- Το επιχείρημα της γήρανσης, που προβάλετε κυρίως από τον διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας Γ. Προβόπουλο.
- Η επί 50ετιας διαρκεί ανάγκη αναμόρφωσης της κοινωνικής ασφάλισης και
- οι πολιτικές επιλογές σε βάρος των εργαζομένων,
Τετάρτη 29 Απριλίου 2009
ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ: ΣΤΗΝΟΥΝ ΕΚ ΝΕΟΥ ΣΚΗΝΙΚΟ ΑΝΑΤΡΟΠΩΝ
ΕΝΘΑΡΡΥΝΕΙ ΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΔΕΗ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ
Πολύ περισσότερο, ο υπουργός Ανάπτυξης δήλωσε ότι «η κυβέρνηση θα ενθαρρύνει συνεργασίες μεταξύ ΔΕΗ και ιδιωτών στον τομέα αυτό, όπως άλλωστε συμβαίνει στην υπόλοιπη Ευρώπη», πρακτική που αποδυναμώνει τον όποιο δημόσιο έλεγχο στις ενεργειακές υποδομές επιτρέπει σήμερα η διατήρηση του 51% των μετοχών της ΔΕΗ στο κράτος. Είναι ενδεικτικό ότι στα εγκαίνια του σταθμού, στα οποία μίλησε και ο Πρόεδρος της Βουλής Δ. Σιούφας, ο πρόεδρος της ΔΕΗ Τ. Αθανασόπουλος έκανε εκτενή αναφορά στα έργα Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ) που προωθεί η επιχείρηση, ένα από τα οποία αφορά τη συνεργασία της ΔΕΗ ΑΝΑΝΕΩΣΙΜΕΣ με το γαλλικό κολοσσό EDF ENERGIES NOUVELLES, για την κατασκευή αιολικού πάρκου 30 MW στο δήμο Μουζακίου, ύψους 60 εκατ. ευρώ.
Ο υπουργός Ανάπτυξης εξέφρασε, επίσης, τη στήριξη της κυβέρνησης σε επενδύσεις ΑΠΕ, στο πλαίσιο του στόχου της ΕΕ για διείσδυσή τους στο 20% της τελικής κατανάλωσης έως το 2020. Ένας στόχος που δε λήφθηκε με περιβαλλοντικά κριτήρια, αλλά προκειμένου να επιτρέψει την είσοδο των επιχειρηματικών ομίλων με προνομιακούς όρους κερδοφορίας στον ενεργειακό τομέα.
Στο μεταξύ, στο περιθώριο της ενεργειακής Διάσκεψης που πραγματοποιήθηκε στη Βουλγαρία, υπογράφτηκε «μνημόνιο κατανόησης» μεταξύ Ελλάδας και Βουλγαρίας στον ενεργειακό τομέα, που προβλέπει: Την κατασκευή της δεύτερης γραμμής ηλεκτρικής διασύνδεσης 400 KV (Νέα Σάντα - Μαρίτσα), την κατασκευή του νέου αγωγού φυσικού αερίου διπλής ροής Κομοτηνή - Χάσκοβο, μήκους περίπου 125 χλμ., συνεργασία στον αγωγό «Σάουθ Στριμ» και προώθηση της κατασκευής τερματικού σταθμού υγροποιημένου φυσικού αερίου στη Βόρεια Ελλάδα.
ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
υπογραμμίζεται, στόχοι της στρατηγικής για τη Νεολαία είναι η «βελτίωση πρόσβασης και πλήρους συμμετοχής όλων των νέων στην κοινωνία» και «προαγωγή της αμοιβαίας αλληλεγγύης μεταξύ της κοινωνίας και των νέων». Χάιδεμα, κολακεία και ντοπάρισμα δηλαδή, προκειμένου να αντέξουν οι νέοι στον εργασιακό μεσαίωνα...Τα στοιχεία:
Τα στοιχεία της Eurostat που προκαλούν την ανησυχία της ΕΕ είναι τα εξής: Υπολογίζεται ότι το ποσοστό των νέων από 15 - 29 χρονών θα μειωθεί στο 15,3% μέχρι το 2050.
Το 1/5 των παιδιών δεν έχουν βασικές ικανότητες ανάγνωσης, γραφής και αριθμητικής. Ενα στα εφτά νεαρά άτομα ηλικίας 18 - 24 χρόνων (6 εκατομμύρια νέοι) δεν έχουν προχωρήσει πέρα από την υποχρεωτική εκπαίδευση.
Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, το ποσοστό αυτών που εγκαταλείπουν πρόωρα το σχολείο (πριν ολοκληρώσουν την κατώτερη δευτεροβάθμια εκπαίδευση) κυμαίνεται στο 14,8%.
Πάνω από τους μισούς νέους Ευρωπαίους μεταξύ 25 - 29 ετών έχουν ολοκληρώσει την ανώτερη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και το 29% την ανώτατη εκπαίδευση.
Ούτε 1 στους 3 νέους 25 - 34 ετών με μειονεκτική κοινωνικοοικονομική προέλευση δεν ολοκληρώνουν την ανώτατη εκπαίδευση.
Περισσότεροι από 1 στους 3 νέους Ευρωπαίους από 15 - 24 ετών δεν είναι ενταγμένοι ούτε στην εκπαίδευση, ούτε στην εργασία, ούτε στην κατάρτιση. To ποσοστό ανεργίας των νέων από 15 - 24 χρόνων (15,3% το 2007, 15,4% το 2008) είναι σχεδόν το διπλάσιο από το αντίστοιχο του συνολικού εργαζόμενου πληθυσμού.
Το 26% των ανέργων από 15 - 24 ετών και το 35% των ανέργων 25 - 29 ετών παραμένουν άνεργοι για πάνω από 1 χρόνο.
19 εκατ. παιδιά (έως 17 χρονών) και το 20% των νέων ανθρώπων από 18 - 24 χρόνων στην ΕΕ βρίσκονται σε κίνδυνο φτώχειας. Το 18% των νέων από 18 - 24 ετών αμείβονται με λιγότερο από το μισό του μέσου εισοδήματος της χώρας όπου ζουν.
Διαβάστε τη συνέχεια...ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΓΕΡΟ ΤΟ "ΧΑΣΤΟΥΚΙ"...
ήδη τόσο ο ίδιος όσο και ο πρωθυπουργός έχουν αποκηρύξει μετά βδελυγμίας κάθε ιδέα για συμμετοχή στα βάρη της κρίσης. Μάλιστα, ο Γ. Παπαθανασίου δεν κρύβει τις συναντήσεις του με εκλεκτούς μεγαλοεπιχειρηματίες στη «Λέσχη των Αθηνών» και αλλού, τα «αιτήματα» των οποίων σπεύδει να μετατρέψει σε υπουργικές αποφάσεις και «πακέτα» στήριξης της κερδοφορίας τους. Τα αποτελέσματα είναι χειροπιαστά. Οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι όχι μόνο δε χάνουν, αλλά βγαίνουν ενισχυμένοι από την κρίση... Ας μην τρέφουν όμως αυταπάτες. Οι συνταξιούχοι, ασφαλώς όχι μόνο αυτοί, δε θα σταματήσουν τους αγώνες τους για την ανατροπή αυτή της πολιτικής.
