαίνεται από 500 έως 1.000 ευρώ το μήνα, και
• σε μια περίοδο που στην Ελλάδα οι 2 στους 3 ημιαπασχολούμενους έχουν καθαρό μηνιαίο εισόδημα που δεν ξεπερνά τα 500 ευρώ

μέσα σε αυτό το «περιβάλλον» είναι που το επιτροπάτο των Βρυξελλών και το εγχώριο δικομματικό τους προσωπικό καλούν τους Έλληνες να ζήσουν με «μισό μισθό» για «μισές μέρες δουλειάς»!

Όλα τα παραπάνω, για εμάς, τους εργαζόμενους, τους φοιτητές, τους μαθητές και γενικά για ολόκληρη την ευρωπαϊκή κοινωνία, πρέπει να σημάνουν στα αυτιά μας ως την αντεπίθεση, την οργανωμένη και περιφρουρημένη αγωνιστική δράση. Ο αγώνας θα είναι η απάντηση...σε όλους εκείνους που μας θέλουν υπηρέτες του συστήματος...και ο δρόμος η δικαίωση!

Διαβάστε τη συνέχεια...

ΟΠΩΣ ΠΑΝΤΑ...

Ας μιλήσει η Ιστορία, παλιότερη και νεότερη:

• Το 1897 η Ελλάδα ήταν η χώρα του «δυστυχώς επτωχεύσαμεν». Πράγματι, αυτή ήταν η εικόνα της ζωής του ελληνικού λαού. Εκείνη την ίδια περίοδο ήταν, όμως, που, δίπλα στην απόλυτη μαζική φτώχεια, η συσσώρευση πλούτου γιγαντωνόταν σε τέτοιο βαθμό στα χέρια κάποιων, όπως ο Συγγρός (γνωστός για τη φιλοπατρία του από την υπόθεση με τα «Λαυρεωτικά»), ώστε να αγοράζουν εσαεί τίτλους περί «εθνικής ευεργεσίας»...

• Από τη δεκαετία του '50 μέχρι και τα μέσα της δεκαετίας του '70 στην Ελλάδα συνέβη το λεγόμενο οικονομικό θαύμα. Ο ρυθμός ανάπτυξης της χώρας κυμάνθηκε όλη αυτή την περίοδο κατά μέσο όρο στο 7%, δεύτερος παγκοσμίως, μετά από αυτόν της Ιαπωνίας! Αλλά εκείνη ακριβώς την εποχή του «οικονομικού θαύματος», όταν «χτίζονταν» οι Μποδοσάκηδες, τα εκατομμύρια των Ελλήνων ζούσαν το «θαύμα» της ξενιτιάς στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα για ένα κομμάτι ψωμί...

• Η κρίση της δεκαετίας του '80 έφερε το «σταθεροποιητικό πρόγραμμα» λιτότητας. Ο λαός είδε τους μισθούς και τις συντάξεις του να «παγώνουν». Αλλά στο τέλος της δεκαετίας κάποιοι άλλοι είχαν κερδίσει: Οι βιομήχανοι, με την ολοκλήρωση του δίχρονου της λιτότητας, είχαν αυξήσει τα κέρδη τους κατά 108%...

• Η δεκαετία του '90 και οι αρχές της δεκαετίας του 2000 ήταν μια ακόμα περίοδος «τρελών» ρυθμών «ανάπτυξης». Ποιοι ωφελήθηκαν; Στοιχείο πρώτο: Όλη αυτή την περίοδο η Ελλάδα είναι η δεύτερη χώρα παγκοσμίως , μετά το Μεξικό, όσον αφορά τη σχέση αύξησης των επιχειρηματικών κερδών ανά εργαζόμενο. Στοιχείο δεύτερο: Την ίδια περίοδο η εισοδηματική «ψαλίδα» μεταξύ του 10% των πλουσιότερων και του 10% των φτωχότερων Ελλήνων αυξήθηκε κατά 6,5 φορές! Πρόκειται για τη δεύτερη επίδοση, παγκοσμίως, μετά από αυτήν της Τουρκίας...

Ποιος, επομένως, θα πληρώσει (και) την παρούσα κρίση; Οι ίδιοι που πλήρωσαν και την ...«ανάπτυξη»! Αυτό συνέβαινε πάντα. Αυτό θα συμβεί και τώρα, εφόσον η εξουσία του κεφαλαίου παραμείνει αδιατάρακτη, γεγονός που καθιστά τόσο την κρίση όσο και την «ανάπτυξη» τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος της εκμετάλλευσης, που παράγει το σύστημα που όλοι εμείς, θέλοντας και μη, υπηρετούμε. Χωρίς όμως να κάνουμε την ελάχιστη προσπάθεια για να σταματήσουμε να το υπηρετούμε.

