Πειρατικό Press * Ενημέρωση χωρις Κατευθύνσεις * Ενημέρωση με Ουσία * peiratiko_press@yahoo.gr * www.sync.gr/Peiratikos*

Τρίτη, 3 Μαρτίου 2009

ΟΙ "ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΕΣ" ΕΡΓΟΠΑΤΕΡΕΣ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΖΗΤΟΥΝ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΣΤΑΘΕΡΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΚΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ



"Δείτε τους εργατοπατέρες της ΓΣΕΕ που ζητάνε, με εκβιασμό μάλιστα, να δεχθούν εργαζόμενοι του ΙΝΕ ΓΣΕΕ μετατροπή των σταθερών τους εργασιακών τους σχέσεων σε έργου για να αναθέτουν δουλείες έξω και να... τα κονομάνε οργανώνοντας ημερίδες και συνέδρια για το δήθεν καλό της εργατικής τάξης σε πολυτελείς αίθουσες. Από ένα μόνο πρόγραμμα θα "φάνε" με κάποιους πανεπιστημιακούς, που τους βλέπετε και στα κανάλια να "κλαίνε" για την φουκαριάρα την εργατική τάξη ,150.000 ευρώ. Δηλαδή όσο το επίδομα 3000 ανέργων για ένα μήνα! Δείτε έγγραφο του Αντιπροέδρου της ΓΣΕΕ! ( κάνοντας κλικ για μεγέθυνση)"

απο το:troktiko

Διαβάστε τη συνέχεια...

ΠΟΣΟ ΠΑΕΙ Η ΤΑΡΙΦΑ;

Διαβάστε τη συνέχεια...

FRIGOGLASS:ΑΜΥΘΗΤΑ ΚΕΡΔΗ...ΚΑΙ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ

Τον περασμένο Γενάρη η εργοδοσία του Ομίλου «Frigoglass» προχώρησε στη δραματική συρρίκνωση του προσωπικού στο εργοστάσιο της Πάτρας κατά 44%. Την ίδια περίοδο ανακοίνωσε το κλείσιμο των εργοστασίων της στη Νορβηγία και στην Πολωνία, πετώντας 355 εργαζόμενους στο δρόμο. Σε μείωση προσωπικού προχώρησε και στα εργοστάσιά της σε Ρωσία, Ρουμανία, Τουρκία και Κίνα. Στόχος της εργοδοσίας του Ομίλου, όπως και τόσων άλλων επιχειρήσεων, είναι να μεταφέρει τις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης στις πλάτες των εργαζομένων.

Πρέπει να είναι καθαρό. Οι απολύσεις δεν έγιναν γιατί ο Όμιλος δεν έχει κέρδη. Αντιθέτως, χρόνια τώρα αυξάνει τα κέρδη και μεγαλώνει την επιχειρηματική του δραστηριότητα σε όλο τον κόσμο. Σήμερα, λόγω της κρίσης επιχειρεί να διατηρήσει αν όχι να αυξήσει την κερδοφορία κάνοντας απολύσεις.

Ωμός εκβιασμός



Στις 16 Γενάρη 2009 ο Όμιλος ανακοινώνει εγγράφως στους εργαζόμενους του εργοστασίου της Πάτρας ότι θα μειώσει το προσωπικό. Στο έγγραφο επικαλέστηκε «την ανάγκη λήψης συγκεκριμένων και άμεσων μέτρων για την αντιμετώπιση της δυσμενούς οικονομικής κατάστασης» και ισχυρίστηκε ότι «τα νέα δεδομένα επιβάλλουν σε μία προσπάθεια επιβίωσης του εργοστασίου, τη μείωση του προσωπικού στον αριθμό των 90 ατόμων, από τα 210 που είναι σήμερα». Ανήγγειλε, δηλαδή, ότι στόχος της εργοδοσίας είναι να μειώσει το προσωπικό κατά 57%!

