
Δευτέρα 5 Ιανουαρίου 2009
ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑΣ ΤΟΥ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΥ
Προκόπης Παυλόπουλος:"Το μόνο που μας απασχολεί είναι να πάει καλά ο Διαμαντής. Θα ενημερώνεστε για τις συνθήκες για την δολοφονική απόπειρα. Εκείνοι που χτύπησαν τον Διαμαντή Μαντζούνη είχαν ως στόχο την Δημοκρατία και την ομαλότητα. Η δημοκρατία είναι ισχυρή και η κοινωνία."
Κ.Κ.Ε.:"Το ΚΚΕ κατήγγειλε τη δράση μηχανισμών και κέντρων, εντός και εκτός Ελλάδας και στα γεγονότα που ακολούθησαν τη δολοφονία του 15χρονου μαθητή. Η προβοκατόρικη δράση τους εκφράστηκε και με τη δράση κουκουλοφόρων. Εκφράστηκε και με την...επίθεση με καλάσνικοφ κατά της κλούβας των ΜΑΤ. Το σημερινό γεγονός αποτελεί κρίκο της ίδιας αλυσίδας».«Στόχος -κατά το ΚΚΕ- είναι το εργατικό - λαϊκό κίνημα και όχι η δημοκρατία και η λεγόμενη ομαλότητα, ούτε η αποσταθεροποίηση της χώρας, όπως ισχυρίζονται διάφορες πλευρές. Οι προβοκάτσιες αποσκοπούν στην τρομοκράτηση και στον εκφοβισμό λαϊκών στρωμάτων, στην υποταγή τους και στην ενίσχυση των μέτρων κρατικής καταστολής."
ΣΧΟΛΙΟ:Προβοκάτσια με στόχο τον θάνατο ενός νέου ανθρώπου, στην Ελλάδα τουλάχιστον, δεν έχουμε συναντήσει ξανά στο παρελθόν κύριοι του ΚΚΕ. Ίσως θα έπρεπε να είστε πιο συγκρατημένοι και όχι τόσο βιαστικοί με το σημερινό γεγονός.
Από την άλλη η υπουργάρα βρήκε ένα σημαντικό άλλοθι μετά την δολοφονία του Αλέξανδρου και φυσικά άρχισε τα φληναφήματα περι δημοκρατίας...το γεγονός ότι οι αστυνομικοί δεν φορούσαν αλεξίσφαιρα όμως ούτε που το ακούμπησε.
Διαβάστε τη συνέχεια...
ΠΥΡΟΒΟΛΗΣΑΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΣΤΑ ΕΞΑΡΧΕΙΑ - ΝΟΣΗΛΕΥΤΑΙ ΣΕ ΚΡΙΣΙΜΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ
Ο αστυνομικός βρισκόταν σε υπηρεσία με διμοιρία των ΜΑΤ στη περιοχή, αξίζει να σημειωθεί ότι κανένας αστυνομικός της διμοιρίας ΔΕΝ φορούσε ΑΛΕΞΙΣΦΑΙΡΟ, φαίνεται δεν το θεώρησαν και τόσο απαραίτητο οι ανώτεροι τους!

Οι δράστες μάλλον αιφνιδίασαν τους αστυνομικούς πυροβολώντας πάνω από 20 φορές και φαίνεται να πυροβόλησαν με δυο όπλα, ένα Καλάσνικοφ και ένα πιστόλι 9 mil. Δυο σφαίρες πέτυχαν τον έναν αστυνομικό ο οποίος νοσηλεύεται σοβαρά στον Ερυθρό Σταυρό. Από ότι φαίνεται είχαν σκοπό να σκοτώσουν και όχι απλά να εκφοβίσουν οπότε η κατάσταση έχει γίνει πολύ σοβαρή. Πρέπει να έχει σχέση το περιστατικό με τους πυροβολισμούς εναντίων των ΜΑΤ στην οδό Κοκκινοπούλου. Στα Εξάρχεια γίνονται αρκετές προσαγωγές ενώ αστυνομικοί στην πλατεία έριχναν δακρυγόνα για να βγαίνει ο κόσμος από τις καφετέριες.
Η κατάσταση έχει ξεφύγει τελείως...δολοφονούν έναν 15χρονο στα Εξάρχεια και μετά από λίγες μέρες στέλνουν στη περιοχή διμοιρία των ΜΑΤ χωρίς αλεξίσφαιρα γιλέκα. Δε θέλουμε να τρομοκρατήσουμε αλλά το 2009 μόλις μπήκε και ήδη μετράμε θύματα και σφαίρες...
Διαβάστε τη συνέχεια...
Αθωώνουν ουσιαστικά το Ισραήλ για τη σφαγή
Σ' ένα ρεσιτάλ υποκρισίας και παραπλάνησης του ελληνικού λαού έχουν επιδοθεί κυβέρνηση και ΠΑΣΟΚ χύνοντας κροκοδείλια δάκρυα για τη δολοφονία του παλαιστινιακού λαού, αλλά την ίδια ώρα, ευθυγραμμιζόμενοι απόλυτα με τις ενέργειες και τις θέσεις των Αμερικανών και Ευρωπαίων, εξισώνουν τους θύτες Ισραηλινούς με τα θύματα αμάχους Παλαιστίνιους.
Η ελληνική κυβέρνηση με «την παροχή 28 τόνων ιατροφαρμακευτικού υλικού» στα νοσοκομεία της Γάζας προσπαθεί να ...εξευμενίσει τη στάση της που εκφράζεται διά στόματος υπουργού Εξωτερικών, Ντ. Μπακογιάννη, η οποία αρνείται να καταδικάσει την ισραηλινή επιδρομή, επιρρίπτοντας ευθύνες στη «Χαμάς» για την έναρξη της σφαγής.
Το ΠΑΣΟΚ, με τον πρόεδρό του, Γ. Παπανδρέου, δηλώνει ότι «στηρίζει την πρόσφατη έκκληση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ για ανθρωπιστική βοήθεια στη Γάζα». Ως πρόεδρος επίσης της Σοσιαλιστικής Διεθνούς ο Γ. Παπανδρέου ζητά «την οργάνωση αποστολών στην περιοχή για την υποστήριξη κάθε μορφής ανθρωπιστικής βοήθειας», για να συγκαλύψει ότι καταδίκασε γενικά και αόριστα «κάθε πράξη βίας» σπεύδοντας να αποδώσει «πράξεις τυφλής βίας και στις δύο πλευρές».
Στηρίζοντας αποστολές «ανθρωπιστικού υλικού» επιχειρούν να κουκουλώσουν τις πολιτικές τους ευθύνες και θέλουν να αποκρύψουν ότι έχουν συνυπογράψει τους ευρωατλαντικούς σχεδιασμούς για την «ευρεία Μέση Ανατολή», επιχειρησιακό τμήμα των οποίων αποτελούν και οι δολοφονικές επιθέσεις του Ισραήλ εναντίον του παλαιστινιακού λαού.
Διαβάστε τη συνέχεια...Κυριακή 4 Ιανουαρίου 2009
Ξεκινάμε το ταξίδι της νέας χρονιάς Αύριο...
Μια ημέρα νωρίτερα λοιπόν οι εξελίξεις μας φέρνουν δίπλα σας.
Πολύ δύσκολα τα πράγματα το 2009...προλειαίνεται η συνέχεια από την αγκαζέ είσοδο του νέου έτους, με τον πόλεμο στη λωρίδα της Γάζας.
Αναλυτικότερα...από αύριο...! Διαβάστε τη συνέχεια...
Πέμπτη 1 Ιανουαρίου 2009
Τρίτη 23 Δεκεμβρίου 2008
ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!
Ας ελπίσουμε ότι η νέα χρονιά θα είναι διαφορετική και όχι βουτηγμένη μέσα στην κοινωνική μιζέρια...εμπιστευόμαστε τους μαθητές και φοιτητές, εκείνους που δρουν αυτόβουλα εκείνους που δεν γνωρίζουν από χρώματα και κόμματα!
το Πειρατικό θα επανέλθει, θεού θέλοντος, στις 6 Ιανουαρίου του 2009 πλέον...
ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ.......ΜΟΝΟ ΣΤΟ ΠΕΙΡΑΤΙΚΟ PRESS


Η εισχώρηση του πειρατικού press (και μόνο) στα αποδυτήρια του Εργοτέλη, βγάζει αποκλειστικότητα.....
Ρήξη υπάρχει στην προσωπική σχέση του Παναγιώτη Κορδονούρη με τον Πάτρικ Ογκουνσότο.
Οι πληροφορίες μας λένε ότι οι δύο παίκτες ούτε καν μιλάνε πλέον, λόγω μιας προσωπικής τους υπόθεσης. Μάλιστα , φαίνεται, και οι υπόλοιποι παίκτες του Εργοτέλη να έχουν πάρει το μέρος του έμπειρου αμυντικού, οι οποίοι πιστέυουν οτι η συμπεριφορά του Πάτρικ σ' αυτόν ήταν ανεπίτρεπτη.
Αυτή η περίεργη ατμόσφαιρα στα αποδυτήρια του Εργοτέλη εναντίον του Νιγηριανού επιθετικού, φαίνεται να έχει επηρρεάσει και την αγωνιστική απόδοση του στα τελευταία παιχνίδια της ομάδας.
Με συνέπεια η διοίκηση του Εργοτέλη να σκέφτεται σοβαρά ,πλέον ,να δώσει τον 25χρονο επιθετικό στην Μπόχουμ, όπου σύμφωνα με την γερμανική εφημερίδα Bild, έχει κάνει πρόταση για την απόκτηση του.
Διαβάστε τη συνέχεια...
Χαλίφης στην θέση του Χαλίφη...θυμίζει το ΠΑΣΟΚ

O μεν κ. Σημίτης επισείει την ενδεχόμενη «απόβαση» του ΔΝΤ στην Ελλάδα σαν απειλή. Ο δε κ. Αλέκος Παπαδόπουλος σαν... «ελπίδα»! Οπως και να έχει, το ΠΑΣΟΚ, παίζει για μια ακόμα φορά το παιχνίδι με το οποίο έχει κερδίσει περίοπτη θέση στην καρδιά των βιομηχάνων, των τραπεζιτών, των εφοπλιστών.
Επαναφέροντας ένα αιώνα μετά, το «δυστυχώς επτωχεύσαμε» του Χαρίλαου Τρικούπη, οι κύριοι της... Χαριλάου Τρικούπη, διαμορφώνουν το έδαφος για την οικονομική πολιτική της επόμενης μέρας, εφόσον κερδίσουν τις εκλογές.
Αλλά ακόμα κι αν δεν τις κερδίσουν, η συμβολή τους στο σύστημα της λεηλασίας των εργαζομένων - έστω και με διαχειριστή τη ΝΔ - είναι δεδομένη. Για σκεφτείτε: Αν τα πράγματα είναι τόσο άσχημα, όπως διαβεβαιώνουν ένας πρώην πρωθυπουργός και ένας πρώην υπουργός, τότε τι μπορεί να σου κάνει το «έρμο» το ΠΑΣΟΚ, που θα παραλάβει «καμένη γη»...
Ομοίως και στην περίπτωση που η ΝΔ συνεχίσει να κάθεται στην καρέκλα της κυβερνητικής εξουσίας. Είναι δυνατόν σε μια χώρα που απειλείται με χρεοκοπία - όπως λένε οι επιφανείς του ΠΑΣΟΚ - οι εργαζόμενοι να ζητούν αυξήσεις στα μεροκάματα και δικαιώματα στις εργασιακές τους σχέσεις; Το μόνο που τους μένει είναι να παρακολουθούν αδιαμαρτύρητα να οδεύουν τα 28 δισ. στις τράπεζες...
Τέτοια υπηρεσία στην κυβέρνηση της ΝΔ, μόνο κάποιος που θέλει να γίνει χαλίφης στη θέση του χαλίφη, προσφέρει. `Η κάποιος που ενδεχομένως θα ήταν «αναγκασμένος» να... συγκυβερνήσει μαζί της.
Υ.Γ. Αυτοί οι εκσυγχρονιστές κύριε Παπανδρέου ακόμη στο ΠΑΣΟΚ, όχι απλά διαμένουν, αλλά κάνουν και τους πολύξερους...μήπως είναι ανησυχητικό το γεγονός αυτό? Τόσο ουδέτερος είστε που στο τέλος θα νομίζουμε ότι τους έχετε ανάγκη κιόλας...
Ούτε χρήσιμος, ούτε ευχάριστος!
Ο προϋπολογισμός για το 2009 είναι νόμος του κράτους. Αλλά πίσω από τα παχιά λόγια του πρωθυπουργού που ακούστηκαν στη Βουλή υπάρχουν τα νούμερα. Ας δούμε μερικά απ' αυτά:
- Οι δαπάνες για την Παιδεία κινούνται κάτω ακόμα κι από αυτό το 3%. Για την ακρίβεια, στην Παιδεία προβλέπεται να διατεθεί την επόμενη χρονιά το 2,97% του ΑΕΠ, από 2,9% πέρσι. Δηλαδή, «αύξηση» της τάξης του ...0,07%.
- Πάμε στον τομέα της Κοινωνικής Ασφάλισης και της Κοινωνικής Πρόνοιας. Ας αναλογιστούμε κατ' αρχάς ότι ζούμε σε μια χώρα που, για το 2008, η μέση κύρια σύνταξη φτάνει μόλις τα 413 ευρώ για τους συνταξιούχους του και ότι η μέση κύρια σύνταξη του ΙΚΑ είναι 583 ευρώ. Εντούτοις, ο κρατικός προϋπολογισμός χρηματοδοτεί το ΙΚΑ με το ποσό των 2,6 δισεκατομμυρίων ευρώ. Το ποσό αυτό αντιστοιχεί μόλις στο 17% των προϋπολογισμένων αναγκών του Ιδρύματος για το 2009...
- Ας έρθουμε, τέλος, στο τι και πόσα «μας παίρνουν». Οι πρόσθετοι φόροι για το λαό ανέρχονται σε πάνω από 7 δισ. ευρώ! Από αυτά το 67,5% των κάθε είδους φόρων που εισπράττει το κράτος πηγαίνει στους «τοκογλύφους», αφού διατίθεται για την αποπληρωμή του κρατικού χρέους. Τα βάρη τα επωμίζονται τα συνήθη «υποζύγια», αφού η αύξηση των φόρων (άμεσων και έμμεσων) κινείται με ρυθμούς σχεδόν πέντε φορές πάνω από τον επίσημο πληθωρισμό! Οσο για το λεγόμενο «Ταμείο κατά της φτώχειας» ισοδυναμεί με την πιο ...πλουσιοπάροχη υποκρισία που ανακαλύφθηκε ποτέ: Το κονδύλι του είναι το 1/50 εκείνου που διατέθηκε για τη «σωτηρία» των τραπεζιτών!
Κατά τα λοιπά, ο κ. Καραμανλής το επανέλαβε: Θέλει, λέει, να είναι «χρήσιμος κι όχι ευχάριστος». Πράγμα που θα το έχει υπόψη του ο λαός στις επόμενες εκλογές. Οταν και θα προκύψει - ανεξαρτήτως του πόσο «χρήσιμη» θα αποδειχτεί η ψήφος του - ότι δε θα μπορέσει να είναι καθόλου «ευχάριστος» στον κ. Καραμανλή...
Δευτέρα 22 Δεκεμβρίου 2008
Ξανά στους δρόμους...ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΣΥΛΟ!
Καζάνι που βράζει είναι σήμερα ολόκληρη η μαθητική κοινότητά με την παραπάνω συζήτηση της Άρσης του Ασύλου και κάτι μας λέει πως αύριο θα χυθεί στους δρόμους με αποτέλεσμα να φέρει πλημμύρα. Διαβάστε τη συνέχεια...
Απο πότε οι κουκουλοφόροι έχουν το δικαίωμα να συλλαμβάνουν?
Από πότε δίνεται το δικαίωμα να συλλαμβάνουν οι κουκουλοφόροι κύριε Παυλόπουλε? Διαβάστε τη συνέχεια...