Διαβάστε τη συνέχεια...

ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ

Παπαγεωργίου Βασίλης

Όντως δεν υπάρχει μηχανισμός που να δίνει «αυτόματα λύσεις» στα προβλήματα της φτώχειας και της ανεργίας, όπως είπε και ο Κώστας Καραμανλής στη Βουλή.

Το θέμα είναι όμως ότι υπάρχουν χιλιάδες μηχανισμοί, πολιτικές και κατευθύνσεις που δημιουργούν αυτόματα... προβλήματα.

Αν και οι εκάστοτε κυβερνώντες δεν έχουν ένα σύστημα ώστε να... επαρκεί ο μισθός, έχουν ωραιότατα θεσμοθετήσει την απελευθέρωση των αγορών, ώστε αυτόματα να ακριβαίνουν τα προϊόντα.

Όταν πρόκειται γενικώς για τα συμφέροντα και κέρδη των πολυεθνικών και λύσεις βρίσκονται, και λεφτά βρίσκονται, και διάθεση υπάρχει και ο διεθνής παράγοντας βοηθάει.

Μόνο όταν πρέπει να γίνει κάτι για το λαό άπαντες στραβομουτσουνιάζουν, αντιδρούν, κινδυνολογούν και στέλνουν και τα ΜΑΤ για να εμπεδωθεί ο «κοινωνικός διάλογος».

Είπε κι άλλο όμως ο πρωθυπουργός. Ότι ουδείς έχει δικαίωμα να «προσποιείται άγνοια των επιπτώσεων της διεθνούς κρίσης» και ως εκ τούτου να μην απαιτεί οτιδήποτε.

Καλά θα κάνουν οι κυβερνώντες να μη μιλάνε για «προσποίηση», όσον αφορά το θέμα αυτό. Δεν τους... παίρνει.

Γιατί όταν παρουσιάζουν τη λεγόμενη κρίση ως «φαινόμενο» από τον ουρανό, για το οποίο κανείς δε φταίει, σαν να μην έχει καμία αιτία, τότε κοροϊδεύουν και μάλιστα χοντρά.

Πώς να το κάνουμε, αυτή η ιστορία έχει «ενόχους», το υπάρχον σύστημα όπου η κούρσα του ανταγωνισμού και των κερδών οδηγούν σε τέτοιες καταστάσεις.

Κι όταν λέμε «το σύστημα» εννοούμε τους πάντες, γιατί δεν υπάρχουν «καλές» και «κακές» πολυεθνικές, ούτε «τζογαδόροι» και «σοβαροί επιχειρηματίες». Ολοι το κέρδος κυνηγάνε ανεξέλεγκτα.

Μόνο που ακριβώς αυτά είναι που δε θέλουν να κουβεντιάζονται. Γιατί έτσι ο κόσμος καταλαβαίνει τι γίνεται και το χειρότερο αντιδρά σε όσους θέλουν να τον βάλουν ακόμη μια φορά να πληρώσει.

Διαβάστε τη συνέχεια...

Η ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΗ "ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ" ΤΟΥΣ

Στη «Δημοκρατία» τους (στοιχείο κι αυτό της λαϊκής επιδοκιμασίας που έχουν κερδίσει με τις πολιτικές τους) η πλειοψηφία δεν υπακούει στον κανόνα του «50 + 1». Υπακούει σε άλλους - δικομματικούς - κανόνες.

Ετσι, αν πρόκειται για δήμους και νομαρχίες, "πλειοψηφία" είναι το 42%. Αλλά τι είδους «Δημοκρατία» είναι αυτή που επιβάλλει με το έτσι θέλω ότι το 42 είναι «μεγαλύτερο» από το 58; Οταν πρόκειται για τη Βουλή, "πλειοψηφία" σύμφωνα με το ΠΑΣΟΚ είναι το 41%, "πλειοψηφία" για τη ΝΔ είναι το 39%. Αλλά τι είδους "Δημοκρατία" είναι αυτή που αναγορεύει με νόμο ότι το 41 είναι "μεγαλύτερο" από το 59 και ότι το 39 είναι "μεγαλύτερο" από το 61;...

Μιλούν για «σταθερές κυβερνήσεις». Εκείνο που εννοούν είναι η "σταθερή κλοπή"!

Μιλούν για «σταθερό μοντέλο διακυβέρνησης». Η μόνη "σταθερά" στο μοντέλο τους είναι η μόνιμη και διαρκής διαρπαγή, μεταξύ των δικομματικών εταίρων, των ψήφων που δεν τους ανήκουν. Είναι η ανακύκλωση των αντιδραστικών θεωριών περί «χαμένης ψήφου», η διατήρηση ενός πολιτικού κλίματος ευεπίφορου στην τακτική της πόλωσης και, τελικά, η «κατοχύρωση» των εκλογικών εκβιασμών, αφού το δικαίωμα της «ίσης ψήφου» κατακρημνίζεται στον Καιάδα της «σεμνότητας και της ταπεινότητας», όπως χτες κατακρημνιζόταν στον Καιάδα του «εκσυγχρονισμού».

Οι τερατολόγοι, που διακινούν την καταστροφολογία περί «πολιτικής ανωμαλίας» που θα επέλθει εφόσον δεν καταστούν οι ίδιοι (και παρά την εκλογική αποδοκιμασία τους) σε δερβέναγες του λαού, μην ξεχνάμε ότι είναι οι ίδιοι που κυβερνούν «σταθερά και αδιατάρακτα» όλα αυτά τα χρόνια της λιτότητας και της φτώχειας. Στηριγμένοι, πάντα, σε δοτές "πλειοψηφίες".

Είναι τόσα τα καλά που έχουν κάνει, ώστε το «δικαίωμά τους» να κυβερνούν το στηρίζουν στο "δικαίωμά τους" προεκλογικά να γίνονται δημαγωγοί και μετεκλογικά κλέφτες ψήφων που δεν τους ανήκουν.

Στο σικέ τους παιχνίδι συμμετέχουν όλοι. Κι αυτοί που τάσσονται υπέρ της διεξαγωγής των επόμενων εκλογών με το νόμο Παυλόπουλου (που κλέβει 50 έδρες), και οι άλλοι που τάσσονται υπέρ της διεξαγωγής των εκλογών με το νόμο Σκανδαλίδη (που κλέβει 40 έδρες), και εκείνοι που τάσσονται, ταυτόχρονα , και υπέρ και κατά και του ενός και του άλλου νόμου.

Διαβάστε τη συνέχεια...

ΤΑ ΧΡΕΗ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ

Δεν πας φυλακή αν χρωστάς στο δημόσιο έως 150.000 ευρώ, σύμφωνα με τροπολογία που «σπρώχνει» το υπουργείο Οικονομίας. (Εδώ που τα λέμε δεν ...έχει και χώρο).

Το ερώτημα όμως είναι τι γίνεται αν χρωστάς όχι 150.000 ευρώ αλλά ...1.500.000 ευρώ και βάλε στο δημόσιο. Ιδίως στα ασφαλιστικά ταμεία.

Σε αυτή την περίπτωση όχι απλά δεν πας φυλακή, αλλά διαχρονικά οι υπουργοί Οικονομίας («γαλάζιοι» και «πράσινοι») «σκίζονται» για το πώς θα σε διευκολύνουν μέχρι ...παραγραφής του χρέους.

Γιατί αν χρωστάς πολλά δεν είσαι όποιος όποιος. Είσαι τράπεζα, βιομήχανος, εφοπλιστής, μεγάλη πολυεθνική, ΠΑΕ ή ΚΑΕ, ίδρυμα, ακόμη και μη κυβερνητική οργάνωση.

Δηλαδή, είσαι ...παράγοντας ανάπτυξης και ανταγωνιστικότητας και έτσι πρέπει να σου φέρονται με το γάντι.

Ενίοτε μπορεί και να σου δώσουν κανένα βραβείο για την ανιδιοτελή προσφορά σου στην εθνική πρόοδο.

Διαβάστε τη συνέχεια...

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΕΙ ΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΣΠΡΑΞΕΙ ΝΟΣΗΛΙΑ

Μέχρι και την αστυνομία μαζί με την Εφορία επιστρατεύει η κυβέρνηση για να εισπράξει τα νοσήλια των ανασφάλιστων μεταναστών στη χώρα μας, μετατρέποντας ταυτόχρονα τις διοικήσεις των νοσοκομείων σε κυνηγούς όλων των ανασφάλιστων που δεν έχουν να καταβάλουν τα χαράτσια στην ώρα της ανάγκης.