Προκειμένου να επιτύχει άμεσα το στόχο της έβαλε σε εφαρμογή «πρόγραμμα εθελούσιας εξόδου». Μέσω αυτού επιχείρησε να «χρυσώσει το χάπι» των απολύσεων και της επικείμενης ανεργίας δίνοντας τη διπλάσια αποζημίωση και επιπλέον έξι καθαρούς μισθούς. Όμως ακόμα και έτσι οι εργαζόμενοι αντέδρασαν γιατί ξέρουν ότι πολύ δύσκολα θα βρουν αλλού δουλειά. Για να τους εξαναγκάσει το πρόγραμμα «εθελούσιας εξόδου» τους έθεσε το εκβιαστικό δίλημμα - σύμφωνα με καταγγελία του Σωματείου Εργαζομένων - που θα μπορούσε να διατυπωθεί ως εξής: «Ή φεύγετε μέσω του προγράμματος ή σας απολύω με μια απλή αποζημίωση κάνοντας χρήση του δικαιώματος που μου δίνει ο νόμος για να απολύω το 2% του προσωπικού κάθε μήνα»

Στην ανακοίνωση του Ομίλου, ο εκβιασμός τέθηκε πιο κομψά: «Η έκβαση του Προγράμματος Εθελούσιας Εξόδου θα αποτελέσει κριτήριο για τις περαιτέρω ενέργειες της Εταιρείας μας και θα συμβάλλει στην εκ μέρους της αποφυγή λήψης δυσμενών μέτρων για τους εργαζόμενους». Στην ίδια ανακοίνωση επισημαίνεται ακόμα: «Η μάχη για την επιβίωση του εργοστασίου απαιτεί προσαρμογή σε αυτές τις δύσκολες και αβέβαιες οικονομικές συνθήκες». Ένας από τους στόχους του ομίλου με τη συρρίκνωση του προσωπικού είναι να διώξει τους εργαζόμενους που χρόνια τώρα δούλευαν στο εργοστάσιο της Πάτρας, έχοντας κατακτήσει μια σειρά δικαιωμάτων. Στη θέση τους να προσλάβει, όταν αυτό χρειαστεί, συμβασιούχους που αποτελούν πιο φθηνό και ευέλικτο εργατικό δυναμικό.

Στο ετήσιο δελτίο του για το έτος 2007 ο Όμιλος αναφέρει ότι «οι τελευταίες ανεξάρτητες στατιστικές το 2006 δείχνουν ότι η Εταιρεία είναι παγκόσμιος ηγέτης με 16,8% μερίδιο αγοράς». Πιο αναλυτικά, ο Ομιλος κατείχε το 32% του μεριδίου αγοράς στη Δυτική Ευρώπη, το 45% στην Ανατολική Ευρώπη, το 56% στην Αφρική και τη Μέση Ανατολή και το 5% στην Ασία.

Επίσης, το 2007 διέθετε 10 εργοστάσια σε δέκα χώρες (Ρωσία, Ρουμανία, Ελλάδα, Ινδία, Ινδονησία, Κίνα, Νιγηρία, Νότιος Αφρική, Νορβηγία και Πολωνία. Τα εργοστάσια στις δύο τελευταίες χώρες έκλεισαν πριν λίγο καιρό) και συνολικά δραστηριοποιείται σε «17 χώρες και 4 ηπείρους».

Κέρδη με τη σέσουλα

Οι πωλήσεις του Ομίλου από χρόνο σε χρόνο αυξάνονται συνεχώς, ορισμένες φορές αλματωδώς. Συγκεκριμένα:

  • το 2002 οι πωλήσεις φθάνουν τα 221 εκατομμύρια ευρώ
  • το 2003 τα 234 εκατομμύρια ευρώ
  • το 2004 τα 262 εκατομμύρια ευρώ
  • το 2005 τα 307 εκατομμύρια ευρώ
  • το 2006 γνωρίζουν μεγάλη αύξηση της τάξης του 30,7% φθάνοντας τα 401 εκατομμύρια ευρώ
  • το 2007 οι πωλήσεις ανήλθαν στα 453 εκατομμύρια ευρώ
  • το εννιάμηνο του 2008 οι πωλήσεις έφθασαν τα 423,7 εκατομμύρια ευρώ (αυξημένες κατά 10,9% συγκριτικά με την αντίστοιχη περίοδο του 2007).

Ανάλογη πορεία ακολουθούν και τα κέρδη του Ομίλου:

  • το 2002 ανέρχονται στα 5 εκατομμύρια ευρώ
  • το 2003 στα 9 εκατομμύρια ευρώ
  • το 2004 στα 13 εκατομμύρια ευρώ
  • το 2005 στα 24 εκατομμύρια ευρώ
  • το 2006 εκτινάζονται στα 38 εκατομμύρια ευρώ
  • το 2007 φθάνουν τα 45 εκατομμύρια ευρώ
  • το εννιάμηνο του 2008 έφθασαν τα 37,9 εκατομμύρια ευρώ

Βασικοί πελάτες του Ομίλου είναι η «Coca Cola Hellenic» (32%), οι λοιποί εμφιαλωτές «Coca-Cola» (28%), οι πελάτες ζυθοποιίας (30%) και οι λοιποί πελάτες (10%). Το πώς παράγονται τα κέρδη του Ομίλου αναδεικνύεται και από την εξής επισήμανση στο ετήσιο δελτίου του 2007: «... η εταιρεία παράγει σε χαμηλού κόστους χώρες, όπως Ρωσία, Ρουμανία, Ινδία και Ινδονήσια». Και βέβαια όταν οι εργοδότες μιλούν για «χαμηλού κόστους χώρες» εννοούν φθηνά εργατικά χέρια.