Για τη ρήτρα αυτοεξαίρεσης από το 48ωρο («ρήτρα opt out»)
Μ' αυτό τον τρόπο δίνεται το δικαίωμα στον εργοδότη να διαμορφώσει το χρόνο εργασίας με τον εξής μοναδικό περιορισμό: Μέσα στο 24ωρο να μεσολαβούν 11 ώρες ανάπαυσης ανάμεσα σε δυο διαστήματα εργασίας, όπως προβλέπεται μέχρι σήμερα από την οδηγία 2003/88/ΕΚ. Κατά συνέπεια ο εργαζόμενος μπορεί να δουλεύει μέχρι και 13 συνεχόμενες ώρες μέσα σ' ένα 24ωρο. Για παράδειγμα, ένας εργαζόμενος που έχει πιεστεί να υπογράψει τη ρήτρα opt out, για πενθήμερη εργασία θα δουλεύει 5Χ13=65 ώρες τη βδομάδα, για 6ήμερη 6Χ13=78 ώρες και πάει λέγοντας! Είναι αυτονόητο ότι με τέτοιους ρυθμούς εργασίας οι συνέπειες στην υγεία, στην οικογενειακή, προσωπική και κοινωνική του ζωή θα είναι ανεπανόρθωτες.
Προκλητικοι ισχυρισμοι
Τα κόμματα της ευρωλατρείας θριαμβολογούν ότι έβαλαν δήθεν «χαλινάρι» στην εφαρμογή της ρήτρας opt out. Κι αυτό επειδή η έκθεση Σέρκας, την οποία ψήφισαν ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, προβλέπει τη διατήρηση της ρήτρας opt out για 36 μήνες ακόμα (τρία χρόνια). Η πρόταση του Συμβουλίου και της Επιτροπής δεν έβαζε χρονικό όριο στην εφαρμογή της ρήτρας. Προβλεπόταν ωστόσο να γίνει επαναδιαπραγμάτευση συνολικά της οδηγίας σε μια εξαετία.
Επί της ουσίας, η έκθεση Σέρκας και κατ' επέκταση το κείμενο που προέκυψε από την ψηφοφορία της Τετάρτης στο Ευρωκοινοβούλιο, δεν καταργεί τη ρήτρα opt out. Απλά δίνει χρόνο στο κεφάλαιο και τους πολιτικούς εκπροσώπους του να ελιχθούν και να επιτύχουν την άνευ όρων εφαρμογή της ρήτρας opt out. Από αυτή την άποψη, είναι τουλάχιστον προκλητικά και επικίνδυνα τα όσα ισχυρίζονται ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, ότι μπλοκαρίστηκε δήθεν το 65ωρο. Τέτοιοι ισχυρισμοί το μόνο που πετυχαίνουν είναι να καλλιεργούν τον εφησυχασμό στους εργαζόμενους, να σπέρνουν αυταπάτες. Αυτός είναι και ο πραγματικός στόχος των κομμάτων του ευρωμονόδρομου. Γι' αυτό πασχίζουν.
Ακόμα παραπέρα: Με βάση τα όσα γράψαμε για τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας, αποδεικνύεται ότι το κεφάλαιο δεν έχει ανάγκη τη ρήτρα opt out για να ξεπεράσει τον τυπικό σκόπελο του 48ωρου και να αυξήσει το χρόνο εργασίας σε 65, ακόμα και 78 ώρες τη βδομάδα. Η διευθέτηση του χρόνου εργασίας και μάλιστα σε ετήσια βάση, όπως καθιερώνεται με τη συμβολή ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, του δίνει τη δυνατότητα να επιβάλλει απανωτά 13ωρα την ημέρα στους εργαζόμενους στη διάρκεια του έτους. Γεγονός που οδηγεί σε εβδομάδα εργασίας μέχρι και 78 ωρών. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Κι αυτή την πραγματικότητα θέλουν να κρύψουν.
Βρίσκουν μάλιστα το θράσος να λένε ότι με τη συμβολή τους και την ψήφο τους στην έκθεση Σέρκας αυστηροποιήθηκαν οι όροι εφαρμογής της ρήτρας opt out, ακόμα και για τους 36 μήνες που θα βρίσκεται σε ισχύ. Θέλουν να κρύψουν ότι τίποτα δεν μπορεί να αντισταθμίσει τη φθορά στην υγεία του εργαζόμενου που προκύπτει από τα 12ωρα και τα 13ωρα εργασίας. Πολύ περισσότερο θέλουν να κρύψουν ότι οι δυνάμεις της συναίνεσης που στηρίζουν από κοινού στο συνδικαλιστικό κίνημα, όχι μόνο δεν πρόκειται να μπλοκάρουν πουθενά την υπογραφή της ρήτρας, αλλά επιπλέον δεν μπορούν να ελέγξουν την παραμικρή προϋπόθεση στην εφαρμογή της ρήτρας opt out. Αντίθετα, είναι οι πρώτοι που θα σπεύσουν να δέσουν χειροπόδαρα τους εργαζόμενους όταν το αντιδραστικό μέτρο χτυπήσει την πόρτα μιας επιχείρησης.
Είναι χαρακτηριστική η στάση του εργοδοτικού σωματείου (ελέγχεται εξ ολοκλήρου από την ΠΑΣΚΕ) στην επιχείρηση ΑΛΚΟ στο Θριάσιο, που με τη δική του υπογραφή ο εργοδότης έβαλε σε εφαρμογή την εκ περιτροπής εργασία, δέκα χρόνια μετά την ψήφιση του σχετικού νόμου από το ΠΑΣΟΚ το 1998. Αυτά είναι τα συνδικάτα που στηρίζουν οι δυνάμεις που ψήφισαν την έκθεση Σέρκας και σπεύδουν τώρα να θριαμβολογήσουν για το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας που έγινε την Τετάρτη στο Ευρωκοινοβούλιο.