Η καθυστέρηση για το χειρουργείο νεαρού μετανάστη απ' την Αλβανία στη Θεσσαλονίκη, είχε ως κύρια αιτία τη σαφή έγγραφη οδηγία του υπουργείου Υγείας για την «είσπραξη δαπανών νοσηλείας» κι όχι τη γραφειοκρατική συμπεριφορά κάποιου υπαλλήλου, όπως προσπάθησε να δημιουργήσει την ψευδή εντύπωση ο πρόεδρος του Εθνικού Κέντρου Επιχειρήσεων Υγείας (ΕΚΕΠΥ) Πάνος Ευσταθίου, με δηλώσεις του στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και ανακοινώνοντας, υποκριτικά, τη διενέργεια Ενορκης Διοικητικής Εξέτασης (ΕΔΕ).

Σύμφωνα με τις καταγγελίες, ένας 18χρονος απ' την Αλβανία με στένωση στην αορτική βαλβίδα, χειρουργήθηκε με καθυστέρηση στο νοσοκομείο «Παπανικολάου» επειδή ήταν ανασφάλιστος. Βέβαια ο Διοικητής του νοσοκομείου Αθανάσιος Δανιήλ υποστήριξε ότι δεν υπήρξε τέτοιο θέμα και ότι η καθυστέρηση στη χειρουργική αντιμετώπιση του νεαρού ασθενούς οφειλόταν στο ότι έπρεπε να γίνουν οι απαραίτητες εξετάσεις πριν οδηγηθεί στο χειρουργείο για επέμβαση.

Ωστόσο, απ' τις 15.9.2008 έφτασε στα νοσοκομεία εγκύκλιος του Γενικού Γραμματέα του υπουργείου Υγείας Αριστείδη Καλογερόπουλου η οποία έρχεται να συμπληρώσει αλλεπάλληλες αποφάσεις των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ απ' το 1990 για τη νοσηλεία των ανασφάλιστων και των μεταναστών. «Με αφορμή -αναφέρει η εγκύκλιος - περιστατικά καταβολής νοσηλείας από πολίτες της χώρας και κυρίως από αλλοδαπούς, οι οποίοι νοσηλεύτηκαν στα νοσοκομεία του ΕΣΥ, επικαλούμενοι οικονομική αδυναμία, σας εφιστούμε την προσοχή ώστε - κατά την εισαγωγή των ασθενών προς νοσηλεία, τόσο οι ίδιοι (όπου αυτό είναι εφικτό), όσο και οι συγγενείς (συνοδοί) αυτών - να ενημερώνονται από την αρμόδια υπηρεσία του νοσοκομείου, για την υποχρέωση συμπλήρωσης υπεύθυνης δήλωσης περί καταβολής της δαπάνης νοσηλείας, καθώς επίσης ότι σε περίπτωση μη έγκαιρης καταβολής του ποσού, αυτό θα βεβαιώνεται στην αρμόδια ΔΟΥ. Σε περίπτωση άρνησης συμπλήρωσης του σχετικού εντύπου ή καταβολής της δαπάνης νοσηλείας εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος, καλείσθε όπως προβαίνετε στις απαραίτητες ενέργειες για τη βεβαίωση του ποσού στην αρμόδια ΔΟΥ».

Και η εγκύκλιος καταλήγει: «Στα περιστατικά δε τα οποία αφορούν αλλοδαπούς, που η είσοδός τους στη χώρα μας είναι πρόσφατη και οι οποίοι ενδεχομένως να προσφύγουν στις αρμόδιες Διευθύνσεις Αλλοδαπών του υπουργείου Εσωτερικών και της Ελληνικής Αστυνομίας για έκδοση άδειας διαμονής, η ενέργεια της βεβαίωσης της οφειλής στη ΔΟΥ να κοινοποιείται και στις υπηρεσίες αυτές για ενημέρωση». Δηλαδή η οφειλή στη ΔΟΥ μετατρέπεται σε «δαμόκλειο σπάθη» στα χέρια της Αστυνομίας για να αποκτήσει ο μετανάστης την άδεια παραμονής. Ετσι ο μετανάστης για να αποφύγει «πρόσθετους μπελάδες» θα αναγκαστεί να καταβάλλει το χαράτσι, που θα έπρεπε να αποτελεί υποχρέωση του κράτους.

Επίσης και κάθε ανασφάλιστος - όπως προβλέπουν παλιότερες εγκύκλιοι - «δε θα μεταφέρεται στο χειρουργείο χωρίς ασφαλιστικό φορέα ή χωρίς να έχει προκαταβάλει το 50% του πιθανολογούμενου κόστους υλικών και νοσηλείας του εκτός αν ο υπεύθυνος γιατρός δικαιολογήσει εγγράφως τους λόγους του κατεπείγοντος περιστατικού και του κινδύνου που διατρέχει ο ασθενής (απώλεια της ζωής του) σε περίπτωση που δε γίνει η επέμβαση και δεν τοποθετηθούν τα υλικά».

Κ. Δημήτρη Αβραμόπουλε, αυτό είναι το κοινωνικό πρόσωπο της Νέας Δημοκρατίας;

πηγή:ΠΡΕΖΑ-tv

Διαβάστε τη συνέχεια...

ΤΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Συμπέρασμα πρώτο: Οταν οι αγρότες διεκδικούν ένα πλαφόν κατώτατων τιμών για τα προϊόντα τους, αυτό είναι «παράνομο». Το λένε οι Βρυξέλλες. Αντίθετα, οι Βρυξέλλες δε βλέπουν καμία παρανομία στην εξασφάλιση κατώτατων εγγυημένων ...κερδών στους εργολάβους! Ως εκ τούτου, η κυβέρνηση που αρνείται την επιδότηση της τιμής για τα προϊόντα των αγροτών

• στη σύμβαση που υπέγραψε με τους εργολάβους για τον οδικό άξονα Ε65 τους επιδοτεί μέχρι και του ποσού των 400 εκατ. ευρώ στην περίπτωση που η κυκλοφοριακή κίνηση δεν είναι όση έχει προβλεφτεί για να διασφαλίσει τα κέρδη τους,
• στη σύμβαση για τον οδικό άξονα Κορίνθου - Τρίπολης - Σπάρτης - Καλαμάτας η επιδότηση προς τους εργολάβους ανέρχεται μέχρι του ποσού των 132 εκατ. ευρώ,
• στη σύμβαση για την Αττική οδό - και όπως σημειώνεται σε σχετική μελέτη του ΤΕΕ - «το δημόσιο στο έργο αυτό αναλαμβάνει πλήρως τον κυκλοφοριακό κίνδυνο στην περίπτωση που οι διελεύσεις στο νέο άξονα είναι λιγότερες από αυτές που έχουν προβλεφτεί από τη μελέτη βιωσιμότητας και κείμενο της σύμβασης»!

Φυσικά, ούτε αποχρώσα ένδειξη ...παρανομίας δεν υπάρχει όταν οι τραπεζίτες «επιδοτούνται» με 28 δισ. ή όταν οι εφοπλιστές μόνο για τις λεγόμενες άγονες γραμμές στο διάστημα 2000 - 2009 έχουν εισπράξει επιδοτήσεις που ξεπερνούν τα 300 εκατ. ευρώ!

Συμπέρασμα δεύτερο: Οι αγρότες με τις διεκδικήσεις τους κινούνται «εκτός των ορίων αντοχής της ελληνικής οικονομίας». Αντιθέτως,

• τους βιομήχανους στον τομέα των τροφίμων (μιλάμε για χίλιους νοματαίους όλους κι όλους), που είδαν τα καθαρά κέρδη τους μέσα στο 2006 να εκτινάσσονται στα 680 εκατ. ευρώ (!)
• και τους «σουπερ-μαρκετάδες» (καμιά δεκαριά αλυσίδες δηλαδή) που είδαν τα δικά τους κέρδη να φτάνουν την ίδια περίοδο στα 160 εκατ. ευρώ

η οικονομία τους ...αντέχει. Κατά τα λοιπά, οι αρμόδιοι χύνουν κροκοδείλια δάκρυα όχι μόνο για το «δίκιο» των αγροτών, αλλά και για τους καταναλωτές που έχουν μετατραπεί σε έρμαια των «καρτέλ» και θύματα της ακρίβειας...

Συμπέρασμα τρίτο: Οι αγρότες, όπως και οι εργάτες, όπως και οι αυτοαπασχολούμενοι, όπως οι μαθητές και οι φοιτητές, όπως όλος ο ελληνικός λαός, όποτε διεκδικούν γίνονται «κλοτσοσκούφι» τόσο στο εσωτερικό της χώρας, όσο και στο εξωτερικό. Στο εσωτερικό από την εκάστοτε κυβέρνηση. Στο εξωτερικό από την εκάστοτε δικομματική «αντιπολίτευση», η οποία διεκδικεί ρόλο «Αρτέμη Μάτσα» και μετατρέπεται σε δερβέναγα του «κοινοτικού δικαίου»!