Διαβάστε τη συνέχεια...
Η ΓΡΙΠΗ...
σχετικά με το πώς η ανάγκη για επαγρύπνηση όσον αφορά την δημόσια υγεία καταπίπτει στο επίπεδο μιας παγκόσμιας επιχείρησης που κανοναρχείται από τις επιδιώξεις των πολυεθνικών για τον προσπορισμό αστρονομικών κερδών.Το φάρμακο, εν ολίγοις δεν είναι δημόσιο αγαθό, αλλά «προϊόν» και «εμπόρευμα» κερδοσκοπίας.
Για παράδειγμα οι δυο εταιρείες - «Γκλάξο» (Glaxo) και «Ρος» (Roche) - που παράγουν τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη γρίπη των πουλερικών και τη γρίπη των χοίρων, ασκούν το «δικαίωμα» που τους παρέχει ένα πολιτικό και οικονομικό σύστημα που έχει για προμετωπίδα του το «ο θάνατός σου - η ζωή μου»: Αποτρέπουν (σ.σ.: στην ουσία απαγορεύουν) την παραγωγή εκείνων των ποσοτήτων φαρμάκων που είναι απαραίτητα, ώστε να κρατούν ψηλά την τιμή και να κερδοσκοπούν με τον πανικό, αλλά και με τη γρίπη, εφόσον αυτή εκδηλωθεί.
Είναι χαρακτηριστικό ότι στις αρχές της δεκαετίας του '90, η Ινδία και η Βραζιλία αποφάσισαν
να σπάσουν την πατέντα των φαρμάκων που κατείχαν οι φαρμακοβιομηχανίες και προχώρησαν στην παραγωγή αντιγράφων - και εξίσου θεραπευτικών - φαρμάκων για την αντιμετώπιση του έιτζ. Το αποτέλεσμα ήταν το ποσό των 10.000 - 15.000 δολαρίων που απαιτούνταν για την ετήσια θεραπεία ενός ασθενή έιτζ, να πέσει κατά 95%!
Τότε ακριβώς «επενέβησαν» οι φαρμακοβιομηχανίες και το 1994 και στο πλαίσιο του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ) επέβαλαν τη συμφωνία TRIPS. Οπως προέβλεπε εκείνη η συμφωνία, για μια τουλάχιστον 20ετία, η εταιρεία που θα ανακάλυπτε κάποιο φάρμακο θα είχε την απόλυτη «πνευματική» ιδιοκτησία του.
Ενεκα, όμως, της «φιλανθρωπίας» τους, οι φαρμακοβιομηχανίες υποσχέθηκαν ότι θα έκαναν δεκτό το αίτημα να σπάει η πατέντα τους, εφόσον ετίθετο ζήτημα δημόσιας υγείας. Υπό μία προϋπόθεση: Εκείνος που θα αναλάμβανε την παραγωγή των αντιγράφων φαρμάκων θα ήταν η εγχώρια φαρμακοβιομηχανία κάθε χώρας. Μόνο που εδώ υπάρχει μια σημαντική «λεπτομέρεια»: Οι περισσότερες φτωχές χώρες δε διαθέτουν εγχώρια φαρμακοβιομηχανία...
ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΟ ΦΛΗΝΑΦΗΜΑ
το άγχος της μπροστά στις ευρωκάλπες. Η πραγματικότητα είναι βέβαια ότι η κυβέρνηση ποτέ δεν τόλμησε να αγγίξει το καρτέλ του γάλακτος, που επί χρόνια αγοράζει φτηνά από τους φτωχούς κτηνοτρόφους και πουλάει πανάκριβα στα λαϊκά νοικοκυριά. Αντίθετα, έκανε τις πλάτες στα καρτέλ, επικαλούμενη τους νόμους της ελεύθερης αγοράς. Η πρόσφατη μείωση των τιμών στο γάλα καμία σχέση δεν έχει με τους ελέγχους που επικαλείται ο Ευ. Αντώναρος. Αντίθετα, έχει να κάνει με τον άγριο ανταγωνισμό των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων για να αυξήσουν τα μερίδιά τους στη συγκεκριμένη αγορά. Από την άποψη αυτή η μείωση των τιμών του γάλακτος είναι πρόσκαιρη, αφού είναι ιστορικά αποδεδειγμένο ότι τα μονοπώλια που θα διαμορφωθούν μετά τη λήξη τού εν εξελίξει πολέμου θα βγάλουν τις τρέχουσες απώλειες και μάλιστα με το παραπάνω...Διαβάστε τη συνέχεια...
ΚΟΙΤΑ ΕΔΩ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΕΣ...
Και τώρα παρακαλούμε την προσοχή σας. Διατηρούμε τη μορφή του κειμένου, όπως αυτό διανεμήθηκε στους δημοσιογράφους:
«Αγαπητοί σύντροφοι θα νικήσουμε.
Οι Σοσιαλιστές της Ευρώπης θα νικήσουν
Στις 7 Ιούνη, θα νικήσουμε
Στις 8, η Ευρώπη δεν θα είναι πια η ίδια.
Οι λαοί της θα στρίψουν το τιμόνι αριστερά:
Αλλαγή στην Ευρώπη τώρα.
Γιατί την χρειάζονται οι κοινωνίες μας.
Για μια Ευρώπη κοινωνική, για μια δίκαιη κοινωνία.
Θα νικήσουμε και όλοι μαζί θα χτίσουμε μια Ευρώπη σοσιαλιστική,
μια Ευρώπη πολιτική, οικονομική και κοινωνική»!
Τούτο που διαβάσατε είναι το προοίμιο, η εισαγωγή της ομιλίας που έκανε ο κ. Γιώργος Παπανδρέου απευθυνόμενος την περασμένη Παρασκευή, ως πρόεδρος της «σοσιαλιστικής διεθνούς», στους Ευρωπαίους «σοσιαλιστές» που συναντήθηκαν στην Τουλούζη.
Το ενδιαφέρον, δε, της υπόθεσης δεν είναι τι είπε ο κ. Παπανδρέου. Είναι το σε ποιους τα είπε. Για να ξέρετε, λοιπόν, οι «σοσιαλιστές» που αφού «νικήσουν» στις ευρωεκλογές, από την επόμενη κιόλας μέρα, στις 8 του Ιούνη, «θα χτίσουν μια Ευρώπη σοσιαλιστική» , είναι:
- Το κόμμα του Μπράουν και του Μπλερ, οι Εργατικοί της Βρετανίας, που - εκτός όλων των υπολοίπων που έχουν κάνει - ψήφισαν και τη διά νόμου επιβολή της μείωσης των ημερών εργασίας με αντίστοιχη μείωση μισθού των εργαζομένων, την ώρα που μοιράζουν δισεκατομμύρια επί δισεκατομμυρίων στις τράπεζες.