Διαβάστε τη συνέχεια...
Για τον «ενεργό» και «ανενεργό» χρόνο εργασίας
Τι σημαίνει αυτό; Ότι οι εργαζόμενοι, ακόμα και αν δουλεύουν οκτάωρο, δε θα πληρώνονται για το σύνολο των οκτώ ωρών, αλλά μόνο για το χρόνο που ο εργοδότης τους θα ορίζει σαν «ενεργή περίοδο» του χρόνου εργασίας. Έναπ.μ. για να δουλέψει οκτάωρο μέχρι τις 4 μ.μ. Από τις 8 π.μ. μέχρι τις 10 π.μ. δεν έχει πολύ δουλειά και ο εργοδότης της δίνει εντολή να μην κάτσει στο ταμείο. Από τις 10 π.μ. μέχρι τις 2 μ.μ. το ταμείο δουλεύει πυρετωδώς. Η δουλειά «πέφτει» ξανά από τις 2 μ.μ., όποτε η υπάλληλος δεν κάθεται στο ταμείο της μέχρι το τέλος του ωραρίου. παράδειγμα: Μια υπάλληλος - ταμίας σε σούπερ μάρκετ πηγαίνει στη δουλειά της στις 8
Η υπάλληλος, για οκτώ ολόκληρες ώρες βρισκόταν στον τόπο δουλειάς της. Εχει στερηθεί το σπίτι και την οικογένειά της για το μεροκάματο, ήταν στην υπηρεσία του εργοδότη της. Ομως η εργοδοσία, κάνοντας χρήση του «ενεργού» και «ανενεργού» χρόνου εργασίας, θεωρεί ότι η υπάλληλος δούλεψε μόνο την ώρα που καθόταν στο ταμείο, δηλαδή από τις 10 π.μ. έως τις 2 μ.μ. Ετσι, στο τέλος της ημέρας την πληρώνει μόνο γι' αυτές τις ώρες! Δηλαδή, ενώ η εργαζόμενη βρισκόταν στη δουλειά της επί οκτώ ώρες, πληρώνεται μόνο για τις τέσσερις!
Για όσους σπεύσουν να ισχυριστούν ότι τα παραπάνω είναι σενάρια και μόνο, αρκεί να ανατρέξουν στο παράδειγμα της εταιρείας «First Call». Η εταιρεία απαιτούσε από τους υπαλλήλους της στο τέλος κάθε μήνα να δουλεύουν επιπλέον ώρες, για να καλύψουν τον «μη παραγωγικό χρόνο», όπως τον όριζε η εργοδοσία, ή αρνούνταν να τους πληρώσει για το χρόνο αυτό, παρά το γεγονός ότι οι εργαζόμενοι βρίσκονταν κανονικά στο πόστο τους!
Η προσπάθεια του ευρωκεφαλαίου να σπάσει το χρόνο εργασίας έχει ξεκινήσει από το 2005, οπότε και για πρώτη φορά (12/5/2005) τέθηκε σε ψηφοφορία στο Ευρωκοινοβούλιο η πρόταση οδηγίας για την οργάνωση του χρόνου εργασίας που περιείχε τους όρους «ενεργή» και «ανενεργή» περίοδος του χρόνου εργασίας. Τότε μάλιστα οι πολιτικοί εκπρόσωποι του κεφαλαίου είχαν φροντίσει να «σπάσουν» τη συγκεκριμένη τροπολογία σε δύο μέρη, προκειμένου να διασφαλίσουν ότι θα εγκριθεί η διάκριση του χρόνου εργασίας, ανεξάρτητα από το αν θα γινόταν αποδεκτό το αίτημα η «ανενεργή» περίοδος του χρόνου εργασίας να θεωρείται «μη εργάσιμος» και άρα απλήρωτος χρόνος.
Νέα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ είχαν και τότε υπερψηφίσει το μέρος εκείνο της τροπολογίας που εισήγαγε τους όρους «ενεργή» και «ανενεργή» περίοδος, νομιμοποιώντας τον τεμαχισμό του χρόνου εργασίας. Η έκθεση Σέρκας που ψήφισαν τα ίδια κόμματα στις 5 Νοέμβρη 2008, στην Επιτροπή Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, απλά επικύρωσε το έγκλημα που ολοκληρώθηκε την περασμένη Τετάρτη στην ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου.
Η ίδια η υπουργός Απασχόλησης έσπευσε με δήλωσή της την περασμένη Τετάρτη, αμέσως μετά την ψηφοφορία στην Ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου, να δείξει ποιο είναι το επόμενο βήμα, μετά την κατοχύρωση των όρων «ενεργός» και «ανενεργός» χρόνος εργασίας. Αφού επανέλαβε τα γνωστά ευχολόγια ότι «ο χρόνος ετοιμότητας των εργαζομένων στο χώρο της εργασίας τους πρέπει να λογίζεται ως χρόνος εργασίας», συμπλήρωσε με νόημα: «Οποιεσδήποτε άλλες συμπληρωματικές ρυθμίσεις που αφορούν στον τρόπο υπολογισμού του χρόνου αυτού, στην αμοιβή του κ.τ.λ., μπορούν να αντιμετωπιστούν μόνο με τη διαβούλευση, τις συλλογικές διαπραγματεύσεις και τη συμφωνία των κοινωνικών εταίρων». Από μόνη της αυτή η δήλωση βάζει την επόμενη κιόλας ώρα από την ψηφοφορία θέμα διαφορετικού τρόπου πληρωμής του «ενεργού» και του «ανενεργού» χρόνου εργασίας, κάνοντας φύλλο και φτερό τις θριαμβολογίες των ευρωλάγνων ότι κατοχύρωσαν δήθεν τον ενιαίο χαρακτήρα του χρόνου εργασίας.
Κυριακή 21 Δεκεμβρίου 2008
Για τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας και τη 12μηνη περίοδο αναφοράς
α) Ανάμεσα σε δύο περιόδους εργασίας πρέπει να μεσολαβεί μια 11ωρη περίοδος ανάπαυσης το 24ωρο. Αυτό σημαίνει ότι τυπικά κανένας εργαζόμενος δεν επιτρέπεται να δουλεύει πάνω από 13 ώρες το 24ωρο (24-11=13). Αρα, το 13ωρο ορίζεται από την ΕΕ σαν ο μέγιστος χρόνος εργασίας την ημέρα. Είναι φανερό ότι από μόνος του ο παραπάνω όρος καταργεί το οκτάωρο ακόμα και από το λεξιλόγιο της ΕΕ.
β) Ο μέσος χρόνος εργασίας δεν επιτρέπεται να ξεπερνάει τις 48 ώρες τη βδομάδα. Εδώ πρέπει να γίνει μια βασική παρατήρηση: Και μόνο η αναφορά σε μέσο και όχι σε σταθερό εβδομαδιαίο χρόνο εργασίας, παραπέμπει σε διευθέτηση του χρόνου εργασίας. Δηλαδή, το κεφάλαιο θεωρεί δεδομένο ότι το 48ωρο δε θα προκύπτει από 6 σταθερά 8ωρα τη βδομάδα (6Χ8=48, στην περίπτωση της μέγιστης 6ήμερης εργασίας). Αντίθετα, θα προκύπτει σαν μέσος όρος ακανόνιστων ημερήσιων ωραρίων εργασίας, που θα μπορούν να ξεκινούν από μια ή καμιά ώρα εργασίας την ημέρα και να φτάνουν μέχρι και τις 13 ώρες, όπως προβλέπει ο πρώτος όρος που αναφέρθηκε παραπάνω.

Τι είναι η διευθέτηση και σε τι χρησιμεύει στον εργοδότη; Ας πάρουμε το παράδειγμα ενός ξενοδοχείου που δουλεύει «στο φουλ» την τουριστική σεζόν, ενώ την υπόλοιπη χρονιά έχει μειωμένη κίνηση. Ο εργοδότης, από τη σκοπιά της κερδοφορίας του, επιδιώκει την περίοδο της μεγάλης κίνησης, όχι μόνο να απασχολεί το προσωπικό περισσότερες από τις προβλεπόμενες ώρες (8ωρο), αλλά και να μην πληρώνει τον επιπλέον χρόνο εργασίας σαν υπερωριακή απασχόληση. Από την άλλη, την περίοδο της χαμηλής κίνησης που δεν «καίγεται», μπορεί να απασχολεί με μειωμένα ωράρια (ή και καθόλου) το προσωπικό του ξενοδοχείου, χωρίς καμιά επίπτωση. Η διευθέτηση έρχεται ακριβώς να καλύψει αυτήν την απαίτηση του εργοδότη. Του δίνει δηλαδή το δικαίωμα να απασχολεί την περίοδο της φούριας έναν εργαζόμενο στο μέγιστο επιτρεπόμενο βαθμό, χωρίς να τον πληρώνει για την υπερωριακή απασχόληση και να τον υποαπασχολεί την περίοδο που οι δουλειές πέφτουν.
Χωρίς τη διευθέτηση, ένας εργαζόμενος μπορεί να δουλεύει μέχρι 48 ώρες τη βδομάδα (εξαήμερη εργασία) με σταθερά 8ωρα την ημέρα (6Χ8=48). Στην περίπτωση της διευθέτησης, το 48ωρο διατηρείται μόνο τυπικά σαν μέσος εβδομαδιαίος χρόνος εργασίας. Για παράδειγμα, αν η διευθέτηση γίνει σε διάστημα ενός μήνα (τέσσερις βδομάδες), ο εργαζόμενος θα μπορεί τη μια βδομάδα να δουλεύει 78 ώρες, την άλλη 40, την άλλη 60 και την άλλη 14 (σύνολο 192 ώρες). Ενώ τυπικά φαίνεται ότι ο μέσος εβδομαδιαίος χρόνος παραμένει στις 48 ώρες (192 ώρες/4 εβδομάδες = 48 ώρες), στην πραγματικότητα ο ημερήσιος χρόνος εργασίας έφτασε ακόμα και τις 13 ώρες, καταργώντας κάθε έννοια του 8ωρου!
Τι κέρδος αποκομίζει ο εργοδότης από τη διευθέτηση; Αρκεί να σκεφτεί κανείς το παρακάτω παράδειγμα: Εάν στη διάρκεια ενός 8ωρου, ένας εργαζόμενους δουλεύει 3 ώρες για τον εαυτό του και τις υπόλοιπες 5 ώρες για τον εργοδότη (υπεραξία), στην περίπτωση του 13ωρου, ο χρόνος που δουλεύει για τον εργοδότη αυξάνεται στις 10 ώρες (3 που αντιστοιχούν στο μισθό του και 10 ώρες υπεραξίας για τον εργοδότη). Γίνεται αντιληπτό ότι το κέρδος του εργοδότη την περίοδο της υπεραπασχόλησης είναι τεράστιο, αφού ο χρόνος που ο εργαζόμενος δουλεύει για τον εργοδότη (υπεραξία) αυξάνεται από τις 5 στις 10 ώρες. Δηλαδή αυξάνεται κατά 100%!