Το έκανε η ΝΔ επί κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, όταν πίεζε με ερωτήσεις ευρωβουλευτών της για ταχύτερο ξεπούλημα της «Ολυμπιακής» και για άμεση νομιμοποίηση των ψευτοκολεγίων. Το διαπράττει τώρα το ΠΑΣΟΚ, που επί κυβέρνησης ΝΔ θυμήθηκε την «κοινοτική νομιμότητα», τόσο στην περίπτωση του «βασικού μετόχου» στα ΜΜΕ, όσο και στο θέμα των (ανύπαρκτων) επιδοτήσεων προς τους αγρότες!

Συμπέρασμα (τελικό): Ολα αυτά τα περί «κοινοτικής νομιμότητας» και περί «σεβασμού του κοινοτικού δικαίου» σημαίνουν ένα πάρα πολύ απλό πράγμα. Οτι στην Ελλάδα της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, στην Ευρώπη των φιλελεύθερων και των "σοσιαλδημοκρατών", νόμος είναι το «δίκιο» του βιομήχανου, του εργολάβου, του εφοπλιστή, του τραπεζίτη. Η λύση του προβλήματος βρίσκεται στον αντίποδα αυτής ακριβώς της «νομιμότητας». Εκεί, δηλαδή, όπου «νόμος (θα) είναι το δίκιο του εργάτη», σε συμμαχία με τον αγρότη, τον αυτοαπασχολούμενο και όλα τα λαϊκά στρώματα.

Διαβάστε τη συνέχεια...

ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΥΝ ΟΙ ΑΓΡΟΤΕΣ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ

Τα ΜΑΤ ανεχώρησαν πριν από λίγο, από το λιμάνι του Πειραιά. Έτσι λοιπόν το βασικό, όπως εξελίχθηκε η κατάσταση, έτυμα των αγροτών έγινε πράξη. Μετά από αυτήν την εξέλιξη οι αγρότες αποφάσισαν να επιστρέψουν στην Κρήτη.

Η κατάληψη στο κτήριο της περιφέρειας Κρήτης, στο Ηράκλειο, τερματίστηκε όπως και ανάλογες κινητοποιήσεις στους άλλους νομούς του νησιού.

Οι αγρότες δεν αισθάνονται απόλυτα ικανοποιημένοι για τα μέτρα που πάρθηκαν γι αυτούς, από οικονομικής πλευράς. Αισθάνονται όμως δικαιωμένοι για τον αγώνα τους, διότι τα δίκαια αιτήματα τους γνωστοποιήθηκαν σε εθνικό επίπεδο, ενώ μετά τα γεγονότα που έλαβαν χώρα χθες στο λιμάνι του Πειραιά, στάθηκαν στο πλευρό τους όλες οι "γωνιές" τις χώρας!

Η μαντινάδα που σας παραθέτουμε παρακάτω λέει τα πάντα...

Κρατάμε την τελευταία φράση του καλλιτέχνη: "πως τίποτα δεν αποκτήθηκε χωρίς αγώνα"!

Διαβάστε τη συνέχεια...

Βόλεϊ ... μποξ!

Εφτιαξαν τους ιδιωτικούς τους στρατούς, τους εκπαίδευσαν να κυκλοφορούν «με τα μυαλά στα κάγκελα» και τώρα που το δημιούργημά τους απέκτησε τη σχετική του αυτοτέλεια νίπτουν τας χείρας τους!

Η μόνη αγωνία που είχαν οι παράγοντες του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού, προχτές που οι «Ούνοι» τους τα έκαναν «γης Μαδιάμ» στην Πάτρα, ήταν να κατακυρωθεί υπέρ τους ο αγώνας του τελικού του βόλεϊ, ένας αγώνας που ποτέ δε διεξήχθη, αλλά εκείνοι διεκδικούσαν να αναδειχτούν «νικητές» στα χαρτιά!

Κατά τα λοιπά, ένα χρόνο μετά τη δολοφονία του νεαρού στη Λαυρίου (όπου και πάλι το βόλεϊ αφορμή ήταν για τις εκτεταμένες συμπλοκές), είναι τέτοια η αποθράσυνση, που οι μεγαλοπαράγοντες όχι μόνο έχουν στήσει στο όνομα του «αθλητισμού» ένα άθλιο εμπόριο, αλλά και κάθε είδους απόβλητό τους το έχουν πλέον μετατρέψει σε μέρος της βιτρίνας του «θεάματος» που προσφέρουν...

Διαβάστε τη συνέχεια...