Πειρατικό Press * Ενημέρωση χωρις Κατευθύνσεις * Ενημέρωση με Ουσία * peiratiko_press@yahoo.gr * www.sync.gr/Peiratikos*

Δευτέρα, 27 Απριλίου 2009

Η ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ..."ΜΑΣΑΕΙ ΤΣΙΧΛΑ"!

Η χρήση τσίχλας (κοινώς το μάσημα), σύμφωνα με μια νέα μελέτη «ειδικών» του Κολεγίου Ιατρικής Μπέιλορ στο Χιούστον που αναπαρήγαγαν εκτενώς πολλά ΜΜΕ, είναι ικανή να ...απογειώσει τις επιδόσεις μαθητών και φοιτητών την ώρα που αυτοί δίνουν εξετάσεις (και όχι μόνο). Από τα πολλά που προσφέρει στον ...μασώντα η τσίχλα είναι η διαύγεια, η συγκέντρωση, η μείωση του στρες και γενικά η βελτίωση της απόδοσης. Μάλιστα, η παρουσίαση της έρευνας έγινε κατά τη διάρκεια της επιστημονικής συνάντησης της Αμερικανικής Εταιρείας Διατροφής στη Νέα Ορλεάνη. Εν ολίγοις, τα ...συμπεράσματα των «ειδικών» σε αυτή τη συνάντηση αποθέωσαν το μάσημα της τσίχλας (σ.σ. δε διευκρινίστηκε αν συμβαίνει το ίδιο ή και με ακόμη καλύτερα αποτελέσματα όταν κάνει κανείς φούσκες).

Λεπτομέρεια βασική: Η μελέτη χρηματοδοτήθηκε από την εταιρεία «Wrigley» που παρασκευάζει τσίχλες. Τόσο απλά. Είναι πέρα από κάθε αμφισβήτηση η σκοπιμότητα αυτής της μελέτης, όπως είναι αστείο ως γελοίο να διατυπώνει κανείς την άποψη ότι προάγει την έρευνα, την επιστήμη και τα συναφή...

Ωστόσο, για όσους το τολμήσουν, υπενθυμίζουμε πως το 2005, μια άλλη ανάλογη εταιρεία, προσέφερε 6 εκατομμύρια δανικές κορόνες σε μια δανική σχολή οδοντιατρικής, αν πραγματοποιούσε μια έρευνα που θα αποδείκνυε το καλό που κάνουν οι τσίχλες για τα δόντια. Δυο καθηγητές έπιασαν δουλειά, όμως η έρευνά τους έδινε το αντίθετο ακριβώς αποτέλεσμα από αυτό που επιθυμούσε η εταιρεία. Το δυστύχημα γι' αυτούς ήταν η εντιμότητά τους που δεν τους επέτρεπε να δεχτούν παρέμβαση στο έργο τους όπως ζητήθηκε με κομψό βέβαια τρόπο από το πανεπιστήμιο προκειμένου να μη χαθεί το ...έμβασμα. Ετσι, το πανεπιστήμιο αξιολογώντας τους δυο καθηγητές αποφάσισε - από μόνο του - να τους απολύσει και να ξαναρχίσει την έρευνα με άλλον καθηγητή και μερικούς φοιτητές, για να έχει το αποτέλεσμα που ήθελε η εταιρεία!

Κάθε άλλο σχόλιο μάλλον περιττεύει...

Διαβάστε τη συνέχεια...

ΔΙΑΛΕΞΤΕ...ΜΟΝΟΙ ΣΑΣ




Σας παραθέτουμε ένα απόσπασμα από την τελευταία συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε ο Άλμπερτ Αϊνστάιν το 1955 :

