
Το ζήτημα δεν είναι, βέβαια, αν πράγματι οι τράπεζες παρέχουν αυτά ακριβώς που διαφημίζουν, αν και ( εδώ που τα λέμε) τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι. Το πρόβλημα είναι ότι οι τραπεζίτες ανακάλυψαν μία ακόμα προσοδοφόρα μέθοδο να πουλήσουν ένα αγαθό, το αγαθό της ιατρικής φροντίδας, που σε κάθε περίπτωση δεν μπορεί παρά να είναι ένα αγαθό και μια υπηρεσία που θα έπρεπε να τη ΔΙΚΑΙΟΥΤΑΙ, ο κάθε πολίτης. Από το δημόσιο και εντελώς δωρεάν.
Τα πράγματα γίνονται ακόμα χειρότερα επειδή οι τραπεζίτες δεν ξύπνησαν ξαφνικά ένα πρωί και σκέφτηκαν να "προσφέρουν" το συγκεκριμένο προϊόν. Ισα ίσα. Μαζί με άλλες επιχειρηματικές ομάδες, κύρια ασφαλιστικές εταιρείες και ιδιωτικές εταιρείες στο χώρο της Υγείας, άσκησαν πιέσεις, διοργάνωσαν δεκάδες συνέδρια, εκπόνισαν εκατοντάδες μελέτες για να αποδείξουν:
Πόσο αναγκαίο είναι να αλλάξει το σύστημα της κοινωνικής ασφάλισης, πόσο ξεπερασμένο είναι να προσφέρονται υπηρεσίες από το δημόσιο και δωρεάν, πόσο αναποτελεσματικός είναι ο δημόσιος τομέας της Υγείας, πόσο τεράστιο είναι το κόστος από την ελεύθερη πρόσβαση που υπήρχε στα κρατικά νοσοκομεία, πόσο διογκώνονται τα ελλείμματα από τις δημόσιες δαπάνες αυτού του είδους κ.ο.κ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου