ΠΑΡΑ ΤΗΝ ΑΝΑΚΑΜΨΗ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΤΑ ΟΦΕΛΗ ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ

Ενδιαφέροντα, ως αποκαλυπτικά, είναι τα στοιχεία της έκθεσης της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας (ΔΟΕ) για την εξέλιξη των μισθών των εργαζομένων σ' όλο τον κόσμο.

Στην έκθεση τονίζεται ότι ενώ η παγκόσμια οικονομία ανακάμπτει, οι κυβερνήσεις συνεχίζουν να ρίχνουν δεκάδες δισ. δολαρίων στις τράπεζες και αρκετές εξ αυτών κάνουν ξανά κέρδη ρεκόρ, όμως οι εργαζόμενοι όχι μόνο δεν κερδίζουν κάτι αλλά συνεχίζουν να βλέπουν την τρύπα στο πορτοφόλι τους να μεγαλώνει...

Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΔΟΕ οι μέσες πραγματικές αυξήσεις των μισθών σε 53 χώρες του κόσμου μειώθηκαν από 4,3% το 2007 σε 1,4% πέρυσι.

Σε 10 μάλιστα από τις 20 πιο ισχυρές οικονομίες του πλανήτη (G20) οι μέσοι πραγματικοί μισθοί πέρυσι όχι μόνο δεν αυξήθηκαν αλλά μειώθηκαν (κατά -0,2%).

Τα πράγματα δείχνουν μάλιστα ακόμη χειρότερα φέτος για τους εργαζόμενους...

Στο β' τρίμηνο του 2009, οι μέσοι πραγματικοί μισθοί συρρικνώθηκαν τόσο στις ΗΠΑ όσο και στις περισσότερες από τις υπόλοιπες ανεπτυγμένες οικονομίες του κόσμου. Ειδικά στις ΗΠΑ, οι μηνιαίες αποδοχές των εργαζομένων υποχωρούν από τον περασμένο Ιανουάριο κατά 2%.

Ωστόσο, το ενδιαφέρον είναι ότι η ίδια, η ΔΟΕ, όχι μόνο συναίνεσε στα "πακέτα" ενίσχυσης των τραπεζών και των διεθνικών μονοπωλίων, αλλά πρωταγωνίστησε σε όλες τις πολιτικές ελαστικοποίησης των εργασιακών σχέσεων, ως απάντηση στην ανεργία.

Η ΔΟΕ έχει εκδηλώσει επίσης τη θερμή υποστήριξή της στις πολιτικές της "ανταγωνιστικότητας".

Με δυο λόγια, κροκοδείλια τα δάκρυά της για την πορεία των μισθών των εργαζομένων.

Διαβάστε τη συνέχεια...

ΟΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΥΠΟΥΡΓΩΝ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ ΤΗΣ ΕΕ(συνέχεια)

Πριν συνεχίσουμε την ανάλυση μας, με το δεύτερο κείμενο αποφάσεων του Συμβουλίου των Υπουργών Απασχόλησής της ΕΕ, σημειώνουμε ότι τούτες εδώ τις αποφάσεις τις υπογράφει και η Ελληνίδα υπουργός Απασχόλησης, κ. Πετραλιά.

Έχουμε και λέμε λοιπόν:

...5. Τη βελτίωση «της αποτελεσματικότητας των δημόσιων υπηρεσιών για την απασχόληση, προκειμένου να είναι σε θέση να αντιμετωπίσει τα αυξανόμενα επίπεδα ανεργίας». Ανάμεσα σε άλλα, συστήνονται μέτρα όπως η εξατομικευμένη προσέγγιση του ανέργου, η έγκαιρη και καλύτερη προσέγγιση της αγοράς εργασίας, η κατάρτιση, η καλύτερη συνεργασία με τους κοινωνικούς εταίρους. Δηλαδή: Εδώ ελπίζουμε να εννοείτε ο αυστηρότερος έλεγχος του ΟΑΕΔ από το κράτος και όχι από τις επιχειρήσεις. Το κράτος, βέβαια,θα πρέπει να διεξάγει αυτόν τον έλεγχο με βάση τις ανάγκες των ανέργων και όχι με βάση τις ανάγκες αύξησης της κερδοφορίας των επιχειρήσεων.