«Κύριοι, ζητήσατε να σας απαντήσω σε χίλια δυο πράγματα, κανείς σας όμως δεν θέλησε να μάθει ποιος ήταν ο δάσκαλός μου, ποιος μου έδειξε και μου άνοιξε τον δρόμο προς την ανώτερη μαθηματική επιστήμη, σκέψη και έρευνα. Και για να μην σας κουράσω, σας το λέω έτσι απλά, χωρίς λεπτομέρειες, ότι μεγάλος μου δάσκαλος υπήρξε ο αξεπέραστος Έλληνας Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή, στον οποίο, εγώ προσωπικά, αλλά και η μαθηματική επιστήμη, η φυσική, η σοφία του αιώνα μας, χρωστάμε τα πάντα»

Σας παραθέτουμε ένα απόσπασμα από την τελευταία συνέντευξη του Ηλία Ψινάκη :

«Ο Σάκης θέλησε να πάει στην Αμερική για να σπουδάσει αυτά... περί υποκριτικής. Το συζητήσαμε και όπως καταλαβαίνετε εγώ δεν μπορούσα να πάω εκεί.Τον Σάκη τον θεωρώ φαινόμενο. Ήταν 16 χρόνια από τη ζωή μου. Από το 1989 μέχρι την Αμερική. Ακριβώς δηλαδή μετά τη Γιουροβίζιον που έγινε στην Κωνσταντινούπολη. Τη σχέση την είχε με την Κάτια πριν την Αμερική και είναι καλό που βρήκε ένα καλό κορίτσι και έκανε οικογένεια»

Διαλέξτε την Ελλάδα που σας αρέσει καλύτερα...

Διαλέξτε την όμως μόνοι σας...

Γιατί τα Μ.Μ.Ε που έχουν αναλάβει να σκέπτονται για σας θα διαλέξουν το δεύτερο...

Εξάλλου πόσα ξέρετε για τον Καραθεοδωρή και πόσα για τον Ρουβά ;


Πειρατικός: Ουδέν περαιτέρω...
Διαβάστε τη συνέχεια...

ΚΑΡΚΙΝΟΓΟΝΑ ΚΑΥΣΗ...

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ωμά και απροκάλυπτα ζητά από την κυβέρνηση να κατασκευαστούν σε πολλές περιοχές της χώρας εργοστάσια καύσης των απορριμμάτων, παρά το γεγονός ότι πρόκειται για μια πανάκριβη μέθοδο και επικίνδυνη για τη Δημόσια Υγεία και το περιβάλλον. Δεν διστάζει μάλιστα, προκειμένου να προσπεραστούν οι ενδεχόμενες αντιδράσεις κατοίκων και φορέων από αυτή την απόφαση, η ΕΕ ούτε λίγο ούτε πολύ να ζητά να παρθούν μέτρα - ακόμα και κατασταλτικά - για να ολοκληρωθούν αυτά τα έργα!

Θυμίζουμε ότι η δήθεν φιλοπεριβαλλοντική πολιτική της ΕΕ πρόσφατα ...αναβάθμισε την καρκινογόνα καύση σύμμεικτων στερεών αποβλήτων σε μέθοδο ενεργειακής αξιοποίησης. Τώρα πλέον απαιτεί να επιβληθεί και στη χώρα μας, με πρώτη την περιφέρεια Αττικής.

Αυτό προκύπτει από πρόσφατο έγγραφο - που αποκάλυψε χτες ο «Ρ» - το οποίο υπογράφουν εκ μέρους της Επιτροπής ο Ντ. Αχνερ, Γενικός Διευθυντής της Γενικής Διεύθυνσης Περιφερειακής Πολιτικής της ΕΕ και ο Κάρλ Φάλκεμπεργκ, Γενικός Διευθυντής της Γενικής Διεύθυνσης Περιβάλλοντος. Το έγγραφο το απευθύνουν στον Μόνιμο Αντιπρόσωπο της Ελλάδας στην ΕΕ Β. Κασκαρέλλη, ενώ το κοινοποιούν και στους υπουργούς Οικονομίας και Οικονομικών Γ. Παπαθανασίου, Εσωτερικών και Δημόσιας Διοίκησης Πρ. Παυλόπουλο, ΠΕΧΩΔΕ Γ. Σουφλιά και στον Πρόεδρο της Διυπουργικής Επιτροπής για τη διαχείριση των απορριμμάτων, υφυπουργό Εσωτερικών Θ. Νάκο.

Οπως επισημαίνεται στο έγγραφο «η μέθοδος της υγειονομικής ταφής αποτελεί τον τελευταίο στην ιεραρχία διαχείρισης αποβλήτων τρόπο διάθεσης και δεν τυγχάνει κοινωνικής αποδοχής». Υποδεικνύει σαφέστατα την καύση ως μέθοδο διαχείρισης. «Είναι συνεπώς αναγκαία - αναφέρει - η προώθηση νέων τεχνολογιών διαχείρισης αποβλήτων, όπως η θερμική επεξεργασία με υψηλή ενεργειακή απόδοση. Η Επιτροπή αποδίδει ιδιαίτερη σημασία σε τέτοιες λύσεις, οι οποίες φαίνεται ότι έχουν προβλεφτεί στη μελέτη που συνοδεύει τον Περιφερειακό Σχεδιασμό Διαχείρισης Αποβλήτων. Προκειμένου να υλοποιηθούν, απαιτείται, ενδεχομένως, η επικαιροποίηση του Σχεδιασμού και η περιβαλλοντική αδειοδότησή τους. Ωστόσο, ο περιορισμένος χρόνος ζωής των ΧΥΤΑ/ΧΥΤΥ στην Αττική, καθιστά αναγκαία την άμεση έναρξη των διαδικασιών για την υλοποίηση νέων λύσεων και στην προώθηση νέων τεχνολογιών».

Πρόκειται για ευθεία παρέμβαση της Επιτροπής υπέρ των τεράστιων οικονομικών συμφερόντων που κρύβονται πίσω από τη διαχείριση των απορριμμάτων και ειδικότερα του «λόμπι» της καύσης και των παρεμφερών μεθόδων. Βασική επιδίωξη των συμφερόντων αυτών είναι η εξασφάλιση υπερκερδών από την κατασκευή εγκαταστάσεων καύσης, μέσω Συμπράξεων Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ) και κυρίως από την εκμετάλλευσή τους για δεκαετίες. Πρόκειται για επιδίωξη που ήδη έχει βρει απήχηση στα κόμματα τόσο της ΝΔ, όσο και του ΠΑΣΟΚ. Τα επιχειρηματικά αυτά συμφέροντα έχουν αρχίσει να κάνουν και επίσημα την εμφάνισή τους στη χώρα μας. Θυμίζουμε ότι πρόσφατα ανακοινώθηκε η συνεργασία της ΙΝΤΡΑΚΑΤ με τον πολυεθνικό κολοσσό Suez για την κατασκευή εγκαταστάσεων καύσης.

Εκτός αυτού, ασκείται πίεση για «ουσιαστική και δυναμική παρέμβαση των εθνικών αρχών για την επίλυση του προβλήματος», που «θα υπογραμμίσει την ύπαρξη πολιτικής βούλησης», ώστε να μην υπάρξει απώλεια κοινοτικών πόρων. Μέχρι στιγμής βέβαια το τι σημαίνει «δυναμική παρέμβαση» έχουν δοκιμάσει στο πετσί τους οι κάτοικοι της Κέρκυρας, των Ιωαννίνων και της Θεσσαλονίκης: Καταστολή, ξύλο και δακρυγόνα από τις δυνάμεις των ΜΑΤ, που στην περίπτωση της Κέρκυρας είχαν και ανθρώπινο θύμα!

Μάλιστα υπογραμμίζει ότι αυτή η επίδειξη πυγμής «θα αποτελέσει παράδειγμα και για τις υπόλοιπες περιφέρειες της Ελλάδας με παρεμφερή προβλήματα (όπως π.χ. η Ηπειρος, η Πελοπόννησος, η Ανατολική Μακεδονία και Θράκη και τα Ιόνια Νησιά). Πρόκειται, δηλαδή για περιοχές όπου υποδεικνύεται και εκεί - πέραν της Αττικής - η «λύση» της καύσης...

Διαβάστε τη συνέχεια...