- Το κόμμα του Θαπατέρο στην Ισπανία, ο οποίος τα κατάφερε περίφημα, όπως δείχνουν τα ποσοστά της ανεργίας που έχουν εκτιναχτεί στην Ισπανία στο 17%.
- Το κόμμα των Γάλλων σοσιαλιστών και της Σεγκολέν, η οποία κατά τη διάρκεια των προεδρικών εκλογών στη Γαλλία ζητούσε την ίδρυση «στρατοπέδων σωφρονισμού» των νέων.
- Το κόμμα των Γερμανών σοσιαλδημοκρατών, οι οποίοι εδώ και μερικά χρόνια συγκυβερνούν με την Μέρκελ στη Γερμανία και ανάμεσα στα άλλα ανέβασαν τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης των εργαζομένων στα 67 χρόνια.
Αυτοί ήταν το ακροατήριο του κ. Παπανδρέου. Αυτοί, δηλαδή, που θα «χτίσουν» τη «σοσιαλιστική» Ευρώπη...
Διαβάστε τη συνέχεια..."ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΑ ΦΤΩΧΕΙΑ"
ξέρουμε, οι επιστήμονες ανά τον κόσμο τα ερευνούν και μακάρι να βρουν άκρη...Τα ...κοινωνικά πάντως - αν και επίσης δεν τα ξέρουμε - μπορούμε να τα υποψιαστούμε.
Να 'ναι άραγε τυχαίο πως η διάδοση τέτοιων νοσημάτων βρίσκει εύφορο έδαφος σε χώρες και ηπείρους με μεγάλη φτώχεια (π.χ., Μεξικό ή Αφρική);
Φανταζόμαστε πως όχι. Γιατί όπου υπάρχουν παραγκουπόλεις, ...προφανώς δε λειτουργεί και κάποιο ιδιαίτερα αναπτυγμένο σύστημα Υγείας και Πρόληψης.
Αλλωστε, δεν έχουμε ακούσει ποτέ στην πρόσφατη ιστορία κάποια επιδημία να ξεκίνησε από το ...Γκστάαντ της Ελβετίας, ή από τα πλούσια περίχωρα του Λος Αντζελες.
Κι όσο για την Ευρώπη ας μην είναι πια και τόσο βέβαιες οι κυβερνήσεις της για τη ...θωράκισή της.
Βλέπετε, οι πολιτικές τους δημιουργούν παραγκουπόλεις και γκέτο σε κάθε πρωτεύουσα ή μεγάλη πόλη. Και καθόλου δε νοιάζονται - προφανώς - για την υγεία των κατοίκων τους.
Δυστυχώς, σε έναν κόσμο ανισότητας κανείς δεν ξεφεύγει από τους κανόνες. Ούτε καν οι ...ιοί.
Τουλάχιστον αυτοί μεταλλάσσονται και ενίοτε εξαφανίζονται. Οι πολιτικές περιθωριοποίησης ανθρώπων όχι...
Διαβάστε τη συνέχεια...Τρίτη 28 Απριλίου 2009
ΠΑΤΡΑ: ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ
Να «μαντρώσει» και να ελέγξει με κάθε τρόπο τους πρόσφυγες που ζουν στον άθλιο αυτοσχέδιο
καταυλισμό της Πάτρας στο στρατόπεδο της πρώην ΜΟΜΑ (περιοχή Ρηγανόκαμπος), επιχειρεί τώρα η κυβέρνηση, έως ότου υλοποιηθεί η αρχική της απόφαση να δημιουργήσει άλλο «στρατόπεδο» συγκέντρωσης στο Δρέπανο του Ρίου «Κέντρο Υποδοχής και Φιλοξενίας Παράνομων Μεταναστών».
Αυτό ανακοίνωσε το περασμένο Σάββατο στην Πάτρα ο υπουργός Εσωτερικών Πρ. Παυλόπουλος, κατά τη διάρκεια σύσκεψης με φορείς του νομού, στο οποίο οι βασικοί συνομιλητές όπως η Νομαρχία Αχαΐας - Δήμος Πάτρας (ΠΑΣΟΚ) επί της ουσίας συμφωνούν. Οπως είπε ο υπουργός, στόχος είναι η «επιχείρηση» να ολοκληρωθεί μέχρι τέλος Μάη και να μεταφερθούν στη ΜΟΜΑ όπου, σημειωτέον, οι υποδομές είναι λειψές. Μάλιστα, δε δίστασε να χαρακτηρίσει τους μετανάστες «παράνομους» υποστηρίζοντας παράλληλα πως δεν επιθυμούν πολιτικό άσυλο. Βέβαια, αυτό είναι «μύθος» καθώς απέφυγε να αναφέρει πως όσοι καταθέτουν τα χαρτιά τους φεύγουν άπραγοι. Είναι χαρακτηριστικό πως το 2007, 1.343 Αφγανοί ζήτησαν πολιτικό άσυλο και μόλις 7 ή 8 το απέκτησαν (ποσοστό μόλις 0,56%).
Διαβάστε τη συνέχεια...H KATANTIA...
Η οικονομική κρίση έχει χτυπήσει σφοδρά τα λαϊκά στρώματα στην Ισπανία, με πληθυσμό πάνω από 45 εκατομμύρια κατοίκους και η ανεργία έχει επίσημα φτάσει στο 17%, δηλαδή πάνω από 4 εκατομμύρια του οικονομικά ενεργού πληθυσμού. Τα νούμερα αυτά σαφώς είναι υποδεέστερα της
πραγματικότητας, αν λάβει κανείς υπόψη ότι η μερική απασχόληση και οι συμβάσεις της «μιας μέρας» κάνουν θραύση εδώ και χρόνια.
Έτσι, το γεγονός ότι σε αυτήν την χώρα αρχίζουν να κάνουν την εμφάνισή τους αγγελίες σε εφημερίδες, από απελπισμένους άνεργους που πουλούν ζωτικά όργανά τους προκειμένου να ...επιβιώσουν, ήταν μάλλον αναμενόμενο, φαινόμενο που υπάρχει σε χώρες του λεγόμενου τρίτου κόσμου, όπου η φτώχεια και η ανέχεια κυριαρχούν. Αυτή είναι η κατάντια του εκμεταλλευτικού συστήματος σε μια χώρα της Ευρώπης. Οι εργαζόμενοι και στη χώρα μας πρέπει να βγάλουν τα συμπεράσματά τους.