Διαβάστε τη συνέχεια...

ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΗ ΣΥΣΣΩΡΕΥΣΗ ΚΕΦΑΛΑΙΩΝ ΚΑΙ ΚΕΡΔΩΝ!

Θέλετε να μιλήσουμε λίγο για τα επιχειρηματικά κέρδη; Οι αριθμοί μπορεί να κουράζουν, αλλά υπάρχουν φορές, που κάποιος αριθμός ή ένα ποσοστό έχουν από μόνα τους φωνή. Και αν, μάλιστα, πάρουμε υπόψη μας ότι πρόκειται για αριθμούς και ποσοστά που αντιστοιχούν σε διαφορετικές κοινωνικές ομάδες - πρώτα και κύρια σε εργαζόμενους και εργοδότες - τότε δείχνουν ποιος είναι ο θύτης και ποιος το θύμα. Αποκαλύπτουν ποιος έχει ανάγκη ποιον.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία των ισολογισμών που δημοσιεύουν οι μεγάλες επιχειρήσεις (Ανώνυμες Εταιρείες και ΕΠΕ) και τα οποία κωδικοποιούνται σε εκδόσεις ερευνητικών εταιρειών, όπως η ICAR, τα συνολικά κεφάλαια των εμποροβιομηχάνων που εμφανίζονται σε περίπου 25.000 εταιρικούς ομίλους διαμορφώθηκαν ως εξής:

  • Το 2000 σε 138 δισ. ευρώ.
  • Το 2006 σε 243 δισ. ευρώ.
Δηλαδή, το ποσοστό αύξησης των εμποροβιομηχανικών κεφαλαίων και των κεφαλαίων στο χώρο που καταγράφεται ως κλάδος υπηρεσιών ήταν της τάξης του 76,4%.

Τα παραπάνω από μόνα τους μπορεί να μη σημαίνουν τίποτα. Επειδή, όμως, τα πάντα στην οικονομία είναι θέμα σχέσεων και συγκρίσεων, αν δούμε τα στοιχεία αυτά συγκριτικά με το ΑΕΠ της χώρας, το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν, που υποτίθεται πως δείχνει τον παραγόμενο πλούτο στη χώρα και πώς αυτός μοιράζεται στις διάφορες τάξεις και κοινωνικές ομάδες, τότε διαπιστώνουμε ότι οι εκπρόσωποι της αρχουσας ταξης αυξάνουν τα δικά τους κεφάλαια με γρηγορότερο ρυθμό από ό,τι αυξάνεται το ΑΕΠ. Τι σημαίνει αυτό; Οτι το κομμάτι που μένει να μοιραστούν οι υπόλοιποι γίνεται όλο και λιγότερο.

Το ΑΕΠ το 2000 ήταν 121,66 δισ. ευρώ και το 2006 έφτασε τα 194,9 εκατομμύρια ευρώ.

Αρα, με βάση τα παραπάνω δεδομένα, το 2000, τα κεφάλαια των εμποροβιομηχάνων αποτελούσαν ένα μέγεθος ίσο με το 113,4% του ΑΕΠ, ενώ το 2006 το αντίστοιχο ποσοστό των κεφαλαίων που είχαν καρπωθεί οι εμποροβιομήχανοι εκτοξεύτηκε στο 124,7%.

Την ίδια περίοδο, στα χρόνια της δεκαετίας που διανύουμε, εντυπωσιακά ήταν και τα μεγέθη των κερδών που κατάφεραν να αποσπάσουν οι τράπεζες και οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι. Ετσι, τα καθαρά τους κέρδη, χρόνο με το χρόνο, ήταν:

  • Το 2000 στα 6,4 δισ. ευρώ.
  • Το 2001 στα 7,5 δισ. ευρώ.
  • Το 2002 στα 6,0 δισ. ευρώ.
  • Το 2003 στα 8,2 δισ. ευρώ.
  • Το 2004 στα 7,2 δισ. ευρώ.
  • Το 2005 στα 8,0 δισ. ευρώ.
  • Το 2006 στα 9,4 δισ. ευρώ.