ΕΛΛΕΙΜΜΑΤΑ: ΤΟ «ΦΟΒΗΤΡΟ» ΓΙΑ ΝΕΑ ΑΝΤΙΛΑΙΚΑ ΜΕΤΡΑ 3ο μέρος

Φαινόμενο του συστήματος

Τα ελλείμματα δεν είναι σημερινό φαινόμενο της οικονομίας, ούτε χτεσινό και για την ύπαρξή τους δεν έχουν καμιά απολύτως ευθύνη οι εργαζόμενοι. Εμφανίζονται ως αποτέλεσμα της διαφοράς ανάμεσα στα έσοδα και τις δαπάνες του κρατικού προϋπολογισμού και αυξάνονται συνεχώς, από τη στιγμή που το κράτος αναλαμβάνει πρωταγωνιστικό ρόλο στην αναδιανομή εισοδημάτων. Ποσοστιαία, σε σχέση με το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν, παρουσιάζουν αυξομειώσεις, ανάλογα με τις προτεραιότητες που, κάθε φορά, καθορίζουν οι ανάγκες του κεφαλαίου και οι πολιτικές σκοπιμότητες.

Στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας, τα ελλείμματα, όπως τα υπολογίζουν στην «Γιούροστατ», είχαν καρφωθεί στο 16% και 17%. Είναι, μάλιστα, χαρακτηριστικό ότι από το 1985 και για 12 συνεχή χρόνια, το δημοσιονομικό έλλειμμα ήταν πάντα ποσοστό διψήφιο, δηλαδή τουλάχιστον υπερδιπλάσιο από τα σημερινά του επίπεδα. Κι όμως, τόσα χρόνια, οι κυβερνήσεις εκείνης της περιόδου, αλλά και εκείνες που ακολούθησαν μετά, με το έλλειμμα να κινείται στο 8% και 9%, όχι μόνο δε μιλούσαν για την επερχόμενη καταστροφή της ελληνικής οικονομίας, αλλά αντίθετα βεβαίωναν για τα μεγάλα άλματα που πραγματοποιούνταν.

Τα τελευταία χρόνια, πάντως, πράγματι κάτι αλλάζει στον τομέα των δημοσιονομικών και στον τρόπο κατάρτισης των εθνικών προϋπολογισμών στα πλαίσια της ΕΕ. Βάσει της στρατηγικής της Λισαβόνας, για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας του ευρωπαϊκού κεφαλαίου και της επιχειρηματικότητας συνολικά, το κράτος αποχώρησε από μια σειρά τομείς όπου δραστηριοποιούνταν τις προηγούμενες δεκαετίες (τράπεζες, επικοινωνίες, ενέργεια, μεταφορές, διάφορες υπηρεσίες) δημιουργώντας νέες ζώνες κερδοφόρας δράσης για το κεφάλαιο. Αυτό οδήγησε σταδιακά στη σημαντική μείωση των κονδυλίων που μέσω του προϋπολογισμού χρησιμοποιούνταν για την ανακατανομή των εισοδημάτων. Την ίδια στιγμή, μειώθηκαν δραστικά τα έσοδά του, εξαιτίας της συνεχούς μείωσης των συντελεστών φορολόγησης των κερδών του κεφαλαίου. Με δυο λόγια: Τεράστια ποσά που χρησιμοποιούσε το Δημόσιο μέσω των προϋπολογισμών του, είτε για τη συντήρηση του κράτους και των μηχανισμών του, είτε για την εκταμίευση κονδυλίων κοινωνικού χαρακτήρα, έπαψαν να υπάρχουν, ενώ ο στρατηγικός στόχος για ακόμα μεγαλύτερη συρρίκνωση του ρόλου του, υποχρεώνει τη λήψη μέτρων για μείωση των όποιων ελλειμμάτων, ώστε να μην υπάρξει στο μέλλον αδυναμία πληρωμής των τραπεζών, που ήδη έχουν δανείσει το Δημόσιο.

Είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον να παρακολουθήσει κανείς πώς, τα τελευταία δέκα χρόνια, εκφράζονται όλα αυτά σε αριθμούς. Την περίοδο, λοιπόν, 1999 - 2008 παρατηρείται η εξής εικόνα:

1) Το 1999 ο Γενικός Κρατικός Προϋπολογισμός, τα ποσά δηλαδή που διαχειρίστηκε το κράτος, ύψους περίπου 50 δισεκατομμυρίων έφταναν στο 44% του ΑΕΠ της χώρας. Πέρσι ο προϋπολογισμός έφτασε τα 88 δισεκατομμύρια ευρώ, ως ποσοστό του ΑΕΠ όμως μειώθηκε στο 36%.

2) Τα έσοδα του κρατικού προϋπολογισμού το 1999 αντιπροσώπευαν το 30,3% του ΑΕΠ. Οι αλλεπάλληλες μειώσεις της φορολογίας της άρχουσας τάξης είχαν σαν αποτέλεσμα το 2008 τα έσοδα αυτά να «πέσουν» στο 24,1% του ΑΕΠ.

3) Η παραπάνω εικόνα είχε σαν αποτέλεσμα τη δραστική μείωση των δαπανών κοινωνικού χαρακτήρα, την ακόμα μεγαλύτερη υποχρηματοδότηση των τομέων της Υγείας, της Παιδείας και της Κοινωνικής Πρόνοιας. Αυτό εκφράστηκε με τη μείωση των δημόσιων δαπανών για παρόμοιες δαπάνες ως ποσοστό του ΑΕΠ από 35,2% το 1999, σε μόλις 27% πέρσι.

4) Για όσους επιμένουν στην αντίληψη για το δήθεν πολυδάπανο κράτος εξαιτίας των μισθών και των συντάξεων των εργαζομένων, καλό είναι να τους θυμίζουμε ότι το σύνολο των μισθών των απασχολούμενων στην κεντρική διοίκηση και στα νοσοκομεία της χώρας το 2000 αποτελούσαν το 7,4% του ΑΕΠ, ενώ πέρσι περιορίστηκαν στο 6,7%. Οι δε συντάξεις, για τις οποίες γίνεται τόσος ντόρος το 2000 ήταν στο 2,39% του ΑΕΠ και πέρσι στο 2,38%!

Ετσι δημιουργούνται τα ελλείμματα τα οποία καλούνται τώρα να πληρώσουν οι εργαζόμενοι. Σε μια περίοδο που εντείνεται η επίθεση που δέχεται το λαϊκό νοικοκυριό, με πάγωμα των μισθών, με συνεχείς ανατροπές στις εργασιακές σχέσεις, με συνεχή απαξίωση των συντάξεων, με την υποχρέωση να πληρώνει όλο και πιο ακριβά τις δήθεν δωρεάν Παιδεία και Υγεία. Η λογική της ολιγαρχίας είναι σαφής: Η ασκούμενη πολιτική πρέπει να εξασφαλίζει τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων σε βάρος ολόκληρου του λαού και την ίδια στιγμή οι «τρύπες» που προκαλούνται στα δημοσιονομικά, πρέπει να καλύπτονται από τους εργαζόμενους. Είτε διανύουμε περίοδο οικονομικής ανόδου, είτε υπάρχει στασιμότητα, είτε βρισκόμαστε σε φάση οικονομικής κρίσης. Κι όλα αυτά, σε αντιπαράθεση και αποκρύβοντας επιδεικτικά ότι όλα τα τελευταία χρόνια, τα χρόνια της επίθεσης στο λαϊκό εισόδημα και κατακτήσεις τα μεγέθη των κερδών, που κατάφεραν να αποσπάσουν οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι, έχουν γνωρίσει μια πρωτόγνωρη άνθιση. Τα καθαρά τους κέρδη, χρόνο με το χρόνο, ήταν:

  • Το 2000 στα 6,4 δισ. ευρώ.
  • Το 2001 στα 7,5 δισ. ευρώ.
  • Το 2002 στα 6,0 δισ. ευρώ.
  • Το 2003 στα 8,2 δισ. ευρώ.
  • Το 2004 στα 8,6 δισ. ευρώ.
  • Το 2005 στα 8,5 δισ. ευρώ.
  • Το 2006 στα 12,8 δισ. ευρώ.
  • Το 2007 στα 15,4 δισ. ευρώ.
  • Για το 2008 υπάρχουν στοιχεία μόνο για τις 300 εισηγμένες στο χρηματιστήριο επιχειρήσεις, οι οποίες παρουσίασαν επίσημα κέρδη 9,9 δισ. ευρώ!

Μιλάμε για ένα άθροισμα επίσημων καθαρών κερδών 83,3 δισεκατομμυρίων ευρώ, που τσέπωσαν μια χούφτα μεγαλοκαπιταλιστών και επιχειρηματικών ομίλων. Αυτό και μόνο το στοιχείο επιβεβαιώνει την ορθότητα της θέσης των ταξικών δυνάμεων ότι την κρίση, και τα ελλείμματα, είναι υποχρεωμένοι να καλύψουν εκείνοι που συστηματικά κερδίζουν και απομυζούν τον κοινωνικό πλούτο.

τέλος.

Διαβάστε τη συνέχεια...

ΕΛΛΕΙΜΜΑΤΑ: ΤΟ «ΦΟΒΗΤΡΟ» ΓΙΑ ΝΕΑ ΑΝΤΙΛΑΙΚΑ ΜΕΤΡΑ 2ο μέρος

Προσπάθεια αποπροσανατολισμού

Οσοι κοπιάζουν να περιοριστεί η συζήτηση σχεδόν αποκλειστικά στο θέμα των ελλειμμάτων, αποφεύγοντας να μπουν στην ουσία των οικονομικών εξελίξεων και των παραγωγικών σχέσεων, είναι ολοφάνερο ότι στοχεύουν στον αποπροσανατολισμό των εργαζομένων, από το κύριο και το πραγματικά ουσιαστικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουν αυτοί και οι οικογένειές τους. Προσπαθούν να υποβαθμίσουν ένα ζήτημα κατ΄ εξοχήν πολιτικό και κοινωνικό, που είναι η συνεχής χειροτέρευση της θέσης των εργαζομένων και η ανάγκη ανατροπής αυτής της πολιτικής συνολικά, σε θέμα διαχείρισης και ισοζυγίου, ανάμεσα στα κρατικά έσοδα και τις δαπάνες. Επιδιώκουν να συσκοτίσουν την ουσία και το περιεχόμενο της οικονομικής κρίσης, που βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. Θέλουν να παρακάμψουν τα αδιέξοδα που δημιουργεί το σύστημα, να παραγράψουν, τελικά το γεγονός ότι η κρίση - και κατ' επέκταση τα ελλείμματα - δεν είναι αποτέλεσμα ...κακών χειρισμών και λανθασμένων υπολογισμών, αλλά συνέπεια των ίδιων των αντιφάσεων που γεννά το εκμεταλλευτικό σύστημα των οικονομικών σχέσεων και οι οποίες εκφράζονται μέσα από την άσκηση των πολιτικών στήριξης της κυρίαρχης τάξης. Παράλληλα, κραδαίνοντας το φόβητρο των ελλειμμάτων, προετοιμάζουν το κατάλληλο κλίμα εκφοβισμού και εκβιασμού, ώστε να παροπλίσουν τις λαϊκές μάζες, ενόψει της προώθησης των νέων - στρατηγικής σημασίας για το κεφάλαιο - αντιλαϊκών μέτρων και ρυθμίσεων.

Πριν από κάθε σχόλιο για το θόρυβο που έχει ξεσηκωθεί για τα ελλείμματα, είναι απαραίτητο να γίνουν τρεις παρατηρήσεις:

Πρώτη: Είναι εντελώς αυθαίρετο να υποστηρίζεται ότι ένα έλλειμμα της τάξης του 3% θεωρείται ανεκτό, ενώ κάθε ψηλότερο επίπεδο δημιουργεί αδιέξοδες παρενέργειες στην οικονομία. Η ιστορική πείρα έχει αποδείξει ότι και σε περιόδους στασιμοπληθωρισμού, αλλά και σε οικονομίες ισχυρότερες από την ελληνική υπήρχαν δημοσιονομικά ελλείμματα, πολύ υψηλότερα, χωρίς να έρθει η συντέλεια του κόσμου. Ο λόγος που η ΕΕ επιδιώκει τη μείωση των δημόσιων ελλειμμάτων συνδέεται με τις προσπάθειες εξεύρεσης ακόμα περισσότερων πόρων για τη χρηματοδότηση των διαφόρων επιχειρηματικών ομάδων.

Δεύτερη: Με ποια λογική, το δημόσιο χρέος θεωρείται απαγορευτικό να ξεπερνά το 60% του ΑΕΠ της χώρας, τη στιγμή που λαϊκά νοικοκυριά με ετήσιο εισόδημα της τάξης των 30.000 και 35.000 ευρώ ωθούνται στις δαγκάνες του τραπεζικού δανεισμού, για στεγαστικά δάνεια 80.000 και 100.000 ευρώ, που αποτελούν το 285% του οικογενειακού ...ΑΕΠ.

Τρίτη: Το γεγονός ότι σηκώνεται τόσος θόρυβος για την (κατά την άποψη ΕΕ και κυβέρνησης) υπέρβαση κατά 2% στο έλλειμμα, δηλαδή, μιλάμε για ένα κονδύλι 4-5 δισ. ευρώ, τη στιγμή που μόνο τους τελευταίους μήνες έχει σημειωθεί κυριολεκτικά ένα όργιο οικονομικών ενισχύσεων του κεφαλαίου με αρκετές δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ, υποδηλώνει ότι η λεγόμενη υπέρβαση αξιοποιείται από τους κυβερνώντες για άλλους λόγους. Αξιοποιείται ως ευκαιρία, για να ενταθούν οι διαδικασίες προώθησης των αντιδραστικών επιλογών της Λισαβόνας.

συνεχίζεται...

Διαβάστε τη συνέχεια...

ΕΛΛΕΙΜΜΑΤΑ: ΤΟ «ΦΟΒΗΤΡΟ» ΓΙΑ ΝΕΑ ΑΝΤΙΛΑΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

Η δημοσιοποίηση των τελικών στατιστικών στοιχείων, τα οποία δείχνουν ότι το λεγόμενο έλλειμμα του δημόσιου τομέα διαμορφώθηκε, το χρόνο που μας πέρασε, στο 5% του ΑΕΠ, αντί των διαφόρων εκτιμήσεων και υπολογισμών που είχαν γίνει μέχρι τώρα, αποτέλεσε την αφορμή για ακόμα μια προπαγανδιστική ομοβροντία, με στόχο τους εργαζόμενους και τα άλλα λαϊκά στρώματα. Με προσεγγίσεις σχεδόν πανομοιότυπες, τα όργανα της Κομισιόν σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ενωσης, η κυβέρνηση της ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ στη χώρα, προσπαθούν να πείσουν τους εργαζόμενους και τα άλλα λαϊκά στρώματα ότι η αύξηση των ελλειμμάτων πάνω από τα ποσοστά που καθορίζει η Στρατηγική της Λισαβόνας, ισοδυναμεί με την καταστροφή της ελληνικής οικονομίας και την πτώχευση της χώρας. Και ο καθένας, από εκεί και πέρα, προβάλλει τη δική του «ρετσέτα» για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Η κυβέρνηση, διά του υπουργού Οικονομίας και Οικονομικών έσπευσε να ανακοινώσει την ετοιμότητα της ΝΔ να προχωρήσει στη λήψη και νέων αντιλαϊκών μέτρων. Το ΠΑΣΟΚ ανακάλυψε την καταστροφή που έχει προκαλέσει στη χώρα η πενταετής διακυβέρνηση από τη ΝΔ.

συνεχίζεται...
Διαβάστε τη συνέχεια...

SYNC

Bloggers

GreekBloggers.com