ΘΕΜΑ: "ΕΥΡΩΠΑΙΟΣ ΕΘΕΛΟΝΤΗΣ" -Γ'-
Αυτό είναι το περιεχόμενο του εθελοντισμού για την ΕΕ: Δεξιότητες, μέσο για τη διά βίου μάθηση, απλήρωτη προϋπηρεσία, και δείγμα «καλής θέλησης», αφοσίωσης στα ιδανικά της ΕΕ. Τελείωσες το σχολείο, το ΙΕΚ, το ΤΕΙ, το Πανεπιστήμιο, και δεν έχεις δουλειά; Κανείς δε σε προσλαμβάνει επειδή δεν έχεις πρακτική εμπειρία; Η λύση της ΕΕ είναι να εργασθείς για λίγο καιρό απλήρωτος και μπορεί αυτό να λειτουργήσει προς όφελός σου. Σίγουρα πάντως ενισχύει «την οικονομική και κοινωνική συνοχή», όπως υπογραμμίζει ο τίτλος της Εκθεσης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.Στο παρών σύστημα η εθελοντική εργασία δεν είναι έκφραση κοινωνικής αλληλεγγύης, δεν την καρπώνεται ο λαός. Δεν είναι τίποτα άλλο παρά απλήρωτη δουλειά, που, σε τελευταία ανάλυση, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο τα οφέλη της τα καρπώνονται οι λίγοι. Οταν μιλάμε για εθελοντισμό, αφορά σε απλήρωτη εργασία συνήθως σε κοινωνικές υπηρεσίες που το κράτος θα έπρεπε να τις παρέχει αποκλειστικά και δωρεάν με δεδομένο ότι εισπράττει χρήματα από τους εργαζόμενους μέσω φορολογίας από το λαό. Ο εθελοντισμός συμβάλλει έτσι ώστε το κράτος να μειώνει συνεχώς από τον προϋπολογισμό τις δαπάνες για κοινωνικές υπηρεσίες και να αυξάνει το μερίδιο εκείνο που δίνει στους κεφαλαιούχους. Και τα ίδια τα εθελοντικά προγράμματα της ΕΕ χρηματοδοτούνται από χρήματα των εργαζομένων των χωρών - μελών της Ενωσης, αλλά την ίδια ώρα υλοποιούνται από εθελοντές εργαζόμενους που δεν πληρώνονται για τη δουλειά τους.
Η διάθεση για προσφορά στο κοινωνικό σύνολο υπάρχει στους εργαζόμενους και στους νέους, διότι βλέπουν παντού γύρω τους τις αδικίες και τις ανισότητες να οξύνονται. Αλλωστε, η συμμετοχή στην κοινωνική πάλη, στα σωματεία και τους μαζικούς φορείς, γίνεται εθελοντικά και συνειδητά με σκοπό τη βελτίωση της ζωής του λαού και την κατάργηση της εκμετάλλευσης με την ανατροπή της παρούσας κατάστασης. Ωστόσο, σε μια κοινωνία, όπου μια εκμεταλλεύτρια τάξη ζει σε βάρος των εκμεταλλευόμενων τάξεων, ο όρος «κοινωνικό σύνολο» δε «στέκει». Θα «έστεκε» μόνο αν τον παραγόμενο πλούτο καρπωνόταν με τον έναν ή τον άλλον τρόπο το σύνολο της κοινωνίας, αν η ανάπτυξη ήταν σε όφελος του λαού και όχι των κερδών. Αν δηλαδή βελτίωνε αντί να χειροτερεύει τους όρους ζωής της εργατικής τάξης. Κάτι τέτοιο δε συμβαίνει. Το «κοινωνικό σύνολο» σε μια κοινωνία είναι διαιρεμένο σε τάξεις με ασυμβίβαστες αντιθέσεις και εντελώς αντίθετα συμφέροντα και ως εκ τούτου ο εθελοντισμός που ενισχύει την κοινωνική συνοχή και την ανταγωνιστικότητα του κεφαλαίου δεν πρέπει να αφορά κανένα νέο, καμιά νέα από τα λαϊκά στρώματα.
Ο εθελοντισμός που οργανώνεται από τα μονοπώλια είναι συνυφασμένος με τη λειτουργία και σε όφελος της κυρίαρχης τάξης. Αλλωστε, μόνο ως εξασφάλιση «δεξιότητας» για την πώληση της εργατικής δύναμης ίσως με καλύτερους όρους μπορεί να λογαριαστεί και να παρουσιαστεί. Αντίθετα, η αλληλεγγύη μεταξύ των εργαζομένων, η αλληλοβοήθεια και συμπαράσταση σε συνδυασμό με την αγωνιστική στάση ζωής είναι τα γνήσια ιδανικά των λαϊκών στρωμάτων. Η ανιδιοτελής προσφορά βρίσκει την πλήρη έκφρασή της σε μια κοινωνία όπου τον πλούτο που παράγεται θα τον καρπώνονται αυτοί που τον παράγουν και η εργασία θα είναι έτσι οργανωμένη ώστε να υπηρετεί τις λαϊκές ανάγκες και θα προχωράει μπροστά το σύνολο της κοινωνίας.
τέλος.
ΘΕΜΑ: "ΕΥΡΩΠΑΙΟΣ ΕΘΕΛΟΝΤΗΣ" -Β'-
Ο εθελοντισμός υποστηρίζει τους στόχους της Λισαβόνας με τους εξής τρόπους, σύμφωνα με την Εκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, που ψηφίστηκε τον Απρίλη του 2008 από τη ΝΔ, και το ΠΑΣΟΚ.
ευρύτατο φάσμα δεξιοτήτων και ικανοτήτων. Σύμφωνα με όσα αναφέρει η Επιτροπή, οι εθελοντικές δραστηριότητες παρέχουν πολύτιμη άτυπη εμπειρία μάθησης, η οποία καθιστά ικανούς τους νέους να αποκτούν δεξιότητες και διευκολύνει τη μετάβασή τους από την εκπαίδευση στην απασχόληση. Ο εθελοντισμός αποτελεί επίσης μέσο διά βίου μάθησης».2. Προαγωγή της κοινωνικής ένταξης: «Ως ανεπίσημη και άτυπη εμπειρία μάθησης, ο εθελοντισμός προσφέρει πραγματικές ευκαιρίες σε όσους είναι αποκλεισμένοι από το επίσημο εκπαιδευτικό
σύστημα, καθώς επίσης και στους μακροχρόνια άνεργους. Σύμφωνα με τα διαθέσιμα ερευνητικά δεδομένα, τα άτομα που έχουν συμμετάσχει σε εθελοντικές δραστηριότητες έχουν λιγότερες πιθανότητες να μείνουν άνεργα. Δεδομένου ότι σχεδόν 1 στους 6 νέους στην ΕΕ εγκαταλείπει το σχολείο πρόωρα και 1 στους 4 νέους ενήλικους (25 - 29 ετών) δεν έχει ολοκληρώσει το ανώτερο επίπεδο της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, οι δεξιότητες που αποκτούν οι εθελοντές μπορούν να αποδειχθούν εξαιρετικά πολύτιμες για την πρόσβαση στην απασχόληση και την προώθηση της κοινωνικής ένταξης».3. Η οικονομική αξία του εθελοντισμού: «Σύμφωνα με την έκθεση του πανεπιστημίου John Hopkins, με τίτλο "Μέτρηση της κοινωνίας των πολιτών και του εθελοντισμού", ο τομέας των Μη Κερδοσκοπικών Ιδρυμάτων (ΜΚΙ) συμβάλλει στο ακαθάριστο εγχώριο προϊόν σε πολλές χώρες σχεδόν όσο και ο κατασκευαστικός και χρηματοπιστωτικός τομέας και δύο φορές περισσότερο από τον τομέα των υπηρεσιών κοινής ωφελείας. Αυτό σημαίνει ότι σε αυτόν οφείλεται το 5 - 7% του ΑΕΠ των χωρών όπου έχει διεξαχθεί η έρευνα (Αυστραλία, Βέλγιο, Καναδάς, Τσεχική Δημοκρατία, Γαλλία, Ιαπωνία, Νέα Ζηλανδία και Ηνωμένες Πολιτείες)».