Το σύνολο των κερδών την περίοδο 2000-2006 ήταν με δύο λόγια 52,7 δισεκατομμύρια ευρώ. Καλό είναι να έχουμε υπόψη μας ότι μπορεί να μιλάμε για 25 χιλιάδες επιχειρήσεις, ωστόσο σε όλους τους κλάδους το 90% και των κεφαλαίων και των κερδών αφορούν 100-150 επιχειρήσεις, αφού όλες οι υπόλοιπες είναι πολύ μικρότερες σε μέγεθος.

Τελικό συμπέρασμα: Να πληρώσουν την κρίση εκείνοι οι οποίοι την δημιούργησαν, εκείνοι όπου χρόνια τώρα έχουν κερδίσει δισεκατομμύρια ευρό, εκμεταλλευόμενοι ουσιαστικά, την προσπάθεια του εργαζόμενου. Κυβερνήσεις και κόμματα προσπαθούν να νομιμοποιήσουν μια κλεψιά διαρκείας, που συντελείται σε βάρος των εργαζομένων!

Διαβάστε τη συνέχεια...

ΛΑΕ...ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ;

Κάθε βδομάδα παρουσιάζουν και ένα νέο «σχέδιο» εξόδου της χώρας από την οικονομική κρίση. Είτε από την πλευρά της κυβέρνησης, είτε από αυτή του ΠΑΣΟΚ, εκπονούνται σε καθημερινή βάση νόμοι, εκθέσεις και προτάσεις για την αντιμετώπιση της καπιταλιστικής κρίσης, που έχουν τέσσερα βασικά αλληλοσυνδεόμενα χαρακτηριστικά:

α) Τη χορήγηση πακτωλού δισεκατομμυρίων ευρώ στις τράπεζες και στους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους για τη διατήρηση της κερδοφορίας τους.

β) Την προώθηση νέων ανατροπών στις εργασιακές σχέσεις.

γ) Μεγάλες περικοπές κοινωνικών δαπανών.

δ) Την παροχή επιδομάτων - «ασπιρίνων» για την ακραία φτώχεια!

Την περασμένη Τετάρτη η κυβέρνηση εξήγγειλε 12 μέτρα ενώ το ΠΑΣΟΚ πρότεινε 5 συγκεκριμένους άξονες. Οι προτάσεις του Κ. Καραμανλή και του Γ. Παπανδρέου ήρθαν να προστεθούν στο πλήθος των προτάσεων και των προγραμμάτων που έχουν καταρτίσει τα δύο κόμματα και κινούνται ακριβώς πάνω σ' αυτούς τους στρατηγικούς στόχους. Στην ίδια ρότα είναι και οι δυνάμεις πολλων κομμάτων.

Αυτή τη στιγμή και ενώ η κρίση του συστήματος βρίσκεται μόνο στα πρώτα στάδιά της, τα λαϊκά στρώματα σε ολόκληρο τον πλανήτη γίνονται μάρτυρες ξεδιπλώματος αυτών των σχεδίων. Το «πακέτο Ομπάμα» στις ΗΠΑ προβλέπει 787 δισ. δολάρια, που θα κατευθυνθούν στις τράπεζες και στη βαριά βιομηχανία. Το αντίστοιχο του Γκ. Μπράουν στη Βρετανία από τον Οκτώβρη προβλέπει 400 δισ. στερλίνες. Συνολικά στις χώρες της ΕΕ θα δοθούν από τους κρατικούς προϋπολογισμούς περίπου 1,8 τρισ. ευρώ στους τραπεζίτες για να κατευθυνθούν από εκεί στους βιομηχάνους, στους μεγαλοκατασκευαστές και τους εφοπλιστές.

Την ίδια ώρα υπόσχονται «ψίχουλα» στα πλέον εξαθλιωμένα στρώματα του πληθυσμού. Η χορήγηση «επιδομάτων αλληλεγγύης», «κουπονιών», η δημιουργία «ταμείων κατά της φτώχειας», οι υποσχέσεις για «πάγωμα» των δανείων, αποτελούν επίσης βασικό πυλώνα αυτού του κεντρικού σχεδιασμού, με στόχο την αποτροπή διευρυμένων λαϊκών εκρήξεων και αντιδράσεων.

Όλα μας φαίνονται ίδια...ουσιαστικές, έστω, προγραμματικές αποκλίσεις, δεν υπάρχουν! Λαέ, εσύ εκεί από το καναπέ...τι κάνεις;

Διαβάστε τη συνέχεια...

SYNC

Bloggers

GreekBloggers.com