6. Τη διευκόλυνση της ελεύθερης διακίνησης των εργαζομένων, «σύμφωνα με τις Συνθήκες και το κοινοτικό κεκτημένο και την προώθηση της κινητικότητας μέσα στην ενιαία αγορά της ΕΕ». Δηλαδή: Αποθέωση της ενιαίας αγοράς συμφωνα με την στρατιγικη της Λισαβόνας, προκειμένου τα οικονομικα συμφέροντα να μπορούν απρόσκοπτα να αξιοποιούν εργαζόμενους που υποχρεώνονται σε διαρκή κινητικότητα προκειμένου να εξασφαλίσουν ένα στοιχειώδες μεροκάματο.

7. Την ενθάρρυνση των διαφόρων μορφών της ελαστικής απασχόλησης, ώστε πιο αποτελεσματικά να εξασφαλίζεται «η μετάβαση από την ανεργία στην απασχόληση καθώς επίσης και από μια εργασία σε μια άλλη». Δηλαδή: Αξιοποίηση κάθε ελαστικής μορφής απασχόλησης (μερική απασχόληση, συμβάσεις ορισμένου χρόνου, κ.ά.) και εναλλαγή της υποαπασχόλησης με την κατάρτιση, προκειμένου να συγκαλύπτεται η ανεργία και να κάμπτεται η απαιτητικότητα των εργαζομένων.

8. «Περαιτέρω προσοχή - σημειώνεται τέλος - πρέπει να δοθεί στη βελτίωση της ποιότητας της οικονομικά ενεργής ζωής και στην αύξηση της παραγωγικότητας. Τα μακροπρόθεσμα μέτρα για την ανάπτυξη της οικονομικά ενεργής ζωής είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος ώστε να αυξηθεί και η δυνατότητα των επιχειρήσεων να ανταποκριθούν στις αλλαγές κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης». Δηλαδή: Σαφής υπαινιγμός ότι πρέπει να αυξηθεί ο χρόνος κατά τον οποίο οι εργαζόμενοι παραμένουν στην παραγωγή, ώστε να αποτελούν μια πρόσθετη πηγή για την άντληση υπεραξίας και ταυτόχρονα να μη "χρεώνουν" τα δημόσια οικονομικά με επιπλέον δαπάνες.

Εμείς θεωρούμε ότι μετά και από αυτές τις αποφάσεις , οι συνθήκες στους χώρους δουλειές θα γίνουν ακόμη πιο βάρβαρες, χωρίς να παρέχονται τα δικαιώματα εκείνα που υπό άλλες κοινωνικοπολιτικές συνθήκες θα ήταν δεδομένα για τους εργαζόμενους.

Διαβάσατε τα δικά μας συμπεράσματα, περιμένουμε πλέον και τα δικά σας σχόλια...

Διαβάστε τη συνέχεια...

ΟΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΥΠΟΥΡΓΩΝ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ ΤΗΣ ΕΕ

Όπως από χθες σας προετοιμάσαμε, σήμερα θα σας παρουσιάσουμε, αναλυτικά, τα συμπεράσματα του Συμβουλίου των υπουργών Απασχόλησης (8 και 9 του Ιούνη στο Λουξεμβούργο).

Ξεκινούμε λοιπόν την ανάλυση των πρώτων σημείων απο το πρώτο εκ των δυο υπογεγραμμένων κειμένων:

1. Να βοηθιούνται οι επιχειρήσεις ώστε, αντί να κάνουν απολύσεις, να επιλέγουν "εναλλακτικές λύσεις", όπως το να επιβάλλουν «εύκαμπτα μοντέλα εργασίας και προσωρινή ρύθμιση του χρόνου απασχόλησης, ενδεχομένως και άλλες μορφές ευελιξίας μέσα στις επιχειρήσεις». Τέτοια μέτρα, σημειώνεται χαρακτηριστικά, «πρέπει να συνδυαστούν με δράσεις για την ενίσχυση της καταλληλότητας για απασχόληση, ώστε το εργατικό δυναμικό να κατευθύνεται σε νέες θέσεις και να ενθαρρύνονται οι εργαζόμενοι να εκμεταλλευτούν τις νέες ευκαιρίες» όσο διαρκεί η οικονομική κρίση. Συστήνουν ακόμα στα κράτη - μέλη να αποφεύγουν μέτρα που αποτρέπουν τη «δομική αλλαγή» ξεπερασμένων κλάδων και τομέων δουλειάς. Σύμφωνα με το Συμβούλιο, όλα τα μέτρα πρέπει να συντονιστούν, ώστε να αποφευχθούν αρνητικές συνέπειες «στην κινητικότητα της αγοράς εργασίας, την ανταγωνιστικότητα, την μακροοικονομική σταθερότητα». Δηλαδή: Οι πολιτικοί μας εκπρόσωποι ενθαρρύνουν τη γενικευμένη εφαρμογή της εκ περιτροπής εργασίας, της κατάρτισης και επανακατάρτισης, καθώς και κάθε άλλης μορφής ελαστικής απασχόλησης. Ο ομολογημένος στόχος είναι να ενισχυθεί η κινητικότητα από τη μια δουλειά στην άλλη και να μην πληγεί η ανταγωνιστικότητα.

2. Τη δημιουργία μιας αγοράς εργασίας όπου θα κυριαρχεί η "ευελφάλεια", μέσω της παροχής κινήτρων για την εργασία, τον καθορισμό «κατάλληλων επιπέδων» στις δαπάνες που αφορούν στο «μη μισθολογικό κόστος της εργασίας, ειδικά για τους εργαζόμενους με λίγα προσόντα και τις άλλες ευάλωτες ομάδες εργαζομένων». Συστήνεται ακόμα στα κράτη - μέλη να δώσουν ιδιαίτερη προσοχή στην επίτευξη «φιλικού προς την απασχόληση κόστους εργασίας», ενθαρρύνοντας τους «κοινωνικούς εταίρους να θέτουν το σωστό πλαίσιο διαπραγματεύσεων, στο οποίο θα αντανακλώνται όλες οι προκλήσεις της αγοράς εργασίας και με στόχο να εξασφαλιστεί η οικονομική σταθερότητα για βιώσιμη ανάπτυξη και για να μην πληρώνει η μια γενιά για την άλλη». Δηλαδή: Οι εργοδότες ενθαρρύνονται να μειώσουν με κάθε μέσο το μισθολογικό και μη μισθολογικό "κόστος" της εργασίας, πετυχαίνοντας ακόμα χαμηλότερους μισθούς και περικόπτοντας δαπάνες που σχετίζονται με την Κοινωνική Ασφάλιση. Σ' αυτή την κατεύθυνση ενθαρρύνονται να αξιοποιήσουν πιο αποτελεσματικά και τα κοινωνικοεταιρικά τους εργαλεία, όπως για παράδειγμα τους ξεπουλημένους εργατοπατέρες μας(συνδικαλιστές).

3. Την παροχή «επαρκούς εισοδηματικής υποστήριξης και πρόσβασης σε ποιοτικές υπηρεσίες για τους ανθρώπους εκείνους που χτυπιούνται από τις επιδράσεις της κρίσης, μέσω της χρησιμοποίησης των σύγχρονων συστημάτων κοινωνικής προστασίας, σύμφωνα με την αρχή της "ευελφάλειας", σε συνδυασμό με την αρχή της επικουρικότητας των δημόσιων οικονομικών». Σημειώνεται ακόμα ότι είναι απαραίτητο «να κρατηθούν οι εργαζόμενοι που έχασαν τη δουλειά τους σε στενή επαφή με την αγορά εργασίας, μέσω της κατάρτισης και άλλων μέτρων, προκειμένου να αποτραπεί η επιδείνωση των δεξιοτήτων τους και (η απαξίωση) του ανθρώπινου κεφαλαίου και για να αυξηθεί η ανταγωνιστικότητά τους στην αγορά εργασίας». Δηλαδή: Με αδρή χρηματοδότηση, επιδιώκουν τη δημιουργία ενός δικτύου για την παροχή στοιχειώδους κοινωνικής προστασίας, ώστε αυτοί που θα χτυπηθούν πιο έντονα από την κρίση να μην οδηγηθούν στην απόλυτη εξαθλίωση και να συγκαλυφθεί και η ανεργία.

συνεχίζεται...
Διαβάστε τη συνέχεια...