συνεχίζεται...
ΘΕΜΑ: "ΕΥΡΩΠΑΙΟΣ ΕΘΕΛΟΝΤΗΣ'' -Α'-
Υπέρτατο «ιδανικό» του εθελοντισμού της ΕΕ, είναι οι στόχοι της στρατηγικής της Λισαβόνας, δηλαδή η ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής οικονομίας. Τα εθελοντικά προγράμματα της Ενωσης αφορούν κύρια τους νέους μέχρι 30 χρόνων, εργαζόμενους στην πιο παραγωγική αλλά και αβέβαιη φάση της ζωής τους: «Δεδομένης της μεγάλης ανεργίας των νέων σε πολλά μέρη της ΕΕ, ο εθελοντισμός αποτελεί μέσο για την κάλυψη του διαστήματος που μεσολαβεί μεταξύ της σχολικής εκπαίδευσης και της απασχόλησης», αναφέρεται σε πρόταση της Επιτροπής σχετικά με την κινητικότητα των νέων εθελοντών στην Ευρώπη τον Ιούλη του 2008.
Γι' αυτό τα κύρια κίνητρα που προσφέρονται ως δέλεαρ στους νέους εθελοντές είναι πρωτίστως η προϋπηρεσία, η απόκτηση δεξιοτήτων και εμπειριών, οι οποίες μάλιστα θα πιστοποιούνται! Καμία σχέση με την ανιδιοτελή προσφορά, την γνήσια αλληλεγγύη και την εθελοντική εργασία προς όφελος της κοινωνίας, τα οποία ως κίνητρα η «κοινωνία των μονοπωλίων» δεν μπορεί εξ ορισμού να προσφέρει.
Και σε άλλο σημείο λέει η πρόταση: «Η δημιουργία περισσότερων ευκαιριών διασυνοριακού εθελοντισμού για όλους τους νέους στην Ευρώπη θα συμβάλει στην υλοποίηση του Ευρωπαϊκού Συμφώνου για τη Νεολαία και στην επίτευξη των στόχων της στρατηγικής της Λισαβόνας».
συνεχίζεται...
ΤΕΤΟΙΕΣ ΦΙΛΙΕΣ ΝΑ ΜΑΣ ΛΕΙΠΟΥΝ...!
συλλογικών συμβάσεων εργασίας, 65ωρο - 78ωρο, διαχωρισμός του ημερήσιου χρόνου εργασίας σε ενεργό και ανενεργό, παράταση του εργάσιμου χρόνου απασχόλησης, ιδιωτικοποίηση της κοινωνικής ασφάλισης, νέα ΚΑΠ, ιδιωτικοποίηση ενέργειας, τηλεπικοινωνιών, μεταφορών κ.ο.κ., όλα αυτά και όχι μόνο εκπορεύθηκαν και οργανώθηκαν από την Κομισιόν, επικεφαλής της οποίας είναι ο Μ. Μπαρόζο. Ασφαλώς τα γνωρίζει πολύ καλά ο ίδιος ο Μπαρόζο, ο οποίος, επιχειρώντας να κάνει προεκλογική καμπάνια υπέρ της ΕΕ, το μόνο θετικό που βρήκε να διαφημίσει ήταν τα 20 δισ. από το Δ' ΚΠΣ με τα οποία τάχα επιδεικνύει η ΕΕ την αλληλεγγύη της προς τον ελληνικό λαό. «Ξέχασε» βέβαια να αναφέρει τι απέγιναν τα προηγούμενα τρία πακέτα. Ακριβώς για να μη «μαρτυρήσει» σε ποιες τσέπες θα πάει και το νέο πακέτο... Σ' αυτών τις τσέπες που τ' αρπάζουν από παντού για να ευημερούν τα κέρδη τους.
Διαβάστε τη συνέχεια...
Η ΑΤΑΚΑ...ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ!
Το 'χει ρίξει στις ...μεγάλες φράσεις ο Γιώργος Παπανδρέου, προσπαθώντας μήπως του κάτσει καμιά καλή ατάκα.
«Η δεξιά έχει ημερομηνία λήξης», είναι το τελευταίο του εφεύρημα, αναφερόμενος προφανώς στην κυβέρνηση. Με την πολιτική της «δεξιάς», όμως, τι γίνεται; Έχει ημερομηνία λήξης αυτή;
Γιατί αν κρίνουμε από τις πολιτικές θέσεις του ΠΑΣΟΚ και τις λογικές Σημίτη(1996-2004), μάλλον η δεξιά πολιτική έχει πολύ μέλλον, όσες φορές κι αν εναλλαχθούν τα δυο κόμματα στην κυβέρνηση.
Δυστυχώς (για το ΠΑΣΟΚ), ο κόσμος έχει μυαλό και σκέφτεται. Κι όποιος το κάνει καταλήγει ότι «δεξιά πολιτική» είναι η ακρίβεια, οι πόλεμοι, οι ιδιωτικοποιήσεις, η περικοπή εργασιακών δικαιωμάτων και άλλα τέτοια...
Οχι η «ατάκα», το επικοινωνιακό προφίλ και η ικανότητα τού να μη δημιουργείς σκάνδαλα (δηλαδή να μη ...σε πιάνουν με τη μίζα στα χέρια).
Διαβάστε τη συνέχεια...ΕΤΣΙ, ΕΤΣΙ...
Ελα, όμως, που τελικά όλα τα μέτρα έχουν έναν
και μόνο στόχο: Να διατηρηθούν υψηλά τα κέρδη των εταιρειών, ανεξαρτήτως της ...κινητικής κατάστασης των προϊόντων τους.
Ετσι, λοιπόν, η περικοπή των φόρων στο αυτοκίνητο καταλήγει στις τσέπες κατασκευαστών και αντιπροσωπειών, όπως και η όποιοι φορολογικοί περιορισμοί στα σπίτια θα καταλήξουν στα χέρια των εργολάβων.
Εμείς το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να πληρώνουμε κάθε μήνα στις τράπεζες για το αυτονόητο δικαίωμά μας να έχουμε μια στέγη και να μετακινούμαστε.
Για το πρόβλημα της σίτισης δεν ανησυχούμε, το έχει αναλάβει ...εργολαβικά ο Βγενόπουλος (μείωση τιμών στο γάλα και τα σχετικά)!
Διαβάστε τη συνέχεια...Δευτέρα 27 Απριλίου 2009
Η ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ..."ΜΑΣΑΕΙ ΤΣΙΧΛΑ"!
Η χρήση τσίχλας (κοινώς το μάσημα), σύμφωνα με μια νέα μελέτη «ειδικών» του Κολεγίου Ιατρικής Μπέιλορ στο Χιούστον που αναπαρήγαγαν εκτενώς πολλά ΜΜΕ, είναι ικανή να ...απογειώσει τις επιδόσεις μαθητών και
φοιτητών την ώρα που αυτοί δίνουν εξετάσεις (και όχι μόνο). Από τα πολλά που προσφέρει στον ...μασώντα η τσίχλα είναι η διαύγεια, η συγκέντρωση, η μείωση του στρες και γενικά η βελτίωση της απόδοσης. Μάλιστα, η παρουσίαση της έρευνας έγινε κατά τη διάρκεια της επιστημονικής συνάντησης της Αμερικανικής Εταιρείας Διατροφής στη Νέα Ορλεάνη. Εν ολίγοις, τα ...συμπεράσματα των «ειδικών» σε αυτή τη συνάντηση αποθέωσαν το μάσημα της τσίχλας (σ.σ. δε διευκρινίστηκε αν συμβαίνει το ίδιο ή και με ακόμη καλύτερα αποτελέσματα όταν κάνει κανείς φούσκες).
Λεπτομέρεια βασική: Η μελέτη χρηματοδοτήθηκε από την εταιρεία «Wrigley» που παρασκευάζει τσίχλες. Τόσο απλά. Είναι πέρα από κάθε αμφισβήτηση η σκοπιμότητα αυτής της μελέτης, όπως είναι αστείο ως γελοίο να διατυπώνει κανείς την άποψη ότι προάγει την έρευνα, την επιστήμη και τα συναφή...
Ωστόσο, για όσους το τολμήσουν, υπενθυμίζουμε πως το 2005, μια άλλη ανάλογη εταιρεία, προσέφερε 6 εκατομμύρια δανικές κορόνες σε μια δανική σχολή οδοντιατρικής, αν πραγματοποιούσε μια έρευνα που θα αποδείκνυε το καλό που κάνουν οι τσίχλες για τα δόντια. Δυο καθηγητές έπιασαν δουλειά, όμως η έρευνά τους έδινε το αντίθετο ακριβώς αποτέλεσμα από αυτό που επιθυμούσε η εταιρεία. Το δυστύχημα γι' αυτούς ήταν η εντιμότητά τους που δεν τους επέτρεπε να δεχτούν παρέμβαση στο έργο τους όπως ζητήθηκε με κομψό βέβαια τρόπο από το πανεπιστήμιο προκειμένου να μη χαθεί το ...έμβασμα. Ετσι, το πανεπιστήμιο αξιολογώντας τους δυο καθηγητές αποφάσισε - από μόνο του - να τους απολύσει και να ξαναρχίσει την έρευνα με άλλον καθηγητή και μερικούς φοιτητές, για να έχει το αποτέλεσμα που ήθελε η εταιρεία!
Κάθε άλλο σχόλιο μάλλον περιττεύει...
ΔΙΑΛΕΞΤΕ...ΜΟΝΟΙ ΣΑΣ


Σας παραθέτουμε ένα απόσπασμα από την τελευταία συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε ο Άλμπερτ Αϊνστάιν το 1955 :
«Κύριοι, ζητήσατε να σας απαντήσω σε χίλια δυο πράγματα, κανείς σας όμως δεν θέλησε να μάθει ποιος ήταν ο δάσκαλός μου, ποιος μου έδειξε και μου άνοιξε τον δρόμο προς την ανώτερη μαθηματική επιστήμη, σκέψη και έρευνα. Και για να μην σας κουράσω, σας το λέω έτσι απλά, χωρίς λεπτομέρειες, ότι μεγάλος μου δάσκαλος υπήρξε ο αξεπέραστος Έλληνας Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή, στον οποίο, εγώ προσωπικά, αλλά και η μαθηματική επιστήμη, η φυσική, η σοφία του αιώνα μας, χρωστάμε τα πάντα»
Σας παραθέτουμε ένα απόσπασμα από την τελευταία συνέντευξη του Ηλία Ψινάκη :
«Ο Σάκης θέλησε να πάει στην Αμερική για να σπουδάσει αυτά... περί υποκριτικής. Το συζητήσαμε και όπως καταλαβαίνετε εγώ δεν μπορούσα να πάω εκεί.Τον Σάκη τον θεωρώ φαινόμενο. Ήταν 16 χρόνια από τη ζωή μου. Από το 1989 μέχρι την Αμερική. Ακριβώς δηλαδή μετά τη Γιουροβίζιον που έγινε στην Κωνσταντινούπολη. Τη σχέση την είχε με την Κάτια πριν την Αμερική και είναι καλό που βρήκε ένα καλό κορίτσι και έκανε οικογένεια»
Διαλέξτε την Ελλάδα που σας αρέσει καλύτερα...Διαλέξτε την όμως μόνοι σας...
Γιατί τα Μ.Μ.Ε που έχουν αναλάβει να σκέπτονται για σας θα διαλέξουν το δεύτερο...
Εξάλλου πόσα ξέρετε για τον Καραθεοδωρή και πόσα για τον Ρουβά ;
Πειρατικός: Ουδέν περαιτέρω...
ΚΑΡΚΙΝΟΓΟΝΑ ΚΑΥΣΗ...
Θυμίζουμε ότι η δήθεν φιλοπεριβαλλοντική πολιτική της ΕΕ πρόσφατα ...αναβάθμισε την καρκινογόνα καύση σύμμεικτων στερεών αποβλήτων σε μέθοδο ενεργειακής αξιοποίησης. Τώρα πλέον απαιτεί να επιβληθεί και στη χώρα μας, με πρώτη την περιφέρεια Αττικής.
Αυτό προκύπτει από πρόσφατο έγγραφο - που αποκάλυψε χτες ο «Ρ» - το οποίο υπογράφουν εκ μέρους της Επιτροπής ο Ντ. Αχνερ, Γενικός Διευθυντής της Γενικής Διεύθυνσης Περιφερειακής Πολιτικής της ΕΕ και ο Κάρλ Φάλκεμπεργκ, Γενικός Διευθυντής της Γενικής Διεύθυνσης Περιβάλλοντος. Το έγγραφο το απευθύνουν στον Μόνιμο Αντιπρόσωπο της Ελλάδας στην ΕΕ Β. Κασκαρέλλη, ενώ το κοινοποιούν και στους υπουργούς Οικονομίας και Οικονομικών Γ. Παπαθανασίου, Εσωτερικών και Δημόσιας Διοίκησης Πρ. Παυλόπουλο, ΠΕΧΩΔΕ Γ. Σουφλιά και στον Πρόεδρο της Διυπουργικής Επιτροπής για τη διαχείριση των απορριμμάτων, υφυπουργό Εσωτερικών Θ. Νάκο.
Οπως επισημαίνεται στο έγγραφο «η μέθοδος της υγειονομικής ταφής αποτελεί τον τελευταίο στην ιεραρχία διαχείρισης αποβλήτων τρόπο διάθεσης και δεν τυγχάνει κοινωνικής αποδοχής». Υποδεικνύει σαφέστατα την καύση ως μέθοδο διαχείρισης. «Είναι συνεπώς αναγκαία - αναφέρει - η προώθηση νέων τεχνολογιών διαχείρισης αποβλήτων, όπως η θερμική επεξεργασία με υψηλή ενεργειακή απόδοση. Η Επιτροπή αποδίδει ιδιαίτερη σημασία σε τέτοιες λύσεις, οι οποίες φαίνεται ότι έχουν προβλεφτεί στη μελέτη που συνοδεύει τον Περιφερειακό Σχεδιασμό Διαχείρισης Αποβλήτων. Προκειμένου να υλοποιηθούν, απαιτείται, ενδεχομένως, η επικαιροποίηση του Σχεδιασμού και η περιβαλλοντική αδειοδότησή τους. Ωστόσο, ο περιορισμένος χρόνος ζωής των ΧΥΤΑ/ΧΥΤΥ στην Αττική, καθιστά αναγκαία την άμεση έναρξη των διαδικασιών για την υλοποίηση νέων λύσεων και στην προώθηση νέων τεχνολογιών».
Πρόκειται για ευθεία παρέμβαση της Επιτροπής υπέρ των τεράστιων οικονομικών συμφερόντων που κρύβονται πίσω από τη διαχείριση των απορριμμάτων και ειδικότερα του «λόμπι» της καύσης και των παρεμφερών μεθόδων. Βασική επιδίωξη των συμφερόντων αυτών είναι η
εξασφάλιση υπερκερδών από την κατασκευή εγκαταστάσεων καύσης, μέσω Συμπράξεων Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ) και κυρίως από την εκμετάλλευσή τους για δεκαετίες. Πρόκειται για επιδίωξη που ήδη έχει βρει απήχηση στα κόμματα τόσο της ΝΔ, όσο και του ΠΑΣΟΚ. Τα επιχειρηματικά αυτά συμφέροντα έχουν αρχίσει να κάνουν και επίσημα την εμφάνισή τους στη χώρα μας. Θυμίζουμε ότι πρόσφατα ανακοινώθηκε η συνεργασία της ΙΝΤΡΑΚΑΤ με τον πολυεθνικό κολοσσό Suez για την κατασκευή εγκαταστάσεων καύσης.
Εκτός αυτού, ασκείται πίεση για «ουσιαστική και δυναμική παρέμβαση των εθνικών αρχών για την επίλυση του προβλήματος», που «θα υπογραμμίσει την ύπαρξη πολιτικής βούλησης», ώστε να μην υπάρξει απώλεια κοινοτικών πόρων. Μέχρι στιγμής βέβαια το τι σημαίνει «δυναμική παρέμβαση» έχουν δοκιμάσει στο πετσί τους οι κάτοικοι της Κέρκυρας, των Ιωαννίνων και της Θεσσαλονίκης: Καταστολή, ξύλο και δακρυγόνα από τις δυνάμεις των ΜΑΤ, που στην περίπτωση της Κέρκυρας είχαν και ανθρώπινο θύμα!
Μάλιστα υπογραμμίζει ότι αυτή η επίδειξη πυγμής «θα αποτελέσει παράδειγμα και για τις υπόλοιπες περιφέρειες της Ελλάδας με παρεμφερή προβλήματα (όπως π.χ. η Ηπειρος, η Πελοπόννησος, η Ανατολική Μακεδονία και Θράκη και τα Ιόνια Νησιά). Πρόκειται, δηλαδή για περιοχές όπου υποδεικνύεται και εκεί - πέραν της Αττικής - η «λύση» της καύσης...
Διαβάστε τη συνέχεια...ΕΛΛΕΙΜΜΑΤΑ: ΤΟ «ΦΟΒΗΤΡΟ» ΓΙΑ ΝΕΑ ΑΝΤΙΛΑΙΚΑ ΜΕΤΡΑ 3ο μέρος
Τα ελλείμματα δεν είναι σημερινό φαινόμενο της οικονομίας,
ούτε χτεσινό και για την ύπαρξή τους δεν έχουν καμιά απολύτως ευθύνη οι εργαζόμενοι. Εμφανίζονται ως αποτέλεσμα της διαφοράς ανάμεσα στα έσοδα και τις δαπάνες του κρατικού προϋπολογισμού και αυξάνονται συνεχώς, από τη στιγμή που το κράτος αναλαμβάνει πρωταγωνιστικό ρόλο στην αναδιανομή εισοδημάτων. Ποσοστιαία, σε σχέση με το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν, παρουσιάζουν αυξομειώσεις, ανάλογα με τις προτεραιότητες που, κάθε φορά, καθορίζουν οι ανάγκες του κεφαλαίου και οι πολιτικές σκοπιμότητες.
Στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας, τα ελλείμματα, όπως τα υπολογίζουν στην «Γιούροστατ», είχαν καρφωθεί στο 16% και 17%. Είναι, μάλιστα, χαρακτηριστικό ότι από το 1985 και για 12 συνεχή χρόνια, το δημοσιονομικό έλλειμμα ήταν πάντα ποσοστό διψήφιο, δηλαδή τουλάχιστον υπερδιπλάσιο από τα σημερινά του επίπεδα. Κι όμως, τόσα χρόνια, οι κυβερνήσεις εκείνης της περιόδου, αλλά και εκείνες που ακολούθησαν μετά, με το έλλειμμα να κινείται στο 8% και 9%, όχι μόνο δε μιλούσαν για την επερχόμενη καταστροφή της ελληνικής οικονομίας, αλλά αντίθετα βεβαίωναν για τα μεγάλα άλματα που πραγματοποιούνταν.
Τα τελευταία χρόνια, πάντως, πράγματι κάτι αλλάζει στον τομέα των δημοσιονομικών και στον τρόπο κατάρτισης των εθνικών προϋπολογισμών στα πλαίσια της ΕΕ. Βάσει της στρατηγικής της Λισαβόνας, για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας του ευρωπαϊκού κεφαλαίου και της επιχειρηματικότητας συνολικά, το κράτος αποχώρησε από μια σειρά τομείς όπου δραστηριοποιούνταν τις προηγούμενες δεκαετίες (τράπεζες, επικοινωνίες, ενέργεια, μεταφορές, διάφορες υπηρεσίες) δημιουργώντας νέες ζώνες κερδοφόρας δράσης για το κεφάλαιο. Αυτό οδήγησε σταδιακά στη σημαντική μείωση των κονδυλίων που μέσω του προϋπολογισμού χρησιμοποιούνταν για την ανακατανομή των εισοδημάτων. Την ίδια στιγμή, μειώθηκαν δραστικά τα έσοδά του, εξαιτίας της συνεχούς μείωσης των συντελεστών φορολόγησης των κερδών του κεφαλαίου. Με δυο λόγια: Τεράστια ποσά που χρησιμοποιούσε το Δημόσιο μέσω των προϋπολογισμών του, είτε για τη συντήρηση του κράτους και των μηχανισμών του, είτε για την εκταμίευση κονδυλίων κοινωνικού χαρακτήρα, έπαψαν να υπάρχουν, ενώ ο στρατηγικός στόχος για ακόμα μεγαλύτερη συρρίκνωση του ρόλου του, υποχρεώνει τη λήψη μέτρων για μείωση των όποιων ελλειμμάτων, ώστε να μην υπάρξει στο μέλλον αδυναμία πληρωμής των τραπεζών, που ήδη έχουν δανείσει το Δημόσιο.
Είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον να παρακολουθήσει κανείς πώς, τα τελευταία δέκα χρόνια, εκφράζονται όλα αυτά σε αριθμούς. Την περίοδο, λοιπόν, 1999 - 2008 παρατηρείται η εξής εικόνα:
1) Το 1999 ο Γενικός Κρατικός Προϋπολογισμός, τα ποσά δηλαδή που διαχειρίστηκε το κράτος, ύψους περίπου 50 δισεκατομμυρίων έφταναν στο 44% του ΑΕΠ της χώρας. Πέρσι ο προϋπολογισμός έφτασε τα 88 δισεκατομμύρια ευρώ, ως ποσοστό του ΑΕΠ όμως μειώθηκε στο 36%.
2) Τα έσοδα του κρατικού προϋπολογισμού το 1999 αντιπροσώπευαν το 30,3% του ΑΕΠ. Οι αλλεπάλληλες μειώσεις της φορολογίας της άρχουσας τάξης είχαν σαν αποτέλεσμα το 2008 τα έσοδα αυτά να «πέσουν» στο 24,1% του ΑΕΠ.
3) Η παραπάνω εικόνα είχε σαν αποτέλεσμα τη δραστική μείωση των δαπανών κοινωνικού χαρακτήρα, την ακόμα μεγαλύτερη υποχρηματοδότηση των τομέων της Υγείας, της Παιδείας και της Κοινωνικής Πρόνοιας. Αυτό εκφράστηκε με τη μείωση των δημόσιων δαπανών για παρόμοιες δαπάνες ως ποσοστό του ΑΕΠ από 35,2% το 1999, σε μόλις 27% πέρσι.
4) Για όσους επιμένουν στην αντίληψη για το δήθεν πολυδάπανο κράτος εξαιτίας των μισθών και των συντάξεων των εργαζομένων, καλό είναι να τους θυμίζουμε ότι το σύνολο των μισθών των απασχολούμενων στην κεντρική διοίκηση και στα νοσοκομεία της χώρας το 2000 αποτελούσαν το 7,4% του ΑΕΠ, ενώ πέρσι περιορίστηκαν στο 6,7%. Οι δε συντάξεις, για τις οποίες γίνεται τόσος ντόρος το 2000 ήταν στο 2,39% του ΑΕΠ και πέρσι στο 2,38%!
Ετσι δημιουργούνται τα ελλείμματα τα οποία καλούνται τώρα να πληρώσουν οι εργαζόμενοι. Σε μια περίοδο που εντείνεται η επίθεση που δέχεται το λαϊκό νοικοκυριό, με πάγωμα των μισθών, με συνεχείς ανατροπές στις εργασιακές σχέσεις, με συνεχή απαξίωση των συντάξεων, με την υποχρέωση να πληρώνει όλο και πιο ακριβά τις δήθεν δωρεάν Παιδεία και Υγεία. Η λογική της ολιγαρχίας είναι σαφής: Η ασκούμενη πολιτική πρέπει να εξασφαλίζει τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων σε βάρος ολόκληρου του λαού και την ίδια στιγμή οι «τρύπες» που προκαλούνται στα δημοσιονομικά, πρέπει να καλύπτονται από τους εργαζόμενους. Είτε διανύουμε περίοδο οικονομικής ανόδου, είτε υπάρχει στασιμότητα, είτε βρισκόμαστε σε φάση οικονομικής κρίσης. Κι όλα αυτά, σε αντιπαράθεση και αποκρύβοντας επιδεικτικά ότι όλα τα τελευταία χρόνια, τα χρόνια της επίθεσης στο λαϊκό εισόδημα και κατακτήσεις τα μεγέθη των κερδών, που κατάφεραν να αποσπάσουν οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι, έχουν γνωρίσει μια πρωτόγνωρη άνθιση. Τα καθαρά τους κέρδη, χρόνο με το χρόνο, ήταν:
- Το 2000 στα 6,4 δισ. ευρώ.
- Το 2001 στα 7,5 δισ. ευρώ.
- Το 2002 στα 6,0 δισ. ευρώ.
- Το 2003 στα 8,2 δισ. ευρώ.
- Το 2004 στα 8,6 δισ. ευρώ.
- Το 2005 στα 8,5 δισ. ευρώ.
- Το 2006 στα 12,8 δισ. ευρώ.
- Το 2007 στα 15,4 δισ. ευρώ.
- Για το 2008 υπάρχουν στοιχεία μόνο για τις 300 εισηγμένες στο χρηματιστήριο επιχειρήσεις, οι οποίες παρουσίασαν επίσημα κέρδη 9,9 δισ. ευρώ!
Μιλάμε για ένα άθροισμα επίσημων καθαρών κερδών 83,3 δισεκατομμυρίων ευρώ, που τσέπωσαν μια χούφτα μεγαλοκαπιταλιστών και επιχειρηματικών ομίλων. Αυτό και μόνο το στοιχείο επιβεβαιώνει την ορθότητα της θέσης των ταξικών δυνάμεων ότι την κρίση, και τα ελλείμματα, είναι υποχρεωμένοι να καλύψουν εκείνοι που συστηματικά κερδίζουν και απομυζούν τον κοινωνικό πλούτο.
τέλος.