Η περίοδος αναφοράς της διευθέτησηςΗ περίοδος αναφοράς της διευθέτησης, το διάστημα δηλαδή μέσα στο οποίο ο εργοδότης θα μπορεί να εναλλάσσει ακανόνιστα ημέρες υπεραπασχόλησης και υποαπασχόλησης, οριζόταν σύμφωνα με την ισχύουσα οδηγία 2003/88/ΕΚ στους 4 μήνες (ή κατά περίπτωση στους έξι μήνες). Με την προωθούμενη οδηγία, με τις ψήφους ΝΔ - ΠΑΣΟΚ και ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, η περίοδος αναφοράς ανεβαίνει στον έναν χρόνο. Ο μέσος εβδομαδιαίος χρόνος εργασίας παραμένει στις 48 ώρες, χωρίς αυτό να αλλάζει σε τίποτα το βαθιά αντιδραστικό χαρακτήρα της διευθέτησης.
Δηλαδή, για 12 μήνες, ο εργοδότης θα μπορεί να ζητάει από τον εργαζόμενο να δουλεύει τη μια βδομάδα 13 ώρες τη μέρα, την άλλη 4, την άλλη καμιά ώρα, την άλλη ξανά 13 και πάει λέγοντας, χωρίς να πληρώνει ούτε μία υπερωρία! Δηλαδή, όσο μεγαλώνει το διάστημα της διευθέτησης, τόσο μεγαλώνουν και τα περιθώρια που έχει ο εργοδότης να εξαντλεί τον εργαζόμενο με απανωτά 13ωρα, αφού στο τέλος του χρόνου, ο συμψηφισμός των ημερών υπεραπασχόλησης με τις ημέρες της υποαπασχόλησης, διαιρούμενες με τις αντίστοιχες βδομάδες του έτους, θα καταλήγουν στο μαγικό αριθμό 48, που είναι το τυπικό ανώτερο όριο του μέσου εβδομαδιαίου χρόνου εργασίας!
Αυτή την εξοντωτική για τους εργαζόμενους κατάσταση, που μπορεί να οδηγήσει σε εργασία ακόμα και 78 και πλέον ωρών τη βδομάδα, νομιμοποίησαν με την έκθεση Σέρκας ΝΔ - ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ στην Επιτροπή Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων του Ευρωκοινοβουλίου. Αυτή η απαράδεκτη ρύθμιση διατηρείται και στο κείμενο που προέκυψε από την ψηφοφορία της Τετάρτης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, για το οποίο τα κόμματα της ευρωλατρείας θριαμβολογούν.
ΦΤΩΧΕΙΑ...ΚΑΙ ΑΓΡΟΤΙΑ
Οπως προκύπτει από τα σχετικά στοιχεία της Γιούροστατ, μέσα στην οκταετία 2000-2008 το αγροτικό εισόδημα στη χώρα μας μειώθηκε κατά 20,4%. Οσο συνεχίζεται η συγκεκριμένη πολιτική της ΕΕ και των κομμάτων που την υπηρετουν, είτε είναι στην κυβέρνηση, είτε στην αντιπολίτευση, το αγροτικό εισόδημα όλο και θα μειώνεται χρόνο με το χρόνο και το μάρμαρο θα πληρώσουν πολύ ακριβά οι μικρομεσαίοι αγρότες. Μπρος σ' αυτή την κατάσταση η μικρομεσαία αγροτιά καλείται να παλέψει για την προάσπιση του εισοδήματός της, για την επιβίωσή της και για την ανατροπή αυτής της πολιτικής που την οδηγεί στη φτώχεια και το ξεκλήρισμα. Διαβάστε τη συνέχεια...
Σάββατο 20 Δεκεμβρίου 2008
Προβοκάτσια ολκής!
Από το Σάββατο της 6/12/2008, από τη στιγμή δηλαδή που η κτηνώδης κατασταλτική βία του συντηρητικού κράτους εκδηλώθηκε με τη δολοφονία του 15χρονου παιδιού στα Εξάρχεια, έχουμε γίνει μάρτυρες ενός απροκάλυπτου, επιτελικού σχεδίου, που εξελίχθηκε από τις δυνάμεις καταστολής από κοινού με τους κουκουλοφόρους, εις βάρος του λαού. Τα επαναλαμβανόμενα επεισόδια καταδεικνύουν ότι στόχος είναι η συκοφάντηση και η άσκηση τρομοκρατίας στο μαζικό, λαϊκό κίνημα, επιχείρηση που μάλιστα έφτασε να πάρει την πιο ακραία μορφή, με τη δολοφονική επίθεση εναντίον του μαθητή στο Περιστέρι.
Πρόκειται για προβοκάτσια ολκής.
Οι «γνωστοί - άγνωστοι», με την ασυλία που έχουν εξασφαλίσει από κείνους που τους χρειάζονται, που τους αξιοποιούν και τους κατασκευάζουν για να έχουν το άλλοθι της πιο ωμής καταστολής των λαϊκών αγώνων, σε ένα σικέ παιχνίδι που τροφοδοτήθηκε επαρκώς από τα ΜΜΕ, επιδιώκουν να προσδώσουν στον αγωνιζόμενο ελληνικό λαό και τη νεολαία την ταμπέλα του «βανδάλου», του «εμπρηστή», του «αλήτη», του «βέβηλου», του «ιερόσυλου».
Εδώ και δυο βδομάδες εκείνο που κατακλύζει την ειδησεογραφία είναι τα παιχνίδια μεταξύ «κλεφτών και αστυνόμων». Τα γεγονότα πιστοποιούν ότι βρισκόμαστε ενώπιον μιας προβοκάτσιας μακράς πνοής.
Το επίσημο συντηρητικό κράτος, με τις ζαρντινιέρες, τις Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου κατά μαθητών, τις επιστρατεύσεις εργαζομένων, τα μέτρα «περιορισμού» των διαδηλώσεων, τις σιδηρογροθιές των «πραιτοριανών», το φακέλωμα διαδηλωτών, την «προληπτική κλήση» πανεπιστημιακών και διευθυντών σχολείων στην Ασφάλεια, τους «εποστρακισμούς» δολοφονικών σφαιρών, ανακηρύσσει σε επίσημο συμπαίχτη του τους «γνωστούς - αγνώστους», σε μια προσπάθεια να τραβήξει σε συντηρητική κατεύθυνση το κοινωνικό εκκρεμές και να καθορίσει πολιτικές εξελίξεις.
Η κυβέρνηση της ΝΔ παίζει το χαρτί των «νοικοκυραίων», των «αγανακτισμένων πολιτών», του «κοινωνικού αυτοματισμού», εναντίον των αγώνων των μαθητών, των καθηγητών, των αγροτών, των ναυτεργατών: Το σχέδιό τους ποντάρει στα συντηρητικά αντανακλαστικά εκείνων των στρωμάτων που τα θέλουν να άγονται και να φέρονται με το «κάτσε Βασίλη φρόνιμα να γίνεις νοικοκύρης...».
Επιδίωξή τους είναι να τραβήξουν μια τεχνητή ιδεολογική γραμμή ανάμεσα στους «ταραξίες» και τους «νομιμόφρονες». Από δω και πέρα αρχίζει το «τσουβάλιασμα» και η επανέκδοση της θεωρίας του «δακτύλου» που «υποκινεί» την «ανομία»: Κουκουλοφόροι, «γνωστοί - άγνωστοι», διαδηλωτές, απεργοί, χούλιγκαν, όλοι και όλα σε ένα τσουβάλι!
Η συκοφάντηση των αγώνων, η επιχείρηση ενοχοποίησης του λαϊκού κινήματος, η «ποινικοποίηση» των αγώνων περνάνε, στην αρχή, μέσα από την απόδοση της κατηγορίας ότι όσοι διαμαρτύρονται και αντιστέκονται, ειδικά όσοι αντιδρούν στο σύστημα, παρέχουν «ψυχική συνδρομή» στους «μπαχαλάκηδες», στους «διαδηλωτάκηδες», στους «ταραξίες», στους «τρομοκράτες». Σε επόμενη φάση, το σχέδιο εξελίσσεται με την ελεεινή ταύτιση του αγωνιζόμενου, προοδευτικού κινήματος, με τα σκοτεινά κουκουλοφόρα αθύρματα της εκάστοτε εξουσίας.
Το συμπέρασμα είναι πρόδηλο: Ακόμα κι αν δεν υπήρχαν αυτά τα αθύρματα, για να δυσφημίζουν τους λαϊκούς αγώνες και να αξιοποιούνται σαν άλλοθι για την ενίσχυση του κράτους των «πραιτόρων», το κράτος της καταστολής θα έπρεπε να τους κατασκευάσει.
Αυτό το στάδιο, της κατασκευής, έχει πλέον διανυθεί. Τώρα πια βρισκόμαστε στη δεύτερη και παρατεταμένη φάση, κατά την οποία το κράτος, αφού δημιούργησε τους συνεργάτες του, τους «γνωστούς - αγνώστους», τώρα τους «εξοπλίζει» και τους «προστατεύει». Είναι οι άνθρωποί του. Οι εν διατεταγμένη υπηρεσία προβοκάτορές του. Οι συμπαίχτες του σε αυτόν τον σικέ «κλεφτοπόλεμο».
Οι πράξεις τους συνιστούν ομολογία για το τι ακριβώς επιδιώκουν. Έδειξαν για μια ακόμα φορά ότι η επίθεση ενάντια στις δημοκρατικές κατακτήσεις και τα δικαιώματα του λαού (από το πανεπιστημιακό άσυλο μέχρι τις πορείες και από τις διαδηλώσεις μέχρι τις απεργίες του) γίνεται για να χτυπήσουν το μαζικό, το οργανωμένο, το λαϊκό κίνημα και όχι για να «αντιμετωπίσουν» τους «κουκουλοφόρους», τους «γνωστούς - αγνώστους», τους «χούλιγκαν», αυτούς τους «Ταλιμπάν» που ρυθμίστηκαν και κατευθύνονται από «κέντρα» και «υπηρεσίες» να παίζουν το ρόλο του πεμπτοφαλαγγίτη και του υπονομευτή του εργαζόμενου λαού.
Το πρόβλημα του συντηρητικού κράτους είναι το λαϊκό κίνημα. Οχι οι «κουκουλοφόροι».
Διαβάστε τη συνέχεια...













